Start » Proeflezen » [roman] onmogelijke liefde

[roman] onmogelijke liefde

Door: miriam93
Op: 15 maart 2018

Hallo,

Ik probeer een roman te schrijven en dit fragment komt ergens uit het midden van het verhaal.
Wat ik van jullie graag wil weten is:

- Leest het vlot/ schrijfstijl niet langdradig?
- Nodigt het uit tot verder lezen?
- Zijn de dialogen realistisch?
- Zijn er dingen die beter uitgewerkt of juist ingekort zouden kunnen?
- Tips?

Fragment: 

Ze drukt haar gezicht tegen de revers van zijn eenvoudige colbert en huilt. Hij houdt haar vast tot ze bedaart. ‘Slaat hij jou ook?’
Ze snuft nog wat na en veegt de tranen van haar wangen. ‘Wat?’
‘Je hoorde me wel.’ De opmerking lijkt luchtig, maar hij houdt Isadora een eindje van zich af en kijkt haar aan met gefronst voorhoofd.
‘Florian…’
‘Ja of nee. Het was geen open vraag.’ Florian wacht op antwoord en zijn zwarte ogen houden Isadora’s blik gevangen.
Ze sluit even haar ogen en kijkt dan weg. ‘Zo simpel is het niet.’
‘Zo simpel is het wel. Ja of nee Isadora.’
‘Hij bedoelt het niet zo, hij …’ Isadora bijt op haar lip.
‘Ja dus?’
Isadora kijkt hem weer even aan. Alles aan hem lijkt gespannen en ze kan zijn woede bijna voelen. ‘Soms.’
‘Sla je terug?’
Ze schudt haar hoofd.
‘Waarom niet?! Dora je moet voor jezelf opkomen. Je verdient beter dan dit.’
‘Je bedoelt; ik verdien jou.’ Antwoordt Isadora met een treurig lachje.
‘Desnoods,’ Florian is ongemerkt steeds harder gaan praten en dempt zijn stem weer als hij Isadora schichtig om zich heen ziet kijken, ‘ alles en iedereen, wat je maar wilt, als ik maar weet dat je goed behandeld wordt en je gelukkig bent.’
‘Dat gaat niet.’
‘Waarom niet? Ik zou goed voor je zorgen, dat weet je!’
‘Ja dat weet ik.’ Isadora legt haar hoofd weer tegen zijn borst en blijft zo tegen hem aangeleund staan. Ze voelt het gestage kloppen van zijn hart en snuift zijn geur op. Pepermunt. Altijd pepermunt. Ondanks alles glimlacht ze en ze kijkt naar hem op. Haar adem stokt. Hun gezichten raken elkaar bijna en Isadora voelt het kippenvel op haar armen. ‘Florian, ik…’
Florian buigt zich naar haar toe tot hun lippen nog slechts centimeters van elkaar verwijderd zijn.
Heel even twijfelt Isadora en bijna geeft ze toe aan het verlangen dat haar overspoelt, maar dan denkt ze aan Artur die gewond in zijn box ligt en aan zijn zus die misschien nog wel diepere wonden heeft, zij het niet zichtbaar en sluit ze haar ogen en duwt Florian zacht van zich af.
Met tranen in haar ogen kijkt Isadora hem aan en schudt ze haar hoofd. Even staat ze zich toe een hand op zijn wang te leggen en nu is het Florian die zijn ogen sluit. De aanraking van haar huid op de zijne doet een storm aan gevoelens ontwaken waarvan hij het bestaan niet afwist.
Dan laat ze haar arm langs haar zij vallen. ‘En nu?’ Ze zucht diep.
‘Artur moet naar het ziekenhuis voor onderzoek om …’ begint Florian, maar Isadora onderbreekt hem.
‘Nee.’
‘Wat nee?’
‘Nee, dat kan niet. Hij kan niet naar het ziekenhuis.’
‘Hij moet, Dora. Hij kan inwendige verwondingen hebben.’
‘Nee zei ik.’ Isadora hoort de scherpe klank in haar stem en gaat op een zachtere toon verder. ‘Ze zullen vragen stellen die we niet kunnen, niet willen beantwoorden. Hij gaat niet naar het ziekenhuis.’
Gefrustreerd heft Florian zijn handen ten hemel, en na Athena krimpt nu ook Isadora in een reflex in elkaar.
Gekwetst laat hij zijn armen weer zakken. ‘Dora.’
Isadora kijkt hem schuldbewust aan. ‘Het spijt me, ik kan er niets aan doen.’
‘Ik zou je nooit pijn doen.’ Weer verschijnen diepe rimpels in zijn voorhoofd.
‘Dat weet ik, alsjeblieft, wees niet boos.’
Florian sluit zijn ogen en kreunt. ‘Ik ben niet boos op je Dora, snap je het dan niet? Ik hou van je!’
Met een schok dringt de waarheid tot haar door, maar haar hersenen willen de informatie niet verwerken. Met open mond kijkt ze hem aan.
Florian, kennelijk zelf ook geschrokken van zijn botte bekentenis, ziet er een beetje opgelaten uit.
‘Ik bedoel…’
‘Ik ook van jou.’
‘Wat zeg je?’
‘Ik hou ook van jou.’ Isadora kijkt hem wanhopig aan en tranen wellen weer op in haar ogen.
‘Ik hou ook van jou en het kan niet. Ik kan het niet. Ik kan dat mijn kinderen niet aandoen.’
Florian probeert haar handen te pakken maar ze trekt ze weg.
‘Nee, het kan niet.’ Ze veegt met een driftig gebaar haar tranen weg en de wanhoop die eerder van haar uitging maakt langzaam plaats voor vastberadenheid.
‘Ik weiger zo te zijn als Nicolas. Het huwelijk is wat mij betreft heilig en ik wil de belofte die ik hem heb gedaan niet breken, al mag God weten dat ik dat al heb gedaan, door jou te willen.’ Haar stem hapert. Florian ziet dat ze worstelt met haar emoties, maar hij is zelf gekwetst en doet niets om het haar gemakkelijker te maken.

Reacties

Nylok
Laatst aanwezig: 45 weken 6 dagen geleden
Sinds: 28 Feb 2018
Berichten: 46
miriam93 schreef:

- Leest het vlot/ schrijfstijl niet langdradig?

Het leest goed door. Er zijn een paar klein dingen die de flow voor mij een beetje doen breken:
- In het begin noem je de namen van de personages wel erg vaak. Eén keer Florian en Isadora volstaat, het is duidelijk dat zij de enige deelnemers zijn aan het gesprek. Verder gegaan met zij/hij is dus prima.
- De zin "Heel even twijfelt Isadora en bijna geeft ze toe aan het verlangen dat haar overspoelt, maar dan denkt ze aan Artur die gewond in zijn box ligt en aan zijn zus die misschien nog wel diepere wonden heeft, zij het niet zichtbaar en sluit ze haar ogen en duwt Florian zacht van zich af." loopt niet helemaal lekker, die zou ik opbreken of herschrijven.
- "De aanraking van haar huid op de zijne doet een storm aan gevoelens ontwaken waarvan hij het bestaan niet afwist"-> perspectief switcht hier ineens naar Florian. Dat is vreemd, het ligt toch bij Isadora?
- "‘Je hoorde me wel.’ De opmerking lijkt luchtig" -> ik vind het niet zo'n luchtige opmerking.

miriam93 schreef:

- Nodigt het uit tot verder lezen?

Ja, ik ben wel benieuwd hoe dit afloopt. Er wordt voor de lezer genoeg informatie achtergehouden om zelf een beeld van de situatie te vormen, dat is fijn.

miriam93 schreef:

- Zijn de dialogen realistisch?

Het klinkt als een normaal gesprek tussen twee mensen die elkaar al een tijdje kennen. Voor het tempo zouden er wellicht wat tussenzinnetjes uitmogen, bijvoorbeeld:

Citaat:

Ze sluit even haar ogen en kijkt dan weg. ‘Zo simpel is het niet.’
‘Zo simpel is het wel. Ja of nee Isadora.’

miriam93 schreef:

- Zijn er dingen die beter uitgewerkt of juist ingekort zouden kunnen?

Ik zie zo snel niet heel veel verbeteringen, zie wel mijn eerdere opmerkingen. Plaats op een aantal punten ook komma's in de dialogen.

madam Bovary
Laatst aanwezig: 14 weken 2 dagen geleden
Sinds: 17 Okt 2017
Berichten: 380

@miriam93

"ze denkt aan Artur die gewond in zijn box ligt"

Ik neem aan dat Artur een paar meppen heeft uitgedeeld maar er ook heeft moeten incasseren. Vandaar dat hij gewond in een box ligt en Florian op de idee brengt om Isadora te vragen: slaat hij jou ook? En van dat zacht, huilend vrouwtje wordt nu verwacht dat ze de bokshandschoenen aantrekt want Florian lijkt geen zin te hebben om Artur zelf op zijn plaats te zetten, hoewel hij goed voor Isadora zou zorgen. Hij zegt het haar: ik zou goed voor je zorgen, dat weet je.
Hoe het komt dat Isadora dat weet is voorlopig een raadsel, want Florian kan veel gaan beweren als het bewijs niet geleverd noch gevraagd wordt.

En dan de ontboezemingen, je met diep in de literatuur duiken om op dergelijke ontboezemingen te stoten:
Florian: ik hou van je.
Isadora: ik ook van jou.
Florian: Wat zeg je?
Isadora: ik hou ook van jou.

Als de hemel het zou willen, dan zou je wat te zien en te horen krijgen, maar het wordt je onthouden,het kan niet, het mag niet.
Voor wat Isadora betreft, is het huwelijk heilig. Je kan begrijpen dat Florian zijn handen ten hemel heft bij het horen van dit onheil, waarna Isadora Athena (niet te verwarren met Athene) imiteert en in een reflex in elkaar krimpt.

Ik heb zielloze zinnen gelezen, ze hebben geen spieren en geen bloed. Duik eens in "De verliefde courtisane" van La Fontaine. Wat een allure, wat een stijl. Je bent nooit te oud om te leren.

FrankJacobs
Laatst aanwezig: 7 weken 4 dagen geleden
Sinds: 12 Mrt 2018
Berichten: 18

Ik vind het bovengemiddeld goed. Sterke, geloofwaardige dialoog. Lekker tempo, korte zinnen zonder dat het te staccato wordt. En ja, ik wil verder lezen.

miriam93
Laatst aanwezig: 21 weken 3 dagen geleden
Sinds: 21 Feb 2017
Berichten: 12

Bedankt voor jullie reacties!
Ik kan ermee aan de slag.

'leeghoofd'
Laatst aanwezig: 1 jaar 7 weken geleden
Sinds: 14 Nov 2016
Berichten: 328

Het leest wel aardig, er zit tempo in je dialoog.
Ik dacht dat Artur geknokt had, las je tekst nogmaals. Artur en zijn zus zijn haar kinderen? Nicolas, echtgenoot en vader heeft losse handjes naar de kinderen toe? Als Isa haar kinderen in bescherming neemt, voor hen gaat staan, zou ze meer klappen moeten opvangen en zou zij zwaarder gewond zijn? Of rost hij af in haar afwezigheid? Als ze beseft dat hij graag klopt, zou ze dan niet liever zorgen dat de kinderen ergens terecht kunnen als ze werkt?

Misschien denk ik ook helemaal verkeerd.

It's not that I'm afraid to die, I just don't want to be there when it happens. (W. Allen)

Lees Schrijven Magazine
  • Leer schrijven als Stephen King
  • Alles wat een schrijver moet weten over uitgeverijen
  • Schrijftips van Sander Kollaard (Stadium IV)
  • Wat verdien je aan een boek?
  • Crashcourse publiciteit & promotie
  • De schrijfdip en wat je ertegen kunt doen

Dit nummer niet missen, maar nog geen abonnee? Neem vóór 23 september 16:00 u. een abonnement!

MELD JE AAN
Schrijfboek cadeau? Nu gratis bij een abonnement op Schrijven Magazine!

Neem een abonnement op Schrijven Magazine!

Maak je keuze!