Start » Proeflezen » [roman] Donkere dagen

[roman] Donkere dagen

Door: Karel
Op: 19 november 2017

Hoi allemaal.

Ik ben heel erg benieuwd wat anderen van mijn geschreven stukje vinden. Dit zou het begin van een langer verhaal kunnen worden. Ik heb een paar vragen.
Wat denken jullie dat er met het ik personage aan de hand is?
Stimuleert deze tekst jullie om door te willen lezen?
Het is voor het eerst dat ik in de ik vorm schrijf en ik vind het nog lastig om niet elke zin met Ik te beginnen. Hebben jullie nog tips?

Heel erg bedankt!

Fragment: 

“Hey waar was je gisteren?” vraagt Lizzy terwijl we de collegezaal uitlopen. Ik wist dat deze vraag zou komen. Ik vertraag mijn pas en ze komt naast mij lopen. “Het was echt super leuk,” gaat ze verder. ‘’Je had Ron moeten zien. Hij was echt hélemaal bezopen.” Lizzy kijkt over haar schouder terug de zaal in. “Zo te zien heeft hij het college niet gehaald.”
“Was Wouter er ook?” vraag ik speels. Er verschijnt een brede grijns op Lizzy haar gezicht.

In het zelfstudie lokaal lopen we automatisch naar de achterste tafel in de hoek. Terwijl ik mijn spullen uit mijn tas pak, begint Lizzy aan haar 11 uur maaltijd. Eerst een appel, dan een saucijzenbroodje met als toetje een chocoladekoekje. Dit alles wordt vergezeld door een blikje cola. Zelf heb ik geen eten meegenomen.
“Heb je de opgaven van hoofdstuk twee al af?” vraag ik.
Lizzy schud haar hoofd. “Denk het niet. Eerst even pauze.” Ze maakt een gebaar naar het eten voor haar.
Ik open mijn boek en kijk naar de opgaven. Vandaag moeten we eigenlijk al halverwege hoofdstuk drie zijn, maar de laatste opgaven van hoofdstuk twee zijn mij nog niet gelukt. Ik zou hulp van een van de begeleiders kunnen vragen, alleen heb ik echt geen idee hoe ik met de opgaven moet beginnen en wat ik dan moet vragen. Het is natuurlijk ook mijn eigen schuld dat ik eerder niets heb gevraagd.
“Jullie ook hier,” grijnst Bas wanneer hij samen met Wouter naar onze tafel toe loopt. Bas ploft op de stoel naast Lizzy neer.
“Heb ik het eerste uur nog wat gemist? Aan Wouter hier heb ik niet zo veel.”
“Hé” zegt Wouter verontwaardigd. “Ik was er tenminste.”
“Je hebt niet veel gemist,” antwoord ik. “De eerste 20 minuten waren herhaling van vorige week. Daarna begon hij met de afleiding van de formules, maar dat staat ook letterlijk in het boek”
“Zie daar heb ik wat aan,” lacht Bas.
“Maar zij was er ook niet bij gisteren avond” verdedigt Wouter zich.
Daar gaan we weer. Niet weer het ‘waar was je gisteren’ verhaal.
“Heeft een van jullie opgaven 2.16 en 2.17 al gemaakt?” vraag ik. Het is te proberen.
“Ik ben pas bij 2.2, geloof ik,” antwoord Wouter terwijl hij een schuldig gezicht trekt.
“Ik zal even kijken,” antwoord Bas. Hij slaat zijn schrift open.
“Welke zei je?”
“2.16 en 2.17”
Hij bladert door zijn chaotische combinatie van college aantekeningen en opdrachten heen, geschreven in een bijna onleesbaar handschrift.
“Nope, sorry. Daar kwam ik niet uit.” Ik trek een ‘jammer maar maakt niet uit’ gezicht en sla de bladzijde om in mijn schrift.
“Hoe ben je gisteren uiteindelijk thuis gekomen?” vraagt Lizzy aan Bas terwijl ze de laatste hap van haar saucijzenbroodje neemt.
Terwijl de rest alle gebeurtenissen van het feest bespreekt, kijk ik weer in mijn boek. Dan maar een poging doen om hoofdstuk drie te maken. De eerste opgaven is makkelijk. Er moeten letterlijk een paar zinnen worden overschreven vanuit de tekst. De volgende opgave is een rekenvraag. Na lang puzzelen weet ik welke formule er gebruikt moet worden. Het lukt me om het gevraagde uit te rekenen. Ik blader naar achterin het boek waar de antwoorden staan. Bij opgave 3.2 staat een heel ander antwoord dan dat ik heb. Opnieuw voer ik de formule in op mijn rekenmachine. Weer krijg ik hetzelfde foute antwoord. Ik controleer of ik wel de juiste gegevens heb gebruikt, maar kom niet achter een fout. Even staar ik voor me uit. Mijn buik begint te rommelen. Ik heb geen eten bij me. Het is al een paar dagen geleden dat ik voor het laatst boodschappen heb gedaan. Langzaam pak ik mijn spullen in.
“Ik kan mij vandaag niet zo goed concentreren. Ik ga even naar huis, pauze houden. Misschien dat het dan wel lukt.”
“We kunnen ook hier pauze houden,” oppert Lizzy.
Ik schud nee. “Ik heb geen lunch bij me. En thuis kan ik ook meteen de wasmachine aan doen. Ik moet echt wassen.”
Lizzy knikt. “Dan zie ik je morgen.”
“Doe Ron de groeten van me, als hij er vanmiddag wel is,” lach ik.

Wanneer ik thuis kom ga ik meteen naar mijn kamer. Ik doe mijn pyjama broek aan en ga in bed liggen. Mijn buik rommelt. Ik kijk naar de kleding berg in het midden van mijn kamer. Ik moet echt de was doen.

Reacties

Diana Silver
Laatst aanwezig: 6 min 34 sec geleden
Sinds: 8 Nov 2010
Berichten: 4920

Hoi Karel,

Welkom op het forum. Over je vragen:

Wat denken jullie dat er met het ik personage aan de hand is?

- Ze volgt een studie.

Stimuleert deze tekst jullie om door te willen lezen?

- Ik heb zelf al een studie gevolgd, dus ik weet niet waarom ik een boek zou lezen waarin een bladzijde lang alleen maar doodnormale alledaagse dingen uit het leven van een student voorbijkomen.

Het is voor het eerst dat ik in de ik vorm schrijf en ik vind het nog lastig om niet elke zin met Ik te beginnen. Hebben jullie nog tips?

- Schrijf zoals je eigen gedachten ook gaan. In je gedachten denk je nooit 'ik zie een boom'. Eerder 'daar staat een boom'. Op die manier kun je vermijden dat de ik-persoon over haarzelf vertelt: laat haar over de dingen om haar heen vertellen.

“Hey waar was je gisteren?” vraagt Lizzy terwijl we de collegezaal uitlopen. Die vraag had eraan zitten komen. Ze haalt me in en loopt naast me mee.

Waar waren we gebleven?

Darkvalley
Laatst aanwezig: 23 weken 1 dag geleden
Sinds: 30 Apr 2015
Berichten: 1074

Wat denken jullie dat er met het ik personage aan de hand is?
Scholier die aan het studeren is.

Stimuleert deze tekst jullie om door te willen lezen?
Nee

Het is voor het eerst dat ik in de ik vorm schrijf en ik vind het nog lastig om niet elke zin met Ik te beginnen. Hebben jullie nog tips?

Diana heeft al een goede tip gegeven. smile

“Heeft een van jullie opgaven 2.16 en 2.17 al gemaakt?” vraag ik. Het is te proberen.
“Ik ben pas bij 2.2, geloof ik,” antwoord Wouter terwijl hij een schuldig gezicht trekt.
“Ik zal even kijken,” antwoord Bas. Hij slaat zijn schrift open.

Hier is het gebruik van ik geen probleem wat mij betreft. Wat me meer stoort is het gebruik van de vele cijfers in de tekst. Dat breekt behoorlijk.

"Heeft een van jullie dat stuk uit twee zestien en zeventien al gemaakt?"
"Ik ben pas bij twee twee, geloof ik."
"Geen idee, ik kijk even."

kan ook wink

Succes

- ik ben blij dat ik niet alles weet -

Karel
Laatst aanwezig: 1 jaar 25 weken geleden
Sinds: 19 Nov 2017
Berichten: 3

Diana Silver en Darkvalley, bedankt voor jullie eerlijke antwoorden. Hier kan ik echt wat mee!

Fanny Vercammen
Laatst aanwezig: 21 weken 3 dagen geleden
Sinds: 8 Nov 2017
Berichten: 44

Beste Karel,

Welkom!

Niet slecht, je hanteert humor om een banale situatie aantrekkelijk te maken.
Kleine tip :
Maak er echte dialogen van. Dan hoef je niet altijd 'zei ik' of 'zei Lizzy'.

“Heb ik het eerste uur nog wat gemist? Aan Wouter hier heb ik niet zo veel.”
“Hé” zegt Wouter verontwaardigd. “Ik was er tenminste.”
“Je hebt niet veel gemist,” antwoord ik. “De eerste 20 minuten waren herhaling van vorige week. Daarna begon hij met de afleiding van de formules, maar dat staat ook letterlijk in het boek”
“Zie daar heb ik wat aan,” lacht Bas.

Daar kan je bijvoorbeeld van maken:

'Heb ik het eerste uur nog wat gemist? Wouter laat me in onwetendheid zitten.'
'Hé' 'Ik was er tenminste.'
'Je hebt niet veel gemist, Wouter.De eerste twintig minuten waren herhaling van vorige week. Daarna begon hij met de afleiding van de formules, maar dat staat ook letterlijk in het boek”
'Zie, daar heb ik wat aan!' lacht Bas.

Tevens : dubbele aanhalingstekens worden niet meer gebruikt.

Nog veel schrijfplezier want: Practise makes perfect.

Wie goed doet, goed ontmoet.

Diana Silver
Laatst aanwezig: 6 min 34 sec geleden
Sinds: 8 Nov 2010
Berichten: 4920
Citaat:

Tevens : dubbele aanhalingstekens worden niet meer gebruikt.

Waar baseer je dat op, Fanny?

Waar waren we gebleven?

'leeghoofd'
Laatst aanwezig: 46 weken 2 dagen geleden
Sinds: 14 Nov 2016
Berichten: 328

@Fanny

Je zegt maak er echte dialogen van . Bij meerdere sprekers is het toch wel handig te weten wie wat zegt en wordt het aangeraden er "zei Wouter" (of wie ook) te schrijven.
"Je hebt niet veel gemist, Wouter" moet trouwens Bas zijn. wink

Onwetendheid lijkt me geen woord dat 18-20 jarigen tussendoor gebruiken. Ik zie geen probleem in de originele zin.

@Karel, @Fanny,

. ' ... ' lacht Bas? Spreken en lachen tegelijkertijd is onmogelijk. Zo ook niet met grijnzen.

It's not that I'm afraid to die, I just don't want to be there when it happens. (W. Allen)

Fanny Vercammen
Laatst aanwezig: 21 weken 3 dagen geleden
Sinds: 8 Nov 2017
Berichten: 44

Beste Diana,

Heb al een aantal boeken uitgegeven.
Eén van de opmerkingen was: 'geen dubbele aanhalingstekens gebruiken', het is naar het schijnt achterhaald.

Groetjes,

Fanny
Beste Leeghoofd,

Als het een dialoog is tussen twee personen, hoeft dit niet en 'lacht Bas' is in de eerste plaats een uitdrukking door Karel (zie oorspronkelijke test).' Onwetendheid' is misschien niet meer in zwang bij de achttien -of twintigjarigen, maar ik denk en hoop dat Karel voor een breed publiek wil schrijven. Wat betreft de verwisseling met Wouter en Bas: een jammerlijke vergissing. 'Shoot me' in het vervolg.

Wie goed doet, goed ontmoet.

Araglin
Laatst aanwezig: 2 dagen 18 uren geleden
Sinds: 20 Jul 2015
Berichten: 96

En als ik nog een tip mag geven: probeer de personages een eigen stem te geven. In dit fragment kunnen de namen overal bijstaan - of nu Bas, Wouter of de ik-figuur aan het woord is, je leest weinig verschil. Verder begon ik vol goede moed met lezen, maar halverwege haakte ik enigszins af en helemaal toen de ik-figuur een som begon op te lossen; er gebeurt simpelweg te weinig...

  • Carry Slee onthult haar schrijfgeheimen
  • Waarom je niet moet wachten met je debuut
  • Schrijftips van John Boyne (De jongen in de gestreepte pyjama)
  • Wat verdient een schrijver aan een boek? (En hoe eerlijk is dat)
  • 9 (te) gekke manieren om inspiratie op te doen
  • Ontdek waarom je van je leven een schrijf-mijnenveld moet maken. 
  • Interview met Simone van der Vlugt
  • Tips door Bregje Hofstede en Saskia de Coster, ze schreven allebei boeken die uitblonken in originaliteit en kwaliteit. Hoe deden ze dat? 
  • We spraken Sabine van den Berg over haar carrière, prozawerk, de liefde voor het schrijven van gedichten en over studenten zonder talent
  • Uitblinken in Spoken Word en/of Performance Poetry?

Als je je aanmeldt vóór maandag 27 mei 16:00 u. krijg je dit nummer thuis!

MELD JE AAN
Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!