Lid sinds

9 jaar 6 maanden

Rol

[roman] Littekens.

Hii, Lange tijd geleden nou hier is wat ik wil weten: - Kun je je goed inleven? - Kloppen er sommige dingen niet? - Is het geloofwaardig? - Staan er schrijffouten in? - Vergeleken met eerst heb ik vooruitgang gemaakt in het schrijven? Dankjulliewel,

Fragment

Hij keek mij recht aan in mijn ogen en legde zijn hand op mijn blote been die was bedekt met littekens en wonden, ik had hem net verteld hoe dat kwam, wat wel een grote stap was in mijn leven aangezien niemand het van mij wist. Ik had het verteld aan mijn beste vriendin, maar die was boos op me geworden en had gezegd dat het voor aandacht was. Maar het was niet voor aandacht, ik probeerde het haar uit te leggen maar ze begreep het niet, Steve, mijn vriendje, daar in tegen begreep me wel. 'Het komt allemaal goed, ik beloof het je.' Zei hij. 'Ik weet het niet, ik weet het gewoon niet meer. Het is al twee jaar Steve, twee jaar.' Zuchtte ik terwijl ik een hand door mijn haren haalde en een verdwaalde traan woest wegveegde van mijn wang, ik mocht niet huilen. 'Waarom wil je niet huilen?' Vroeg hij aan mij. 'Omdat ik me elke avond in slaap huil, mezelf afvragend wanneer de tranen nou eens op zijn. Wanneer ik me nou eindelijk een keertje blij kon zijn. Ik wil weer weten hoe het is om altijd te lachen terwijl je het echt meent. Ik mis het, en ik haat het dat ik zo een rotzooi van mijn leven heb gemaakt.' 'Maar waarom snijdt je jezelf?' 'Stel je voor, je valt, dan focus je op de pijn, je vergeet alles behalve de pijn. Ik haat mezelf, ik heb het gevoel dat ik iedereen teleur stel, dat ik ze in de weg zit met alleen maar bestaan, en dat doet pijn. Als ik mezelf snijdt heb ik de pijn in mijn eigen handen, en hoef ik alleen aan de pijn te denken van de snee die op mijn been zit, het bloed dat naar beneden druipt en hoe erg ik het verdien. Het doet minder pijn dan de pijn die ik heel de tijd door voel, en die pijn ben ik op dat moment even vergeten. En dat is wat ik wil, de pijn vergeten. En stoppen gaat niet zomaar, hoe vaak ik het ook probeer ik kan niet stoppen, ik verdien de pijn. Ik haat mezelf.' 'Het spijt me Gil, het spijt me zo.' Antwoordde hij met tranen in zijn ogen, ik schudde mijn hoofd. 'Nee het spijt mij. Het spijt mij dat ik zo verdrietig ben, dat ik niet sterk ben, dat ik niet echt blij kan zijn, dat ik mezelf snijd en het spijt me vooral omdat,' Ik haalde een keer diep adem en richtte daarna mijn blik op de grond. 'Omdat ik hier gewoon niet meer wil zijn, ik wil niet meer leven.' voegde ik er zacht aan toe. 'Je bent sterk Gillian, geef nou niet op. Alles word beter, ik ben blij dat je het me hebt verteld. Ik zal je helpen.' 'Dank je wel Steve, ik ben blij dat je dit zo goed opvangt. En weet je, de enige reden waarom ik wel oprecht lach is om jou. Ik hou van je.' Antwoordde ik terwijl ik lachte door mijn tranen heen. 'Ik hou ook van jou en samen komen we overal doorheen lieverd.' zei hij tegen mij 'Ik zal er voor je zijn, voor altijd.'

Lid sinds

13 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
  • Pluslid
Ik keek haar recht aan en legde mijn hand op haar blote been dat ... wonden. De rest van de zin mag wel weg. snijd. - sneed. Alleen op haar benen, want dat kon niemand het zien. Ik was eerst erg geschrokken maar omdat ik er voor haar wilde zijn, had ik mijn gevoelens weggedrukt. als mij. - dan ik. Gilian was drie jaar jonger dan ik. Troostend zei ik tegen haar: 'Het komt allemaal wel goed. Dat beloof ik je.' Zuchtte ze - Ze zuchtte Vroeg - vroeg Wanneer ik eindelijk eens een keertje blij kan zijn.' zo een - zo'n Ik voelde me zo stom (Nieuwe regel) spijt me zo, - spijt me verschrikkelijk,'(Anders weer zo) antwoordde ik, leven,' fluisterde ze er achteraan, Alles word - Alles wordt wel, Seve. Ik ben blij als ik wel oprecht lach is om jou. van je,' voegde ze er zacht aan toe. doorheen, lieverd. Hallo Chiara, ik heb echt geen idee hoe je eerder schreef. Ja, ik kan me wel in de hoofdpersoon inleven. Het komt veelvuldig voor. Ja, het is geloofwaardig. Ik hoop dat je iets met mijn opmerkingen kunt. Succes.

Lid sinds

9 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Heftige tekst, je voelt meteen dat er iets niet goed zit. Over de voortgang kan ik weinig zeggen want ik heb het vorige niet gelezen. Qua leestekens zou ik na een uitspraak een komma gebruiken en daarna een kleine letter. 'Het spijt me Gil, het spijt me zo.' Antwoordde ik "Het spijt me Gil,het spijt me zo," antwoordde ik. :thumbsup:

Lid sinds

12 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker
Wel, het is geloofwaardig en je kan je best inleven, het onderwerp is ook goed, maar je schrijftechniek zit niet heel goed. Het mag wel iets vlotter. Ik zou bv van de eerste zin dit maken: "Hoe het kwam dat haar been vol littekens stond vertelde ze me nog maar net.". Ik zou ook wat wachten met de reden te verraden. Zo bouw je een spanningsboog op. Misschien valt het uit de dialoog wel af te leiden. Probeer ook dieper in te gaan op het waarom van het onderwerp. Ik weet niet of de tekst persoonlijk is, maar als dat zo is zou ik zo diep mogelijk proberen te gaan in de materie en niet op de oppervlakte blijven. Probeer bv de situatie te beschrijven die de persoon ertoe aan zet naar snijden te grijpen.

Lid sinds

8 jaar 11 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Is er niet een moment dat HP de 'waarom?' vraag ook niet kan beantwoorden? Dat ze slechts kan zeggen: "Ik weet het niet. Ik doe het gewoon". Ik weet niet of dat realistisch is, maar het zou de spanning in het verhaal verhogen. Spanning tussen HP en haar omgeving. Spanning bij HP zelf, temeer omdat zij het ook niet weet. Nu lijkt het antwoord op een presenteerblaadje aangereikt te worden. Terwijl de speurtocht naar het 'waarom doe je zoiets?' mij ook interessant lijkt.

Lid sinds

8 jaar 11 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Jeetje! Je reactie op mijn gedicht van ondertussen al een hele tijd geleden is voor mij precies hetzelfde bij jou! Ik zie gewoon een tekst staan dat over mij gaat! Ik zou heel graag eens met je willen praten hierover. Want ik heb ervaren dat het fijn is als andere mensen herkenning beleven in mij. Heel veel sterkte! Ook al weet ik niet zeker of dit verhaal ook echt over jou gaat. Als je behoefte hebt om erover te praten met iemand die jou begrijpt dan sta ik daar voor open! Ik vind je verhaal dus echt heel mooi en het raakt me enorm! Liefs.