Start » Proeflezen » [roman] Gevallen stad 1 - Geselecteerd

[roman] Gevallen stad 1 - Geselecteerd

Door: MaximeXx14
Op: 28 april 2019

Lieve Proeflezer,

Hierbij een fragment uit hoofdstuk 1 van het boek wat ik aan het schrijven ben en waar ik graag feedback op wil ontvangen. Om het iets duidelijker te maken volgt hier de korte beschrijving:

Alesio woont samen met zijn zieke zusje Caitlin in de stad Argenta, waar alles onderverdeeld is tussen de rijken en de armen. Voedsel, gereedschap en medicijnen zijn niet te koop in de stad, maar kunnen maandelijks gewonnen worden tijdens de toernooien die de Stichters organiseren. Alesio probeert alles om zijn zusje te helpen, de tijd dringt en ze heeft niet lang meer te leven. Elke maand vecht hij mee in de toernooien en elke maand verliest hij.
Totdat er een moment komt dat Alesio wel een toernooi wint en thuis komt met een bijzondere prijs. Abigaïl is een verwaarloosd, stil meisje en Alesio weet niet wat hij met haar aan moet. Laat staan waarom ze de bijzondere prijs is waar hij zo hard voor heeft gevochten. Of is ze waar hij al jaren naar wenst?

Nu zijn mijn vragen:
* Snappen jullie de stad en wereld die ik probeer neer te zetten?
* Mist er iets?
* Is het verhaal interessant genoeg of te lezen?
* Overige tips?

Heel erg bedankt alvast!

Fragment: 

Boos sla ik met mijn vuist tegen de muur van de Arena. Alweer niet gewonnen!
Wanneer ik de grote, houten deuren door loop, voel ik alle spieren in mijn lichaam pijnlijk trekken. Een zachte kreun verlaat mijn lippen, als ik met mijn hand over mijn voorhoofd wrijf. Mijn vingers laten een spoor van bloed achter en de wond klopt pijnlijk. Dat wordt een lelijk litteken.
De zoveelste.
Eenmaal buiten haal ik diep adem en laat zoekend mijn blik het bos door gaan. De zon staat hoog in de hemel en ik hoor vaag het geluid van zingende vogels. De warmte van de stralen doen mijn spieren wat ontspannen. Toch blijf ik gespannen om me heen kijken. Waar zijn ze?
Ik schrik als ik een harde schreeuw achter me hoor. Net voordat ik me om kan draaien, springt er iemand op mijn rug. Een pijnscheut schiet door mijn lichaam.
‘Serena,’ grom ik.
De giechelende stem achter me, verraad dat ik het goed had. Haar tweelingbroer Finn ziet mijn gezicht en trekt zijn zusje van mijn rug. Met een bedroefd gezicht kijkt Serena me aan.
Finn is precies zijn zusje, blond haar, blauwe ogen en zachtaardig. Ze zijn niet van elkaar te scheiden en lijken constant te weten wat de ander denkt. Ze zijn gelukkig samen, toch zie ik het verlies aan mijn vrienden knagen.
Serena had ooit mooi, lichtblond haar. Het reikt nog steeds tot haar heupen, maar nu is het vies en heeft een gele gloed over zich gekregen. Haar blauwe ogen stralen ondeugendheid uit, toch is het verdriet en de pijn er in zichtbaar. Zo’n lief en knap meisje, totaal verwaarloosd, niets meer over van haar schoonheid.
En dat allemaal omdat we hier wonen.
Onze stad Argenta is in twee delen gesplitst. Rayon en Areaal worden met elkaar gescheiden door een grote, stenen muur en de Arena die precies in het midden van de stad ligt. De rest van de stad wordt omringd door nog een grote, stenen muur. Alles om ons maar op de plek te houden.
In Areaal, het gebied aan de andere kant van de stenen muur, wonen de minder slecht bedeelden van onze stad. Ze dragen de mooiste kleding en duurste kapsels. Het eten wat wij in Rayon verbouwen of maken, wordt voor een slechte prijs verkocht aan de andere kant van de muur. Wij hebben het voorrecht voor goed voedsel niet en het eten wat overblijft voor Rayon, is niet genoeg om alle monden te voeden. Daarom is het hoogste doel om elke dag weer te overleven. Om elke dag genoeg voedsel te vinden om het gezin te voeden en niet ziek te worden. Eten is waardevol in ons gedeelte van Argenta, maar medicatie bemachtigen is onmogelijk.
Het betreden van Areaal om spullen te kopen mogen we niet. Ook al zouden we het willen, dan komen we er nooit binnen. De Areaals dragen een gepersonaliseerde armband die hen toegang geeft tot hun deel van de stad en alle faciliteiten die daarbij horen. Toch krijgen we eens in de maand de mogelijkheid iets te vragen wat we nodig hebben. Kleding, gereedschappen of medicatie, je kunt het zo gek niet bedenken. De Stichters staan overal voor open. Het enige wat je ervoor moet doen is de Arena betreden.
En dat is de onmogelijke kant van het verhaal.
Elke maand worden mensen aan onze kant van de muur uitgenodigd voor een toernooi. Degene die wint, mag zijn prijs mee naar huis nemen. Wat de Stichters er niet bij vertellen, is dat ze de beste mensen inzetten om ons bezig te houden. Negen van de tien keer wint een Areaal en gaat de Rayon met legen handen naar huis. Het is niet eerlijk en we zijn meer een vermaak voor de Stichters en Areaal, dan dat we echt iets kunnen winnen.
Toch probeer ik elke maand weer de Arena in te gaan. Die vervloekte Arena, waar ik nu al zes maanden te vinden ben. Ook vandaag was mijn tegenstander weer te sterk. De man had zo te zien genoeg te eten om te kunnen trainen. Hij lachte zich kapot toen hij mijn magere lijf zag. Zijn spieren waren oneindig en stiekem ben ik jaloers. Jaloers dat ik niet bevoorrecht ben om te kunnen eten wat ik wil en te kunnen trainen wanneer het me uitkomt. Om niet met onmacht toe te kijken hoe mijn zusje steeds verder wegkwijnt.
Want daarom doe ik het, daarom ga ik elke maand weer de onmogelijke strijd aan. Caitlin heeft me nodig en ik zal haar nooit laten vallen.
Mijn lichaam begint langzamerhand aan te geven dat het genoeg is. Mijn wonden kunnen niet genezen, mijn spieren kunnen zich niet ontspannen en mijn hoofd begint steeds harder te kloppen.

Reacties

janpmeijers
Laatst aanwezig: 10 uren 49 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 6060

MaximexX14

'Snappen jullie de stad en wereld die ik probeer neer te zetten?'
het is overduidelijk. Het hele stuk van 'Onze stad Argenta t/m 'En dat is de onmogelijke kant van het verhaal.' is een directe uiteg. Mijn tip doe dat niet. Schrijf het uit in scenes net als de eerste alineas. Schrap wel die conclusie: 'En dat allemaal omdat we hier wonen.'

'Is het verhaal interessant genoeg of te lezen?'
het begin wel. Als je gaat uitleggen niet meer.

'Overige tips?'
Let op je woordgebruik. De openingszin beginnen met 'boos' is niet handig. De lezer weet nog niets van het personage of de handeling, dus 'boos' heeft nog geen referentie. Laat het gewoon zien - de lezer trekt zelf zijn conclusie.

Citaat:

ik hoor vaag het geluid van zingende vogels.

dat zingen is nu juist het geluid dat de vogels maken. dus: ik hoor vaag het gezang (het zingen) van vogels.
Loop je zinnen eens na op dat soort dingen. En probeer zuinig te zijn met samengestelde zinnen van dit type:

Citaat:

Een zachte kreun verlaat mijn lippen, als ik met mijn hand over mijn voorhoofd wrijf.

het is niet fout, maar het kan meer soepel: Ik wrijf met mijn hand over mijn voorhoofd, een kreun verlaat mijn lippen (mond is beter). Een trucje is altijd de chronologie te volgen. Eerst het wrijven dan de kreun - waarom zou je dat in een zin omdraaien?

Taalgebruik is verder prima. Dus schaaf aan je zinsbouw.

succes.

L.P.
Laatst aanwezig: 17 uren 57 min geleden
Sinds: 10 Apr 2019
Berichten: 60

Ik ben het eens met Jan P. In de eerste alinea weet je e te boeien door de balans tussen actie en uitleg. Je personage doet ondertussen iets/maakt iets mee.

Ik snap je drang om je omgeving snel en duidelijk te willen neerzetten zodat de lezen weet hoe alles eraan toe gaat. Maar onderschat je lezers niet! Zelfs door info stukje bij beetje vrij te geven in scènes tussen de actie/interactie door, kan je erin slagen alle info tijdig mee te geven.

Ik snap ook zeker de stad die je probeert neer te zetten: grote kloof tussen arm en rijk, en de rijken heersen als dictators.
Ik denk niet dat er echt iets mist op dit moment. Ik neme ana dat je zijn noodzaak om deel te nemen (de ziekte van zijn zusje) in de komende paragrafen wel zult uitleggen. Zoals ik al zei, niet alles hoeft meteen uitgelegd te worden, dat mag gerust geleidelijk aan.

Verder nog wat kleine taalfoutjes

De zon staat hoogt in de hemel --> de zon staat hoog aan de hemel.
De warmte van de stralen doen --> De warmte van de stralen doet: het werkwoord hoort bij "de warmte"
het eten wat --> het eten dat
met elkaar gescheiden --> van elkaar gescheiden

Ook actief op: Sweek (L.P., @elpee) en Wattpad (L.P., @LP_elpee)

MaximeXx14
Laatst aanwezig: 16 weken 1 dag geleden
Sinds: 6 Apr 2019
Berichten: 3

Super bedankt! Ik heb hier zeker wat aan en ga ermee aan de slag.

Elrick
Laatst aanwezig: 27 weken 20 uren geleden
Sinds: 7 Nov 2014
Berichten: 65

In de eerste alinea zou ik wat minder uitleg geven, want dat maakt het meteen minder interessant om te lezen. Ik zou gewoon een paar zinnen weglaten:

Ik sla met mijn vuist tegen de muur van de Arena. [ik laat het woord boos weg omdat die emotie al duidelijk wordt uit het met de vuist tegen een muur slaan] Wanneer ik de grote, houten deuren door loop, voel ik alle spieren in mijn lichaam [ik laat 'pijnlijk trekken' weg omdat het voelen van je spieren sowieso al pijn impliceert]. Een zachte kreun verlaat mijn lippen, als ik met mijn hand over mijn voorhoofd wrijf. Mijn vingers laten een spoor van bloed achter en de wond klopt pijnlijk. Dat wordt een lelijk litteken.De zoveelste.

De zin ''Alweer niet gewonnen!'' laat ik weg omdat het meteen de vraag wegneemt waarom deze persoon boos is. Ik zou die spanning wat langer vast willen houden.

Ik denk dat je goed moet nadenken over elk woord dat je gebruikt en dat je je moet afvragen of dat woord iets toevoegt of dat je het alleen gebruikt als zinsopvulling. Als je daar kritisch naar kijkt, wordt je stijl denk ik een stuk beter. Succes!

Which would be worse: to live as a monster, or to die as a good man?

MaximeXx14
Laatst aanwezig: 16 weken 1 dag geleden
Sinds: 6 Apr 2019
Berichten: 3

Bedankt voor de fijne tips!

Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!
  • THEMA Kan schrijven je leven redden?
  • Hoe beschrijf je emoties?
  • Zo vind je een uitgever die bij je past
  • Zo belangrijk zijn de eerste 10 pagina's
  • Schrijftips van Anne-Gine Goemans
  • Schrijftechniek: vertellen en vertonen
  • Taaltips: taal en logica

Dit nummer verschijnt omstreeks 6 december oktober. Nog geen abonnee? Meld je aan vóór maandag 25 november 16:00 uur, dan krijg je dit nummer thuis!

Introductiekorting!