Start » Proeflezen » [roman] En toen vielen de bommen.

[roman] En toen vielen de bommen.

Door: Pehamo
Op: 5 september 2012

Hoi beste allemaal,
Ik heb een super geweldig boek geschreven, (vind ik zelf.
een boek dat iedereen, van jong tot oud moet aanspreken.
er zit humor, actie, romantiek en tranentrekkers in.
Ik ben nu al 4 jaar aan het promoten.
Toch is er geen uitgever die mij met open armen verwelkomt.
Of een filmproducent die hier iets voor een tv-serie inziet.
Dit boek gaat over het bombardement op Rotterdam, 14 mei 1940.
Het is fictie, maar gebaseerd op ware feiten.

Nu zou ik graag willen weten,
ligt het aan mij.
Had ik dit kindje toch beter met het waswater weg kunnen gooien?
Schrijf ik zo beroerd?
Waarom oh waarom, wordt het ene manuscript met open armen ontvangen en een andere weggeschopt
met een simpel, past niet in ons fonds.
Ik heb een uitwijkmogelijkheid.
een internet uitgever, Mijnbestseller.nl.
Maar ik zou dit verhaal graag bij een uitgever geplaatst zien.
Is, En toen vielen de bommen, een slechte titel?
Het is me aangegeven door een overlevende van het bombardement.

Ik zou graag willen weten of iemand dit verhaal zou kopen als het in de winkel lag, zo nee, waarom dan niet?

Fragment: 

Dit fragment komt uit hoofdstuk 9. Pgn 5.
Op 10 mei 1940 kreeg Rotterdam met een Duitse invasie te maken. Vanaf die dag tot nog ver erna werd Rotterdam gebombardeerd. Op 14 mei vielen de meeste bommen.
Er gebeurden overal tragedies en talloze personen werden met afgrijselijke situaties geconfronteerd.
De Duitsers stonden bij de 4 Leeuwenbrug om burgers tegen te houden van het vluchten van het brandende Noordereiland,
In de hoogste verdieping van een brandend huis is een opvang van kleine kinderen, als dat huis in brand staat en de kinderen en 2 vrouwen gered moeten worden, aarzelt zelfs geen Duitse soldaat om te helpen.
Rotterdammers en Duitsers werken samen om baby's en de twee verzorgsters op te vangen als ze moeten springen.

*****************************************************************************************************************
De vrouw met het kind heeft een besluit genomen. Ze steekt het peutertje met een roze mutsje op naar buiten en laat het vallen.
‘Gut fest halten.’ De officier klinkt gespannen en allemaal houden ze de jas stevig tussen hun dicht knijpende vuisten. Het kleintje valt als een baksteen omlaag en ze doen tegelijk, een grote stap opzij, zodat de kleine precies in het midden terecht komt. Gelukt. Het kindje komt op de jas terecht en een Duitse soldaat grist het van de jas. Het peutertje begint luidkeels te huilen.
‘Zie je wel? Het is goed gegaan,’ schreeuwt Rinus opgelucht. ‘Kom op meiden, de volgende.’
Dit is een baby in een blauw dekentje gewikkeld. Het dekentje flappert door de vaart, maar ook dit kind vangen ze keurig op. Niemand van hun zegt iets, maar in snel tempo worden er kleine kinderen omlaag gegooid, de een na de ander.
‘Het lijkt wel een weeshuis,’ zegt een van de burgers verbaasd. Ze leggen de kinderen op de grond, of op jassen die andere mensen snel uittrekken.
Na het veertiende peutertje, klautert een van de vrouwen op de vensterbank. Ze lijkt flauw te vallen als ze naar voren leunt en stort daarna omlaag.
Iedereen kijkt naar de vrouw, waar haar rok van omhoog kruipt. Ze kunnen allemaal haar zwarte kousen en onderbroek zien, niemand lacht, maar doet zijn uiterste best haar goed op te vangen. Ze is veel groter als een kind en haar benen komen op het hoofd van een soldaat terecht. Die vloekt gesmoord, maar laat niet los. Ze buigen door en de jas kraakt verdacht, maar houdt het toch.
Maar er was toch nog een andere vrouw?
Ze kijken omhoog en wachten. ‘Hee? Hallo meisie, kom op. Je moet ook springen,’ schreeuwt Rinus.
Achter hun huilen de kleine kindertjes die op de jassen liggen. Vrouwen kommeren zich om de kleintjes. Ze kijken hoopvol omhoog. Rook kringelt al uit het raam en walmt uit het dak.
‘Spring! Verdamt nog mall, schnel,’ roept de Duitse officier.
‘Spring Martha!’ De geredde vrouw is bijgekomen en kijkt net als hun, hoopvol omhoog.
‘Martha durft niet,’ zegt ze verklarend als sommige haar aankijken. ‘Ze is bang dat jullie haar niet houden, ze is dikker dan ik.’
De mannen die de jas vangklaar vastklemmen zwijgen.
De vrouw die al gesprongen is, drukt haar handen smekend in elkaar gevouwen, tegen haar kin.

‘Martha,’ roept Rinus bevelend. ‘Martha, stomme achterlijke koe die je bent. Als je nu niet springt, ben je dood!’
Martha komt in de raamopening staan en jammert, ‘Ik durref niet.’ In haar blauwe jurk met witte stippeltjes is ze inderdaad een stuk dikker dan haar vriendin en ze jengelt van angst. ‘Oh lieve god, ik durf niet.’
‘Martha!’ Rinus klinkt kalm. ‘Wat heb je liever. Levend verbranden of springen en goed opgevangen worden. We staan hier klaar, Martha. Vooruit, wees nou niet zo stom en spring.’
‘Springen sie bitte, genadige Frau.’ De officier klinkt minder kalm, want hij ziet de vlammen al uit het dak slaan.
Martha begint te huilen. Zielig gesnotter dat hun allemaal woest maakt.
‘Martha. Alsjeblieft Martha.’ Haar vriendin gebaart wanhopig met haar gevouwen handen. ‘Spring nou toch. Je kamertje brandt al. Alsjeblieft Martha, ze vangen je echt wel op. Het zijn allemaal grote sterke kerels.’
‘Spring nou toch mens,’ schreeuwt een dikke man.
‘Springen, alsjeblief toch springen,’ schreeuwen wat vrouwen in paniek, want ze kunnen het vuur aan alle kanten uit het dak zien slaan.
‘Ik durf niet,’ Martha blijft huilend staan. Ze zien allemaal hoe een grote vlam het raam vult en haar raakt. Martha schreeuwt van angst en springt dan naar voren. Haar blonde haren en jurk staan in brand...

Reacties

Thérèse
beheerder
Laatst aanwezig: 2 uren 16 min geleden
Sinds: 2 Aug 2009
Berichten: 5952

Hoi Pehamo, ik heb nog niet direct een antwoord op je vraag - hoewel ik in de eerste zinnen al vreemde dingen zie - maar eerst wil ik je vragen of je de titel van je boek even in normale letters in het topiconderwerp wilt zetten <- dus alleen een hoofdletter bij het eerste woord:

En toen vielen de bommen

Psychologie van het personage - wat is het en hoe beschrijf je het? Lees het hier: https://www.mboox.nl/blog/https:--www.mboox.nl-sep...

Tja
Laatst aanwezig: 2 dagen 19 uren geleden
Sinds: 4 Mei 2009
Berichten: 14124

Op de bovenste verdieping is een crèche. (Waren die er al in die tijd?)
Wie is die vrouw? Ze houdt een peutertje met een roze muts buiten het raam en laat het vallen.
festhalten
... handen de jas stevig vast.
Tegelijk doen ze een stap opzij, zodat de kleine midden op de jas terechtkomt. Als een Duitse soldaat haar eraf pakt, begint het kind luidkeels te huilen.
Wie zijn die meiden?
van hun - van hen
Iedereen kijkt naar de vrouw. Haar rok wappert voor haar gezicht.
Wie is Rinus?
kommeren - bekommeren
zich om de kinderen terwijl ze hoopvol omhoog kijken.
Verdammt nochmal, schnell,
sommige - sommigen
Het stuk over Martha duurt mijns inziens te lang.

Waar je ook bent, 'Ik zal je vinden'.

parrot
Laatst aanwezig: 36 weken 6 dagen geleden
Sinds: 1 Sep 2009
Berichten: 644

Hoi Pehamo,

Ik heb alleen het eerste deel van het fragment van commentaar voorzien. Het hele stuk wordt me wat te veel, omdat er erg veel niet klopt. Kijk maar of je er iets mee wilt/kunt.

Fragment:
Op 14 mei 1940 werd Rotterdam gebombardeerd. (Veel mensen weten dit. Maar wat voor dag was het? Regende het? Scheen de zon? Wat is het verband met de hoofdpersoon en waar bevindt die zich?)
Er gebeurden toen de vreselijkste tragedies en de meest onwaarschijnlijke personen werden die dag een onbedoelde held. (Na deze zin ben ik niets wijzer. Bedoel je met ‘toen’ de 14e mei? Om welke ‘vreselijkste tragedies’ gaat het? Wat doet deze zin voor je verhaal? Waarom heb je het over ‘de meest onwaarschijnlijke personen’? Ik wil als lezer graag weten wie je bedoelt en in welke situatie. Het woord ‘onbedoeld’ begrijp ik niet. Het vraagt om een toelichting.)
Duitsers stonden bij de 4 Leeuwenbrug (waar is dat in Rotterdam? Ik wil dit graag voor me zien, maar je geeft daarvoor te weinig informatie. Tegen te houden van? Waarom moesten ze worden tegengehouden?) om burgers tegen te houden van het vluchten van het brandende Noordereiland,
Maar als een huis in brand staat en er kinderen en vrouwen uit gered moeten worden, aarzelt zelfs geen Duitser om te helpen. (, maar. Het deel van de zin na ‘maar’ klopt niet met het eerste deel van de zin.)
In (op)de hoogste verdieping van een brandend huis (waar bevindt zich dat huis? Als lezer wil ik graag iets meer voor me zien dan alleen ‘een brandend huis.) is een creché.(crèche)
Rotterdammers en Duitsers slaan de handen in elkaar (de handen in elkaar slaan vind ik hier niet de juiste uitdrukking, omdat die ‘handen’ even later in een heel andere context worden gebruikt) om baby's en de twee verzorgsters op te vangen als zij moeten springen.(Hoe kun je weten dat het om twee verzorgsters en baby’s gaat? Zoals je het nu schrijft springen de baby’s ook.)

Https:/www.inekefritz.com

schlimazlnik
Laatst aanwezig: 5 jaren 50 weken geleden
Sinds: 14 Aug 2010
Berichten: 4132
Pehamo schreef:

Schrijf ik zo beroerd?

Eerlijk gezegd: ja. Het fragment dat je hebt geplaatst zit echt barstensvol fouten, op allerlei gebied. Je ziet dat hier verschillende leden reageren met verbeteringen, maar je geeft aan dat je een hele roman hebt geschreven. Het is een verzoeking om zo'n roman van alle fouten te ontdoen.
Daar komt bij dat het onderwerp, zoals je het hier voorstelt, weinig origineel is. Er zijn tientallen boeken over het bombardement geschreven. Dan moet je echt heel wat literair geweld te bieden hebben om er bij de uitgevers tussen te komen.

Als je echt dit verhaal wilt vertellen, kun je misschien een schrijfcoach vinden die je helpt bij het schrijven, of misschien een co-auteur of ghostwriter. Het kan ook schelen als je zelf een schrijfcursus gaat doen, dan kun je zelf je werk corrigeren - dit is echter heel erg lastig.

<-- Ze willen er een smiley bij. Bij dezen.
Ik jureer bij de SF-schrijfwedstrijd Trek Sagae 2013.

Mirandala
Laatst aanwezig: 5 weken 4 dagen geleden
Sinds: 4 Sep 2012
Berichten: 3387

Hallo, ik kom uit Rotterdam en misschien maakt dat wel iets uit in hoe ik dit gelezen heb.

Als het zo is dat dit fragment mij aanspreekt omdat ik uit Rotterdam kom en ik de verhalen die bij het bombardement horen van mijn familie ken, betekent dat misschien ook dat Uw doelgroep kleiner is dan wat U opnoemt. (Iedereen, van jong tot oud) Ik denk dat mijn neefje het niets zou vinden, maar dat mijn zeer Rotterdamse moeder wel zo'n boek zou willen lezen.

‘Ik durref niet.’ en Martha, stomme achterlijke koe die je bent, horen bij het Rotterdamse dialect en ik vind het heel goed passen. Ik weet ook precies waar de plaatsen zijn die genoemd worden. ik zou zelf wel 'Vierleeuwenbrug' zetten, en niet 4 leeuwen brug. 'Kommeren' zonder 'be' is ook dialect en stoort mij niet.

Wie Rinus is, maakt mij ook niet uit. Het is een fragment, dus dat zal wel duidelijk worden in de rest van het hoofdstuk.

'hun' in plaats van 'hen' vind ik dan weer wel storend. Ik denk dat als de personen zelf aan het woord zijn het wel past, maar dat U dan juist de rest heel correct, dus zonder spel- of stijl fouten zou moeten houden.

De vrouw die al gesprongen is, drukt haar handen smekend in elkaar gevouwen, tegen haar kin.

Deze beschrijving van haar houding vind ik mooi. Ik weet door deze omschrijving precies hoe deze vrouw erbij staat.
Ik zie daardoor ook de rest van het groepje mensen beter voor me. Ik zou wel kijken naar de komma's. Ik geloof niet dat er twee nodig zijn in die zin.

Haar blonde haren en jurk staan in brand, terwijl ze krijst als een dolle stoomflui
Dit is de laatste zin van het fragment. Als iemand in brand staat en naar beneden stort dan krijsen ze. Wat men daar ook over zegt schiet tekort denk ik.. dolle stoomfluit lijkt dan misschien wel alsof het grappig bedoeld is.

Gut fest halten.’ De officier klinkt gespannen en allemaal houden ze de jas stevig tussen hun dicht knijpende vuisten.
Gut fest halten.’ de stem van de officier klinkt gespannen en ieder grijpt hun deel van de jas nog steviger vast.

‘Spring nou toch mens,’ schreeuwt een gemoedelijke dikke man. Ik zou 'gemoedelijk' eruit laten, tenzij de lezer later duidelijk wordt waarom hij gemoedelijk is. of: 'Schreeuwt een dikke man gemoedelijk.'

Maar goed, ik geloof niet dat Uw vraag was of iemand zinnen wilde herschrijven. Ik heb het gelezen en ik zou wel willen weten hoe het met Martha afloopt.

Ik vind de delen van het fragment waarin er mensen aan het woord zijn goed lopen en ik vind het ook realistisch. Ik denk dat de beschrijvende zinnen ondergeschikter kunnen zijn aan wat er gebeurt en wat de mensen zeggen.

Als U schrijft voor oudere mensen die iets met Rotterdam hebben en met de oorlog, past de stijl. Die mensen zouden dit boek wel uitlezen. Een groter publiek weet ik niet.

Over de titel: Misschien kan er nog een subtitel onder.

Ik heb de dingen beschreven die mij opvielen en geprobeerd Uw vragen te beantwoorden. Ik doe dat als lezer, niet als schrijver of iemand die het allemaal beter weet. Ik ben trouwens nieuw op dit forum. Ik hoop dat U er iets aan hebt, ik vind zelf feedback ook heel fijn.

Met vriendelijke groet, Miranda

3390 reacties van dit voormalig actief lid zijn niet bedoeld als content voor de redactie. Volg me via: www.kakelversdichtwerk.nl/ en: lang leve de schrijver! Wij kunnen er wat van.

Dries Arnolds
beheerder
Laatst aanwezig: 3 uren 53 min geleden
Sinds: 9 Nov 2004
Berichten: 4849

Scribendi salutem!

Yrret
Laatst aanwezig: 3 uren 24 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 6075
Citaat:

Had ik dit kindje toch beter met het waswater weg kunnen gooien?

Neen, niet weggooien.

Citaat:

Ik ben nu al 4 jaar aan het promoten.

Doorgaan, niet opgeven.

Citaat:

Schrijf ik zo beroerd?

Neen, er zijn erg veel mensen die beroerd lezen.

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

Pehamo
Laatst aanwezig: 2 jaren 34 weken geleden
Sinds: 28 Jun 2007
Berichten: 634

Mijn excuses aan iedereen over het fout plaatsen van de uitleg over het boek..
De invasie van de Duitsers begint 10 mei 1940. Er wordt veel gebombardeerd, het grootste is op 14 mei, waarna er nog vele talloze volgen.
Dit fragment gaat over het drama op het Noordereiland
De Duitsers moesten door Rotterdam met hun tanks om Nederland verder te veroveren. Daarvoor moesten ze de vier Leeuwenbrug in handen krijgen. In de Maas lag een eiland, het Noordereiland, waar honderden mensen op woonden.
Na een bombardement op 10 mei ontstaat er brand op het eiland. De waterleidingen waren gesaboteerd of vernield. Er kan dus niets geblust worden. Dag na dag valt huis na huis ten prooi aan de alles verwoestende vlammen.
Bij het Noordereiland, de Boompjes, de Noorderkade en het witte huis vonden de meeste gevechten plaats tussen Duiters Nederlandse soldaten en mariniers.

En toen vielen de bommen telt 14 hoofdstukken.
Dit fragment is uit hoofdstuk 9, beginnend op pagina 5.
Waarom dit boek terwijl er al zoveel zijn?
Omdat ik de mensen van toen aan het woord laat komen, zij vertellen in eigen woorden hoe ze het drama meemaakten.

Drie sjouwers die een schip zouden lossen zijn de eerste die in contact komen met de Duitsers en dit niet overleven.
De tramconducteur en kaartjesknipper, waarvan hun tram gevorderd wordt door Duitse soldaten proberen zich te verzetten.
Deze eerste verzetstrijders worden nooit in de geschiedenisboeken genoemd.
Rotterdammers hebben er ook nooit aan gedacht tijdens branden of een bombardementen daarna de gewonden de helpende hand te moeten bieden. Of ik ze daarmee onbedoelde of ongenoemde held moet noemen, is moeilijk.
Waarom heb ik dit boek geschreven?
Al deze helden krijgen nauwelijks een vermelding in de geschiedenisboeken.

De hoofdrol in het boek is weggelegd voor de familie Bijsterveld, waarvan iedereen op de een of andere manier met de Duitsers in aanraking komt.
Anton Bijsterveld, vader, Word neergeschoten, maar vecht toch door.
Theo Bijsterveld, zijn broer probeert te helpen waar hij kan.
Kaatje Bijsterveld de moeder. Zij probeert haar familie bij elkaar te houden, maar sterft tijdens het bombardement.
Gerrit Bijsterveld, oudste zoon, gemobiliseerd en vanaf het eerste moment bij de gevechten betrokken.
Anneke Bijsterveld, oudste dochter, is verloofd met: (Zij overleeft het bombardement niet.)
Johan Jonkers, marinier, hij sterft tijdens de gevechten.
Ria Bijsterveld, (jongste dochter,) zij wil filmster worden. op 14 mei overleeft ze maar net het bombardement, omdat een jonge duitse soldaat haar het leven red.
Later, als ze haar familie gaat zoeken, wordt zok verkracht door plunderaars.
Erg geschrokken, maar vastberaden haar familie terug te vinden trekt Ria door het verwoeste Rotterdam en komt overal overlevenden tegen. Ze luistert naar hun verhalen en helpt ondertussen waar ze maar kan.

Voor meer vragen. Pmorsman@gmail.com

Hoi Tja,
Ach, ik zou zo dolgraag het hele hoofdstuk willen plaatsen. Natuurlijk is er een beschrijving van omgeving en personen.
(Brandend Noordereiland, Duitse soldaten voor de spoorbrug. De vier Leeuwenbrug door het bombardement vernield.
En tientallen vastberaden Rotterdammers die van het eiland af willen.
Vrouwen werkten anno 1940 net als mannen dag en nacht. Er was dus kinderopvang.
Mijn boek, En toen vielen de bommen, telt 14 hoofdstukken. De meeste tellen 21 pagina's.
Dit stukje is dus relatief erg kort.
En tja, ik heb mijn Duits uit Duitse films en woordenboeken gehaald. Het zal dus vast niet erg goed zijn.

Hoi Parrot,
Volgens de regels mag ik volgende week nog een stukje plaatsen, ik kan het betreffende stukje voor het geplaatste doen of
Ik stuur je het hele hoofdstuk op. Mail mij even wie meer wil lezen: pmorsman@gmail.com
Dan krijg je antwoord op al je vragen.

Hoi Schilmalznik,
Jammer, zeggen dat ik te beroerd schrijf om er dan verder op terug te komen.
Kan ik mezelf niet echt mee verbeteren.

Hoi Mirandala,
Dank je wel voor je opbeurende woorden,
Een uitgever zelf heeft gezegd dat dit boek uitermate geschikt is om het Nederlandse volk weer de vreselijke gebeurtenissen van de 2e wereldoorlog te Rotterdam te herinneren.

Voor de steeds dikker wordende schrijver,
STEVIA, nieuw plantaardig zoetpoeder,
al 3 kilo kwijt!!!

schlimazlnik
Laatst aanwezig: 5 jaren 50 weken geleden
Sinds: 14 Aug 2010
Berichten: 4132
Pehamo schreef:

Mijn excuses aan iedereen. Ik heb me erin verdiept en weet daarom veel van de invasie van de Duitsers beginnend 10 mei 1940 tot het grote bombardement op 14 mei en nog vele talloze die daarna volgden. Ik dacht dat meer mensen er wel iets vanaf zouden weten. Vandaar mijn te korte intro.

Daar weten de meesten toch wel vanaf? Het gaat erom dat je ineens midden het verhaal binnenvalt, met flink wat personages die niemand nog kent, in een onbekende omgeving. "Rotterdam" is vrij groot. Geef de namen van straten, van markante gebouwen uit die tijd. Schets de situatie binnen een omtrek van 50 meter. Denk aan andere zintuigen dan alleen zien. Laat de personages tot leven komen.
Ik kom ook uit de buurt van Rotterdam, ik ken de verhalen.

Citaat:

Omdat ik de mensen van toen zelf aan het woord laat komen en er niet, zakelijk en emotieloos over schrijf.

Ook die boeken zijn er al. En er zijn genoeg mensen die het uit eerste hand hebben gehoord.

Citaat:

Deze helden krijgen daarna nauwelijks een vermelding in de geschiedenisboeken.

Volgens mij is er genoeg over geschreven.

Citaat:

Vrouwen werkten anno 1940 net als mannen dag en nacht. Er was dus kinderopvang.

Niet aannemelijk, omdat vrouwen bij hun trouwen verplicht waren ontslag te nemen (tot, uit mijn hoofd, 1955) en seks buiten het huwelijk werd niet getolereerd. Kinderopvang werd (deels) gedaan door dienstmeisjes en zo. Als het een feit is, noem dan de bron van die informatie, zodat mensen het op kunnen zoeken. Als je het hebt verzonnen, zul je het aannemelijk moeten maken.

Citaat:

Hoi Schilmalznik,
Jammer, zeggen dat ik te beroerd schrijf om er dan verder op terug te komen.
Kan ik mezelf niet echt mee verbeteren.

Ik raad je aan een manuscriptdokter of zoiets in de arm te nemen. Met schrijfcursussen kun je je ook verbeteren. Of zoek een uitgever die in een keigoede redacteur wil investeren.

<-- Ze willen er een smiley bij. Bij dezen.
Ik jureer bij de SF-schrijfwedstrijd Trek Sagae 2013.

Dries Arnolds
beheerder
Laatst aanwezig: 3 uren 53 min geleden
Sinds: 9 Nov 2004
Berichten: 4849

Pas je de titel nog even aan? Zie ook de eerste reactie van Thérèse...

Scribendi salutem!

Pehamo
Laatst aanwezig: 2 jaren 34 weken geleden
Sinds: 28 Jun 2007
Berichten: 634

Hoi Dries,
je maakt me erg benieuwd naar die sites, hartelijk dank ervoor,
ik ga meteen lezen.

hoi Yrret,
bedankt voor je lieve opbeurende woorden, En toen vielen de bommen is meer waard als sommigen denken.

Hoi Schlimalznik,

"Daar weten de meesten toch wel vanaf? Het gaat erom dat je ineens midden het verhaal binnenvalt, met flink wat personages die niemand nog kent, in een onbekende omgeving. "Rotterdam" is vrij groot. Geef de namen van straten, van markante gebouwen uit die tijd. Schets de situatie binnen een omtrek van 50 meter. Denk aan andere zintuigen dan alleen zien. Laat de personages tot leven komen."

Je weet toch wel dat dit slechts èèn stukje uit een boek is? Dat er vast wel meer beschreven is?
Ik heb een kaart anno 1940 van het Rotterdams archief gekocht.
Zover het te lezen is, (die copiën zijn zo beroerd.) Heb ik enorm veel oorspornkelijke straatnamen gebruikt.
De Binnenrotte is daar een van. De omgeving van de Sint Laurenskerk speelt voor en na het bombardement een grote rol.

Omdat ik overlevenden van het bombardement heb gesproken en veel ouderen heb ik heus genoeg realiteit in het verhaal gestopt. als er een of 2 dingen niet kloppen kun je daarover vallen, of niet...
Er zijn trouwens nooit genoeg boeken over dit onderwerp.
Het is afgrijselijk hoeveel kinderen nauwelijks iets van de 2e wereldoorlogen afweten.

Hoi Dries en Therése, sorrie, ik snapte het eerst niet, maar heb de titel nu aangepast.

Voor de steeds dikker wordende schrijver,
STEVIA, nieuw plantaardig zoetpoeder,
al 3 kilo kwijt!!!

Pehamo
Laatst aanwezig: 2 jaren 34 weken geleden
Sinds: 28 Jun 2007
Berichten: 634

Hoi Dries,

Bedankt, ik wist niet eens dat de advertentie voor filmproducenten en de stukjes van het boek er zo uitzagen op die sites,
leuk om dit even terug te zien.
Jammer dat ik er nooit een reactie op krijg.

Voor de steeds dikker wordende schrijver,
STEVIA, nieuw plantaardig zoetpoeder,
al 3 kilo kwijt!!!

Via
Laatst aanwezig: 1 jaar 34 weken geleden
Sinds: 12 Jan 2010
Berichten: 2873
Pehamo schreef:

Hoi Dries,

Bedankt, ik wist niet eens dat de advertentie voor filmproducenten en de stukjes van het boek er zo uitzagen op die sites,
leuk om dit even terug te zien.
Jammer dat ik er nooit een reactie op krijg.

Je hebt nog nooit de site van je eigen project bekeken?

schlimazlnik
Laatst aanwezig: 5 jaren 50 weken geleden
Sinds: 14 Aug 2010
Berichten: 4132
Pehamo schreef:

Je weet toch wel dat dit slechts èèn stukje uit een boek is? Dat er vast wel meer beschreven is?

Ja, dat weet ik, maar voor een dramatisch stuk zit er te weinig leven in. Te weinig drama, te weinig gevoel.

Citaat:

heb ik heus genoeg realiteit in het verhaal gestopt. als er een of 2 dingen niet kloppen kun je daarover vallen, of niet...

Het gaat niet om wat je er in stopt, maar om wat de lezer er uit kan halen.

<-- Ze willen er een smiley bij. Bij dezen.
Ik jureer bij de SF-schrijfwedstrijd Trek Sagae 2013.

parrot
Laatst aanwezig: 36 weken 6 dagen geleden
Sinds: 1 Sep 2009
Berichten: 644

Hoi pehamo,

Quote: Hoi Parrot,
Volgens de regels mag ik volgende week nog een stukje plaatsen, ik kan het betreffende stukje voor het geplaatste doen of
Ik stuur je het hele hoofdstuk op. Mail mij even wie meer wil lezen: pmorsman@gmail.com
Dan krijg je antwoord op al je vragen.

Ik denk dat het geen kwestie is van meer lezen. Ik heb me juist beperkt tot het geven van commentaar op één stukje tekst, omdat het me anders te veel wordt.

Het onderstaande stukje staat op zichzelf.

Fragment:
Op 14 mei 1940 werd Rotterdam gebombardeerd.
Er gebeurden toen de vreselijkste tragedies en de meest onwaarschijnlijke personen werden die dag een onbedoelde held.
Duitsers stonden bij de 4 Leeuwenbrug om burgers tegen te houden van het vluchten van het brandende Noordereiland,
Maar als een huis in brand staat en er kinderen en vrouwen uit gered moeten worden, aarzelt zelfs geen Duitser om te helpen.
In de hoogste verdieping van een brandend huis is een creché.
Rotterdammers en Duitsers slaan de handen in elkaar om baby's en de twee verzorgsters op te vangen als zij moeten springen.

Je kunt vóór dit stukje dus niet veel meer informatie hebben gegeven, anders open je niet met de zin: Op 14 mei werd Rotterdam gebombardeerd.

Ik proef uit je reacties, maar dat is een aanname, dat je het jammer vindt dat een aantal van de sollers dat hier heeft gereageerd, niet begrijpt wat je probeert over te brengen of de research die je hebt gedaan onderschat. Daar gaat het hier echter niet om. Veel van wat je schrijft klopt inhoudelijk en wat taal en spelling betreft niet. Als je meer openstaat voor de opbouwende kritiek die hier wordt gegeven en er iets mee doet, heb je daar m.i. meer aan dan je te verdedigen met oneigenlijke argumenten.

Ik denk overigens dat het verhaal, mits goed geschreven, wel degelijk potentie heeft.

Https:/www.inekefritz.com

Via
Laatst aanwezig: 1 jaar 34 weken geleden
Sinds: 12 Jan 2010
Berichten: 2873

Dat denk ik ook, parrot. Het lijken mij ook interessante en aangrijpende gebeurtenissen om over te lezen en er zal zeker een markt voor zijn. Het is gewoon jammer dat de schrijfstijl van Pehamo niet toereikend is om deze verhalen goed neer te zetten.

De vraag uit de openingspost is of ik het boek zou kopen als het in de winkel ligt, en zo nee waarom niet. Ik zou het boek oppakken, geïnteresseerd de achterflap lezen en enthousiast het boek openslaan op de eerste bladzijde. Daarna zou ik het teleurgesteld terug leggen, vanwege de manier waarop het geschreven is.

Pehamo, je zou een schrijfcoach of een manuscriptbeoordelingsbureau in de arm kunnen nemen om je schrijven tot een beter niveau te tillen, maar dan moet je je wel realiseren dat je echt nog een heel lange weg te gaan hebt voordat het publicabel is. Dus als jij in je project gelooft en je wil er alle moeite en tijd in steken die je op kunt brengen, dan zou ik je dat zeker wel aanraden.
Je kunt ook beginnen met het lezen van schrijfboeken, verdiep jezelf in dingen als perspectief en dergelijke, zodat je inzicht krijgt in waarom jouw tekst op dit moment niet goed genoeg is. Toch denk ik dat dat wel lastig is, ik weet eigenlijk niet of je dat wel uit boekjes kunt leren als je zelf al niet aanvoelt of een zin wel of niet lekker loopt.

Anna Rivier
Laatst aanwezig: 3 jaren 35 weken geleden
Sinds: 5 Jun 2010
Berichten: 640

Ik sluit me aan bij de anderen. Als ik jou was zou ik 'het verhaal' scheiden van 'de schrijftechniek'. Wat je hier post bekijken wij vanuit de techniek. Zinsbouw, grammatica, woordgebruik, spelling, comma's, punten, alinea's, spanningsboog, dialoog, enz. Je hebt je mi tot nu toe geconcentreerd op 'het verhaal'. De inhoud. En dat is goed. Zonder inhoud geen boek natuurlijk. Maar zonder techniek ook niet. Als je dit laatste kunt en wilt leren zie ik wel een boek voor me dat een groot lezerspubliek kan aantrekken. In de huidige staat niet. Ik haak bij de eerste zinnen al af. Natuurlijk bevind je je hier onder schrijvers. Die zijn kritisch als het gaat om de techniek. Kritischer dan menig lezer. Je kunt er ook kiezen om je niks aan te trekken van wat er gezegd wordt en je op het verhaal te blijven concentreren. Daar wordt je iig geen betere schrijver van. De keuze zal denk vooral afhangen van hoeveel affiniteit je met het schrijven zelf hebt, los van dit verhaal. Zou je nog meer willen schrijven? Misschien eens nadenken over die vraag. Zo nee, tja, dan zou ik de techniek vergeten, heeft weinig zin om jarenlang te gaan oefenen op schrijftechniek als je naast dit verhaal niets wilt schrijven, natuurlijk. Misschien kun je dan iemand anders vinden die het verhaal technisch wil verbeteren.
Hoe dan ook, succes!

schlimazlnik
Laatst aanwezig: 5 jaren 50 weken geleden
Sinds: 14 Aug 2010
Berichten: 4132
Anna Rivier schreef:

Natuurlijk bevind je je hier onder schrijvers. Die zijn kritisch als het gaat om de techniek. Kritischer dan menig lezer.

Maar vaak milder dan uitgevers. En die zul je nodig hebben als je een breed publiek wilt bereiken.

Citaat:

Op 14 mei 1940 werd Rotterdam gebombardeerd.

Dit is nu de openingszin. Wat er mis mee is, is dat je een feit geeft dat je in het verleden plaatst. De vraag is: op welke datum speelt het verhaal dan? Of hoe laat? Hoeveel minuten na het bombardement zelf, of nog tijdens het bombardement?
Overigens werd Rotterdam eerder al gebombardeerd, op 10 mei al. Maar niet zo zwaar.

"Terwijl het laatste vliegtuiggedruis wegstierf, het suizen van de bommen uitbleef en de ontploffingen nog nagalmden in de oren, wist HP dat deze lenteachtig begonnen dinsdag een keerpunt in zijn leven zou zijn. De lichte bries uit het zuidwesten wakkerde de vlammen aan, en deden de rook van de brandende stad het zicht belemmeren. Van het reeds bezette Noordereiland was al niets meer te zien. Uit de rook de de vlammen verschenen de Duitsers die hem bij de Koningsbrug de weg versperden, onverzettelijk als de leeuwen die gewoonlijk de brug bewaakten."

Details over het weer kun je online opvragen.

Citaat:

Er gebeurden toen de vreselijkste tragedies en de meest onwaarschijnlijke personen werden die dag een onbedoelde held.

Dat hoef je niet te vertellen, dat moet je in de rest van het boek laten zien.

Citaat:

Duitsers stonden bij de 4 Leeuwenbrug om burgers tegen te houden van het vluchten van het brandende Noordereiland

Er zijn twee Vier Leeuwenbruggen in het oude Rotterdam. Geen van beide verbindt het Noordereiland met de binnenstad - zie Wikipedia.,
Bovendien blijkt dat het Noordereiland en Zuid al in handen waren van de Duitsers. Ik vind het dus moeilijk de situatie die je beschrijft in te schatten. Waren de mensen al niet eerder gevlucht? Waar zijn de mariniers gebleven? Is de brug geblokkeerd met voertuigen, of staan er alleen een paar Wehrmacht-soldaten met geweren? Hoe reageren die dan op de noodsituatie, op wacht staan in een brandende stad terwijl de Luftwaffe boven je hoofd bromt met een dodelijke lading?

Los daarvan: de zin is krom Nederlands.

Citaat:

Maar als een huis in brand staat en er kinderen en vrouwen uit gered moeten worden, aarzelt zelfs geen Duitser om te helpen.

Hier ga je ineens over naar een andere grammaticale tijd.
"aarzelt zelfs geen Duitser" - het is belangrijk aan te geven wat voor Duitsers het zijn en wat hun overweging zijn dit te doen. Elders worden massa-executies op burgers uitgevoerd, waarom zou je dan ineens je leven wagen voor vrouwen en kinderen?

Los daarvan is dit een merkwaardige zin, "maar als een huis in brand staat" - die hele stad staat in de hens! Duizenden huizen staan in brand! Honderden vrouwen en kinderen moeten worden gered uit hun brandende huizen! Specificeer je situatie.
Bijvoorbeeld dat het huis vlakbij de brug staat, en dat iemand actief naar de op wacht staande Duitsers loopt en om hulp vraagt. Is hun meerdere aanwezig? Geeft die toestemming? Kan die manschappen missen bij de opdracht die ze hebben uit te voeren? Moet er onderhandeld worden? Met welke argumenten moet je komen om in een stad die volledig in brand staat de vijand te overreden de bewoners van één specifiek pand te redden?

Citaat:

In de hoogste verdieping van een brandend huis is een creché.

Op de hoogste verdieping, misschien: op zolder.
Crèche.
Waar staat dat huis, hoe hoog is het? Hoe weet je dat er een crèche/kinderdagverblijf is? Waar brand dat huis? Slaan de vlammen al uit het dak? Uit de ramen? Worden ze daarboven niet aan het zicht onttrokken door de opstijgende rook en as? Hoe zit het met de huizen erom heen? Is daar niemand die hulp nodig heeft?
Hoe laat is het, is de capitulatie al bekend gemaakt?

Dat bedoel ik dus met "er meer leven in brengen".

<-- Ze willen er een smiley bij. Bij dezen.
Ik jureer bij de SF-schrijfwedstrijd Trek Sagae 2013.

Tja
Laatst aanwezig: 2 dagen 19 uren geleden
Sinds: 4 Mei 2009
Berichten: 14124

Het maakt niet uit of er al veel boeken over geschreven zijn. Over elk onderwerp is al veel geschreven.
Je hebt al heel wat aanwijzingen gehad. Doe er je voordeel mee.

Waar je ook bent, 'Ik zal je vinden'.

Mirandala
Laatst aanwezig: 5 weken 4 dagen geleden
Sinds: 4 Sep 2012
Berichten: 3387

Daarstraks even mijn moeder een paar stukjes voorgelezen. Wat mij betreft is mijn in Rotterdam geboren en getogen moeder een expert. Misschien niet over de stijl, maar wel over de genoemde feiten.

1. De Duitsers waren er nog niet, er waren hooguit Duitse parashutisten gedropt. Ook wel logisch, dat ze even wachtten tot ze alles plat hadden gebombardeerd voordat ze al hun troepen stuurden? Er was zeker nog geen georganiseerde Duitse overheersing, met controleposten, op wacht staande soldaten, enzovoort zoals later. Die beelden met wachtposten kennen jullie van de oorlogsfilms, maar dit is het begin. Er vallen bommen, vliegtuigen vliegen over. De Duitsers bombarderen alle verbindingen, juist bruggen. Dan ga je daar als vers omlaaggeparashuteerde Duitser toch geen wacht staan bij een brug?

2. ‘Martha durft niet,’ Correct Rotterdams dialect zou zijn: Martha DORST niet te springen.

3. De brug locatie klopt niet.

4. Creche. Nee. Bestond niet, niet in die vorm. Er waren wel 'Bewaarschooltjes' Maar op de bovenste verdieping? Mijn moeder vindt dat vreemd, maar het kan natuurlijk, zegt ze.

Schlimazlnik schreef: "Niet aannemelijk, omdat vrouwen bij hun trouwen verplicht waren ontslag te nemen (tot, uit mijn hoofd, 1955) en seks buiten het huwelijk werd niet getolereerd. Kinderopvang werd (deels) gedaan door dienstmeisjes en zo."

Hier moest mijn moeder heel hard om lachen. Ik heb even snel letterlijk opgeschreven wat ze daarstraks tegen me zei.

Seks buiten/voor het huwelijk was zo'n beetje de reden voor elk huwelijk. Voor het zingen de kerk uit was het voorbehoedsmiddel van die tijd. Er werd gewoon getrouwd als bleek dat het meisje zwanger was. Maar echt niet altijd. Dan bleef het meisje gewoon thuis wonen en de oma zoogde het kind als de dochter aan het werk was, vaak had oma zelf ook nog jonge kinderen. Ook na de bevalling of later trouwen (met de originele vader of een ander) kwam vaak voor. Dienstmeisjes?! De omgeving in het verhaal was geen sjieke buurt. Oma paste op de baby. Of de buurvrouw, Maar meestal hobbelden de peuters en kleuters mee met de oudere broers en zusjes. Tot een jaar of twaalf, veertien, want dan werd er al gewerkt. Zakken sjouwen in de haven, op de markt. Naai ateliers. De kinderen waren namelijk de hele dag op straat na school, ook de kleintjes. Er was woningnood, crisis, de huizen klein en de gezinnen groot. Kinderen zaten niet binnen, (voor wat? TV kijken? Playstation?) er was simpel geen plaats voor ze in wat men noemde een voortussenachter. (een verdieping met een kleine voorkamer, een tussenkamer zonder raam en achterkamer. Toilet op de gang, gedeeld met de buren.) In zo'n voortussenachter woonden grote gezinnen met veel kinderen. Pasgetrouwde stellen woonden vaak ook nog bij de ouders in,

Overdag werd er gewerkt als men een baan had. Maar dan de jongens meestal in de haven, het is tenslotte Rotterdam! Veel waren dagloners, de ene dag wel werk, de andere dag niets. En dan de hele dag rondhangen in de haven in de hoop op werk. Thuis werd er alleen geslapen. Met z'n allen in een bed, de kleintjes bij de grote zussen, de jongens bij elkaar.

Die dolle stoomfluit moet eruit, en die roze onderbroek ook. Waarom heeft die vrouw een roze onderbroek aan die blijkbaar zo felroze is dat het opvalt van beneden, door alle rook te zien ook nog? Vrouwen waren helemaal niet zo frivool in die tijd en felgekleurd ondergoed was moeilijk aan te komen. Dat soort ondergoed droegen dames van een bewaarschooltje niet. Wat droegen vrouwen dan wel? Denk grote broek. Vleeskleur. En ze hadden er maar twee. Bovendien heette het geen onderbroek, maar een 'dirrek'. Ik denk van het woord 'directoire'.

Ze vond trouwens het verhaal wel spannend, en iedereen moet de groetjes.

Sorry, het zijn nogal wat opmerkingen door elkaar, niet allemaal even relevant en ook nogal onverbiddelijk. Maar ik wilde het jullie toch niet onthouden en ik denk dat het goede informatie is als men waarheidsgetrouw wil schrijven over die tijd in Rotterdam.

3390 reacties van dit voormalig actief lid zijn niet bedoeld als content voor de redactie. Volg me via: www.kakelversdichtwerk.nl/ en: lang leve de schrijver! Wij kunnen er wat van.

Yrret
Laatst aanwezig: 3 uren 24 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 6075
Mirandala schreef:

Ze vond trouwens het verhaal wel spannend, en iedereen moet de groetjes.

Groeten terug. Misschien wil je moeder meeschrijven?

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

schlimazlnik
Laatst aanwezig: 5 jaren 50 weken geleden
Sinds: 14 Aug 2010
Berichten: 4132
Mirandala schreef:

Hier moest mijn moeder heel hard om lachen. Ik heb even snel letterlijk opgeschreven wat ze daarstraks tegen me zei.

Ja, heeft jouw moeder gelijk of de mijne? Of was de situatie in Rotterdam echt zo anders dan in de rest van het land?

<-- Ze willen er een smiley bij. Bij dezen.
Ik jureer bij de SF-schrijfwedstrijd Trek Sagae 2013.

Thérèse
beheerder
Laatst aanwezig: 2 uren 16 min geleden
Sinds: 2 Aug 2009
Berichten: 5952

@ Pehamo: ik denk dat het heel goed is - voor je verhaal, je schrijftechniek en dus jezelf - om een schrijfcursus te volgen. Er zijn er hier op SO veel te vinden, voor zowel beginners als gevorderden. Je kunt ook online zoeken, of in je omgeving.

Je steekt enorm veel tijd en moeite in het vertellen van een (op zich goed) verhaal, maar het komt niet tot zijn recht omdat structuur ontbreekt. Zowel qua verhaalopbouw als zinsbouw.

Structuur is niet het gemakkelijkst onder de knie te krijgen. Het is een techniek en om die te beheersen, is oefening nodig. Een coach, cursusleider of schrijfbuddy - als je die liever hebt - kan je daarin bijstaan.

Gun jezelf die ontwikkeling, om telkens teleurstelling te voorkomen. Een paar jaar geleden had je een soortgelijk probleem, als ik me goed herinner.

Psychologie van het personage - wat is het en hoe beschrijf je het? Lees het hier: https://www.mboox.nl/blog/https:--www.mboox.nl-sep...

Pehamo
Laatst aanwezig: 2 jaren 34 weken geleden
Sinds: 28 Jun 2007
Berichten: 634

Hallo lieve allemaal,
hartelijk dank voor jullie reacties,
Er zijn enorm veel vragen, teveel om zo te beantwoorden.
Ik vind het geweldig hoeveel tijd en moeite jullie hebben gestoken in jullie reacties.
Als het van Dries mag, zal ik die graag willen beantwoorden, maar ben bang dat dit wel een lang stuk zal worden.
Er is zoveel gereageerd.
De invasie begon op 10 mei. Dat is ook de begindatum van mijn boek waarin we de personen leren kennen.
De familie Bijsterveld en alle nooit genoemde helden worden via deze stukjes gevolgd.
Leuk dat je moeder zo enthousiast is Mirandella, zou ze een eerste hoofdstukje willen lezen?

Ik begin nu ook te begrijpen waarom jullie zo niet begrijpend doen.
Dit stukje komt uit hoofdstuk 9!
Er zijn dus 14 hoofdstukken.
In alle voorgaande hoofdstukken wordt oud-Rotterdam via de kaart van het Rotterdams archief beschreven.
Dat de plek van de vier Leeuwenbrug niet klopt, daar snap ik dus niets van.
Het kan wel weer omdat die brug gebombardeerd was en men naar de spoorbrug moest, die ligt inderdaad een eind verder.
Vanaf hoofdstuk 1 tot 14 wordt het begin van de invasie en alle branden beschreven. Nagenoeg wijk voor wijk!
Dus kan niemand daar iets over vragen voor ze voorgaande delen gelezen hebben.

Als iemand denkt dat dit kan helpen, kan ik in een ander topic een voorgaand stukje plaatsen.
Dan snappen jullie er misschien meer van mijn bedoeling..

Voor de steeds dikker wordende schrijver,
STEVIA, nieuw plantaardig zoetpoeder,
al 3 kilo kwijt!!!

Thérèse
beheerder
Laatst aanwezig: 2 uren 16 min geleden
Sinds: 2 Aug 2009
Berichten: 5952
Pehamo schreef:

Ik weet niet of het al mag, maar hier dan het voorgaande van het eerste stuk.

Mag niet smile . Voor een nieuw stuk maak je een nieuw topic aan. Zie de regels.

Psychologie van het personage - wat is het en hoe beschrijf je het? Lees het hier: https://www.mboox.nl/blog/https:--www.mboox.nl-sep...

Pehamo
Laatst aanwezig: 2 jaren 34 weken geleden
Sinds: 28 Jun 2007
Berichten: 634

Dank je wel Thèrése,
ik heb het al weggehaald.

Voor de steeds dikker wordende schrijver,
STEVIA, nieuw plantaardig zoetpoeder,
al 3 kilo kwijt!!!

Mirandala
Laatst aanwezig: 5 weken 4 dagen geleden
Sinds: 4 Sep 2012
Berichten: 3387
schlimazlnik schreef:
Mirandala schreef:

Hier moest mijn moeder heel hard om lachen. Ik heb even snel letterlijk opgeschreven wat ze daarstraks tegen me zei.

Ja, heeft jouw moeder gelijk of de mijne? Of was de situatie in Rotterdam echt zo anders dan in de rest van het land?

Ze zegt dat ze uitgaat van een arbeidersmillieu. Haar vader en broers werkten allemaal in de haven. En dat vrouwen inderdaad niet ongetrouwd zwanger hoorden te worden, maar dat de realiteit was dat het vaak gebeurde. En dat de reactie van ouders eerder berustend was. Het was nu eenmaal zo en die dochter en haar baby moest toch geholpen. Er werd over gepraat, maar verder leefde ieder vrolijk door, ongetrouwd of getrouwd.
Getrouwde vrouwen mochten inderdaad eigenlijk niet werken, maar de fabrieken en naaiateliers zaten vol met getrouwde vrouwen. De belangrijkste regel waar iedereen voor werkte: er moet toch gegeten worden.
Verder zegt ze dat het niet betekent dat jouw moeder geen gelijk heeft. Ieder heeft andere herinneringen en die zijn voor ieder waar.

Nog een toevoeging wat betreft het verhaal: Ze zegt: Het Noordereiland werd ook wel 'Het verraaierseiland' genoemd omdat de bewoners meewerkten met de Duitsers. Ik wil hier wel bij melden dat ik hier niets over kon vinden op het internet.

Verder heb ik haar verkeerd begrepen over de woningnood. Die was pas na de oorlog nijpend. Voor de oorlog was er juist een overschot aan huizen in Rotterdam. Mijn opa en oma verhuisden blijkbaar elke keer als ze zin hadden in nieuw behang. Hier moest ik nou weer erg om lachen.

Ik heb in ieder geval allerlei dingen over vroeger en mijn al lang overleden grootouders gehoord van mijn moeder en dat zie ik als een onverwachte proeflees bonus. Maar dit gaat erg offtopic nu, dus ik laat het hierbij.

En natuurlijk veel schrijf succes gewenst Pehamo.

3390 reacties van dit voormalig actief lid zijn niet bedoeld als content voor de redactie. Volg me via: www.kakelversdichtwerk.nl/ en: lang leve de schrijver! Wij kunnen er wat van.

Spellingsfoud
Laatst aanwezig: 1 jaar 39 weken geleden
Sinds: 24 Jan 2012
Berichten: 51

Hoi Pehamo. Zelf vind ik dat je lekker bezig bent, als je dat zelf ook zo ervaart heb je het hoogsthaalbare gehaald. Het gaat om de reis en niet de bestemming. Er valt zeker voldoende te verbeteren, maar dat vertel ik je als lezer. Als schrijver denk ik dat ik te onervaren ben om tips te geven.

Zelf vond ik het verhaal wel prettig en kan me redelijk makkelijk over de storende elementen heen zetten. Dan praten we inderdaad over fouten op taalkundig gebied. Over de feiten zoals ze gebeurden wil ik eigenlijk niets zeggen. Daar weet ik te weinig van. Zelfs de waarheid is subjectief. Misschien ook een tip voor Schlimazlnik.

Ik zal eens even kijken of ik je stukje kan oppakken en dat kan voorzien van mijn inzichten, als je daar behoefte aan hebt natuurlijk. En dan niet omdat ik gelijk heb. Maar omdat ik een mening heb, zoals een ieder ander.

Suc6

Pehamo
Laatst aanwezig: 2 jaren 34 weken geleden
Sinds: 28 Jun 2007
Berichten: 634

Hoi allemaal,
vandaag even de tijd genomen om alle stukjes en reacties nog eens door te nemen.
Jullie hebben mij immers enorm veel goede tips, adviezen en reacties gegeven.
Eerlijk gezegd weet ik niet waar ik moet beginnen.
Jullie hebben zoveel vragen: ik beantwoord de meeste het beste door wat over de opbouw van het boek en de familie Bijsterveld te vertellen.

Het boek begint op 10 mei en loopt door tot 18 mei als Ria eindelijk haar familie terug vind.
-3 Rotterdamse sjouwers komen Duitse soldaten bij het begin van de invasie tegen, zij overleven dit niet.
-Waalhaven wordt gebombardeerd.
-Er wordt een tram gevorderd.
-Burgers schrikken wakker als de Heinkels landen op de Nieuwe Maas.
Anton en Theo Bijsterveld, twee broers beginnen hun verzet door zich met hun jachtgeweren aan te willen sluiten bij Nederlandse soldaten. Dat mag niet, maar ze doen het toch.
-Gerrit Bijsterveld, gemobiliseerd en jong soldaatje wordt gedropt op de Stierenmarkt en moet daarna met zijn ploeg de Duitsers tegenhouden. Hij overleeft dit maar, als hij in een huis stelling houdt vallen twee jonge Duitse soldaten binnen. Heiko, die zwaar gewond is, sterft, Lutsz zijn broer mag van Gerrit weggaan. Gerrit ontmoet Lutsz later opnieuw, ze gaan samen op zoek naar het lichaam van Heiko, in de puinhopen redt Lutdz Gerrit zijn leven.
-Johan is beroepsmarinier, hij zit bij de groep die tegen de Duitsers op de vier Leeuwenbrug moet vechten. Dit overleeft hij niet. zijn sterfscené is roerend. (zal ik graag willen plaatsen in neen nieuw topic, als dat mag.)
-Kaatje blijft achter in café de witte koe, zij kan alleen maar naar de radio luisteren en van anderen horen wat er allemaal voor vreselijks gebeurd. Als ze de politie probeert te bellen is het bureau door Duitse soldaten ingenomen. Ze wordt door dronken jonge Duitsers brutaal toegesproken.
-Anton komt, na een gevecht tegen de Duitsers in het ziekenhuis.
Gewond of niet, hij trekt er weer op uit en belandt uiteindelijk in de groep mannen en jongens die bij de witte Brug een levend schild voor de Duitsers moeten vormen.

Ach, er gebeurt nog zoveel meer. Ik kan het boek niet korter beschrijven.
Allemaal enorm bedankt voor jullie reacties.
Als je dat leuk vindt Spellingsfoud, stuur ik je graag een hoofdstukje op.
Ik hoor graag positieve opbouwende reacties.

Voor de steeds dikker wordende schrijver,
STEVIA, nieuw plantaardig zoetpoeder,
al 3 kilo kwijt!!!

Spellingsfoud
Laatst aanwezig: 1 jaar 39 weken geleden
Sinds: 24 Jan 2012
Berichten: 51

@Pehamo Give it to me baby! Altijd al eens willen zeggen, nooit gedurft. Stuur maar op hoor via het envelopje onder me naam smile

  • THEMA Kan schrijven je leven redden?
  • Hoe beschrijf je emoties?
  • Zo vind je een uitgever die bij je past
  • Zo belangrijk zijn de eerste 10 pagina's
  • Schrijftips van Anne-Gine Goemans
  • Schrijftechniek: vertellen en vertonen
  • Taaltips: taal en logica

Dit nummer verschijnt omstreeks 6 december oktober. Nog geen abonnee? Meld je aan vóór maandag 25 november 16:00 uur, dan krijg je dit nummer thuis!

Introductiekorting!
Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!