Lid sinds

13 jaar 3 maanden

Rol

[roman] Omidius en de Vervloekte Stad

Doelgroep: het is behoorlijk serieuze fantasy. Taalgebruik is een beetje oubollig, maar daar wilde ik graag mee experimenteren. Het is gewoon een schrijfseltje om te proberen wat het schrijven met me doet en kan doen, als ik echt een fantasy roman wil schrijven. Ben vooral benieuwd of het een beetje tot de verbeelding spreekt, of het leesbaar is en of ik met enige adviezen van jullie kant ter hand, kan werken naar serieus schrijverschap (of misschien ontraden jullie het mij?).

Fragment

Het vermoeide reisgezelschap, dat al talloze ontberingen had doorstaan en toe was aan een goede herberg om zich te laven en te voeden, wilde vol enthousiasme de schemerachtige vallei in rennen. Gelegen tussen de hoge scherpe rotsen en de stekelachtige bomen met de allerbontste kleuren, was een stad die de verbeelding van velen te boven ging. Als een schat vol geslepen juwelen in alle vormen en maten schitterde zij en betoverde al wie haar mocht aanschouwen. Maar in de lokroep van die visuele pracht en praal lag een waarschuwing verscholen, aan het adres van de meer schrandere, voorzichtige geesten. Echter, ook de meest waakzame wijzen onder hen zouden na zo vele confrontaties met het noodlot kunnen zwichten en toegeven. Omdius de Lusor was de enige van de groep van twintig dappere zielen die in staat was aan het signaal gehoor te geven en met een voor zijn leeftijd en fysieke toestand zeer krachtige stem maande hij de anderen te stoppen: “Dwing uw voeten te stoppen, met grove middelen als het moet! Want hier betreden wij het domein van verloren zielen, wier vloek gevaarlijker en besmettelijker is dan de smerigste ziekte!” “Maar wat heeft een rijkdom als deze te vrezen van een tiental vermoeide reizigers?”, wierp Thalos de zwaardmeester tegen, terwijl de honger en uitputting in zijn ogen waren af te lezen, “Zelfs een vervloekte mens kan toch wel een paar broden missen en een eenvoudig bed om te rusten?” Maar Omidius, die zelf als geen ander toe was aan de tijdelijke verlossing door het comfort van een stad, moest hem teleurstellen: “Het is geenszins een gebrek aan gastvrijheid dat ik hier vrees. Liever word ik door mijn grootste vijand belaagd, dan dat ik door deze mensen met open armen ontvangen word. Er zijn dranken die dorstigen alleen dorstiger maken, spijzen die hongerige magen nog hongeriger maken en verlangen in wanhoop doen transformeren. Hier heerst een rijk van dromen, van waaruit geen ontsnappen mogelijk is. Gedachten bevroren in een tijdloze hel en hoop en herinnering weggevaagd tot een minuscuul laagje stof van vergetelheid.” “Wat doen we dan? Onze reserves zijn op en zelfs de magie laat ons in de steek. We kunnen onmogelijk nog de kracht vinden om die verdomde bergketen over te steken!” “Er rest ons maar een laatste redmiddel, waarde vriend, en dat is het onwaarschijnlijkste van allemaal: de dood.” “De dood!? Na alle hoop en alles wat we hebben meegemaakt is dat het enige waar je mee kunt komen: zelfmoord!?”. “Nee Thalos, geen definitieve dood. Een tijdelijke slaap, waarbij het lichaam zich dood waant, maar de ziel nog wacht... op een herrijzenis. Precies op het moment dat het bergvolk van K’Tog langs komt met hun shamanen, voor hun maandelijkse bedevaartstocht.” “En wanneer mag dat dan wel zijn, die bedevaartstocht?” “Over welgeteld twee omwentelingen.”

Lid sinds

12 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Schrijven onraad ik niemand, zeker niet iemand die duidelijk goed is met taal. Een beetje oudbollig is echter een understatement, ben ik bang. Je maakt je zinnen ook nodeloos ingewikkeld en lang. Experimenteren is leuk, maar hier lees ik zo langzaam doorheen dat ik er na een bladzijde doodmoe van zou zijn. Het spreekt niet echt tot de verbeelding doordat je alles zo abstract beschrijft: ik zie het niet voor me. De personages en het feit dat ze een gezelschap vormen zijn ook ontzettend cliche. Ik zou de opbouw van mijn verhaal herzien, als ik jou was, en eens een aantal hedendaagse fantasy-boeken openslaan. Kijk hoe die beginnen en hoe die verhalen in elkaar zitten, daar kun je veel van leren.

Lid sinds

9 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Immorthalia, Ik sluit me aan bij Diana Silver. Als voorbeeld je eerste zin, die gaat over een reisgezelschap dat: 1. vermoed is, 2 ontberingen heeft doorstaan (ook nog eens talloze), 3. toe is aan een goede herberg, 4. wil eten, 5. wil laven, 6. entousiast een vallei in wil rennen. Kortom heel veel informatie, maar ik voel me er als - lezer- niet bij betrokken. Suggestie. schrijf een zin over de personen waar het reisgezelschap uit bestaat. Laat dan zien dat ze vermoeid zijn. Schets daarna enkele van de ontberingen die ze hebben doorstaan. Laat de lezer dan voelen dat ze behoefte hebben aan een herberg enz.. Je hebt duidelijk plezier in het schrijven en er is niets mis met je woordenschat, dus gewoon doorgaan, Groet,

Lid sinds

13 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ja daar herken ik me wel in! Ik vrees dat ik in een vorig boek in diezelfde valkuil ben getrapt :crybaby: Misschien komt het door een interesse in filosofie en 'academisch denken'. Maar ik moet ook eerlijk zeggen dat ik sommige fantasy boeken weer net iets te 'Jip en Janneke' vind. Niet allemaal, maar een deel wel. Een boek mag wat mij betreft best wat taalgrenzen opzoeken en diepzinnige zaken bevatten. Mijn probleem is misschien dat ik weer naar het andere uiterste neig? Ik weet het, teveel cliche's, maar dat wist ik vantevoren omdat het me meer om de schrijfstijl ging. Ik heb ook gespeeld met de gedachte om de verteller van het verhaal en 1 enkel hoofdpersonnage met abstractheid te belasten, maar de rest van de personnages luchtiger te maken. Of misschien zelfs alleen 1 personnage, omdat de verhaal verteller vooral het perspectief bepaalt en de leeservaring voor de lezer? Dus 1 figuur is wijs en spreekt 'oubollig', maar de rest is wat luchtiger en leesbaarder? Of misschien abstracte dingen meer in een register opnemen (met verwijzingen / noten) zodat mensen die wel behoefte hebben aan 'meer' het kunnen vinden, maar het andere niet hindert? Sorry, veel opmerkingen, maar ik leer graag van mijn fouten. Bedankt voor de reacties!

Lid sinds

13 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Complexe zinnen, dat geldt vast en zeker ook voor dit stukje wat ik wel eens eerder gebruikt heb: “Amber!”, klonk een warme, maar tegelijkertijd ook strenge vrouwenstem voor in de klas. Maar zonder het gewenste resultaat, want de vrouw – een lerares van middelbare leeftijd met een rimpelachtig, maar vriendelijk en wijs gezicht – herhaalde dit keer luider: “Amber!!” Haar bonte lange jurk en opgestoken haar suggereerden dat deze ouderwetse dame niet van ongeregeldheden hield. Iemand heeft ooit eens het advies gegeven in een tekst al je bijvoegelijke naamwoorden verwijderen en er dan 1 per zoveel woorden / zinnen te gebruiken. Vaak gebruik je er veel meer dan nodig.

Lid sinds

16 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Belasten van een personage met abstractheid? Hou je daar niet mee bezig, joh. Schrijf er lekker op los, zoals in je vorige stukje. En ja, daar waren de zinnen ook ietwat lang en "belast met" bijvoeglijk naamwoorden. Het register lijkt me ook niet zo'n strak plan, maar misschien zien anderen dat anders. Doe niets wat de lezer uit het verhaal haalt. Succes!

Lid sinds

13 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Bedankt! Is er een goede manier om een verhaal leesbaar te houden, op een literair nivo te tillen dat acceptabel blijft voor het genre en tegelijkertijd ook wat 'wijsheden' erin te verpakken? Ik vind het leuk als mensen er stiekem ook nog wat moois aan overhouden en dat zowel intelligente als doorsnee lezers er genoeg uitdaging in vinden. Het lijkt erop dat ik niet kan kiezen tussen doelgroepen en genres :) Ik vond good old Tolkien altijd wel een voorbeeld van meer literaire fantasy. Weliswaar zat er niet zo veel abstracts of filosofisch in, maar het taalgebruik was van een deftiger nivo dan tegenwoordig vaak overheerst. Maar inderdaad, misschien moet ik maar gewoon schrijven. Al hoop ik dat ik niet pas na veel arbeid er achter kom dat mijn stijl niet 'werkt' :( Want schrappen is altijd mogelijk, maar een hele stijl herformuleren... oeps

Lid sinds

12 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Misschien kun je eerst eens gaan oefenen met Jip en Janneke taal. Schrijf de handelingen op van je personages in korte eenvoudige zinnen. Laat ze bewegen, laat ze ruiken, voelen, zien, als een poppenspel. Als je dat goed kunt, kun je onderdelen van de manier van schrijven zoals je hierboven doet weer gaan toevoegen, maar dan gedoseerd.

Lid sinds

16 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Je zei dat dit een soort experiment was in oubollig schrijven, dus dan kan je misschien ook eens iets anders proberen. De schrijvers waar ik het meest van geleerd heb zijn Bernhard Hennen (die met zijn elfen enzo), Raymond Feist en ons aller Ad d.w.z. Adrian Stone. Je ziet meteen dat ze niet de Carry Slee van de fantasy zijn. Waarmee ik niet bedoel dat ik zo kan schrijven als Feist of Stone, was het maar waar. En niet opgeven hoor, het duurt meestal wel een tijdje voordat je je stijl hebt ontwikkeld en die ook kan vasthouden. Ik stop in mijn verhalen ook altijd een (veel) diepere bedoeling en de vraag is of iedereen dat er ook uithaalt, maar ik kan het niet laten. Nu wil ik daar zo ver mee gaan dat mijn man het me sterk afraadt, maar dat is weer een ander thema. Jip en Janneke taal is ook wel een goede tip, maar daarvoor denk jij misschien te beeldend. Ik gebruik het ook, als ik scènes die ik in mijn hoofd heb heel snel op papier wil hebben voordat ik het vergeet.

Lid sinds

13 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Misschien kun je eerst eens gaan oefenen met Jip en Janneke taal. Schrijf de handelingen op van je personages in korte eenvoudige zinnen. Laat ze bewegen, laat ze ruiken, voelen, zien, als een poppenspel. Als je dat goed kunt, kun je onderdelen van de manier van schrijven zoals je hierboven doet weer gaan toevoegen, maar dan gedoseerd.
Daar heb je wel een punt! Ik keten mezelf op voorhand al vast aan vooroordelen mbt mijn eigen stijl, terwijl ik misschien eerst alles eens moet proberen. Bedankt!

Lid sinds

13 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Je zei dat dit een soort experiment was in oubollig schrijven, dus dan kan je misschien ook eens iets anders proberen. De schrijvers waar ik het meest van geleerd heb zijn Bernhard Hennen (die met zijn elfen enzo), Raymond Feist en ons aller Ad d.w.z. Adrian Stone. Je ziet meteen dat ze niet de Carry Slee van de fantasy zijn. Waarmee ik niet bedoel dat ik zo kan schrijven als Feist of Stone, was het maar waar. En niet opgeven hoor, het duurt meestal wel een tijdje voordat je je stijl hebt ontwikkeld en die ook kan vasthouden. Ik stop in mijn verhalen ook altijd een (veel) diepere bedoeling en de vraag is of iedereen dat er ook uithaalt, maar ik kan het niet laten. Nu wil ik daar zo ver mee gaan dat mijn man het me sterk afraadt, maar dat is weer een ander thema. Jip en Janneke taal is ook wel een goede tip, maar daarvoor denk jij misschien te beeldend. Ik gebruik het ook, als ik scènes die ik in mijn hoofd heb heel snel op papier wil hebben voordat ik het vergeet.
Feist heb ik ook wel een paar boeken van gelezen (vrouw van het keizerrijk serie en het 1e boek magier van de reeks over die scheuring). Weis and Hickman vond ik ook wel boeiend. Maar inderdaad, ik zal moeten experimenteren met zowel eenvoudige concrete en meer diepere beeldvorming. Diepere bedoelingen maken een verhaal soms herleesbaar! ;-)

Lid sinds

12 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Je kunt diepe filosofie toch ook kwijt in eenvoudige taal? Dat lijkt mij zelfs een van de betere manieren om filosofie te schrijven...

Lid sinds

13 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Je kunt diepe filosofie toch ook kwijt in eenvoudige taal? Dat lijkt mij zelfs een van de betere manieren om filosofie te schrijven...
Daar heb je wel gelijk in, hoewel niet alle 'moeilijke zaken' in eenvoudige taal uit te drukken zijn en persoonlijk vind ik af een toe een deftige term en een gekunstelde zin wel wat bijdragen aan de artistieke vormgeving. Misschien is het voor een deel ook een kwestie van smaak. Zo woon ik tegenwoordig in Belgie en daar zie en hoor ik in tijdschriften, praatjes en fora dat men helemaal niet zoveel op heeft met de tegenwoordig vrij sterke Nederlandse neiging naar 'eenvoudige taal'. Ik denk dat het afhangt van context, doelgroep en smaak wat de voorkeur verdient. Zelf ben ik nog zoekende. En ik geef eerlijk toe dat er ook genoeg zware kost wordt geproduceerd in Nederland en dat ik ook daar de vergelijking niet mee kan doorstaan. Ik kan denk het beste al jullie adviezen uitproberen en dan uiteindelijk mijn eigen stijl vinden en eigen intuitie erbij volgen. Het is natuurlijk wel zo: als de algemene smaak neigt naar eenvoudige taal en ik wil graag dat veel mensen mijn werk boeiend vinden, dat ik dan beter maar kan luisteren naar dat advies :nod:

Lid sinds

10 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Mooischrijverij hebben wij het toch over? Daar is af en toe niets mis mee. Naar mijn mening had Tolkien hierin een mooie balans gevonden.

Lid sinds

13 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Mooischrijverij hebben wij het toch over? Daar is af en toe niets mis mee. Naar mijn mening had Tolkien hierin een mooie balans gevonden.
Ja dat bedoelde ik :-). Een balans tussen mooischrijverij, wijsheid en vlotte leesbaarheid + spanning. Het lijkt alsof ik teveel hooi op mijn vork wil nemen, maar ik ben nu eenmaal een erg eigenzinnig mens

Lid sinds

13 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik heb zojuist een fragment geschreven dat wat minder abstract is en ook wat conversaties tussen personnages bevat. Zal ik het hier plaatsen of beter een nieuw proeflezen object aanmaken (maar dan zal ik nog een paar dagen moeten wachten)?

Lid sinds

12 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Je hebt deze week toch nog geen twee fragmenten geplaatst? Als het goed is kun je hem nog gewoon in een nieuw topic plaatsen. Je moet zelf maar even kijken: het hangt er ook een beetje vanaf wat voor feedback je wilt. Als het je specifiek om de vergelijking met bovenstaande stuk te doen is, kun je hem denk ik best hieronder plaatsen.

Lid sinds

13 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Dank je Diana! Ik maak denk ik een nieuw topic aan. Uiteindelijk weten de meeste actieve gebruikers wel van mijn andere topic en des noods refereer ik weer terug.