Lid sinds

4 jaar 4 maanden

Rol

[roman] Een ruw begin

Het fragment hieronder is de aanhef van de roman die ik geschreven heb. Het boek draait rond een filosofische/spirituele visie maar de vertelstijl en de gebeurtenissen in het boek zijn bij wijlen verre van spiritueel. De opening van het boek is behoorlijk expliciet, wat er ná het fragment komt gaat nog héél wat verder dan wat er hier staat, maar in feite bestaat mijn doelpubliek uit mensen met een spirituele, filosofische of wetenschappelijke achtergrond. Ik vraag me af wat jullie van de schrijfstijl vinden en of het expliciete begin voor mijn doelpubliek eerder "afschrikt" of juist nieuwsgierig maakt. (Ter info: de stukjes tussen de tekens < > hebben normaal gezien een andere layout. Dit lukt hier niet)

Fragment

Isabella had een brede grijns over haar gezicht. Ze zag de paniek in zijn ogen, het ongeloof. < Cristiano-fucking-Ronaldo! Of all people... > Exotische stranden lagen veelal vol lokale lekkernijen, Isabella vloog er vaak naartoe en had er al veel knappe kipjes opgescharreld, maar dat ze hém tegen het lijf was gelopen was een stom toeval geweest. Hij was op haar afgestormd als een kind op een ijskar, z'n witte tanden bloot, z'n ogen groot in ongeloof, en hij had niet geweten naar waar eerst te kijken: de wulpse welving in haar kleine bikinietje of het sexy stuk stof rond Isabella's perfecte kont. Zoals gewoonlijk was alles vlot verlopen – dat haar goddelijk gestel hem zonder moeite zou meelokken stond in de sterren geschreven. Natúúrlijk had hij haar geloofd. Mannen geloven wat ze willen geloven, vooral de specimens met een groot ego, en Isabella was de sappige wortel aan een stok die élke ezel deed toehappen. Ze was de ultieme streling voor het oog: super knap én super sexy. Isabella genoot intens van de aanblik van mooie vrouwen, maar ze genoot er nog het meest van om zichzelf te aanschouwen. Ze kon haar eigen schoonheid amper vatten en ze had zich al talloze keren voor de spiegel gedrapeerd en in verrukking gemasturbeerd, kwijlend en geilend op het levende kunstwerk dat ze was. Haar partner in crime, het universum, was extreem gul geweest bij haar schepping. Elk onderdeel van haar lichaam was het aanbidden waard: dat volmaakt symmetrische gezichtje, die volle sensuele lippen, die onwaarschijnlijk ronde tieten, dat welgevormde buikje, dat gepolijst roze kutje en dat hemelse kontje dat het sluitstuk vormde van een subliem stel benen. Isabella kreeg er maar géén genoeg van. Ze was verslaafd aan zichzelf en had zich maar al te vaak bedacht dat ze here-Jezus-hallelujah-praise-the-fucking-lord toch een godverdomd lekker wijf was. Isabella was dan ook geschapen naar een beeld van perfectie. Alle hoofden draaiden wanneer ze tak tak tak over straat liep. Voeten werden aan de grond genageld en even stond de wereld stil terwijl het plebs de glorie van het voorbij schrijdende wonder aanschouwde. Haar aanblik veroorzaakte zowel bij mannen als vrouwen een opstoot van dierlijke geilheid, waarbij elk greintje gezond verstand verdween als sneeuw voor de zon. Mensen in Isabella's nabijheid waren makke lammetjes. Stuntelige stommelingen waarvan Isabella alles gedaan kreeg. Alles. Altijd. Overal. < I've got the power! And I love it! #PussyPower > Cristiano's ogen smeekten nu om genade, hij probeerde het uit te schreeuwen maar de knevel in zijn mond beteugelde hem tot een gesmoord gemurmel. In doodsangst probeerde zijn afgetrainde lijf zichzelf te bevrijden, maar de touwen waarmee het was vastgesnoerd gaven, tenzij huidinwaarts, geen millimeter mee. Isabella stond erbij, keek ernaar en zag dat het goed was. Ze genoot van de zwaarte van het moment en ofschoon de tijd altijd in haar nadeel tikte, haastte ze zich niet. Die bedwelmende anticipatie. Die stille trilling waardoor het bijna tastbaar werd hoezeer de storm zou razen.

Lid sinds

9 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik denk dat ik met twee uit drie tot je doelgroep behoor. Maar wat vertel je me eigenlijk in deze aanhef? Isabella was mooi en vond zichzelf mooi. En op het strand had ze Christiano gestrikt. Ik ben belezen genoeg om te weten hoe een een mooi wijf er volgens alle cliches uitziet, dat hoef je me niet meer zo uitgebreid voor te kouwen. Ja, het schrikt me af. Niet omdat het "expliciet" is, maar omdat ik het gvermoeden krijg dat dit boek in de boekhandel op een andere plank dan 'filosofie/spiritueel' thuishoort. Advies: kom heel snel op met je spiritueel/filosofische visie, anders pak ik een ander boek. En als je me nieuwsgierig wilt maken naar masturberende wijven, mijd dan kleine bikini's op exotische stranden en ezels die om genade smeken.

Lid sinds

4 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hartelijk bedankt voor je reactie! Ik wil er niet teveel over verklappen maar de scene is niet wat ze lijkt te zijn en juist daarom gebruik ik de overdreven clichés over mooie vrouwen en stranden. De bedoeling van de expliciete aanhef (wat na het fragment komt gaat véél verder) was om ook niet spirituele mensen te lokken, met "brood en spelen", en om de spiritualiteit en filosofie dan langzaamaan in het boek te laten sluipen. Het is een moeilijk evenwicht :confused: Groeten

Lid sinds

9 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
SimonEgopart, De schrijfstijl leest voor als mij een voorbeeld van cliché's. Ik vind het saai. Let ook op je tijden, je gebruikt voltooid verleden tijd. Dat leest stroef.
maar dat ze hém tegen het lijf was gelopen was een stom toeval geweest. Hij was op haar afgestormd als een kind op een ijskar, z'n witte tanden bloot, z'n ogen groot in ongeloof, en hij had niet geweten naar waar eerst te kijken
kijk in ovt: 'maar dat ze hém tegen het lijf liep, was stom toeval. Hij stormde op haar af als een kind op een ijskar, z'n witte tanden bloot, z'n ogen groot in ongeloof, en hij wist niet naar waar eerst te kijken.' (het kind en de ijskar, stom en in ongeloof, mogen van mij geschrapt) succes.

Lid sinds

13 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
  • Pluslid
  • Moderator
Mijn advies zou zijn: schrijf je verhaalbegin in een scène en wees expliciet met details. Wat zijn - in dit geval - exotische stranden? Beschrijf ze. Kort. Wat bedoel je met veelal? Vooral op zondag? Of op donderdag na de visvangst? Of wanneer een nieuwe lading toeristen arriveerde? En wat zijn lokale lekkernijen? Welke? Geef de lezer een beeld, een gevoel. Laat hem het water in de mond lopen. Wat is vaak? Elke week? Eens per maand? Elk jaar? En wat bedoel je met knappe kipjes? As je ze portretteert heeft de lezer een beeld. Een specifiek verhaalbegin trekt je lezer gemakkelijker naar binnen dan een algemeen begin. Kost jou meer voorstellingsvermogen en denkwerk, maar maakt je verhaal tig keer aantrekkelijker.

Lid sinds

4 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@janpmeijers Bedankt voor je reactie! Zoals ik in mijn reactie naar Menna Marrenga al zei is het gebruik van clichés bewust gedaan. Dat past bij de scene, maar het wordt de lezer pas na enkele hoofdstukken duidelijk hoe de vork in de steel zit. Maar ja, de lezer moet natuurlijk wel zover geraken dus misschien is het toch geen goed idee... Dat je het saai vindt had ik niet verwacht. Ik probeer in mijn eerste hoofdstuk de lezer te provoceren en te choqueren, maar nét onder de grens waarbij men het boek terzijde legt. Het fragment is natuurlijk heel kort, de echte smeerlapperij begint pas ná het fragment... Ik dacht "ik houd het hier toch een béétje deftig" :o @Thérèse Bedankt voor je suggesties! Ik begrijp wat je bedoelt en ik ga er nog eens over nadenken. Maar ook dit vind ik weer een moeilijk evenwicht: details geven inderdaad kleur, maar ze remmen het verhaal ook af. Persoonlijk ben ik een lezer die zich ergert aan te gedetailleerde beschrijvingen. En ik kies mijn woorden en zinnen ook graag in functie van hoe ze klinken. Ik houd van alliteratie-achtige toestanden zoals in "...Lagen veeLaL voL LokaLe Lekkernijen". Misschien typerend voor de beginnende schrijver, maar tja... ik vind dat leuk :) Groetjes

Lid sinds

13 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
  • Pluslid
  • Moderator
Ook als je van alliteratie-achtige toestanden houdt, kun je specifiek zijn in je tekst. Hoeft niet heel erg beschrijvend te zijn. Liever niet, zelfs. Maar geef de lezer een concreet beeld, zodat hij ziet wat jij wilt dat hij ziet. Veelal lokale lekkernijen doet aan als de ondergrond van een schilderij waarop het werkelijke tafereel nog geplaatst moet worden. Bijpassende vraag: schrijf je met alliteratie-achtige toestanden om het voor jezelf leuk te maken of voor je eventuele lezer?

Lid sinds

12 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hoi Simon, Ik moet toch zeggen: dit begin schrikt mij af en maakt me niet nieuwsgierig. Choquerend is niet het woord ervoor, het is alleen: als ik deze opening lees verwacht ik dat de rest van het boek over seks en meer seks zal gaan, en dat klinkt niet echt interessant - voor jouw bedoelde publiek. Is het misschien een idee om vóór deze opening een kleine weggever te zetten, iets van foreshadowing naar de diepere thema's van je verhaal? Bij wijze van belofte aan de lezer dat die thema's komen gaan? Ik denk aan een paar regels, geen hele scènes. Een motto, of misschien een mini-hoofdstuk van minder dan een bladzijde? Dat is leuk voor het contrastt met dit stuk, en geeft je filosofisch ingestelde lezer een reden om een hoofdstuk of twee door de bombastische banaliteit te lezen, in het vertrouwen dat het een doel dient; ergens naar opbouwt.

Lid sinds

10 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Het boek draait rond een filosofische/spirituele visie maar de vertelstijl en de gebeurtenissen in het boek zijn bij wijlen verre van spiritueel.
Goed idee, want niet-spirituele vertellingen kunnen een filosofische/spirituele visie aanwakkeren.
Ik vraag me af wat jullie van de schrijfstijl vinden en of het expliciete begin voor mijn doelpubliek eerder "afschrikt" of juist nieuwsgierig maakt.
Het maakt mij een klein beetje nieuwsgierig omdat ik benieuwd ben naar de wending in je verhaal richting jouw doelgroep.
De opening van het boek is behoorlijk expliciet, wat er ná het fragment komt gaat nog héél wat verder dan wat er hier staat, maar in feite bestaat mijn doelpubliek uit mensen met een spirituele, filosofische of wetenschappelijke achtergrond.
Daar vallen pubers ook onder, dus feitelijk een zeer brede doelgroep.
Haar aanblik veroorzaakte zowel bij mannen als vrouwen een opstoot van dierlijke geilheid, waarbij elk greintje gezond verstand verdween als sneeuw voor de zon.
Dierlijke geilheid bestaat - in feite - niet.
Isabella was dan ook geschapen naar een beeld van perfectie.
Een beeld? Welk beeld? Niet mijn beeld!
- kleine bikinietje - sexy stuk stof - perfecte kont - super knap én super sexy - volmaakt symmetrische gezichtje - volle sensuele lippen - onwaarschijnlijk ronde tieten - welgevormde buikje - gepolijst roze kutje - hemelse kontje - subliem stel benen
Perfectie? Ik weet nu wel wat voor een type vrouw/man de auteur is - als het over vrouwen gaat. Ietwat gebrekkige Robot-Fantasy.
[...] knappe kipjes opgescharreld [...]
Klinkt vrouwelijk. Deze vrouw, Isabella, is lesbisch?
In doodsangst probeerde zijn afgetrainde lijf zichzelf te bevrijden, maar de touwen waarmee het was vastgesnoerd gaven, tenzij huidinwaarts, geen millimeter mee. Isabella stond erbij, keek ernaar en zag dat het goed was.
Isabella haat mannen? Mooi - er is hoop. Heb ik een spirituele, filosofische of wetenschappelijke achtergrond? Al met al toch een heel aardig [geschreven] fragment.

Lid sinds

4 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Bijpassende vraag: schrijf je met alliteratie-achtige toestanden om het voor jezelf leuk te maken of voor je eventuele lezer?
Goeie vraag... Ik denk voor beide. Ik vind het leuk om zo te schrijven en persoonlijk vind ik het ook leuk lezen. Ik hoop dat de lezer het ook leuk vind, maar ik kan er maar naar raden of dat ook zo is...

Lid sinds

4 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Is het misschien een idee om vóór deze opening een kleine weggever te zetten, iets van foreshadowing naar de diepere thema's van je verhaal? Bij wijze van belofte aan de lezer dat die thema's komen gaan? Ik denk aan een paar regels, geen hele scènes. Een motto, of misschien een mini-hoofdstuk van minder dan een bladzijde?
Hallo. Ook bedankt voor je reactie! De titel die ik in gedachten had verwijst naar spiritualiteit/filosofie en ik was van plan om op de cover de subtitel "Prostitutie der eeuwige wijsheid ten behoeve van Liefde" te plaatsen. En de "titel" van het eerste deel van het boek is "Henry (De Gedachte)"

Lid sinds

4 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Haar aanblik veroorzaakte zowel bij mannen als vrouwen een opstoot van dierlijke geilheid, waarbij elk greintje gezond verstand verdween als sneeuw voor de zon.
Dierlijke geilheid bestaat - in feite - niet.
Nou... Wij hadden vroeger een hondje dat behoorlijk geil kon staan als het die tijd van het jaar was :D
Isabella was dan ook geschapen naar een beeld van perfectie.
Een beeld? Welk beeld? Niet mijn beeld!
Inderdaad ja... Goed opgemerkt. Die zin is een hint voor de lezer dat de scene niet is wat ze lijkt te zijn. Net zoals de zin "Haar partner in crime, het universum,..."
- kleine bikinietje - sexy stuk stof - perfecte kont - super knap én super sexy - volmaakt symmetrische gezichtje - volle sensuele lippen - onwaarschijnlijk ronde tieten - welgevormde buikje - gepolijst roze kutje - hemelse kontje - subliem stel benen
Perfectie? Ik weet nu wel wat voor een type vrouw/man de auteur is - als het over vrouwen gaat. Ietwat gebrekkige Robot-Fantasy.
Mmm... ik hoop dat je dat niet echt meent. Anders oordeel je wel erg snel.
[...] knappe kipjes opgescharreld [...]
Klinkt vrouwelijk. Deze vrouw, Isabella, is lesbisch?
De knappe kipjes zijn inderdaad vrouwen, maar over Isabella kan ik verder niets verklappen. Stel, you never know, dat mijn boek ooit wordt uitgegeven, dan zou het stom zijn als ik hier dingen verklapt zou hebben...
Al met al toch een heel aardig [geschreven] fragment.
Dank je en bedankt voor je reactie! :)

Lid sinds

5 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@Simon Egopart Heb je je niet van naam vergist, moet het niet Narcissus zijn in plaats van Isabella? die zich blijkbaar dood verveelt.. Vandaar al die poespas.

Lid sinds

8 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik val niet in de doelgroep, maar ken deze wel van dichtbij :). Ik denk eerlijk gezegd dat Diana gelijk heeft, dat er meer reden moet zijn om door te lezen voor je doelgroep. Meer reden om te weten dat er meer is dan seks, harde porno? en mooie vrouwen. Het risico van subtiele verwijzingen is dat ze niet opgepikt worden en het boek dus weggelegd wordt. Verder één klein dingetje: het woord 'super' bij knap en sexy stoorde mij. Na alle exotische beschrijvingen was dit woord ineens te gewoon. Groetjes Elza

Lid sinds

4 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik val niet in de doelgroep, maar ken deze wel van dichtbij :). Ik denk eerlijk gezegd dat Diana gelijk heeft, dat er meer reden moet zijn om door te lezen voor je doelgroep. Meer reden om te weten dat er meer is dan seks, harde porno? en mooie vrouwen. Het risico van subtiele verwijzingen is dat ze niet opgepikt worden en het boek dus weggelegd wordt. Verder één klein dingetje: het woord 'super' bij knap en sexy stoorde mij. Na alle exotische beschrijvingen was dit woord ineens te gewoon. Groetjes Elza
Hoi Elza. Bedankt voor je reactie... Ik ben het met jullie eens, maar ik bedacht me wel dat de lezer normaal gezien bovenop de titel en subtitel ook nog de omslagtekst gelezen heeft. En daarin staat toch min of meer beschreven waar het boek over gaat en wat voor soort boek het is. Als de lezer dan mijn eerste hoofdstuk leest, is hij misschien verrast en hopelijk triggert dat zijn nieuwsgierigheid zodat hij blijft verder lezen... Zoals ik al zei is mijn boek geschreven voor mensen met een spirituele, filosofische of wetenschappelijke achtergrond of interesse, maar misschien toch in de eerste plaats voor die laatste groep. Die zijn nog niet vertrouwd met spiritualiteit, dus juist zij hebben er, volgens mijn bescheiden mening, het meeste nood aan. En die groep wordt juist afgeschrikt door "esotherisch gezwets", dus breng ik het er bijna sluipenderwijs in, nadat ik eerst wat hardcore actie geserveerd heb... 't is een gok. Geen idee of het gaat werken...

Lid sinds

12 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Die zijn nog niet vertrouwd met spiritualiteit
Wat nu? Hoe weet je dit? Ik ken er genoeg die dat wel zijn. Maar stel dat je gelijk hebt:
dus juist zij hebben er, volgens mijn bescheiden mening, het meeste nood aan
Een boek met deze betweterige instelling zou mij - als wetenschapper? - niet bijzonder aanspreken.
En die groep wordt juist afgeschrikt door "esotherisch gezwets", dus breng ik het er bijna sluipenderwijs in
En dan denk je dat het de beide-voeten-op-de-grondse wetenschapper niet zal opvallen?
hardcore actie
Want daar heeft die wetenschapper wel zin in...? Ik heb het gevoel dat je je iets te veel bezig houdt met het bespelen van een door jouw ingebeelde lezer. Wat nu als je gewoon een goed verhaal schrijft, met een goede, doelmatige balans? Zodat een welwillende lezer - wetenschapper of spiritualist - het zal waarderen om wat het is (in plaats van om wat het sluipenderwijs achter de actie verbergt te zijn)? Als het spiritueel is, schrijf spiritueel. Als het seks is, schrijf seks. Als het wetenschap is, schrijf wetenschap. Lezers laten zich toch niet om de tuin leiden.

Lid sinds

10 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
- kleine bikinietje - sexy stuk stof - perfecte kont - super knap én super sexy - volmaakt symmetrische gezichtje - volle sensuele lippen - onwaarschijnlijk ronde tieten - welgevormde buikje - gepolijst roze kutje - hemelse kontje - subliem stel benen
Perfectie? Ik weet nu wel wat voor een type vrouw/man de auteur is - als het over vrouwen gaat. Ietwat gebrekkige Robot-Fantasy.
Mmm... ik hoop dat je dat niet echt meent. Anders oordeel je wel erg snel.
Mmm ... waarom zou ik het niet menen?
Zoals ik al zei is mijn boek geschreven voor mensen met een spirituele, filosofische of wetenschappelijke achtergrond of interesse, maar misschien toch in de eerste plaats voor die laatste groep. Die zijn nog niet vertrouwd met spiritualiteit, dus juist zij hebben er, volgens mijn bescheiden mening, het meeste nood aan. En die groep wordt juist afgeschrikt door "esotherisch gezwets", dus breng ik het er bijna sluipenderwijs in, nadat ik eerst wat hardcore actie geserveerd heb... 't is een gok. Geen idee of het gaat werken...
Mmm ... mmm... ik hoop dat je dat niet echt meent. Anders oordeel je wel erg vreemd.

Lid sinds

4 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Die zijn nog niet vertrouwd met spiritualiteit
Wat nu? Hoe weet je dit? Ik ken er genoeg die dat wel zijn. Maar stel dat je gelijk hebt
Natuurlijk zijn er mensen die in spiritualiteit én in wetenschap geïnteresserd zijn. Ik had het over de groep mensen die wel in wetenschap geïnteresseerd is, maar helemaal niet in spiritualiteit.
En die groep wordt juist afgeschrikt door "esotherisch gezwets", dus breng ik het er bijna sluipenderwijs in
En dan denk je dat het de beide-voeten-op-de-grondse wetenschapper niet zal opvallen?
Dat mag opvallen. Ik verberg de spiritualiteit niet. Ik probeer gewoon om de lezer eerst mee te trekken in het omkaderende verhaal en de personages, vooraleer de spiritualiteit echt naar de voorgrond komt.
hardcore actie
Want daar heeft die wetenschapper wel zin in...?
Ongetwijfeld niet allemaal maar brood en spelen zijn nu eenmaal een beproefd recept...
Ik heb het gevoel dat je je iets te veel bezig houdt met het bespelen van een door jouw ingebeelde lezer. Wat nu als je gewoon een goed verhaal schrijft, met een goede, doelmatige balans? Zodat een welwillende lezer - wetenschapper of spiritualist - het zal waarderen om wat het is (in plaats van om wat het sluipenderwijs achter de actie verbergt te zijn)? Als het spiritueel is, schrijf spiritueel. Als het seks is, schrijf seks. Als het wetenschap is, schrijf wetenschap. Lezers laten zich toch niet om de tuin leiden.
Zo wordt het meestal gedaan ja... Schoenmaker blijf bij je leest! Sommigen vinden dat misschien arrogant maar ik schrijf vanuit een bepaalde overtuiging en heb "een boodschap" in mijn boek gestoken. Ik wou die boodschap in de eerste plaats brengen voor mensen die ze nog niet gehoord hebben, dus heb ik er inderdaad over nagedacht hoe ik dat best kon doen. De opmerkingen die je nu maakt zijn volgens mij hoofdzakelijk gebaseerd op mijn commentaren, niet op mijn tekst. Ik heb er alleszins mijn best voor gedaan om mijn tekst niet betweterig of bespelend te laten overkomen. Maar goed, dit is mijn eerste boek, het is een probeersel, en het is goed mogelijk dat wat ik probeer helemaal niet werkt.

Lid sinds

12 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
De opmerkingen die je nu maakt zijn volgens mij hoofdzakelijk gebaseerd op mijn commentaren
Daar heb je half gelijk in. Voor de andere helft zeg ik het hierom: een zwaarwegende motivering van de schrijver brengt het risico met zich mee dat personages in dienst komen te staan van jouw boodschap, meer dan dat ze hun eigen drijfveren krijgen. Daarbij bestaat de kans dat je uit het oog verliest dat personages in hun eigen recht volwaardige wezens moeten zijn. En dat brengt me wel degelijk terug bij jouw fragment. Daar zie ik toch een personage dat doet en denkt wat de schrijver wil dat ze doet en denkt, in dienst van de seks die de schrijver wil dat ze heeft. Dat is wat ik bedoelde te zeggen met schrijven wat het is. Blijf je inleven in je personages, blijf je voorstellen hen te zíjn, en blijf onderzoeken wat zíj zouden doen, als ze vrij zouden zijn van een schrijver met bijbedoelingen. Op die manier krijg je - in mijn ervaring - vaak oprechtere scènes, die jouw boodschap beter overbrengen dan wanneer je alles van tevoren had vastgelegd. 't Is maar een tip. Om soms een beetje los te laten, de vrijheid te nemen om je personages uit te diepen.

Lid sinds

10 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Het fragment hieronder is de aanhef van de roman die ik geschreven heb.
Is uw roman al af?
Ik vraag me af wat jullie van de schrijfstijl vinden en of het expliciete begin voor mijn doelpubliek eerder "afschrikt" of juist nieuwsgierig maakt.
Nog steeds nieuwsgierig naar de inhoud, maar ook nieuwsgierig naar het 'gevoel' [over schrijven] van de vrouw of man achter het verhaal.
De opmerkingen die je nu maakt zijn volgens mij hoofdzakelijk gebaseerd op mijn commentaren, niet op mijn tekst.
Als de tekst gezien is - kan je op basis van de commentaren de TS verder helpen. Je kan het de TS voorkauwen, maar dat is beslist niet wenselijk. Mooier-anders is de TS het idee geven dat zij/hij het allemaal zelf verzint - onder zachte [verborgen] inhoudelijke feedback die wetenschappelijk aantoonbaar - en met een beetje inleving - ook voor de spiritueel onwetende wetenschapper die schrijver wil worden, een spirituele ervaring kan worden.
Ik ben het met jullie eens, maar ik bedacht me wel dat de lezer normaal gezien bovenop de titel en subtitel ook nog de omslagtekst gelezen heeft. En daarin staat toch min of meer beschreven waar het boek over gaat en wat voor soort boek het is. Als de lezer dan mijn eerste hoofdstuk leest, is hij misschien verrast en hopelijk triggert dat zijn nieuwsgierigheid zodat hij blijft verder lezen...
Dat is een heel dikke misschien! Het is net zo simpel een forse tegenvaller [voor jouw doelgroep] dat je met een lesbische jonge dame begint die kippetjes lust. Juist de wetenschapper [toch een eigenaardige doelgroep] laat zich niet makkelijk verleiden tot iets wat zij/hij in een tel doorziet. Het marketingprincipe 'sex sells' is te simpel om niet te doorzien.
Zoals ik al zei is mijn boek geschreven voor mensen met een spirituele, filosofische of wetenschappelijke achtergrond of interesse, maar misschien toch in de eerste plaats voor die laatste groep. Die zijn nog niet vertrouwd met spiritualiteit, dus juist zij hebben er, volgens mijn bescheiden mening, het meeste nood aan. En die groep wordt juist afgeschrikt door "esotherisch gezwets", dus breng ik het er bijna sluipenderwijs in, nadat ik eerst wat hardcore actie geserveerd heb... 't is een gok. Geen idee of het gaat werken...
Al is het een bescheiden mening - denken dat wetenschappers nood hebben aan spiritualiteit is hetzelfde als denken dat spirituele mensen nood hebben aan wetenschap. Op zich klopt het, al is nood een groot word, maar praktijk toont aan dat ze zich distantiëren van/in die andere benadering van/in leven en dood. NB Gelukkig is de wereld kleurrijker dan zwart/wit-stellingen. Toch grappig, je hebt een boodschap [!] en wil die verbergen [!] in een roman. Is het een idee dat je fabels gaat schrijven? Een spirituele zedenles na het lezen van wetenschappelijke-onzedelijke teksten. Het klinkt [natuurlijk] heel gek, maar "esotherisch gezwets" was/is een onmiskenbaar onderdeel van "natuurwetenschappelijk gezwets" om de vraag te achterhalen die echt belangrijk is.

Lid sinds

4 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
De opmerkingen die je nu maakt zijn volgens mij hoofdzakelijk gebaseerd op mijn commentaren
Daar heb je half gelijk in. Voor de andere helft zeg ik het hierom: een zwaarwegende motivering van de schrijver brengt het risico met zich mee dat personages in dienst komen te staan van jouw boodschap, meer dan dat ze hun eigen drijfveren krijgen. Daarbij bestaat de kans dat je uit het oog verliest dat personages in hun eigen recht volwaardige wezens moeten zijn. En dat brengt me wel degelijk terug bij jouw fragment. Daar zie ik toch een personage dat doet en denkt wat de schrijver wil dat ze doet en denkt, in dienst van de seks die de schrijver wil dat ze heeft. Dat is wat ik bedoelde te zeggen met schrijven wat het is. Blijf je inleven in je personages, blijf je voorstellen hen te zíjn, en blijf onderzoeken wat zíj zouden doen, als ze vrij zouden zijn van een schrijver met bijbedoelingen. Op die manier krijg je - in mijn ervaring - vaak oprechtere scènes, die jouw boodschap beter overbrengen dan wanneer je alles van tevoren had vastgelegd. 't Is maar een tip. Om soms een beetje los te laten, de vrijheid te nemen om je personages uit te diepen.
Nou bedankt voor je advies. Wat je zegt klopt natuurlijk, maar zoals ik al eerder zei is de scene niet wat ze lijkt te zijn... En dat heeft ook zijn gevolgen voor het karakter en het gedrag van het personage. Ik krijg eigenlijk zin om uit te leggen hoe de vork in de steel zit, maar ik ga me inhouden...

Lid sinds

4 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Als in deze scene niets is wat het lijkt te zijn, wordt het wel proeflezen met een blinddoek om. Maar goed, je stelt specifieke vragen. Hier mijn antwoorden: Ik ben dol op filosofische en beschouwelijke zaken en de scene schrikt mij niet af vanwege de expliciete grofheid en seks, ook niet vanwege de cliches al doen die verder ook niets met me. Dat mag dus wel iets minder. Kies er een paar uit en dan is het ook wel duidelijk dat Isabella een wat extreem wijfje is dat zichzelf enorm aantrekkelijk vindt Ik ben wel nieuwsgierig , maar dat is omdat je zelf heb geschreven dat de scene niet is wat het lijkt en dat het nog wel diepgang gaat krijgen. Als je me zonder die uitleg nieuwsgierig wilt maken, moet je wel een heel goede titel voor je boek bedenken. Anders leest dit gewoon als de zoveelste thriller. De stukjes tussen de < > zijn wel leuk. Die geven een kijkje in het hoofd van Isabella. Zelfs dat alleen is al goed en maakt alle cliches in de beschrijving onnodig. Fucking Lord e.d. Ben ik persoonlijk geen voorstander van. Ik vind het zodanig overdone dat ik verwacht dat je hele boek er mee vol zal blijken te staan. Iets minder en je hebt je statement ook wel gemaakt wat mij betreft. Succes!

Lid sinds

4 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Is uw roman al af?
Ja.
Nog steeds nieuwsgierig naar de inhoud, maar ook nieuwsgierig naar het 'gevoel' [over schrijven] van de vrouw of man achter het verhaal.
Mijn gevoel is dat we als mensheid, uit zelfbehoud, zeer dringend een radicale omslag moeten maken in ons denken. Ik besef dat het zéér waarschijnlijk ijdele hoop is, maar ik probeer daar met mijn boek aan bij te dragen. Ik kan het maar proberen. Ter illustratie een ander fragmentje uit mijn boek ("Het boek" is niet mijn boek voor alle duidelijkheid): "Het boek deed dat wat, als enige, de mensheid kon redden: geesten openbreken, een nieuw werkelijkheidsbeeld voorschotelen waarbinnen het eigenbelang als vanzelfsprekend gediend werd door anderen te dienen, en een methode aanreiken waarmee zoekende zielen het goud in zichzelf konden delven."
Dat is een heel dikke misschien! Het is net zo simpel een forse tegenvaller [voor jouw doelgroep] dat je met een lesbische jonge dame begint die kippetjes lust. Juist de wetenschapper [toch een eigenaardige doelgroep] laat zich niet makkelijk verleiden tot iets wat zij/hij in een tel doorziet. Het marketingprincipe 'sex sells' is te simpel om niet te doorzien.
Het is inderdaad een misschien en voor mij als schrijver is het onmogelijk geworden om in te schatten hoe de scene overkomt als je ze voor de eerste keer leest. Vandaar ook deze post. Maar nogmaals... de scene is niet wat ze lijkt te zijn. De wetenschapper die dit simpelweg leest als een lesbische jongedame die kippetjes lust, zal achteraf toch constateren dat hij er serieus naast zat. Als hij zover leest natuurlijk... :confused:
Al is het een bescheiden mening - denken dat wetenschappers nood hebben aan spiritualiteit is hetzelfde als denken dat spirituele mensen nood hebben aan wetenschap. Op zich klopt het, al is nood een groot word, maar praktijk toont aan dat ze zich distantiëren van/in die andere benadering van/in leven en dood.
Wat mij betreft moet je beide visies kennen vooraleer je een doordachte keuze kan maken. Dus ja, spirituele mensen hebben ook nu ja "nood" aan wetenschap. Het probleem is juist dat veel mensen zich distantiëren van een visie zonder die visie te kennen. Ik spreek in mijn boek dan ook zowel over wetenschap als over spiritualiteit.
Het klinkt [natuurlijk] heel gek, maar "esotherisch gezwets" was/is een onmiskenbaar onderdeel van "natuurwetenschappelijk gezwets" om de vraag te achterhalen die echt belangrijk is.
Volledig mee eens...

Lid sinds

10 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Het is inderdaad een misschien en voor mij als schrijver is het onmogelijk geworden om in te schatten hoe de scene overkomt als je ze voor de eerste keer leest. Vandaar ook deze post.
Op basis van wat ik nu [ongeveer] weet - zou ik zeggen; Laat deze scene zo als het is en ga ervoor.

Lid sinds

4 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Bianca Bedankt voor je feedback!
Als in deze scene niets is wat het lijkt te zijn, wordt het wel proeflezen met een blinddoek om.
Klopt ja. Daar had ik op voorhand niet echt bij stilgestaan maar het is me door de reacties wel duidelijk geworden. Maar goed, ik heb toch interessante dingen gelezen in de reacties.
Fucking Lord e.d. Ben ik persoonlijk geen voorstander van. Ik vind het zodanig overdone dat ik verwacht dat je hele boek er mee vol zal blijken te staan. Iets minder en je hebt je statement ook wel gemaakt wat mij betreft.
Die uitspraken zijn inderdaad overdone. Net zoals bij de clichés is dat ook de bedoeling en hoort het bij de scene. Ik gebruik in mijn boek dan wel het "sex sells" principe, maar ik ga er ook regelmatig zodanig over dat het bijna een parodie op "sex sells" wordt.

Lid sinds

12 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Even een ongevraagd en heel algemeen bedoelde opmerking over met feedback omgaan: Waarom je keuzes in de tekst gemaakt hebt is irrelevant voor hoe de tekst op iemand overkwam. Proeflezers helpen je door je te vertellen hoe je tekst op hen overkomt. Het staat je vrij je keuzes toe te lichten als je wilt, maar doe dat met mate - en misschien niet als vaste reactie op elke lezersfeedback. Het risico is namelijk dat het overkomt alsof je je tekst verdedigt tegen de ervaring van je proeflezer.

Lid sinds

4 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
bijna een parodie op "sex sells"
Afgaand op bovenstaande reacties en mijn ervaring als proeflezer, durf ik te stellen dat het door deze "bijna" is waardoor je tekortschiet met jouw fragment. Ofwel is het een parodie ofwel is het dat niet. Huidig fragment leest niet als een parodie. Noch is het "hardcore". Als je ergens voor gaat, ga er dan geheel voor. Momenteel is het slechts een pastiche van een ruw begin.

Lid sinds

4 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Even een ongevraagd en heel algemeen bedoelde opmerking over met feedback omgaan: Waarom je keuzes in de tekst gemaakt hebt is irrelevant voor hoe de tekst op iemand overkwam. Proeflezers helpen je door je te vertellen hoe je tekst op hen overkomt. Het staat je vrij je keuzes toe te lichten als je wilt, maar doe dat met mate - en misschien niet als vaste reactie op elke lezersfeedback. Het risico is namelijk dat het overkomt alsof je je tekst verdedigt tegen de ervaring van je proeflezer.
Je hebt zeker een punt. Ik ga me wat meer inhouden, maar ik dacht dat als mensen de moeite deden om feedback te geven, dan ik dan ook wel even de moeite kon doen om op hun bericht te reageren. Ik heb dan toegelicht dat de scene niet is wat ze lijkt te zijn en dergelijke, maar misschien was dat inderdaad overbodig...

Lid sinds

4 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Afgaand op bovenstaande reacties en mijn ervaring als proeflezer, durf ik te stellen dat het door deze "bijna" is waardoor je tekortschiet met jouw fragment. Ofwel is het een parodie ofwel is het dat niet. Huidig fragment leest niet als een parodie. Noch is het "hardcore". Als je ergens voor gaat, ga er dan geheel voor. Momenteel is het slechts een pastiche van een ruw begin.
Bedankt voor je feedback Etesian. Ik ga Diana's advies volgen en dus niet zeggen dat het fragment nog maar het begin van het boek is en dus slechts de opbouw naar de parodie en de hardcore... Oeps... Ok, dat was de laatste keer... :rolleyes:

Lid sinds

12 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
(...) ik dacht dat als mensen de moeite deden om feedback te geven, dan ik dan ook wel even de moeite kon doen om op hun bericht te reageren.
Dit wordt natuurlijk zeer geapprecieerd.

Lid sinds

4 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
[quote=SimonEgopart]
Ik ga Diana's advies volgen en dus niet zeggen dat het fragment nog maar het begin van het boek is en dus slechts de opbouw naar de parodie en de hardcore...
Plaats mss een fragment waarin alles wat je in je commentaren benoemt wel duidelijk is?

Lid sinds

9 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Als je roman inderdaad al af is, dan kan ik me heel goed voorstellen dat kritiek die noopt tot herschrijven nogal ongewenst is, en dat je in de verdedigingsmodus gaat - zie opmerking van Diana Silver (#25). Wees eerlijk, tegenover jezelf en je proeflezers en maak een keuze. Ofwel je beschouwt je roman als af en dan moet je hem niet plaatsen op PRoeflezen. Ofwel je vraagt om meningen, maar dan moet je openstaan voor het risico dat de kritiek terecht zou kunnen zijn en je in het ergste geval het hele ding in de vuilnisbak moet gooien en opnieuw beginnen. Ik bewn ook bezig met een verhaal waarin ik open met een overdreven cliche, dat niets met mijn verhaalonderwerp te maken heeft: een verhaal over filosofie en wetenschap. Misschien kunnen we wat van elkaar leren. Voel je er voor dat we onze verhalen uitwisselen? Inien ja, klik op mijn naam hiernaast en er komt een contactoptie opgepopt.

Lid sinds

4 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ofwel je beschouwt je roman als af en dan moet je hem niet plaatsen op PRoeflezen.
Mijn boek was af in februari. In april was het weer af, in juli ook en nu nog een keer. Dus ja... Wat is af? 't is moeilijk om te stoppen. Ondertussen heb ik het naar een aantal uitgeverijen gestuurd, dus ja... Het is af.
Ofwel je vraagt om meningen, maar dan moet je openstaan voor het risico dat de kritiek terecht zou kunnen zijn en je in het ergste geval het hele ding in de vuilnisbak moet gooien en opnieuw beginnen.
Als het via de traditionele uitgeverijen niks wordt, dan publiceer ik mijn boek via POD. Maar tegen dan kan ik er nog dingen aan veranderen en dus is feedback wel degelijk nog nuttig. Qua POD dacht ik aan Brave New Books. Of kent er iemand een betere optie?
Voel je er voor dat we onze verhalen uitwisselen?
Ik wil je niet beledigen maar ik zie dat eigenlijk niet zitten omdat ik je niet persoonlijk ken. Als ik het doorstuur, dan ben ik er in principe alle controle over kwijt.

Lid sinds

5 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hoi! Ik vond het wel verfrissend. Je schrijfstijl ook. Ik heb niet alle reacties gelezen maar je lokt wel wat uit. Vooral dat ‘tak tak tak liep ze over straat’ vond ik erg leuk en beeldend! Nu weet ik natuurlijk de rest van het verhaal niet maar dat ze zichzelf zo geweldig vindt, vond ik dan weer wat ongeloofwaardig. Ben opzich wel nieuwsgierig naar het uiteindelijke verhaal!

Lid sinds

4 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hoi! Ik vond het wel verfrissend. Je schrijfstijl ook.
Hoi Sandida... Bedankt voor je reactie. Leuk om eens iets positiefs te lezen! :) Het is ook goed dat het ongeloofwaardig overkomt dat ze zichzelf zo knap vindt, want er is wel degelijk "meer aan de hand"...