Start » Proeflezen » [roman] Ik zonder Wannes

[roman] Ik zonder Wannes

Door: Elien T
Op: 26 juli 2017

Hallo,

Ik lees al een tijdje mee op Schrijven Online en heb al veel interessante dingen opgestoken, maar dit is de eerste keer dat ik iets post. Best spannend :-)

Het fragment is het begin van een verhaal waaraan ik werk met voorlopige titel “Ik zonder Wannes” (een boek durf ik het nog niet te noemen). De doelgroep ligt rond de 16 jaar, maar hopelijk kunnen de niet-16-jarigen onder jullie het ook smaken.

Ik ben vooral benieuwd naar:
- wat jullie vinden van de schrijfstijl? Leest het vlot en blijft het boeien of net niet?
- Zijn er voldoende beschrijvingen?
- Wat is jullie eerste indruk van het het hoofdpersonage?
- Nodigt het uit om verder te lezen?
Andere bedenkingen en tips zijn natuurlijk ook welkom

Fragment: 

‘Ik zie je graag.'
‘Ik jou ook, lieve meid.' Vlak voordat ze me loslaat, neemt ze me nog even extra hard vast. Ik geniet van haar omarming en haar vertrouwde parfum vult mijn neus. ‘Fijne dag.'
‘Dag mams, tot vanavond.' Ik stap op mijn fiets en zwaai naar haar.
Het is nog fris buiten, al voel ik dat de lente eindelijk in de lucht hangt. Of zo lijkt het toch alleszins, want met dat weer van tegenwoordig weet je nooit. Overdag snoeiheet en tegen valavond een hagelbui. Ik verschiet er niet meer van. Maar de bomen denken er blijkbaar ook zo over, want de knoppen en kleine, groene blaadjes beginnen eindelijk tevoorschijn te komen. Hier en daar hoor ik een vogel fluiten en staat er al een fleurig gevulde bloembak op de vensterbank. De wind doet mijn haren wapperen en even sluit ik mijn ogen om het gevoel helemaal in me op te nemen. Tot het geluid van een brommer in de verte me eraan herinnert dat ik op een fiets zit en ik weer snel mijn ogen open.
Ik rijd het voetpad op en wandel het laatste stuk naar de schoolpoort met mijn fiets aan de hand.
De lucht is blauw en er is nauwelijks een wolkje te zien. Misschien komt de zon er zelfs door vandaag.
‘Hallo Elise,' zegt een eerstejaars met een ietwat onhandige tred.
Ik schrik op, maar herpak me snel en haal mijn beste glimlach boven. ‘Dag Thijs, ik had je niet gezien, goeiemorgen.’
Ik loop de fietsenstalling binnen, maar in plaats van daarna de andere leerlingen naar de speelplaats te volgen, sla ik linksaf een gang in en ga de trap op. Ik zet me neer op de bovenste trede en haal een leesboek uit mijn rugzak. In de verte weerklinken tientallen stemmen, maar hier is verder niemand. Ik leun mijn hoofd tegen de muur en begin te lezen.
De trap onder mij verdwijnt en al gauw bevind ik me samen met Cammie en haar vriendinnen op hun spionnenschool in Amerika.
Enkele maanden geleden had ik een typisch meisjesboek als dit nooit in het openbaar durven lezen uit schrik dat het mijn imago van intelligente, ietwat alternatieve zeventienjarige zou schaden. Nu kan het me geen moer schelen. Dat ik me heb afgezonderd, heeft dus niets met schaamte te maken. Het heeft daarentegen alles te maken met de overvolle, lawaaierige speelplaats waar ik anders gezeten zou hebben.
Wanneer de bel gaat, ben ik, ondanks mijn trage tempo door het open boek voor mijn neus, als eerste aan het leslokaal.
Meneer Balden opent de deur en ik ga naar binnen.
Ik kijk pas op van mijn boek wanneer Bloem naast me neerploft.
'Hey, Elise.' Ze slaat haar arm om mijn schouder en drukt een zoen op mijn slaap. Kennelijk heeft ze een haar van mij in haar mond gekregen, want ze sputtert met haar tong.
'Allemaal goed en wel die weelderige bruine haarbos van jou, maar het heeft toch ook zijn nadelen hoor,' lacht Bloem. Met overdreven gebaren en geluiden vist ze mijn lange haar uit haar mond.
Ik glimlach.
Meneer Balden begint meteen de les met het aankondigen van een groepswerk.
'Kwestie van de week goed in te zetten,' zucht Bloem net iets te luid.
'Inderdaad, Bloem,' negeert meneer Balden het sarcasme. 'Per twee kiezen jullie een maatschappelijk relevant thema en schrijven jullie er een opstel over,' gaat hij verder terwijl hij de opdracht uitdeelt. 'Vier bladzijden en dinsdag geven jullie een presentatie van tien minuten.'
'Heb jij een idee?' vraagt Bloem aan mij.
Dat wij bij groepswerken samenwerken is ondertussen vanzelfsprekend. Onze interesses lopen voldoende gelijk en we doen steeds aan eerlijke taakverdeling.
'Niet meteen,' zeg ik.

'Ik weet het!', roept Bloem enthousiast, net wanneer Samira zich na de les bij ons voegt.
'Wat weet je?' vraagt Samira lachend terwijl ze behendig enkele leerlingen uit de tegengestelde richting ontwijkt.
'Ons maatschappelijk relevant thema. Wat denk je van de ecologische voetafdruk, Elise? Mama was er gisteren toevallig nog een artikel over aan het lezen.'
'Ja, goed hoor,' zeg ik.
'Hé, uilskuiken, kijk uit waar je loopt!'
We gaan de hoek om en zien nog net hoe Lens een duw verkoopt aan een angstig uitziende eerstejaars.
'Sukkel,' mompelt Kasper tegen de jongen. Hij volgt Lens en Simon doorheen de rest van de eerstejaars, die zichzelf nu bijna tegen de muur plakken om maar niet in de weg te lopen.
'Eikels.' Even denk ik dat Simon me gehoord heeft, maar hij wendt zijn blik af en loopt verder.
'Bende hufters. Dat die nog altijd niet achter slot en grendel zitten.' Bloem werpt een vuile blik over haar schouder.

Reacties

Diana Silver
Laatst aanwezig: 9 uren 25 min geleden
Sinds: 8 Nov 2010
Berichten: 4489

Dag Elien,

Je schrijft helder en in verzorgde taal, de hoeveelheid omschrijvingen vind ik best prettig, je besteedt veel aandacht aan de manier waarop je hoofdpersonage de dingen ervaart; dat is mooi. Nu komt de andere kant van mijn feedback: ik zie geen verhaal. Dit is een doorsnee tiener die op een normale ochtend in een standaardlente een gewone schooldag begint.

Waar gaat je verhaal over? Waarom is Elise de hoofdpersoon; wat is er aan haar leven dat het vertellen waard is? Wat is het eerste dat er straks gebeurt dat echt het begin van Elises avontuur zal zijn? Zou je me dat kunnen laten weten?

Een poging tot negenvoudige sublimatie.

Annette Rijsdam
Laatst aanwezig: 1 dag 7 uren geleden
Sinds: 26 Jan 2017
Berichten: 468

Hoi Elien,

welkom op proeflezen!
Op gebied van schrijftaal sluit ik me aan bij Diana Silver. Het is duidelijk en goed te volgen. Zelf vond ik het wel iets teveel uit het hoofd van een schrijver voor een zestienjarige. De openingszin 'Ik zie je graag', is best beladen om mee te beginnen.

Wat ik wel opviel is dat je veel schrijft, maar eigenlijk weinig zegt. In #1 wordt dat ook al gezegd. Waar gaat het naartoe en wat is er belangrijk in dit fragment?
De volgende punten krijgen evenveel aandacht en wekken wat vraagtekens op bij de lezer. Waarom is het relevant?

- de omhelzing van haar moeder
- de omslag in het weer / belofte van komende lente (kan een thema zijn)
- Thijs, de eerstejaars
- het boek wat ze leest
- relatie tussen Bloem en Elise
- de opdracht

Soms door te doseren (eventueel schrappen) of te schuiven krijg je als lezer een beter beeld wat prikkelt en waardoor je verder wilt lezen. Nu wordt het misschien meer een anekdote.

Succes!

bestaat de perfecte tekst?
blog over schrijven: www.sopendekool.nl

Elien T
Laatst aanwezig: 2 weken 1 dag geleden
Sinds: 26 Jul 2017
Berichten: 9

Dag Diana,

Bedankt voor je reactie!

Fijn om horen dat de schrijfstijl je wel aanstaat.
Ik vreesde inderdaad al dat het verhaal wat te traag op gang kwam. En ik denk dat de spanningsboog doorheen het hele verhaal nog beter moet.

De grote lijnen kort samengevat: Elise is enkele maanden geleden haar jongste broer onverwachts verloren (Wannes). Ze is helemaal in haar schulp gekropen en beperkt haar sociale interactie tot een minimum en probeert haar gedachten voortdurend van Wannes af te leiden (door te lezen, extra aandacht aan de zaken in haar omgeving te besteden,...). Totdat ze per toeval aan de praat raakt met Simon, een van de hufters uit de bende. Ze merkt dat erover praten haar best goed doet en komt beetje bij beetje te weten dat Simon niet zo slecht is als ze dacht. Maar dan steekt de bende het huis in brand van een dierbare van Elise en moet ze niets meer van Simon weten.

Uit je reactie vermoed ik dat ik al vroeger (en duidelijker) in het verhaal de interesse van de lezer moet wekken dat er iets aan de hand is? Nu is het nog te veel enkel het introduceren van de personages?

Elien T
Laatst aanwezig: 2 weken 1 dag geleden
Sinds: 26 Jul 2017
Berichten: 9

Dag Annette,

Dankjewel voor de verwelkoming en de feedback!
Oké, dat begrijp ik, ik bekijk of ik Elises gedachten nog wat kan 'verjongen'.
Wat betreft de openingszin, dat we elkaar graag zien, is iets dat wij thuis niet vaak uitspraken, dat is pas gekomen nadat mijn jongste broer gestorven is. Dat het goed is om dat ook effectief tegen elkaar te zeggen, is een boodschap die ik graag in het verhaal wil verwerken. Al begin ik het gevoel te krijgen dat ik er wat te veel in wil verwerken :-)

Oké, hier ga ik nog even over moeten nadenken, maar ik denk dat ik inderdaad te veel dingen op korte tijd wil vertellen en ze zijn achteraf gezien niet allemaal even relevant.

- ze heeft minder sociale interactie met anderen, en hoewel ze ook met haar familie niet veel over haar overleden broertje spreekt, is hun band wel hechter geworden. Al zit dat nu (nog) niet heel erg in verhaal verwerkt, dus dat wordt schrappen of uitwerken :-)
- de omslag in het weer is niet echt een thema, buiten dat ik een ietwat ecologisch bewustzijn in het verhaal wil laten terugkeren
- Thijs was de beste vriend van Elises broertje, maar als ik er zo over nadenk, is hij waarschijnlijk overbodig in het verhaal
- het boek gebruikt ze om haar gedachten af te leiden van Wannes (al weet de lezer dat nu nog niet natuurlijk) en ik wilde zo ook hintten dat er iets gebeurd is de afgelopen maanden. Zorgt het voor minder vragen als je niet weet waarover het boek gaat?
- Bloem is Elises beste vriendin, doorheen het verhaal wordt hun vriendschap terug hechter, maar deze scène is misschien niet echt relevant of toont alleszins niet voldoende aan dat de vriendschap momenteel nogal van één kant komt
- de opdracht is een middel waardoor Elise met Bloem moét afspreken (wat later in het verhaal), maar ook hier begin ik te twijfelen of ik het niet op een andere manier moet doen

Heel erg bedankt voor jullie reacties Diana en Annette, ik heb veel stof tot nadenken gekregen!

Diana Silver
Laatst aanwezig: 9 uren 25 min geleden
Sinds: 8 Nov 2010
Berichten: 4489
Citaat:

Al begin ik het gevoel te krijgen dat ik er wat te veel in wil verwerken :-)

Nee, helemaal niet! Alleen je moet er rekening mee houden dat de lezer niet uit één opmerking (in de openingszin nog wel) kan opmaken wat jouw bedoeling is. Juist zulke beladen en krachtige details als dit verdienen goede opbouw, inleiding en context, zodat lezers (die in eerste instantie niet weten waarom zoiets intiems zo expliciet wordt uitgesproken op een gewone ochtend) het zullen begrijpen.

Als ik je achtergrond in post #3 en #4 zo doorlees, denk ik dat dit heel belangrijk wordt in het schrijven van jouw verhaal: genoeg hints en nudges geven om je lezers ervan bewust te maken wat er speelt; dat heftige herinneringen en sluimerend verdriet meespelen, onder het oppervlak van dit dagelijkse leven.

Je wil dingen niet uitspellen, natuurlijk niet. Maar ik wil je wel aanraden: geef de lezer iets concreets. Met alleen maar toespelingen en indirecte aanleidingen, komt een lezer niet tot een beeld. Bijvoorbeeld het boeklezen: hoe zou ik - als buitenstaander - ooit de denkstappen kunnen maken van boeklezen naar emotionele afsluiting naar verlies van familielid? Dat kan ik niet. Ik denk eerder dat ze gewoon van boeken houdt.

Wat als je enkele - niet eens veel - concrete hints geeft... Ik noem maar wat, gewoon een voorbeeld: Elise ziet een vriend met zijn kleine broertje aan het schoolplein afgezet worden en denkt: ik zal nooit meer op die manier op school aankomen. Dan heeft een lezer houvast, dan geef je aan dat er iets goed en groots mis is. Pas vanaf dat moment zal een lezer kunnen begrijpen dat al die kleine details (afscheidsgroeten, boeklezen, zwijgzaamheid) uitingen zijn van een grotere waarheid, het verlies van haar broertje.

Dus al met al, mijn advies: je moet niet té subtiel willen zijn. Lezers hebben een klein beetje concrete houvast nodig.

(Denk terug aan boeken die jou grepen. Hoe begonnen die verhalen? Vanaf welk moment precies grepen ze je aan; door welke opmerkingen of details begon je het hoofdpersonage te begrijpen, ergens op de eerste bladzijden? Hoe snel of gedoseerd, hoe subtiel of in-your-face, hoe vaag of concreet werd de situatie uit de doeken gedaan? Pak de boeken even uit de kast als je het je niet meer precies herinnert.)

Een poging tot negenvoudige sublimatie.

Elien T
Laatst aanwezig: 2 weken 1 dag geleden
Sinds: 26 Jul 2017
Berichten: 9

Bedankt voor je heldere uitleg, Diana!

Uiteraard was ik van plan steeds duidelijker te maken aan de lezer wat er aan de hand is, maar ik begrijp nu dat ik al sneller een duidelijkere hint moet geven naar wat er speelt, zodat ik de aandacht van de lezer grijp en hopelijk kan vasthouden.

Op zich is het niet de bedoeling om heel lang voor de lezer verborgen te houden dat Elises broertje gestorven is. Al bedenk ik me nu dat het net beter zou kunnen zijn voor mijn spanningsboog dat dit wel lang(er) onduidelijk blijft.. Weer extra stof tot nadenken :-)

Helaas zijn alle boeken net ingepakt wegens onze verhuizing binnenkort, maar ik weet alvast welke dozen eerst uitgepakt zullen worden.

Nogmaals veel dank, ik waardeer het heel erg hoeveel tijd mensen op dit forum nemen om elkaar verder te helpen!

Annette Rijsdam
Laatst aanwezig: 1 dag 7 uren geleden
Sinds: 26 Jan 2017
Berichten: 468

Hoi Elien,

ja nu met je uitleg snap ik de eerste zin ook veel beter. In dat geval zou ik het zeker zo laten omdat het een markeerpunt is. Met dit gegeven kan je dan ook de andere gebeurtenissen verbinden dmv kleine hints, zonder idd te het direct te benoemen, die aangeven dat er iets aangrijpends is geweest waardoor deze gebeurtenissen nu zijn zoals ze zijn.
Bijv. het afzonderen met het boek doet ze niet omdat ze het boek zo leuk vind uiteraard (dat is deels de reden denk), maar omdat ze zich gewoon van het normale leven wil afsluiten. Voor haar is het leven niet normaal meer.

"Dat ik me heb afgezonderd, heeft dus niets met schaamte te maken. Het heeft daarentegen alles te maken met dat ik hier gewoon niet wil zijn. Niet op een overvol lawaaierig schoolplein met herinneringen."

Heb je al weleens een profielschets van je personages gemaakt? Dan kan je ook door middel van kernwoorden die haar motivatie omschrijven, bepaalde acties benoemen.

Succes

bestaat de perfecte tekst?
blog over schrijven: www.sopendekool.nl

Elien T
Laatst aanwezig: 2 weken 1 dag geleden
Sinds: 26 Jul 2017
Berichten: 9

Bedankt, Annette! Ik ga de hints wat minder subtiel maken, maar ook niet te duidelijk.

Ik heb wel al wat karaktereigenschappen, speciale trekjes, hobby's en dergelijke meer neergeschreven, maar misschien moet ik er eens een doorlopend tekstje van maken, ze wat uitgebreider voorstellen. Hoogstwaarschijnlijk ontdek ik dan nog verschillende hiaten.
Bedankt voor de tip!

Neem een abonnement op Schrijven Magazine.

Neem nu een abonnement op Schrijven Magazine. Profiteer van onze superaanbieding!

Korting én cadeaus!
Ontdek je schrijftalent!

Volg onze online cursus voor beginnende schrijvers!

Vanaf € 90,-!
Schrijfboek cadeau? Nu gratis bij een abonnement op Schrijven Magazine!

Neem een abonnement op Schrijven Magazine!

Maak je keuze!
Volkskrant looft Schrijven Magazine

In een stuk getiteld: 'Schrijven Magazine, omdat iedereen schrijver wil worden'.

Lees meer