Start » Proeflezen » [roman] Kronieken van Kattai

[roman] Kronieken van Kattai

Door: eppicninjabunny
Op: 25 augustus 2017

Het is de eerste keer dat ik een poging toe tot een roman. Ik wil daarom zoveel mogelijk tips en hints.
Wat ik echt specefiek wil weten is het volgende:

- houd het vast?
- is het een beetje spannend?
- heeft het een mysterieus tintje (wat willen ze van Akillian en waaorm zaten ze achter hem aan)

Dit is overigens slechts een gedeelte van de proloog. Het echte verhaal begint pas nadat Akillia wakker wordt in een kerker.

Fragment: 

Proloog
In de verte klinken twee zachte stemmen. Ze dralen een beetje om me heen, zoekende naar waar ik precies zit. Te lang hebben ze naar me moeten zoeken naar hun mening. Ze zijn er klaar mee, hun geduld is op.
Onrustig schieten mijn ogen alle kanten op, zoekend naar een herkenningspunt. Die niet te zien valt, de duisternis ontneemt me al het zicht. Voor het eerst vraag ik me af waar ik tegenaan zit. Het is koud, zacht en rond aan. Eigenlijk is het een best comfortabel ding.
De stemmen klinken dichterbij, hun best om me te verrassen doen ze niet. Luidruchtig praten ze met elkaar in een taal die onverstaanbaar is. Net zo goed als ik weten ze dat het een kwestie van tijd is voordat ze me vinden. Tevergeefs ben ik voor hen gevlucht. Tot ik echt niet meer kon, tot mijn spieren opgaven en ik aan de grond genageld werd. Wanhopig heb ik geprobeerd op te staan maar het mocht allemaal niet baten. Ik heb mijn lichaam over de rand heen geduwd. Er ontstaat een kleine glimlach bij de gedachte. Ik beweeg mijn hoofd naar boven toe zodat ik de hemel in kijk, er is geen ster noch maan te zien. Een klein gegrinnik komt uit mijn mond, heel zachtjes maar hard genoeg om mijn plek te verraden. Dit is het dan, ze hebben me te pakken. En ze zullen het me vast niet in dank afnemen voor wat ik heb gedaan. Nog een laatste keer slaak ik een zucht. Het is een zucht van verlichting, mijn lot is bezegeld. Na al die uren hoef ik niet meer te rennen, niet meer te vluchten en me niet meer te verschuilen. Ze hebben me, en er is niks wat ik nog kan doen.
‘Ik kan alle vragen voor je beantwoorden Akillian.’ Fluistert een zoete stem me toe. Geschrokken kijk ik om me heen, niks. Eventjes bedenk ik me dat ik het me heb ingebeeld. Ergens kraakt er een takje, en verderop nog één. Nee, Akillian je hebt het je niet ingebeeld. Ze zijn er toch echt. ‘Dat kan hij niet.’ Zegt een andere stem. Deze stem is harder, grilliger en beangstigend. Zijn adem golft ritmisch tegen mijn nek aan. Een ijskoude rilling van angst trekt over mijn lichaam heen, mijn haren komen omhoog en het angstzweet breekt me uit. ‘Wie zijn jullie? En wat willen jullie van me?’ Van de kalmte van zonet is weinig meer over, pure paniek maakt zich meester van binnen. Zachtjes gniffelt de zoete stem. Het is de stem van een vrouw. Haar stem is geruststellend, een stem die vrede brengt in mijn hoofd. ‘Je mag kiezen Akillian.’ Zegt de zoete stem nu iets harder als daarnet, maar nog steeds op een fluistertoon. Ik kan zelf nu haar parfum ruiken, het is mierzoet. Het ruikt lekker en doet me denken aan vroeger toen ik nog snoep ging kopen bij de sigarenboer.
‘Waaruit? En wie zijn jullie?’ Mijn stem kraakt een beetje. ‘Je mag kiezen met wie je meegaat’. Verzucht de grillige stem. ‘Wie zijn jullie?’ Herhaal ik standvastig.
‘Leg het hem uit.’ Klinkt de grillige stem nu ongeduldig. ‘Ik ben de mooie leugen.’ Zegt de zoete stem. ‘En ik ben de keiharde waarheid.’ Sluit de grillige stem naadloos aan. Onder hun voeten hoor ik de takjes breken en de blaadjes kraken. Ze dralen weer om me heen, als roofdieren bij hun prooi. ‘Waarom moet ik kiezen?’ Wanhopig probeer ik niet te laten merken hoe verward en bang ik ben. ‘Omdat we je hier niet kunnen achterlaten, zo luiden de regels nou eenmaal.’ Legt de zoete stem me geduldig uit. Het antwoord van een politici denk ik cynisch. ‘Juist, maar kan iemand mij nou uitleggen waarom ik hier ben en wat...’ Een warm straaltje bloed glijdt over mijn keel heen naar beneden. Geschrokken probeer ik mijn arm naar boven toe te bewegen maar er zit geen beweging in, mijn arm lijkt wel vastgeroest aan de grond. Het kost me een uiterste krachtsinspanning om mijn hand van de grond af te tillen, naar mijn keel toe. Mijn arm trilt van vermoeidheid, in mijn spieren voel ik de kramp die onverbiddelijk komt opzetten. Maar ik zet de reis door, die nu zo lang lijkt te duren. Mijn vingers glijden over een gekromd, scherp en koud voorwerp heen, het is vlijmscherp en ik haal mijn wijsvinger eraan open. De punt drukt zich licht tegen mijn huid aan en doet een kleine druppel bloed vormen die nu zich nu een weg naar beneden baant. ‘Vragenuurtje is over, je zal moeten kiezen jongen. Wie kies je? Mij of Fedor?’ Fluistert de grillige stem dreigend in mijn oor. Hij is degene zijn die het mes vasthoudt. De vrouw is dus Fedor, en deze man is de duivel, of misschien nog wel erger.

Reacties

Arjen Pennist
Laatst aanwezig: 1 dag 17 uren geleden
Sinds: 6 Dec 2016
Berichten: 117

-Het nodigt uit om verder te lezen.

-Spannend is het zeker.

-Ja, het heeft een mysterieus tintje.

Het komt een beetje over als een griezelverhaal. Speelt het zich af in een grot of riool?
Het is niet echt een alledaagse omgeving en dat maakt het mysterieus.

Succes.

eppicninjabunny
Laatst aanwezig: 2 weken 2 dagen geleden
Sinds: 19 Jun 2017
Berichten: 7
Arjen Pennist schreef:

-Het nodigt uit om verder te lezen.

-Spannend is het zeker.

-Ja, het heeft een mysterieus tintje.

Het komt een beetje over als een griezelverhaal. Speelt het zich af in een grot of riool?
Het is niet echt een alledaagse omgeving en dat maakt het mysterieus.

Succes.

Zonder al te veel te spoilen: Dit stuk speelt zich af tussen op een plek tussen leven en dood (ga niks verder vertellen)

verder speelt het zich af in een gevangenis en later op een slaven compartiment. Het hele mysterie zou eigenlijk in 1 boeken moeten alleen dat zou een beetje lang worden. Dus ik probeer het een beetje te herschrijven tot minimaal 2 boeken

Parttime schrijver, webdeveloper en youtuber

janpmeijers
Laatst aanwezig: 42 min 1 sec geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5242

Eppicninjabunny,

welkom hier,

Citaat:

In de verte klinken twee zachte stemmen. Ze dralen een beetje om me heen

Het 'ze' slaat op de stemmen - en die stemmen dralen, dralen is een lichamelijke handeling. Stemmen zijn abstract. In het hele stuk worden de stemmen neergezet als met een lichaam. Dat wekt bij mijn verwarring op.
Geef direct in het begin aan van wie die stemmen zijn. Indien het alleen stemmen zijn, gebruik dan geen werkwoorden die duiden op een lichaam.

Je zinsconstructies komen deels overeen met spreektaal - en qua woordkeus hoor ik hier en daar een ouderwetse toon:
tevergeefs / een kwestie van tijd
/ aan de grond genageld / mocht allemaal niet baten / geen ster noch maan / niet in dank afnemen
/ slaak ik een zucht / mijn lot is bezegeld. / mijn haren komen omhoog / angstzweet breekt me uit. / maakt zich meester van binnen.

verder valt op dat je vaak toevoegt hoe iets gezegd wordt: gniffelt de zoete stem / Zegt de zoete stem / Mijn stem kraakt een beetje. / grillige stem. / Herhaal ik standvastig. / Klinkt de grillige stem nu ongeduldig. / zegt de zoete stem./ Sluit de grillige stem naadloos aan. / Legt de zoete stem me geduldig uit. / Luistert de grillige stem dreigend.
Beperk dat soort toevoegingen.
Maak een herschrijf waarbij de functie van de stemmen duidelijk is en schrap alle ruis, uitleg, toevoegingen en wees zuinig met de woorden: wanhopig, paniek en angst(rillingen).

succes.

eppicninjabunny
Laatst aanwezig: 2 weken 2 dagen geleden
Sinds: 19 Jun 2017
Berichten: 7
janpmeijers schreef:

Eppicninjabunny,

welkom hier,

Citaat:

In de verte klinken twee zachte stemmen. Ze dralen een beetje om me heen

Het 'ze' slaat op de stemmen - en die stemmen dralen, dralen is een lichamelijke handeling. Stemmen zijn abstract. In het hele stuk worden de stemmen neergezet als met een lichaam. Dat wekt bij mijn verwarring op.
Geef direct in het begin aan van wie die stemmen zijn. Indien het alleen stemmen zijn, gebruik dan geen werkwoorden die duiden op een lichaam.

Je zinsconstructies komen deels overeen met spreektaal - en qua woordkeus hoor ik hier en daar een ouderwetse toon:
tevergeefs / een kwestie van tijd
/ aan de grond genageld / mocht allemaal niet baten / geen ster noch maan / niet in dank afnemen
/ slaak ik een zucht / mijn lot is bezegeld. / mijn haren komen omhoog / angstzweet breekt me uit. / maakt zich meester van binnen.

verder valt op dat je vaak toevoegt hoe iets gezegd wordt: gniffelt de zoete stem / Zegt de zoete stem / Mijn stem kraakt een beetje. / grillige stem. / Herhaal ik standvastig. / Klinkt de grillige stem nu ongeduldig. / zegt de zoete stem./ Sluit de grillige stem naadloos aan. / Legt de zoete stem me geduldig uit. / Luistert de grillige stem dreigend.
Beperk dat soort toevoegingen.
Maak een herschrijf waarbij de functie van de stemmen duidelijk is en schrap alle ruis, uitleg, toevoegingen en wees zuinig met de woorden: wanhopig, paniek en angst(rillingen).

succes.

Dankjewel voor je commentaar, Ik zal er aan werken en de puntjes (in ieder geval een aantal) verbeteren.

Parttime schrijver, webdeveloper en youtuber

Aimee
Laatst aanwezig: 2 weken 6 dagen geleden
Sinds: 23 Feb 2017
Berichten: 7

Hoi,

Het stuk vind ik spannend en ik wil weten hoe het verder gaat.
Wel wordt ik afgeleid door toevoegingen aan zinnen, wat janpmeijers ook al zegt.
Vraag jezelf af of dat echt iets toevoegt aan het verhaal. Als het niks toevoegt, schrappen.

Probeer te letten op details als je een zin schrijft en betekenis van de zinnen.
Citaat:
"Ze dralen een beetje om me heen, zoekende naar waar ik precies zit."

De betekenis van dralen is iets langzaam doen wat ook sneller kan. Is dit precies wat je ermee wilt zeggen?
Of wil je er eigenlijk iets anders mee zeggen?

Hoewel ik niet heel goed ben in taal, denk ik dat je interpunctie niet helemaal goed is.
Citaat:
"‘Ik ben de mooie leugen.’ Zegt de zoete stem."

Volgens mij schrijf je:
'Ik ben de mooie leugen,' zegt de zoete stem.

Ik heb het idee dat je soms met je gedachten al verder bent in het verhaal.
Probeer aandacht te geven aan elke zin die je schrijft ook al lijkt hij minder belangrijk.

Succes!

GerardScharn
Laatst aanwezig: 1 dag 20 uren geleden
Sinds: 28 Mei 2013
Berichten: 5

...een herkenningspunt. Die niet te zien valt. Herkenningspunt is onzijdig, daarom dat als betrekkelijk voornaamwoord!

Volkskrant looft Schrijven Magazine

In een stuk getiteld: 'Schrijven Magazine, omdat iedereen schrijver wil worden'.

Lees meer
Schrijven Magazine: geen nummer meer missen?

Neem nu een abonnement op Schrijven Magazine! Profiteer van onze superaanbieding!

Profiteer nu!

Intensieve online cursussen. Goed én betaalbaar!

Meer informatie
Volg Schrijven Online op Twitter!

Volg Schrijven Online op Twitter!

Volg ons!