Start » Proeflezen » [roman] De waarheid kwetst

[roman] De waarheid kwetst

Door: lunaNueva
Op: 20 juli 2017

Hallo,
Wat ik wil weten:

-Klopt de zinsbouw, grammatica, spelling?
-Leest het vlot?
-Hoe komt het hoofdpersonage over?
-Valt het op dat er iets niet klopt aan de coming out?
-specifiek zijn alle tips, opmerkingen en kritiek welkom.

Fragment: 

Het idee om bij mijn ouders uit de kast te komen speelde al een hele tijd door mijn hoofd. Ik twijfelde nog lang of dit wel een goed plan was, maar de drang om het toch te doen werd uiteindelijk te groot. Ik wou dit doen en nu was het ideale moment daar. Mijn broer was niet thuis. Dat was de belangrijkste vereiste. Ik ging het zeker niet doen als mijn broer er bij was. Die zou anders alles alleen maar verpesten door alle aandacht naar hem toe te trekken en waarschijnlijk zou hij me ook uitlachen. Dat wou ik niet. Niets mocht mijn moment verstoren.
Mijn baby zusje lag diep in slaap en mijn ouders hadden het voor de verandering eens niet te druk. Het was zover, showtime. Ik riep mijn ouders naar de woonkamer met de vage mededeling dat ik hun iets moest vertellen. Het was een spannend vooruitzicht om dit nu eindelijk te doen. Ik keek er echt naar uit. Ze kwamen bij mij op de bank zitten, ik tussen hun in. Ze hadden waarschijnlijk al gemerkt dat het belangrijk was. Ik stond volledig in het middelpunt van de belangstelling.
‘Ik vind het moeilijk om jullie dit te vertellen.’ Begon ik, hun om beurten aankijkend. Aarzelend wrong ik mijn handen ineen. Ik sloeg mijn blik neer. Het kriebelde in mijn buik. Toch een beetje zenuwachtig. Ging ik dit echt doen? Ik kon nog terugkrabbelen.
‘Wat wil je ons vertellen Aiden?’ vroeg mijn moeder nieuwsgierig. Ze pakte mijn hand vast en gaf er een geruststellend kneepje in. Mijn vader kruiste zijn armen, zijn eigen afstandelijke zelf, zo kende ik hem. Ik had hun volle aandacht. Dit was perfect, beter dan ik me had voorgesteld. Mijn twijfels vervaagden.
‘Ik ben homo.’ Gooide ik er uit.
Een stilte volgde op mijn woorden, even vreesde ik dat ze me niet zouden geloven, maar die vrees bleek onterecht. Mijn moeder was de eerste die reageerde.
‘Mij verbaasd dat niet.’
‘Hoe bedoel je?’ Vroeg ik verrast. Ze haalde glimlachend haar schouders op.
‘Ach, ik had al lang het gevoel dat je homo zou kunnen zijn. Als moeder voel je dat gewoon aan.’ Ze gaf me een klopje op mijn knie. Haar blik erg zelfvoldaan. Het koste me moeite om niet in lachen uit te barsten. Meende ze dat nou? Dacht ze echt al lang dat ik homo was? Dat had ik niet verwacht.
‘Ik moet het eerlijk gezegd even laten bezinken.’ Zei mijn vader starend naar de koffietafel. ‘Niet dat ik er problemen mee heb.’ Voegde hij er snel aan toe. Hij keek me aan. ‘Als je homo bent dan is dat zo. We houden van je zoals je bent, als je dat maar weet.’ Dat ontroerde me toch wel.
Mijn moeder gaf me een van haar uitzonderlijke knuffels en zelfs mijn vader sloeg even zijn arm om mijn schouder. Ik genoot van de liefde en aandacht die ik nu van hun kreeg. Waarom kon het niet altijd zo zijn? Dit voelde zo goed.
Helaas was het moment met mij in de belangstelling veel te snel voorbij. Ze aanvaarden het haast meteen alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Wie had gedacht dat mijn ouders zo ruimdenkend waren op dat vlak. Het bracht me wat van mijn stuk dat het gewone leven zo snel gewoon verder ging. Mijn vader vertrok om mijn broer op te halen en mijn moeder begon aan het eten. Ik was een beetje teleurgesteld dat ze het niet zo bijzonder vonden als ik had gehoopt, maar ik hield er al bij al toch een prettige ervaring aan over. Ik had er geen spijt van dat ik hun dit had verteld.
Ik zonderde me af op mijn kamer om alleen nog even na te genieten van het moment. Ik liet me vallen op mijn keurig opgemaakte bed en vouwde mijn handen achter mijn hoofd. Met een grijns dacht ik terug aan de opmerking van mijn moeder. Echt grappig dat ze al langer dacht dat ik homo was. Ze moest eens weten. Mijn grijns vervaagde toen ik er over begon te piekeren. Eigenlijk kwetste het me wel een beetje. Er moest toch iets goed mis zijn met haar moedergevoelens voor mij als ze dat dacht. Kende ze me dan zo slecht? Natuurlijk was ik niet echt een homo. Dat was gewoon weer één van mijn leugens.

Reacties

Elrick
Laatst aanwezig: 3 weken 7 uren geleden
Sinds: 7 Nov 2014
Berichten: 62

Hoi lunaNueva,

het stukje greep mij in het begin niet echt. Het tempo was voor mij te traag omdat je heel wat zinnen besteedde aan het uitleggen van waarom dit het perfecte moment was. Ook omdat er vrij veel woordherhaling is: ''broer'', ''doen'', ''ouders'' etc. Overigens is het woord ''wou'' spreektaal. Maak daar ''wilde'' van.

Het gesprek was prima, misschien een beetje cliché.

Ik denk dat je heel goed naar de twist toe hebt gewerkt. Je geeft een paar hints, maar ik was wel degelijk verrast door die laatste zinnen. Je personage is interessant, hij is duidelijk iemand die naar aandacht snakt en op rare manieren deze aandacht wil vergaren. Klopt het dat dit het begin is van een verhaal? Of is dit het hele verhaal? Ik denk namelijk dat je hier wel verder mee kunt, omdat er veel vragen naar boven komen. Waarom wil hij aandacht? Waarom liegt hij over zoiets groots? Etc.

De spelling is hier en daar incorrect, maar dat is iets waar je zelf naar moet kijken.

Succes!

Which would be worse: to live as a monster, or to die as a good man?

janpmeijers
Laatst aanwezig: 8 uren 27 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5061

Iuna Nueva,

-Leest het vlot?,
niet zo omdat je veel woorden gebruikt om weinig te vertellen
-Hoe komt het hoofdpersonage over?
hij intrigeert, goed personage.
-Valt het op dat er iets niet klopt aan de coming out?
Mij niet.
-specifiek zijn alle tips, opmerkingen en kritiek welkom.
let op de interpunctie bij de dialoog.
‘Ik vind het moeilijk om jullie dit te vertellen.’ Begon ik,
zo:
‘Ik vind het moeilijk om jullie dit te vertellen,’ begon ik,

Je begin:

Citaat:

Het idee om bij mijn ouders uit de kast te komen speelde al een hele tijd door mijn hoofd. Ik twijfelde nog lang of dit wel een goed plan was, maar de drang om het toch te doen werd uiteindelijk te groot. Ik wou dit doen en nu was het ideale moment daar. Mijn broer was niet thuis. Dat was de belangrijkste vereiste. Ik ging het zeker niet doen als mijn broer er bij was. Die zou anders alles alleen maar verpesten door alle aandacht naar hem toe te trekken en waarschijnlijk zou hij me ook uitlachen.

Het kan met veel minder, dat bevordert de vlotheid. Als voorbeeld, na schrappen van woorden uit jouw zinnen:
Het idee speelde om bij mijn ouders uit de kast te komen. Ik twijfelde of dit een goed plan was, de drang om het te doen werd uiteindelijk te groot. Nu was het ideale moment. Mijn broer was niet thuis. Die zou anders alles verpesten door alle aandacht naar hem toe te trekken en waarschijnlijk zou hij me uitlachen.

Probeer dit fragment compacter te maken. Het verhaal begint immers pas als Aiden zijn leugen heeft verteld. Hoe gaat hij zijn coming out terugdraaien/uitleggen? waarschijnlijk met leugen op leugen of hij volhardt in zijn eerste leugen, in die strijd heb je ruimte genoeg voor vertragingen.

succes.

lunaNueva
Laatst aanwezig: 1 week 6 dagen geleden
Sinds: 1 Jun 2017
Berichten: 28

@Elrick: Bedankt voor je reactie.

-Wat minder uitleggen in het begin en letten op de woordherhalingen.
-“wilde” gebruiken in plaats van “wou” (bij “wilde” denk ik altijd automatisch aan indianen)
-De coming out mag voor mij wel een beetje cliché zijn.
-Het is het begin van een verhaal. Waarom wil hij aandacht? Waarom liegt hij over zoiets groots? Ik weet het eigenlijk zelf nog niet. Dat is raar om te zeggen dat ik mijn eigen personage nog niet helemaal ken. Wat bezield hem om zoiets te doen?
-Er zijn dus spellingsfouten. De volwassene in mij geeft je groot gelijk dat ik daar zelf naar moet kijken. Het luie kind in mij vond het een poging waard om aan dat saaie werkje te ontsnappen. Spelling is niet leuk.

@janpmeijers: Jij ook bedankt voor je reactie.

-Minder woorden gebruiken. Compacter maken.
-Ik heb eerlijk gezegd nog nooit gelet op de interpunctie bij de dialoog. Ik zet altijd gewoon een punt of een vraagteken. Daar ga ik eens wat aandacht aan schenken.

-------

Allebei bedankt voor jullie tijd en moeite. Ik waardeer het enorm.

janpmeijers
Laatst aanwezig: 8 uren 27 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5061
LunaNueva schreef:

Ik heb eerlijk gezegd nog nooit gelet op de interpunctie bij de dialoog. Ik zet altijd gewoon een punt of een vraagteken.

Interpunctie heeft een functie - het bevorderen van de leesbaarheid. Wees daarom consequent. In verhalend proza is ELDA de regel.

Arjen Pennist
Laatst aanwezig: 1 dag 11 uren geleden
Sinds: 6 Dec 2016
Berichten: 116

Beetje getreuzel in het begin, maar als je doorleest voel je de spanning opbouwen.
En later de onverwachte clou, leuk gedaan.
Ga zo door zou ik zeggen.

Arjen Pennist
Laatst aanwezig: 1 dag 11 uren geleden
Sinds: 6 Dec 2016
Berichten: 116

Beetje getreuzel in het begin, maar als je doorleest, voel je de spanning opbouwen.
En later de onverwachte clou, leuk gedaan.
Ga zo door zou ik zeggen.

Sarina
Laatst aanwezig: 11 uren 7 min geleden
Sinds: 13 Jun 2017
Berichten: 118

Hallo lunaNueva,

Ik ben vrij nieuw op dit forum en heb ook niet de kennis om je stukje tot in detail te beoordelen. Ik heb wel een opmerking, welke me onmiddellijk door het hoofd ging bij het lezen van Citaat: " Ik stond volledig in het middelpunt van de belangstelling." Einde Citaat.

De zin klinkt nogal theatraal in de veronderstelling dat je iets ernstig gaat zeggen. Gezien de ontknoping, klopt het wel. Misschien is het eerder in het boek al duidelijk dat het hoofdpersonage veel in scene opzet. Als lezer voelt het echter niet juist aan.

Verder bij "Helaas was het moment met mij in de belangstelling snel voorbij ..." was ik al psycholoog aan het spelen. Ik dacht dat het inderdaad kan zijn dat een jongen behoefte heeft om hierover langer door te praten op zo een moment.

Met andere woorden : je had me goed liggen.

Meestal open boek, soms gesloten. Hier grappig, daar weer ernstig, meestal positief en nooit opzettelijk kwetsend. Het is onmogelijk om al mijn bladzijden tezamen te zien.

lunaNueva
Laatst aanwezig: 1 week 6 dagen geleden
Sinds: 1 Jun 2017
Berichten: 28

@janpmeijers: Bedankt om me iets bij te leren. Voortaan zal ik letten op die ELDA regel. Ik had daar nog nooit van gehoord (toch niet dat ik me kan herinneren).

@Arjen Pennist: Bedankt voor je reactie. Dat begin ga ik al zeker aanpassen. Ik weet nog niet hoe. Ofwel gewoon inkorten of het begin verwijderen en met een schone lei beginnen. De inspiratie moet nog komen.

@Sarina: Bedankt voor je reactie. Die zin klinkt inderdaad nogal theatraal en dat is doelbewust zo gedaan. Een soort stille hint naar de ontknoping. Het is goed om te weten dat het sommige opvalt, want het mag opvallen en het gevoel opwekken dat er iets niet juist is.

Ik was van plan om pas na dit stuk duidelijk te laten worden dat hij iemand is die constant leugens verteld. Nu begin ik toch wel te twijfelen of het nodig is om dat eerder duidelijk te maken. In verband met het verhaal zal dit wel een belangrijke leugen zijn, daarom begon ik daarmee.

Sarina
Laatst aanwezig: 11 uren 7 min geleden
Sinds: 13 Jun 2017
Berichten: 118

[quote=lunaNueva
@Sarina: Bedankt voor je reactie. Die zin klinkt inderdaad nogal theatraal en dat is doelbewust zo gedaan. Een soort stille hint naar de ontknoping. Het is goed om te weten dat het sommige opvalt, want het mag opvallen en het gevoel opwekken dat er iets niet juist is.

Ik was van plan om pas na dit stuk duidelijk te laten worden dat hij iemand is die constant leugens verteld. Nu begin ik toch wel te twijfelen of het nodig is om dat eerder duidelijk te maken. In verband met het verhaal zal dit wel een belangrijke leugen zijn, daarom begon ik daarmee.

Ik zou die zin minder theatraal maken. Het voelt niet juist aan. Voor mij zou die hele zin eruit mogen, zonder dat het afbreuk dit aan je verhaal.
Minder theatraal klinkt : ik kreeg hun belangstelling.
Dan benadruk je nog de stemming met in diezelfde alinea "showtime.... belangrijk .... belangstelling" en los van de andere zinnen. (zoals Arjen en Janp reeds aanhaalden, doet het geen afbreuk om wat te knippen)

Het komt ook onnatuurlijk over dat je tussen je ouders zit. Wanneer ik iets wil vertellen, ga ik schuin over of tegenover de luisteraar zitten. Ik heb al behoorlijk zware onderwerpen moeten aankaarten en het is nooit in me opgekomen om op een rijtje tussen de aanwezigen te gaan zitten.

Het leest wel geloofwaardig :[quote : Haar blik erg zelfvoldaan. Het koste me moeite om niet in lachen uit te barsten. Meende ze dat nou? . unquote ] Dat verbaasde me tijdens het lezen, ik vermoedde dat dit duidde op een opluchting of ontlading van spanning bij het hoofdpersonage. Het verbaasde, maar stoorde niet.

PS : Je verhaal klinkt wel geloofwaardiger dan de post die je maakte om jezelf voor te stellen. Wat dat betreft verwacht ik me ook nog aan een ontknoping.
Om je gerust te stellen : ik heb mezelf niet voorgesteld met de bedoeling : men zal me wel leren kennen door wat ik schrijf.

Meestal open boek, soms gesloten. Hier grappig, daar weer ernstig, meestal positief en nooit opzettelijk kwetsend. Het is onmogelijk om al mijn bladzijden tezamen te zien.

Imena
Laatst aanwezig: 4 uren 5 min geleden
Sinds: 10 Jan 2011
Berichten: 436

Hallo Luna Nova,

Tijdens het lezen van je tekst las ik zeker driemaal een zin als -ik had hun volle aandacht-, - ik stond volop in hun aandacht-. Het wekt bij mij de indruk dat je jezelf (als schrijver) ervan wilt verzekeren dat dit goed tot de lezer doordringt. (Heb je wel eens gehoord van de stem van de schrijver?)

Het aandacht verkrijgen lijkt zelfs belangrijker dan de coming out zelf. Dit blijkt meteen al in de eerste regels, als wordt vermeld dat de broer alle aandacht naar zich toe gaat trekken. Dit geeft mij zelfs even het idee dat de broer eerder uit de kast is gekomen en met onthullingen van zijn broer/zus (op het moment van lezen nog niet duidelijk voor mij) zijn eigen coming uit nog eens dunnetjes over kan doen.

Ik vraag me af wat dit doet met je spanningsboog. Naar mijn idee benoem je hier teveel het aandachtgebeuren en verraad je daarmee welke kant je verhaal op kan gaan.

lunaNueva schreef:

Ik was van plan om pas na dit stuk duidelijk te laten worden dat hij iemand is die constant leugens verteld. Nu begin ik toch wel te twijfelen of het nodig is om dat eerder duidelijk te maken. In verband met het verhaal zal dit wel een belangrijke leugen zijn, daarom begon ik daarmee.

Ik raad je af dit te doen. Ook hiermee geef je (vermoed ik) teveel van je verhaal weg en kan dit ten koste van je spanningsboog gaan. E.e.a. hangt ook af van je schrijfstijl, je tekstopbouw enz denk ik.

Je tekst inhoudelijk (qua onderwerp/personages) lijkt mij wel interessant.

Groet, Imena

lunaNueva
Laatst aanwezig: 1 week 6 dagen geleden
Sinds: 1 Jun 2017
Berichten: 28

@Sarina: Minder theatraal maken. Ik zie nu wat je bedoeld. Bedankt voor de tip.

Het is inderdaad wat onnatuurlijk om hem tussen zijn ouders te laten zitten.

Je hebt zo van die moeders die zeggen dat ze het altijd al wisten. Dat is best wel lachwekkend als degene die uit de kast komt niet echt een homo is. Je hebt zo filmpjes op youtube van jongens die voor de grap uit de kast komen en dan zo een reactie krijgen van hun moeder. Daar heb ik het idee van.

Je verast me er wel mee dat je zegt dat dit verhaal geloofwaardiger klinkt dan mijn voorstelpost. Je verwacht je aan een ontknoping. Welke ontknoping had je in gedachte?

@Imena: Bedankt voor je reactie. Ik had nog niet gehoord van de stem van de schrijver. Ik heb het opgezocht, maar ik begrijp niet wat het betekend.

Ik zou het aandachtsgebeuren wel wat minder kunnen benoemen.

Ik ga nog eens goed moeten nadenken hoe het verder zal gaan, maar dat is voor later. Eerst al eens de tips toepassen op dit stuk.

lunaNueva
Laatst aanwezig: 1 week 6 dagen geleden
Sinds: 1 Jun 2017
Berichten: 28

Hier is de aangepaste versie:
-Is het beter, slechter?
-Klopt de interpunctie bij de dialoog?

---------------------------

Vandaag zou ik uit de kast komen. Het was het ideale moment daarvoor. Mijn broer was niet thuis, mijn baby zusje lag diep in slaap en mijn ouders hadden het voor de verandering eens niet te druk.
Ik riep beiden naar de woonkamer met de vage mededeling dat ik hun iets moest vertellen.
Het was een spannend vooruitzicht om dit nu eindelijk te doen. Ik keek er echt naar uit. Mijn moeder kwam bij mij op de bank zitten en mijn vader plofte neer in zijn leunstoel. Ze hadden waarschijnlijk al gemerkt dat het belangrijk was. Het was zover, showtime.
‘Ik vind het moeilijk om jullie dit te vertellen,’ begon ik, hun om beurten aankijkend. Aarzelend wrong ik mijn handen ineen. Ik sloeg mijn blik neer. Het kriebelde in mijn buik. Toch een beetje zenuwachtig. Misschien was dit geen goed idee. Ik kon nog terugkrabbelen.
‘Wat wil je ons vertellen Aiden?’, vroeg mijn moeder nieuwsgierig. Ze pakte mijn hand vast en gaf er een geruststellend kneepje in. Mijn vader kruiste zijn armen, zijn eigen afstandelijke zelf, zo kende ik hem. Ik had hun volle aandacht. Dit was perfect, beter dan ik me had voorgesteld. Mijn twijfels vervaagden.
‘Ik ben homo,’ gooide ik er uit.
Een stilte volgde op mijn woorden. Even vreesde ik dat ze me niet zouden geloven, maar die vrees bleek onterecht. Mijn moeder was de eerste die reageerde.
‘Mij verbaasd dat niet.’
‘Hoe bedoel je?’, vroeg ik verrast. Ze haalde glimlachend haar schouders op.
‘Ach, ik had al lang het gevoel dat je homo zou kunnen zijn. Als moeder voel je dat gewoon aan.’ Ze gaf me een klopje op mijn knie. Haar blik erg zelfvoldaan. Het kostte me moeite om niet in lachen uit te barsten. Meende ze dat nou? Dacht ze echt al lang dat ik homo was? Dat had ik niet verwacht.
‘Ik moet het eerlijk gezegd even laten bezinken,’ zei mijn vader starend naar de koffietafel. ‘Niet dat ik er problemen mee heb,’ voegde hij er snel aan toe. Hij keek me aan. ‘Als je homo bent dan is dat zo. We houden van je zoals je bent, als je dat maar weet.’ Dat ontroerde me toch wel.
Mijn moeder gaf me een van haar uitzonderlijke knuffels en zelfs mijn vader sloeg even zijn arm om mijn schouder. Ik genoot van de liefde en aandacht die ik van hun kreeg. Waarom kon het niet altijd zo zijn? Dit voelde zo goed.
Helaas was het moment met mij in de belangstelling veel te snel voorbij. Ze aanvaarden het haast meteen alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Wie had gedacht dat mijn ouders zo ruimdenkend waren op dat vlak. Mijn vader vertrok om mijn broer op te halen en mijn moeder begon aan het eten. Ik was een beetje teleurgesteld dat ze het niet zo bijzonder vonden als ik had gehoopt, maar ik hield er al bij al toch een prettige ervaring aan over. Ik had er geen spijt van dat ik hun dit had verteld.
Ik zonderde me af op mijn kamer om alleen nog even na te genieten van het moment. Ik liet me vallen op mijn keurig opgemaakte bed en vouwde mijn handen achter mijn hoofd. Met een grijns dacht ik terug aan de opmerking van mijn moeder. Echt grappig dat ze al langer dacht dat ik homo was. Ze moest eens weten. Mijn grijns vervaagde toen ik er over begon te piekeren. Eigenlijk kwetste het me wel een beetje. Er moest toch iets goed mis zijn met haar moedergevoelens voor mij als ze dat dacht. Kende ze me dan zo slecht? Natuurlijk was ik niet echt een homo. Dat was gewoon weer één van mijn leugens.

Sarina
Laatst aanwezig: 11 uren 7 min geleden
Sinds: 13 Jun 2017
Berichten: 118

Ik vind het alvast veel vlotter lezen.

Ik kijk uit naar het hele verhaal.

Meestal open boek, soms gesloten. Hier grappig, daar weer ernstig, meestal positief en nooit opzettelijk kwetsend. Het is onmogelijk om al mijn bladzijden tezamen te zien.

janpmeijers
Laatst aanwezig: 8 uren 27 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5061

Luna Nueva,

Citaat:

-Klopt de interpunctie bij de dialoog?

‘Wat wil je ons vertellen Aiden?’, vroeg mijn moeder nieuwsgierig.
‘Hoe bedoel je?’, vroeg ik verrast.
in beide gevallen zonder komma na het ?

Lees bovenstaande zinnen eens zonder 'nieuwsgierig' en 'verrast'

lunaNueva
Laatst aanwezig: 1 week 6 dagen geleden
Sinds: 1 Jun 2017
Berichten: 28

@Sarina: Ik ben blij dat het vlotter leest smile .

@janpmeijers: Aan die komma zat ik al te twijfelen. Sommige bronnen zeggen dat die komma daar moet staan. Andere bronnen zeggen dan weer dat ze weggelaten mag worden. Ik ga ze dan maar gewoon weglaten.

Alice, het literaire tijdschrift van Schrijven Magazine

Voortaan in iedere editie van Schrijven Magazine!

Lees meer
Like Schrijven Online op Facebook!

Like Schrijven Online op Facebook!

Vind ik leuk!
Schrijven Magazine SUPERAANBIEDING

Korting én 3 cadeaus!

Word nu abonnee!

Door ervaren, professionele redacteuren. Goed én betaalbaar!

Meer informatie