Start » Proeflezen » [roman] De val der Kronen (H2, Deel 3)

[roman] De val der Kronen (H2, Deel 3)

Door: eppicninjabunny
Op: 10 juli 2019

Is de de gang met de standbeelden en diens namen duidelijk en goed omschreven?
Zijn de omgevingen verder goed omschreven, of moet ik meer/minder detail geven?
Heb je het gevoel dat de Helenaid ongewenst zijn, dat ze worden gediscrimineerd en als minderwaardig worden gezien?

Verder is alle kritiek meer dan welkom, brand me tot de grond af als je dat nodig vind smile

Fragment: 

De witte houten deuren van het paleis opende zich ver voor hen, de bewakers hadden het royale bezoek al van ver zien aankomen.
‘Welkom terug, mijnheer,’ zei één van hen vol vrolijkheid.
‘Het is goed om weer eens in het paleis te komen,’ lachte Andimy terug en passeerde hem met een jofel vertrokken gezicht.
De lach verdween van het gezicht bij het zien van de beelden die om de tien voet aan weerszijden van de gang stonden verspreid, er onder lag bij ieders een grafsteen, bij de meeste van hen ontbrak een datum. Fyodor Anyaky, zoon van Fedor, datum onbekend; Lyra Anyaky, dochter van Fedor, datum onbekend; Mera Anyaky, dochter van Fedor, datum onbekend; Syfon Anyaky, zoon van Fedor datum onbekend; lazen de graven die voor eeuwig door leken te gaan. Uit zijn ooghoeken wreef Andimy de tranen en hij keek naar zijn lijfwachten. De Helenaids leek het niets uit te maken. Zonder zich te bekommeren om de gemoedstoestand van de kroonprins liepen ze stug door.
De gang bracht hen naar de royale tuinen, een groen paradijs waar menigeen uit het paleis kwam om tot rust te komen. Vogels zongen in de bomen hun liederen, tussen de bladeren van een buxus struik door stook het nieuwsgierige kopje van een lamprei, uit de fonteinen klonk een zacht sijpelend geluid van water en door de jonge bladeren van de eucalyptus bomen waaide een zachte wind.
Voor hen lag de glastuin, een kas bestaande uit een grote centrale koepel met daaraan vier gangen die uitmondde in kleinere koepels. Er stonden planten zo groot als huizen en bomen zo klein als borden. Het was er altijd warm, in de winter en nacht aangenaam, in de zomer en dag odieus heet. Andimy kon zich nog een zomer herinneren toen hij nog maar een kind was waarin het zo warm was dat de hoveniers na enkele stappen in de serre dood neervielen. Dwazen die dachten dat ze helden konden zijn probeerde de lijken terug te halen, voor hun was hetzelfde lot beschoren. Wortels wurmde zich door de lichamen heen op zoek naar het bloed waaraan ze zich konden voedden. Soms kon hij botten horen breken, vlees en spieren splijten. Het ging altijd langzaam, maar als hij de volgende zonreizing terugkwam lagen de lijken er een beetje minder herkenbaar bij. Het was toen de winter aanbrak dat de eersten zich weer in de serre durfden te wagen. Het was er nog steeds warm en de lucht van de lijken die zich door het hele kasteel heen verspreidden was onverdraagbaar. Voor lange tijd durfde Andimy zich niet meer in de serre te begeven, zeker in de zomer niet. Maar naarmate de tijd verstreek, hij groeide en volwassener werd, vergat hij ook de gruweldaden die de planten hadden begaan. Heel soms, als de zon fel scheen, kon hij de bruine plekken van de lijken nog zien zitten op de witte tegels. Toch voelde hij de angst niet meer die hij ooit beleefde. Zelfs de namen van de hoveniers waarvan hij zwoer ze altijd te herinneren was hij vergeten, ze waren niemand meer. Het was vreemd hoe hij niet meer met hun kon begaan, maar zichzelf tot in afgrijzen kon kapot pijnigen over zijn eigen naamloze graf.
‘Halt, in naam van vrouwe Kena, koningin van Gomor, vrouwe van Havony en echtgenote van koning Fedor.’
Pal voor Andimy stonden twee Rani. Hun speren kruisten zoals hun blikken dat koud deden. De linker herkende Andimy als Ismael, zijn voormalig drilmeester. Hij was makkelijk herkenbaar. Ismael was klein voor een Rani, ongeveer zeven voet, maar gedrongen gebouwd met een grote massa spieren. Onder zijn linkeroog liep een groot litteken dat pas ophield bij de rechtertepel. De kortharige vacht was kalend en beschadigd, de naakt gelaten huid werd bedekt met littekens en misvormd weefsel. Het verried een leven vol geweld. Waar menig Rani trots zijn geweest op de nalatenschap van scherp geslepen ijzer, schaamde Ismael zich diep. Zijn littekens waren verkregen door een noodlottig ongeval waarover niemand meer durfde te spreken.
‘Vrouwe Kena heeft me ontboden,’ antwoordde Andimy. ‘Al was mij verteld dat ze zich in haar eigen vertrekken zou begeven.’
‘Vrouwe Kena achtte dat u niet meer zou komen en heeft zich verplaatst naar de tuinen om te bekomen van haar drukke schema.’ De Rani ontheven hun versperring. ‘U kunt haar vinden op het fonteinenplein.’ Ismael wees naar de lijfwachten ‘Ik moet u wel verzoeken om de Duisterlanders hier te laten. Vrouwe Kena wenst alleen u te spreken en wil daarbij geen wezens hebben die een gevaar voor haar of voor het metropool vormen.’

Reacties

Yrret
Laatst aanwezig: 58 min 21 sec geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 6075
eppicninjabunny schreef:

Verder is alle kritiek meer dan welkom, brand me tot de grond af als je dat nodig vind smile

Echt niet. Het is een mooi fragment! Kritiek heb ik wel, maar daar kan ik geen lucifer mee aansteken.

eppicninjabunny schreef:

Zijn de omgevingen verder goed omschreven, of moet ik meer/minder detail geven?

Ik denk aan een witregel voor je begint met de glastuin.

eppicninjabunny schreef:

Voor hen lag de glastuin, een kas bestaande uit een grote centrale koepel met daaraan vier gangen die uitmondde in kleinere koepels. Er stonden planten zo groot als huizen en bomen zo klein als borden. Het was er altijd warm, in de winter en nacht aangenaam, in de zomer en dag odieus heet. Andimy kon zich nog een zomer herinneren toen hij nog maar een kind was waarin het zo warm was dat de hoveniers na enkele stappen in de serre dood neervielen. Dwazen die dachten dat ze helden konden zijn probeerde de lijken terug te halen, voor hun was hetzelfde lot beschoren. Wortels wurmde zich door de lichamen heen op zoek naar het bloed waaraan ze zich konden voedden. Soms kon hij botten horen breken, vlees en spieren splijten. Het ging altijd langzaam, maar als hij de volgende zonreizing terugkwam lagen de lijken er een beetje minder herkenbaar bij. Het was toen de winter aanbrak dat de eersten zich weer in de serre durfden te wagen. Het was er nog steeds warm en de lucht van de lijken die zich door het hele kasteel heen verspreidden was onverdraagbaar. Voor lange tijd durfde Andimy zich niet meer in de serre te begeven, zeker in de zomer niet. Maar naarmate de tijd verstreek, hij groeide en volwassener werd, vergat hij ook de gruweldaden die de planten hadden begaan. Heel soms, als de zon fel scheen, kon hij de bruine plekken van de lijken nog zien zitten op de witte tegels. Toch voelde hij de angst niet meer die hij ooit beleefde. Zelfs de namen van de hoveniers waarvan hij zwoer ze altijd te herinneren was hij vergeten, ze waren niemand meer. Het was vreemd hoe hij niet meer met hun kon begaan, maar zichzelf tot in afgrijzen kon kapot pijnigen over zijn eigen naamloze graf.

En na dit weer een witregel.

- [...] bomen zo klein als borden.
Ik dacht direct aan een bonsai. En daarom past mij de vergelijking met borden niet.

- [...] odieus heet.
Ik kende de betekenis niet.

Citaat:

Odieus, bn. (...zer, -st), hatelijk, onuitstaanbaar; ergerlijk.

https://www.dbnl.org/tekst/cali003nieu01_01/cali00...

- [...] vlees en spieren splijten.
Ik denk aan scheuren i.p.v. splijten. Scheuren heeft een klank.

- [...] de volgende zonreizing [...]
Ik denk aan zonrijzing. Maar hij slaat waarschijnlijk op Andimy - die de reistijd in zon-uren/dagen [?] aangeeft. Toch een tikje verwarrend.

- Het was vreemd hoe hij niet meer met hun kon begaan, maar zichzelf tot in afgrijzen kon kapot pijnigen over zijn eigen naamloze graf.

Deze zin klinkt ietwat krom. Komt waarschijnlijk door de dubbele "kon".

eppicninjabunny schreef:

De witte houten deuren van het paleis opende zich ver voor hen, de bewakers hadden het royale bezoek al van ver zien aankomen.
[...]
De gang bracht hen naar de royale tuinen, [...]

De witte houten deuren openden zich!
De witte houten deur opende zich!

Ik begrijp het royaal gebruik van het woord royale niet.

Zou het royale bezoek koninklijk kunnen zijn - of is het een omvangrijk bezoek.
Zouden de royale tuinen koninklijk kunnen zijn - of zijn het omvangrijke tuinen.
Of bedoel je Royale als in Eiergelei; bestaat uit gepocheerde eieren, room en smaakstoffen big grin
https://www.encyclo.nl/begrip/Royale

Of Royaal?
https://www.encyclo.nl/begrip/royaal

eppicninjabunny schreef:

‘Vrouwe Kena heeft me ontboden,’ antwoordde Andimy. ‘Al was mij verteld dat ze zich in haar eigen vertrekken zou begeven.’
‘Vrouwe Kena achtte dat u niet meer zou komen en heeft zich verplaatst naar de tuinen om te bekomen van haar drukke schema.’ De Rani ontheven hun versperring. ‘U kunt haar vinden op het fonteinenplein.’ Ismael wees naar de lijfwachten ‘Ik moet u wel verzoeken om de Duisterlanders hier te laten. Vrouwe Kena wenst alleen u te spreken en wil daarbij geen wezens hebben die een gevaar voor haar of voor het metropool vormen.’

Enter de dialoog.

Bijvoorbeeld zo;

‘Vrouwe Kena heeft me ontboden,’ antwoordde Andimy. ‘Al was mij verteld dat ze zich in haar eigen vertrekken zou begeven.’
‘Vrouwe Kena achtte dat u niet meer zou komen en heeft zich verplaatst naar de tuinen om te bekomen van haar drukke schema.’
De Rani ontheven hun versperring. ‘U kunt haar vinden op het fonteinenplein.’
Ismael wees naar de lijfwachten ‘Ik moet u wel verzoeken om de Duisterlanders hier te laten. Vrouwe Kena wenst alleen u te spreken en wil daarbij geen wezens hebben die een gevaar voor haar of voor het metropool vormen.’

Afgebrand? Nee toch!

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

eppicninjabunny
Laatst aanwezig: 1 dag 25 min geleden
Sinds: 19 Jun 2017
Berichten: 90
Yrret schreef:
eppicninjabunny schreef:

Verder is alle kritiek meer dan welkom, brand me tot de grond af als je dat nodig vind smile

Echt niet. Het is een mooi fragment! Kritiek heb ik wel, maar daar kan ik geen lucifer mee aansteken.

eppicninjabunny schreef:

Zijn de omgevingen verder goed omschreven, of moet ik meer/minder detail geven?

Ik denk aan een witregel voor je begint met de glastuin.

eppicninjabunny schreef:

Voor hen lag de glastuin, een kas bestaande uit een grote centrale koepel met daaraan vier gangen die uitmondde in kleinere koepels. Er stonden planten zo groot als huizen en bomen zo klein als borden. Het was er altijd warm, in de winter en nacht aangenaam, in de zomer en dag odieus heet. Andimy kon zich nog een zomer herinneren toen hij nog maar een kind was waarin het zo warm was dat de hoveniers na enkele stappen in de serre dood neervielen. Dwazen die dachten dat ze helden konden zijn probeerde de lijken terug te halen, voor hun was hetzelfde lot beschoren. Wortels wurmde zich door de lichamen heen op zoek naar het bloed waaraan ze zich konden voedden. Soms kon hij botten horen breken, vlees en spieren splijten. Het ging altijd langzaam, maar als hij de volgende zonreizing terugkwam lagen de lijken er een beetje minder herkenbaar bij. Het was toen de winter aanbrak dat de eersten zich weer in de serre durfden te wagen. Het was er nog steeds warm en de lucht van de lijken die zich door het hele kasteel heen verspreidden was onverdraagbaar. Voor lange tijd durfde Andimy zich niet meer in de serre te begeven, zeker in de zomer niet. Maar naarmate de tijd verstreek, hij groeide en volwassener werd, vergat hij ook de gruweldaden die de planten hadden begaan. Heel soms, als de zon fel scheen, kon hij de bruine plekken van de lijken nog zien zitten op de witte tegels. Toch voelde hij de angst niet meer die hij ooit beleefde. Zelfs de namen van de hoveniers waarvan hij zwoer ze altijd te herinneren was hij vergeten, ze waren niemand meer. Het was vreemd hoe hij niet meer met hun kon begaan, maar zichzelf tot in afgrijzen kon kapot pijnigen over zijn eigen naamloze graf.

En na dit weer een witregel.

- [...] bomen zo klein als borden.
Ik dacht direct aan een bonsai. En daarom past mij de vergelijking met borden niet.

- [...] odieus heet.
Ik kende de betekenis niet.

Citaat:

Odieus, bn. (...zer, -st), hatelijk, onuitstaanbaar; ergerlijk.

https://www.dbnl.org/tekst/cali003nieu01_01/cali00...

- [...] vlees en spieren splijten.
Ik denk aan scheuren i.p.v. splijten. Scheuren heeft een klank.

- [...] de volgende zonreizing [...]
Ik denk aan zonrijzing. Maar hij slaat waarschijnlijk op Andimy - die de reistijd in zon-uren/dagen [?] aangeeft. Toch een tikje verwarrend.

- Het was vreemd hoe hij niet meer met hun kon begaan, maar zichzelf tot in afgrijzen kon kapot pijnigen over zijn eigen naamloze graf.

Deze zin klinkt ietwat krom. Komt waarschijnlijk door de dubbele "kon".

eppicninjabunny schreef:

De witte houten deuren van het paleis opende zich ver voor hen, de bewakers hadden het royale bezoek al van ver zien aankomen.
[...]
De gang bracht hen naar de royale tuinen, [...]

De witte houten deuren openden zich!
De witte houten deur opende zich!

Ik begrijp het royaal gebruik van het woord royale niet.

Zou het royale bezoek koninklijk kunnen zijn - of is het een omvangrijk bezoek.
Zouden de royale tuinen koninklijk kunnen zijn - of zijn het omvangrijke tuinen.
Of bedoel je Royale als in Eiergelei; bestaat uit gepocheerde eieren, room en smaakstoffen big grin
https://www.encyclo.nl/begrip/Royale

Of Royaal?
https://www.encyclo.nl/begrip/royaal

eppicninjabunny schreef:

‘Vrouwe Kena heeft me ontboden,’ antwoordde Andimy. ‘Al was mij verteld dat ze zich in haar eigen vertrekken zou begeven.’
‘Vrouwe Kena achtte dat u niet meer zou komen en heeft zich verplaatst naar de tuinen om te bekomen van haar drukke schema.’ De Rani ontheven hun versperring. ‘U kunt haar vinden op het fonteinenplein.’ Ismael wees naar de lijfwachten ‘Ik moet u wel verzoeken om de Duisterlanders hier te laten. Vrouwe Kena wenst alleen u te spreken en wil daarbij geen wezens hebben die een gevaar voor haar of voor het metropool vormen.’

Enter de dialoog.

Bijvoorbeeld zo;

‘Vrouwe Kena heeft me ontboden,’ antwoordde Andimy. ‘Al was mij verteld dat ze zich in haar eigen vertrekken zou begeven.’
‘Vrouwe Kena achtte dat u niet meer zou komen en heeft zich verplaatst naar de tuinen om te bekomen van haar drukke schema.’
De Rani ontheven hun versperring. ‘U kunt haar vinden op het fonteinenplein.’
Ismael wees naar de lijfwachten ‘Ik moet u wel verzoeken om de Duisterlanders hier te laten. Vrouwe Kena wenst alleen u te spreken en wil daarbij geen wezens hebben die een gevaar voor haar of voor het metropool vormen.’

Afgebrand? Nee toch!

Dank je voor alle tips. Ik heb daar waar nodig de aanpassingen gemaakt smile

Ook heb ik wederom de definitie van zonreizing en daling toegevoegd in de beschrijving. Hopelijk ga ik het eens onthouden om het direct te doen, aangezien veel mensen niet weten/onthouden wat voor rol tijd speelt in het verhaal smile

Parttime schrijver, grafisch ontwerper en youtuber

eppicninjabunny
Laatst aanwezig: 1 dag 25 min geleden
Sinds: 19 Jun 2017
Berichten: 90
eppicninjabunny schreef:

Is de de gang met de standbeelden en diens namen duidelijk en goed omschreven?
Zijn de omgevingen verder goed omschreven, of moet ik meer/minder detail geven?
Heb je het gevoel dat de Helenaid ongewenst zijn, dat ze worden gediscrimineerd en als minderwaardig worden gezien?

Verder is alle kritiek meer dan welkom, brand me tot de grond af als je dat nodig vind smile

Tijd werkt anders in dit verhaal, het is ongeveer zoals het doet in de poolcirkel, eens in de zoveel tijd is het maandenlang dag, en daarna maandenlang nacht.

Parttime schrijver, grafisch ontwerper en youtuber

  • THEMA Kan schrijven je leven redden?
  • Hoe beschrijf je emoties?
  • Zo vind je een uitgever die bij je past
  • Zo belangrijk zijn de eerste 10 pagina's
  • Schrijftips van Anne-Gine Goemans
  • Schrijftechniek: vertellen en vertonen
  • Taaltips: taal en logica

Dit nummer verschijnt omstreeks 6 december oktober. Nog geen abonnee? Meld je aan vóór maandag 25 november 16:00 uur, dan krijg je dit nummer thuis!

Introductiekorting!
Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!