Lid sinds

6 jaar 2 maanden

Rol

[roman] Idealen verbied je niet

Zo'n twaalf jaar geleden ben ik aan een leerzame periode in mijn leven begonnen. Gebaseerd op waargebeurde verhalen schrijf ik een boek met meerdere hoofdpersonages. Met het eerste hoofdstuk wil ik bereiken dat de lezer na dit hoofdstuk op het puntje van zijn stoel zit en verder wil lezen. Mijn vraag is of dat een beetje lukt en welke feedback jullie nog meer voor me hebben. Ik ben best nieuw in deze sport dus alle tips en tops zijn welkom. (ik merk nu dat ik niet het hele hoofdstuk hier kan uploaden, het is dus alleen het laatste stuk.) Voor de volledige versie nodig ik je uit op mijn blog: ***

Fragment

“Doorlopen”, sist de hooligan wanneer Robert lijkt weg te zakken uit de groep. “Daar heb je de rest” bracht een lange blonde jongen uit terwijl hij wees een naar een groep op de hoek van een zijstraat. Niet veel later hadden de groepen elkaar gevonden en liepen ze als één front op de demonstratie van de nazi’s af. Politie eenheden leken overal vandaan te komen en de menigte begint steeds sneller te lopen. “Nu gaat het los” bracht Robert nog uit, niemand leek hem te horen. Flessen, stenen en stokken vlogen door de lucht in de richting van nazi’s die werden afgeschermd door een cordon van de mobiele eenheid. Even gaan ze opzij, om de politie te paard erlangs te laten. In het echt zijn die beesten nog groter dan op de televisie dacht Robert terwijl hij net als de anderen maakt dat hij wegkomt. Over het hek en door het plantsoen het grasveld op. Dat zou voor die klote paarden tenminste geen optie zijn. Robert kijkt om zich heen en is iedereen kwijt. De meesten waren het hele grasveld overgerend en de bosrand ingevlucht. Hij ziet bekende gezichten naar hem staren. “Kom terug en vecht mee!” schreeuwt Robert naar zijn vrienden enkele tientallen meters verderop. Wild zwaaiend met zijn armen om te gebaren dat ze terug moesten komen. Het was nog geen 5 minuten nadat de aanval was geopend, dat de ME zijn charges uitvoerde. De honderden demonstranten werden het nabijgelegen Wezenlandenpark ingedreven. Robert zag Simon en Mina, Remco zag hij niet. Goede kans dat hij al opgepakt was door de politie. Robert stond te midden van de open grasvlakte toen hij nog eens riep “Hier moeten we heen!” met zijn rug nog naar de demonstratie hoort hij sirenes steeds luider worden en dichterbij komen. Hij draait zich om en kijkt recht in de koplampen van een ME bus dat op hem afstuift. “Wat krijgen we nou?” denkt Robert, en hij springt opzij om te voorkomen dat hij door het busje word aangereden. Zich klaarmakend om nog even een boze vuist in de lucht te gooien en de bestuurder een aantal verwensingen na te schreeuwen komt het busje met gierende remmen tot stilstand. De schuifdeur gaat open en er springen een viertal agenten in burger uit. “Ze moeten mij hebben” beseft Robert zich. Hij trekt een sprint voortgestuwd door de adrenaline dat het hele tafereel losmaakte. Als hij over zijn schouder kijkt ziet hij de “Stillen” weer het busje inklimmen en de achtervolging inzetten. Links rechts links rechts, al zigzaggend stuift hij door het park zonder eigenlijk te weten waarheen. Robert besluit even te doen alsof hij zich gewonnen geeft en laat het busje naderen en tot stilstand komen. “NU!” denkt Robert als het busje weer opengaat. En rent in een nieuwe sprint de laatste kracht uit zijn benen. Tevergeefs. Een duw in zijn rug, een hap gras en tie-rips om zijn polsen. Robert wordt aan zijn armen en benen opgetild en ruw het busje ingesleurd.

Lid sinds

6 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Het verhaal klinkt als in potentie interessant en lezenswaardig, zeker omdat het onderwerp is waar nog niet heel veel over geschreven is, maar ik moet er wel enkele kanttekeningen bij plaatsen. Kijk maar wat je daarmee doet. - Het is niet goed helder aan welke kant Robert staat. - Zijn het nu hooligans die tegen nazi's gaan vechten? Dat is niet goed helder, ik snap die achtergrond ook niet helemaal. Of zijn het antifascisten of iets dergelijks? Dan kan ik weer de eerste zin niet helemaal plaatsen. - Je gebruikt tijden door elkaar in één scene. Beruchte beginnersfout die ik zelf ook geregeld maak. Kies consequent voor tegenwoordige óf verleden tijd. Er wordt doorgaans aangeraden de tegenwoordige tijd te gebruiken, tenzij de passage zich in de verhaallijn afspeelt in het verleden, maar dat is een afweging die geheel en al aan de schrijver is. Gelet op de spanning in dit verhaal, zou TT wel beter zijn. - In zijn algemeen moet je meer aandacht besteden aan taalfouten.

Lid sinds

9 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Robinreiziger,
Met het eerste hoofdstuk wil ik bereiken dat de lezer na dit hoofdstuk op het puntje van zijn stoel zit en verder wil lezen. Mijn vraag is of dat een beetje lukt en welke feedback jullie nog meer voor me hebben. Ik ben best nieuw in deze sport dus alle tips en tops zijn welkom.
Ik zit op het puntje van mijn stoel dat er nog steeds schrijvers zijn die een muur van woorden schrijven. Zoek in een paar klikken op hoe je alinea's maakt, dialogen en gedachten noteert.

Lid sinds

10 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Dag Robin, Ik ben hier op SOL al heel lang niet meer geweest. Vroeger gaf ik vaak feedback, en ik heb ook nog wel wat andere leuke dingen gedaan hier op SOL. Uit nieuwsgierigheid besloot ik weer eens langs te surfen en kwam jouw fragment tegen. Leuk, dacht ik, for old times sake. Mijn reactie op jouw fragment. Jammer dat je niet het hele hoofdstuk hebt kunnen plaatsen, die woordenlimiet hier is begrijpelijk maar altijd toch weer een handicap. Dit is je eerste hoofdstuk en je vraagt je af of de lezer op het puntje van zijn/haar stoel zit. Antwoord is: nee. Waarom dan? Zie boven de reacties van Jan en Daniel. Voorts: Je laat ons kennis maken met Robert. Robert is druk in deze scene, heel druk met alles wat er om hem heen gebeurt. Robert is met een groep, met vrienden, sommigen hebben een naam (Simon) anderen niet. Robert doet mee met een actie, maar is op enig moment ook op de vlucht. Allemaal schijnbaar heel spannend, maar dat is het niet, omdat ik niet weet waarom Robert daar is. Wat is zijn agenda, zijn drijfveer, who the F^%K is Robert? En wat hangt hem eigenlijk boven het hoofd? Je kunt bovenstaand samenvatten met: conflict. Een knokpartij beschrijven is leuk - kan soms een beetje spanning verhogen, mits goed geschreven; en dat is moeilijk - maar de echte spanning voor een lezer komt uit het gegeven wat er op het spel staat, en daarvoor moet de lezer het conflict kennen, van je hoofdpersoon. Nog prettiger én spannender als de lezer de hoofdpersoon ook al een beetje beter kent, zeg na drie, vier of vijf hoofdstukken. Als je het conflict (toch) als intro wilt gebruiken zonder direct de expliciete intro van de conflictdrager, zorg dan dat het conflict helder/ herkenbaar is. De lezer moet zich ergens aan vast kunnen houden. De twee knokploegen zijn niet het conflict, het waarom van hun knokpartij, dat is het conflict. En daar kan Robert onderdeel van zijn, of misschien is hij wel het conflict. Tip: Als beginnend schrijver jezelf bezig houden met meerdere hoofdpersonen is geen aanrader. Succes! Johan

Lid sinds

10 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
PS Ik heb ook het hele stuk gelezen op je blog. Alhoewel dat iets meer inzicht geeft, blijft bovenstaande van kracht. Tip 2: Mijd dialoogjes over temperatuur van glas en drankje, zeker in de opening van je boek.

Lid sinds

13 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
  • Pluslid
  • Moderator
Robinreiziger, ofschoon de woordlimiet per proefleesfragment in zekere zin beperkt is (er blijft nog genoeg ruimte over om een indruk te geven van je tekst, je stijl, je woordkeus, de opbouw van je verhaal) is het niet toegestaan mensen te verwijzen naar je website of blog. Dit kun je doen in je onderschrift (via je profiel > bewerken). We hebben de link daarom weggehaald.

Lid sinds

8 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hi Robinreiziger, ik (her)ken je thematiek, maar dat terzijde. Ik ben zo vrij geweest om - als vingeroefening - wat weg te strepen. Zie hier het resultaat. “Opschieten!” (Sec! Uit de opmerking blijkt dat iemand loopt te zwalken) “Kijk, daar heb je de anderen,” hoorde hij een stevige kerel in een zware leren jas behangen met anti-nazi buttons zeggen. ... (hier wellicht een korte functionele beschrijving obv de zintuigen) Op de hoek de straat vonden ze de tweede groep terug. In één front trokken ze tegen de fascisten op. “Nu gaat het los” gilde Robert, maar niemand leek hem te horen toen ze (...) Flessen, stenen en stokken vlogen door de lucht. Plotseling week de voorste rij met agenten van de Mobiele Eenheid uiteen voor de bereden politie. Die verdomde paarden zijn een stuk groter dan op de televisie bedacht hij en zette het op een lopen.

Lid sinds

6 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Yes! Johan en Ferdy bedankt voor jullie feedback. Ik heb jullie reacties aandachtig gelezen en kan me er goed in vinden. Het gaat me wel tijd kosten om dit te verwerken. Ik schrijf niet lekker op commando, daar moet mijn hoofd naar staan. Wel blijf ik hier regelmatig rondkijken en zal ik jullie op den duur uiteraard een nieuwe versie voorschotelen. nogmaals bedankt voor jullie feedback!