Start » Proeflezen » [roman] De kleine revolutie

[roman] De kleine revolutie

Door: deaspirant
Op: 26 januari 2019

Beste lezers,

Momenteel ben ik bezig (met een poging tot) het schrijven van mijn eerste roman. Het verhaal draait om een groep twintigers, die zich in een wereld van onbegrensde mogelijkheden steeds meer voelt wegvallen. Met ieder jaar dat ze ouder worden, voelen ze dat hun rol op het wereldtoneel meer marginaal wordt/is. In een zoektocht naar persoonlijke zingeving, vervallen ze in steeds complexere onderlinge relaties, emoties en ondernemingen om zich te onderscheiden van de massa. Dit fragment speelt zich af in het begin.

Ik hoop dat jullie dit willen lezen en feedback kunnen geven op de volgende punten:

- Komen de dialogen 'tot leven'? Of voelen ze nog te statisch?

- Ontstaat er een goed beeld de vriendschap die ik probeer te illustreren? (Zover dat gaat in dit fragment)

- Krijg je een helder beeld van de omgeving/het scenario dat ik schets?

- Verval ik te veel in randzaken/loze beschrijvingen, of leest het vlug weg?

- Prikkelt dit fragment om verder te lezen?

- Een cliché, maar alle overige feedback is van harte welkom

N.b.: ik heb gebruik gemaakt van het maximaal aantal tekens dat is toegestaan, dus het is redelijk lang. Ik hoop dat er mensen zijn die daarvoor de tijd en moeite willen nemen.

Aan iedereen; alvast bedankt!

Fragment: 

Haar hoofd tolde boven de col van haar trui. Het knotje danste mee op de bewegingen van haar nek. Met haar rechtervoet stampte ze zachtjes op de maat, haar armen bewogen sierlijk langs haar lichaam. Ze danste met haar ogen dicht.

Terwijl ik haar bekeek, sloegen de bastonen op mijn borstkas. Met iedere dreun gierde dopamine door mijn hersenpan. Rookmachines bliezen wolken uit die het podium verhulden. In die mistflarden zag ik Steven en Philly opgaan in hun eigen wereld. Steven keek naar de hemel. Een peuk zonder brandpunt in zijn mondhoek. Hij wiegde heen en weer terwijl hij zijn vuist ritmisch in de lucht stak. Philly maakte houterige bewegingen, waardoor het bier over de rand van zijn beker klotste. Verderop, nog voor de rook ondoorzichtig werd, stond zij te dansen. Ze droeg het uniform van een vrouwelijke twintiger; half knotje, coltrui, flarebroek en sneakers met plateauzolen. Ze was zoals bijna iedere vrouw in de Randstad een distillatie van populaire Instagram-feeds en mode-propaganda. Ik was overigens niets beter. Van het petje op mijn hoofd tot de Vans aan mijn voeten; ik gehoorzaamde net zo braaf de huidige stijltrends.

Hoewel het halverwege november was, scheen er wel een waterig zonnetje. In het bos bleef de warmte hangen tussen de dansende lichamen en de overgebleven begroeiing. Terwijl Philly raaskalde over hoe lekker hij ging, hield ik het meisje in de coltrui nauwlettend in de gaten.

‘Ik wil zo ook even bij dat andere podium kijken’, opperde Philly. Hij tikte zijn biertje achterover. Zijn oogdoppen waren inmiddels groter dan het pilletje dat hij had geslikt.
‘Ja, wacht. Ik zoek nog naar het geschikte moment.’ Ik knikte naar de meid voor ons.

Steven sloeg een arm om mij heen. ‘Vriend, definieer het goede moment eens?’
‘Weet ik veel.’
‘Precies, ga dan!’ Philly kwam aan de andere kant staan en gaf een kus op mijn wang. ‘Je hebt meiden zoals haar al honderd keer gedaan. Ze houdt van witte wijn, studeert iets economisch, haar passie is reizen en ze zat vroeger op paardrijden. Wedden?’ Hij sloeg op mijn kont. ‘En hoe langer je hier blijft staan, hoe handtastelijker ik word.’
Ik lachte. ‘Is dat een dreigement of een belofte? Misschien blijf ik hier wel staan totdat jij met je harige bovenlip over mijn lul glijdt.’
‘Haha, godver. Als ik er een M bij neem, dan zou ik het nog bijna overwegen ook.’
Steven gaf een duw in mijn rug. ‘Als je die vieze praatjes bewaart voor haar, dan horen wij wel hoe het is afgelopen.’

Ik had eigenlijk geen zin om echt een poging te wagen. Het daglicht was niets verhullend, een afwijzing daarom ook niets ontziend. Bovendien vond ik het zonde van mijn high om zo nonchalant om te springen met mijn ego. Want die was best broos, met name in het bijzijn van vrienden. Maar na drie stappen in haar richting kon ik niet meer terug, daar zouden de jongens mij de rest van de dag mee kwellen.

‘Hey.’
Ze draaide zich om en bekeek me van top tot teen. Omdat ze verder niet reageerde, voelde ik me ongemakkelijk worden. Of misschien was mijn opening ook wel zo bot, dat ik geen reactie mocht verwachten.
‘Is goed’, zei ze uiteindelijk.
‘Is goed?’
‘Oh. Kom je hier om gezellig te praten dan?’
Ik begreep geen donder van wat ze bedoelde.
‘Nou, ja. Ja. Je lijkt me heel gezellig hoor.’ De woorden ontsnapten mijn mond, maar ik baalde meteen van de knullige reactie.
‘Oké, vertel me maar iets gezelligs dan, hoe heet je eigenlijk?’
‘Cees.’ Er volgde een stilte. Hoewel het begon te dagen waar ze heen wilde, sloeg ik dicht. Dat cynisme was ik alleen gewend van Steven en Philly. Het besef dat ze demonstratief stond te wachten op mijn 'gezellige' verhaal, daalde dan ook laat in.
‘Oh. Ehm. Ja, het is wel echt tof hier, toch? Ik ben nog nooit op een festival in België geweest. De vibe is hier wel echt anders. Want jij komt niet uit België, toch? Tenminste, zo klink je niet.’
Het meisje lachte. ‘Oké, laten we het andersom proberen. Hoi Cees, ik ben Myrthe en ik ben ook geil.’
Opnieuw stilte.
‘Ben je nog maagd of zo Cees?’
‘Nee, natuurlijk niet.’ Ik voelde me geïntimideerd door de bijdehante opmerking en haar brute zelfvertrouwen. ‘Ja, sorry. Ik was even onder de indruk van je, hoe zeg je dat? Je assertiviteit.’ Ik knipoogde, hopend dat ik iets meer alfa zou lijken dan ik nu deed.
'Moet je er anders even van bijkomen? Dan zie ik je misschien later weer.' Het voelde alsof ze een laatste kans bood om het spelletje mee te spelen.

Reacties

janpmeijers
Laatst aanwezig: 18 uren 30 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5883

deaspirant,

'Komen de dialogen 'tot leven'? Of voelen ze nog te statisch?'
voor mij voelen ze statisch, de personages hebben geen eigen stem. Het meisje een beetje, maar ook bij haar is het eerder een standaardreactie dan een eigen stem.
- Ontstaat er een goed beeld de vriendschap die ik probeer te illustreren? (Zover dat gaat in dit fragment)
Niet, ook hier de standaard, grappig bedoelde, opmerkingen
- Krijg je een helder beeld van de omgeving/het scenario dat ik schets?
Daar besteed je naar mijn smaak te veel aandacht aan. het gaat om de interactie tussen de personages. Schets met 1 zin het decor( festival/buiten/meerdere podiums en klaar)
'Verval ik te veel in randzaken/loze beschrijvingen, of leest het vlug weg?'
Ja, met name het begin. Je beschrijft het meisje. Toch krijg ik geen beeld.

Citaat:

Met haar rechtervoet stampte ze zachtjes op de maat, haar armen bewogen sierlijk langs haar lichaam. Ze danste met haar ogen dicht.

ze stampt zachtjes(?) wat is stampen volgens jou? En als dat alles is wat ze doet, danst ze toch niet? Dat doe je meestal met beide benen. Kortom besteed er 1 duidelijke zin aan.

Citaat:

Met iedere dreun gierde dopamine door mijn hersenpan.

Bij zo'n zin haak ik eigenlijk al af. Er staat niets, dopamine zelf voel je niet, wel het gevolg ervan. Het geluksgevoel, de euforie. Beschrijf wat de ik ervaart, niet een chemisch proces.
'Prikkelt dit fragment om verder te lezen?'
Niet in deze stijl.
Het gegeven is verder klassiek. Geef je personages een kenmerkende stem, schrap de cliches en zorg voor consistentie. Nu schrijf je er jaren 50 zinnen tussen:
'Hoewel het begon te dagen waar ze heen wilde/
Hoewel het halverwege november was, scheen er wel een waterig zonnetje/
Het daglicht was niets verhullend, een afwijzing daarom ook niets ontziend.' en dergelijke.

Probeer het bij het beeld te laten. Hier ga je eerst uitleggen, daarna een opsomming geven en nog een keer uitleggen:

Citaat:

Ze droeg het uniform van een vrouwelijke twintiger; half knotje, coltrui, flarebroek en sneakers met plateauzolen. Ze was zoals bijna iedere vrouw in de Randstad een distillatie van populaire Instagram-feeds en mode-propaganda.

Laat haar zien zoals ze is in vijf woorden. Het is verder aan de lezer om daar iets van te vinden.

succes.

deaspirant
Laatst aanwezig: 19 weken 1 dag geleden
Sinds: 28 Mrt 2017
Berichten: 6

Hallo janpmeijers,

Excuses voor de late reactie, maar hartelijke bedankt voor de feedback! Daar kan ik zeker wat mee. Ik ga er aan schaven!

  • Carry Slee onthult haar schrijfgeheimen
  • Waarom je niet moet wachten met je debuut
  • Schrijftips van John Boyne (De jongen in de gestreepte pyjama)
  • Wat verdient een schrijver aan een boek? (En hoe eerlijk is dat)
  • 9 (te) gekke manieren om inspiratie op te doen
  • Ontdek waarom je van je leven een schrijf-mijnenveld moet maken. 
  • Interview met Simone van der Vlugt
  • Tips door Bregje Hofstede en Saskia de Coster, ze schreven allebei boeken die uitblonken in originaliteit en kwaliteit. Hoe deden ze dat? 
  • We spraken Sabine van den Berg over haar carrière, prozawerk, de liefde voor het schrijven van gedichten en over studenten zonder talent
  • Uitblinken in Spoken Word en/of Performance Poetry?

Als je je aanmeldt vóór maandag 27 mei 16:00 u. krijg je dit nummer thuis!

MELD JE AAN
Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!