Start » Proeflezen » [roman] Eva

[roman] Eva

Door: Jolanda Koppenol-Beense
Op: 23 februari 2018

Hallo Proeflezers.

Ik ben al een tijdje bezig met het verbeteren van mijn roman en ik zou graag feedback willen krijgen over hoofdstuk 1. Ik legde namelijk nog al veel uit en ik hoop dat ik dat er nu uit heb gehaald.

Eva is overigens niet de titel van mijn boek, maar zij is één van mijn hoofdpersonages.

Eva wordt zeer streng opgevoed door haar ouders.
-Breng ik dat over in mijn verhaal, zonder het woordje streng te noemen?

Eva en haar ouders zijn gelovig.
-Is het duidelijk in mijn verhaal om welk geloof het gaat?
-Breng ik ook duidelijk naar voren dat de strengheid van de moeder van Eva daar niet helemaal mee te maken heeft? Dat zij dus haar eigen regels hanteert?

Ik hoor het graag.

Gr. Jolanda

Fragment: 

‘Uitgaan?’ riep Catharina de Jonghe op een toon naar haar dochter, alsof het een vies woord was, ‘Nee, jongedame. Daar komt niets van in. Je bent nog maar zestien jaar. Kom dus maar terug als je achttien bent. Dan praten we wel verder.’
Eva leunde tegen de deurpost, terwijl ze aan de onderste haartjes van haar lange goudblonde vlecht frunnikte. De geur van gehaktballen kwam haar tegemoet. Dat was geen verrassing. Haar moeder bakte dat altijd al op woensdagavond. Toch liep Eva niet verder naar binnen. Haar moeder had ruimte nodig, als zij aan het kokkerellen was. Maar ja, daar ging het nu niet om. De hele dag had ze zitten oefenen op de vraag of ze zaterdag uit mocht gaan, maar eigenlijk had ze het antwoord van haar moeder al kunnen raden.
‘Mijn vriendinnen mogen anders wel allemaal al uitgaan,’ probeerde ze nog.
Catharina draaide de gehaktballen om, schonk wat water in de pan en deed vervolgens het gas omlaag. Daarna keerde ze zich pas naar Eva toe.
‘Daar hebben je vader en ik niets mee te maken,’ zei ze, terwijl ze haar armen over elkaar sloeg. Die vriendinnen van jou hebben niet het geloof, wat wij wel hebben.’
Eva zuchtte inwendig. Waarom haalde haar moeder toch iedere keer hun geloof aan? Dat had toch helemaal niets met uitgaan te maken? Maar Catharina had zich een andere mening toegedaan.
‘Je zal je altijd eerzaam moeten gedragen,’ zei ze, terwijl ze een losgeschoten pluk haar terug stak in haar lage strakke knot, ‘Dat zijn nou eenmaal de regels van God. En uitgaan betekent losbandig gedrag. Dat kunnen je vader en ik echt niet toestaan.’
Eva liet haar hoofd hangen en ze staarde naar een klein gaatje in de zwarte kous van haar rechtervoet.
‘Zal me heus wel netjes gedragen, hoor,’ mompelde ze.
Catharina was echter onvermurwbaar.
‘Hoe kunnen wij daar op vertrouwen, als je met meisjes omgaat die vrijpostig worden opgevoed, zoals bijvoorbeeld Anna.’
Eva rolde ongemerkt met haar ogen. Hoe vaak haar moeder haar wel niet duidelijk had gemaakt dat ze een hekel aan haar beste vriendin had, was niet meer op één hand te tellen. Zelfs niet op twee.

Zes jaar lang was Anna haar buurmeisje geweest in één van de smalle straten van het oude gedeelte van Ederveen, waar zij nu nog woonde. De rijtjeshuizen waren daar niet groot, maar de meisjes hadden zoveel mogelijk buiten gespeeld. Zolang het weer dat toeliet natuurlijk. Catharina echter had hun vriendschap nooit zo zien zitten. Dat kwam, omdat de moeder van Anna, Petra van de meren, van geloof was veranderd, nadat zij haar katholieke man Wim had leren kennen. En dat was in de ogen van Catharina een grote zonde. Ze vond tevens dat Anna en haar ouders er veel te werelds bij liepen. Toch had ze de vriendschap tussen de meisjes oogluikend toegestaan.
‘Mijn dochter is zo verlegen,’ gaf ze als argument, als iemand er naar vroeg, ‘Met Anna aan haar zij durft ze veel meer voor de dag te komen.’

Op een gegeven moment waren Petra en Wim naar een twee onder één kap huis verhuisd in één van de nieuwbouwwijken van Ederveen, alwaar Anna nog twee broertjes erbij had gekregen. Maar dat niet alleen. Ze had ineens de vriendinnen voor het uitzoeken gehad. De vriendschap met Eva verwaterde echter nooit. Die werd alleen maar hechter, naarmate de meisjes ouder werden. Tot groot ongenoegen van Catharina.
‘Ik krijg steeds sterker het gevoel dat Anna teveel invloed op je uitoefent. Het zou me dan ook helemaal niets verbazen, als dat hele idee van uitgaan bij haar vandaan komt. Door Anna krijg je steeds meer slechte gedachten en trek je ons geloof in twijfel.’
‘Dat is niet waar,’ bracht Eva er zachtjes tegen in, terwijl haar wangen rood kleurden, ‘Stel er alleen maar vragen over.’
‘En dat is een grote zonde, jongedame,’ riep Catharina uit, terwijl ze met haar wijsvinger heen en weer zwaaide. Vervolgens stak ze een hele tirade af over de tien geboden van God en welke straf er wel niet op stond, als Eva zich daar niet aan hield.

Eva liet alles met opgetrokken schouders en met gebogen hoofd over zich heen komen. Daarna vluchtte ze de trap op naar haar kleine, maar vrolijk gekleurde slaapkamer, waar de kleur roze duidelijk de boventoon voerde. Het was de enige plek in huis waar ze het gezellig had. Daar liet ze zich zuchtend op haar smalle bed vallen. Haar moeder kon altijd zo doordraven over die regels van God. Niet normaal meer. Bovendien had Catharina in de loop der jaren zo haar eigen draai aan die regels gegeven, wat niets meer met hun geloof van doen had......

Reacties

Yrret
Laatst aanwezig: 9 uren 17 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 6050
Jolanda Koppenol-Beense schreef:

Eva wordt zeer streng opgevoed door haar ouders.
-Breng ik dat over in mijn verhaal, zonder het woordje streng te noemen?

Streng wel, maar zeer streng is het niet.

Jolanda Koppenol-Beense schreef:

Eva en haar ouders zijn gelovig.
-Is het duidelijk in mijn verhaal om welk geloof het gaat?

Ik denk aan Protestantisme.

Jolanda Koppenol-Beense schreef:

-Breng ik ook duidelijk naar voren dat de strengheid van de moeder van Eva daar niet helemaal mee te maken heeft? Dat zij dus haar eigen regels hanteert?

Ja.

Jolanda Koppenol-Beense schreef:

‘Uitgaan?’ riep Catharina de Jonghe op een toon naar haar dochter, alsof het een vies woord was, ‘Nee, jongedame.

‘Je zal je altijd eerzaam moeten gedragen,’ zei ze, terwijl ze een losgeschoten pluk haar terug stak in haar lage strakke knot, ‘Dat zijn nou eenmaal de regels van God.

‘Mijn dochter is zo verlegen,’ gaf ze als argument, als iemand er naar vroeg, ‘Met Anna aan haar zij durft ze veel meer voor de dag te komen.’

‘Dat is niet waar,’ bracht Eva er zachtjes tegen in, terwijl haar wangen rood kleurden, ‘Stel er alleen maar vragen over.’

Je begint met een hoofdletter na een komma. Ik zou de komma`s vervangen door een punt.

Jolanda Koppenol-Beense schreef:

Hoe vaak haar moeder haar wel niet duidelijk had gemaakt dat ze een hekel aan haar beste vriendin had, was niet meer op één hand te tellen.

Vervolgens stak ze een hele tirade af over de tien geboden van God en welke straf er wel niet op stond, als Eva zich daar niet aan hield.

Ik vind het "wel niet" gebruik overbodig en wel niet mooi.

Jolanda Koppenol-Beense schreef:

Bovendien had Catharina in de loop der jaren zo haar eigen draai aan die regels gegeven, wat niets meer met hun geloof van doen had......

6 punten gebruiken om een zin te sluiten is heel veel. Gewoon één punt is beter. Drie punten mag ook, maar dan met een spatie na had.

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

janpmeijers
Laatst aanwezig: 5 uren 31 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 6012

Jolanda Koppenol-Beense,

'Ik legde namelijk nog al veel uit en ik hoop dat ik dat er nu uit heb gehaald.'

Je begint met uitleg, laat wat de moeder zegt voor zich spreken, zonder al die duiding en vulwoordjes.

Citaat:

‘Uitgaan?’ riep Catharina de Jonghe op een toon naar haar dochter, alsof het een vies woord was, ‘Nee, jongedame. Daar komt niets van in. Je bent nog maar zestien jaar. Kom dus maar terug als je achttien bent. Dan praten we wel verder.’

dit is genoeg om de lezer te prikkelen:

‘Uitgaan?’ zei haar moeder. ‘Daar komt niets van in. Als je achttien bent praten we verder.’

probeer het steeds compact te houden. Terwijl is een vertrager:

Citaat:

Eva leunde tegen de deurpost, terwijl ze aan de onderste haartjes van haar lange goudblonde vlecht frunnikte.

Eva leunde tegen de deurpost en frunnikte aan de onderste haartjes van haar lange goudblonde vlecht.

schrap die uitleg:

Citaat:

De geur van gehaktballen kwam haar tegemoet. Dat was geen verrassing. Haar moeder bakte dat altijd al op woensdagavond.

De geur van gehaktballen kwam haar tegemoet. Het was woensdag.

Geloof en rol vd moeder zijn duidelijk. Toon het zonder toelichting en commentaar.

succes.

PeterFD
Laatst aanwezig: 36 weken 4 dagen geleden
Sinds: 20 Mei 2014
Berichten: 1649

Ik hou ervan als in verhalen mensen de overtuiging die zij meekregen naar hun eigen hand zetten en een strijd met de omgeving ontstaat.

Peter Fiedeldij Dop, informatieve teksten, verhalen, historische streekromans
redacteur FES Magazine en Elsevier Senioren Nieuwsbrief

Jolanda Koppeno...
Laatst aanwezig: 1 week 4 dagen geleden
Sinds: 5 Nov 2015
Berichten: 5

Dank jullie wel voor jullie feedback. Ik ga er mee aan de slag.

madam Bovary
Laatst aanwezig: 23 weken 9 uren geleden
Sinds: 17 Okt 2017
Berichten: 380

@ Jolande-Koppenol Beense

"is het duidelijk om welk geloof het gaat?"

ik vermoed om de Bevindelijk gereformeerden. Waarom gelovigen zich zo gaan noemen is mij een raadsel. Ze doen het misschien om door deze "duidelijke" benaming de raadsels in de wereld te houden?

Charlesmagne
Laatst aanwezig: 1 jaar 25 weken geleden
Sinds: 17 Jan 2018
Berichten: 48

JOLANDE-KOPPENOL BEENSE

'is het duidelijk om welk geloof het gaat?'

wordt er een gok gedaan #5 naar de Bevindelijk gereformeerden en jij antwoordt niet of het correct is. Waarom dan die vraag?

Charlesmagne
Laatst aanwezig: 1 jaar 25 weken geleden
Sinds: 17 Jan 2018
Berichten: 48

JOLANDE-KOPPENOL BEENSE

wat doe je hier als je niet antwoord?

Jolanda Koppeno...
Laatst aanwezig: 1 week 4 dagen geleden
Sinds: 5 Nov 2015
Berichten: 5
Charlesmagne schreef:

JOLANDE-KOPPENOL BEENSE

wat doe je hier als je niet antwoord?

Hallo, Er zijn nog mensen die de hele week moeten werken en nog andere dingen te doen hebben. Dus doe even mak.

Jolanda Koppeno...
Laatst aanwezig: 1 week 4 dagen geleden
Sinds: 5 Nov 2015
Berichten: 5
madam Bovary schreef:

@ Jolande-Koppenol Beense

"is het duidelijk om welk geloof het gaat?"

ik vermoed om de Bevindelijk gereformeerden. Waarom gelovigen zich zo gaan noemen is mij een raadsel. Ze doen het misschien om door deze "duidelijke" benaming de raadsels in de wereld te houden?

Madam Bovary het gaat inderdaad om het Bevindelijk gereformeerde geloof, maar ik moet meer show, don't tell in mijn verhaal doen. Dus probeer ik dat duidelijk te maken in de tekst zonder het te noemen.

Gerhardus
Laatst aanwezig: 1 jaar 33 weken geleden
Sinds: 22 Jan 2010
Berichten: 2

Ik vind het niet zo boeiend als de protagonist zo machteloos staat en te laf is om het conflict aan te gaan. Wat staat eigenlijk op het spel?

Jolanda Koppeno...
Laatst aanwezig: 1 week 4 dagen geleden
Sinds: 5 Nov 2015
Berichten: 5
Gerhardus schreef:

Ik vind het niet zo boeiend als de protagonist zo machteloos staat en te laf is om het conflict aan te gaan. Wat staat eigenlijk op het spel?

Dit hoofdstuk is bedoeld om de lezer te laten weten dat de hoofdrolspeelster kort wordt gehouden door haar moeder. Later in het verhaal gaat ze een karakter ontwikkelen, zoals bijvoorbeeld liegen, om de dingen toch voor elkaar te krijgen. Dat liegen krijgt overigens nog een vervolg.

Nylok
Laatst aanwezig: 1 jaar 2 weken geleden
Sinds: 28 Feb 2018
Berichten: 46

Ik vind het op zich een prima fragment!

Citaat:

Op een gegeven moment waren Petra en Wim naar een twee onder één kap huis verhuisd in één van de nieuwbouwwijken van Ederveen, alwaar Anna nog twee broertjes erbij had gekregen. Maar dat niet alleen. Ze had ineens de vriendinnen voor het uitzoeken gehad. De vriendschap met Eva verwaterde echter nooit. Die werd alleen maar hechter, naarmate de meisjes ouder werden. Tot groot ongenoegen van Catharina.

Ik vind dit niet zo'n sterk deel, misschien zijn de zinnen iets te staccato. Kun je volgens mij nog iets vloeiender opschrijven!

Verder komt het duidelijk over dat Catharina een strenge moeder is en dat het gezelschap streng gelovig is (Gereformeerd, Hervormd, de smaak is wat mij betreft niet heel belangrijk). Als je uit Ederveen komt is dat ook wel te raden (SGP-dorp).

Ben het overigens niet eens met Gerhardus uit de vorige reactie. Inderdaad, de protagonist komt over als machteloos, maar ik ga ervan uit dat dit in de loop van het boek gaat veranderen (dit is pas hoofdstuk 1).

Wat mij nog niet helemaal duidelijk is, is wat haar moeder nou precies van Anna vindt. Aan de ene kant gruwt ze van de vriendschap, maar aan de andere kant is ze er ook blij mee.

Verder eens met de opmerkingen van janpmeijers!

Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!
  • THEMA Kan schrijven je leven redden?
  • Hoe beschrijf je emoties?
  • Zo vind je een uitgever die bij je past
  • Zo belangrijk zijn de eerste 10 pagina's
  • Schrijftips van Anne-Gine Goemans
  • Schrijftechniek: vertellen en vertonen
  • Taaltips: taal en logica

Dit nummer verschijnt omstreeks 6 december oktober. Nog geen abonnee? Meld je aan vóór maandag 25 november 16:00 uur, dan krijg je dit nummer thuis!

Introductiekorting!