Start » Proeflezen » [roman] De Gele Kamer - hoofdstuk 1 - deel 1

[roman] De Gele Kamer - hoofdstuk 1 - deel 1

Door: Michel Fondu
Op: 25 oktober 2018

Hierbij het eerste hoofdstuk.
Ik ben benieuwd naar jullie commentaar zoals jullie dat eerder ook al gaven over het tweede hoofdstuk. Ik heb hier bijzonder veel aan! Jullie zijn alvast enorm bedankt voor de inbreng!!

Fragment: 

Rabbi Joseph Moshe zat in het klaslokaal achter zijn groenmetalen bureau. Zijn ene hand rustte op een oud boek dat hij na jarenlange toewijding zo goed als van buiten kende. De andere, met de vingers ontspannen gekruld onder de palm, lag op de verschoten schrijfmat. De namiddagzon wierp haar koperen, met paars omzoomde stralenbundels, door de ramen op de lege banken.
Joseph hield ervan om in deze ruimte te zijn. De stenen die hem omringden straalden een sfeer uit van studie en concentratie en in de uren die verstoken waren van de jeugdige uitgelatenheid, kon hij hier zijn gedachten richten op het hartstochtelijke streven naar een samenzijn met God.
Maar twee jongens beneden op de speelplaats hadden hem verstoord. Hij was hen al een tijdje aan het gadeslaan. Met een soort van zesde zintuig had hij hun onrust opgepikt. Ze waren als twee katten. Bedrieglijk rustig. De indringer in een ijzeren greep houdend met een niet aflatend staren. Elk op hun eigen dak. De poten weggestopt onder de vacht van hun ransels en de indringer in een ijzeren greep houdend met een niet aflatend staren. De kalmte die slechts schijn was. Er was slechts één beweging nodig. Dan werden de ruggen tot haast onnatuurlijke welvingen gekromd, de oren plat in de nek gelegd en de tanden en klauwen ontbloot. Staarten werden dik en vanuit de diepte van hun kelen stuurden ze een laag en diep gebrom. De explosie, waarbij vlijmscherpe klauwen kort en diep in de tegenstander werden geslagen, konden desastreuse gevolgen hebben.
De jongens zaten allebei op een aparte bank, hun blikken naar elkaar gericht zonder oogcontact. De blik in hun ogen en de kin die net iets hoger werd gehouden, verraadde de vijandigheid.
Hij had gehoopt dat hij niet naar beneden zou moeten om deze kemphanen uit elkaar te halen en had getracht zich op zijn bezinning te richten en zijn gedachten te laten voorbijlopen in zijn geest. Daarbij stelde hij zichzelf voor als een lantaarnpaal in een door de nacht verduisterde boulevard. Gedachten, die als passanten in zijn lichtbundel kwamen, bekeek hij net zo lang tot ze weer in de omringende duisternis verdwenen. Maar de gedachte aan het ontij dat zich aan het ontwikkelen was tussen de grote platanen die de speelplaats omringden en met hun wortels de betonnen tegels naar boven duwden, weigerde uit zijn stralenbundel te lopen. Elke poging in zijn meditatie te komen, was mislukt. Hij stond op en ging naar beneden. Via de grote trappenhal met haar geel gespikkelde tegels tot halfweg de muur en het schaakbordmotief van zwart-wit tegels op de vloer. De zwart granieten treden, uitgesleten door miljoenen voeten schoten snel onder zijn voeten door. Dertig jaar gleden zijn vingers al over deze bronskleurige trapleuningen. Het trappenhuis bood zowel het canvas als de privacy voor de snelle graffitikunstenaar. Het stoorde hem niet. Het hoorde bij deze voor hem vertrouwde wereld. Deze expressies vertelden iets over de bewoners van de school. Hun drang naar erkenning van hun bestaan, uitte zich in duizenden namen met bijgevoegde data, hun liefdespartners omgord met hartjes en kruisjes. Beledigingen en schunnige tekeningen van uitvergrote geslachten die getuigden van territoriumdrift en ontluikende seksualiteit. Hij kende elke tekening, elke krabbel en hij was altijd benieuwd om nieuwe dingen te ontdekken.
Hij wachtte even om de zware deuren open te duwen. Hij vroeg zich af of hij zich wel moest moeien met ruzie. Jonge mensen moeten hun eigen weg vinden met vallen en opstaan. Ruziemaken is op zich niet slecht. Je moet in het leven niet altijd lief en aardig zijn. Zolang de ruzie enigszins evenwichtig verliep kon je het beter op z’n beloop laten.
Hij duwde echter de deur open en stond nu in het zicht van de twee jongens die hem haast onmerkbaar opnamen. Ze leken beiden op iets te wachten. Nu hij dichter bij hen stond, voelde hij de energie in de lucht hangen.
Een meisje kwam de speelplaats opgelopen. Haar glimlach beroerde zelfs een kort, heerlijk moment, zijn eigen, oude hart.
Plots stokte het meisje. De vastberadenheid waarmee ze op de ene bank leek toe te stappen, maakte plaats voor twijfel toen ze de andere jongen op de bank zag zitten. Haar mond verloor de betovering van de opgewektheid. Haar amandelvormige ogen veranderden onder een niet begrijpende frons.
Eén van de jongens stond op en liep op haar af. Toch verloor zijn blik de ander niet uit het oog.

Reacties

janpmeijers
Laatst aanwezig: 5 uren 31 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5741

Michel Fondu,
het is de bedoeling dat je vragen stelt aan de proeflezer. Wat wil je weten over je tekst?

Michel Fondu
Laatst aanwezig: 4 dagen 17 uren geleden
Sinds: 17 Okt 2018
Berichten: 11
janpmeijers schreef:

Michel Fondu,
het is de bedoeling dat je vragen stelt aan de proeflezer. Wat wil je weten over je tekst?

Wel, een beetje hetzelfde als toen ik hoofdstuk 2 heb geplaatst.

Leest het vlot? Brengt het je in een verhaal? nodigt het uit om verder te lezen? Waar kan ik verbeteren om het verhaal eventueel sterker te maken?
Ik heb uit je vorige commentaar veel geleerd, ik vraag je dus eigenlijk om met eenzelfde kritische blik ook dit eerste hoofdstuk, althans een fragment ervan, ook eens te bekijken. :-)

janpmeijers
Laatst aanwezig: 5 uren 31 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5741

Michel Fondu,

Het leest niet vlot en het brengt me niet in het verhaal. Dat komt door de stijl die is gebaseerd op beeldspraak en afleidende details. Zorg dat de lezer betrokken raakt bij het personage en schrap alle terzijdes en aanvullingen, met name dat over de katten. Beschrijf het gedrag van die jongens!
wat opmerkingen en mogelijk tips:

Citaat:

Rabbi Joseph Moshe zat in het klaslokaal achter zijn groenmetalen bureau.

Je personage direct introduceren, prima. Probeer dat te doen met een handeling. Nu zit de rabbi en verder niets. Het is een saaie zin, die niet uitnodigt de volgende te lezen. Je kan het combineren met het boek en specificeer dat boek. Zoek een sterk detail dat de man zichtbaar maakt voor de lezer. 'Hij streelde traag de kaft' is vanwege de eenvoud mogelijk beeldender dan:

Citaat:

De andere, met de vingers ontspannen gekruld onder de palm, lag op de verschoten schrijfmat.

Bij jouw zin moet de lezer diep nadenken om het voor zich te zien en dan eindigt de zin met een ander detail: de schrijfmat – dat leidt af van de hand.

Dan volgt de zin over de namiddagzon:

Citaat:

wierp haar koperen, met paars omzoomde stralenbundels, door de ramen op de lege banken.

ook hier teveel details, maak een keus: haar koperen lichtbundels door de ramen / haar paars omzoomde bundels door de ramen. Een scherp detail werkt bij lezers vaak beter dan meerdere achter elkaar omdat met (bijvoorbeeld) koperen lichtbundels de verbeelding van de lezer al wordt aangeboord. De zin eindigt weer met iets anders: de lege banken. Mijn tip, doe dat niet concentreer je op het licht en laat het daarbij.

Citaat:

Joseph hield ervan om in deze ruimte te zijn.

is een mededeling. Hierna schets je wat Joseph ervaart. Dat is genoeg. De lezer trekt zelf zijn conclusie.

Laat werkwoorden (onvoltooid) werken:
'Maar twee jongens beneden op de speelplaats hadden hem verstoord.'
De twee jongens beneden op de speelplaats verstoorden hem.
'Hij was hen al een tijdje aan het gadeslaan.'
Hij sloeg hen al een tijdje gade

'had hij hun onrust opgepikt.'
pikte hij hun onrust op

'Een meisje kwam de speelplaats opgelopen.'
een meisje liep de speelplaats op.
enz.
Loop al je zinnen eens na op hulpwerkwoorden en vraag je af of het zonder kan.

Citaat:

Haar glimlach beroerde zelfs een kort, heerlijk moment, zijn eigen, oude hart.

dit is compact en geeft een duidelijk beeld. (de 2e komma kan weg. Lees maar hardop.)

Citaat:

Plots stokte het meisje.

het meisje stokte (plots is onnodig, stokte zegt het precies)

succes.

madam Bovary
Laatst aanwezig: 6 uren 39 min geleden
Sinds: 17 Okt 2017
Berichten: 319

@ Michel Fondu

Ik neem aan dat rabbi Moshe les geeft in een joodse school en je beschrijving over zo'n joodse school klopt langs geen kanten. Meestal lopen jongens en meisjes school in aparte scholen en als beiden dan toch worden toegelaten, zoals in de liberale Tachkemoni school, volgen ze gescheiden les en komen niet samen op de speelplaats. Niet- joodse leraars en leraressen mogen er les geven in niet religieuze vakken (niet joodse leerlingen worden er geweigerd) en getuigen over de strengheid binnen deze scholen.
Graffiti, beledigingen en schunnige tekeningen van uitvergrote geslachten op de muren, zijn daar een onmogelijkheid.

Je vergelijking van de jongens met katten vind ik ook niet erg geslaagd, vermits je de jongens nadien kemphanen laat worden. Trouwens kemphanen houden schijnvertoningen terwijl het bij deze jongens menens lijkt te zijn.

Michel Fondu
Laatst aanwezig: 4 dagen 17 uren geleden
Sinds: 17 Okt 2018
Berichten: 11

@ Madam Bovary

Ik heb van mijn personage een rabbi gemaakt omdat onder deze groep van mensen nog ware mystici te vinden zijn. Een rabbi is een leraar dus plaatste ik hem in een school met een speelplaats die na de uren publiek toegankelijk is. Dat heet breed gebruik en is steeds meer courant. Jongens en meisjes die samenkomen is inderdaad dan ook niet zo verwonderlijk meer. Het meisje kent de rabbi ook niet, al heeft ze wel voor respect voor zijn verschijning.

Verder als dat heb ik niet nagedacht.
Wat een eye-opener geeft u me hier?! Ik ging er vanuit dat de omgeving verder niet meer van belang was. Een beetje sfeerschepping mogelijks. Het gaat mij voornamelijk om de inhoud van wat de leraar zegt tegen één van de jongens na de ruzie.

@ Janpmeijers

Ook uw commentaar over het introduceren van een personage meteen in het begin van een hoofdstuk maakt mijn fantasie wakker.

Het doet me nadenken over en totaal ander begin. En vooral dan aan een meer correctere aanzet van zowel personage als decor.

Fascinerend wat zo'n proeflezing allemaal teweeg brengt. Heel bijzonder!

Jammer dat jullie beide de vergelijking met de katten niet goed vinden. Dat heet dan "kill your darlings" denk ik...

Dank!!

Etesian
Laatst aanwezig: 15 uren 30 min geleden
Sinds: 5 Mei 2018
Berichten: 156

@Michel Fondu

De passage met de katten vond ik het beste stukje uit het fragment. Ik ervoer de spanning. Maar anderzijds vind ik de vergelijking bij die schooljongens weinig geloofwaardig. En na de katten ineens hanen; ik zou zorgvuldiger omspringen met het aantal diersoorten dat je in één scène introduceert.

Zelf ben ik niet met Joodse scholen vertrouwd, maar de omgeving die je schetst vind ik enigszins vloeken met een rabbijn.
Je zegt hierboven; "Ik ging er vanuit dat de omgeving verder niet meer van belang was." Maar wanneer ik je fragment lees, lees ik voornamelijk beschrijvingen van de omgeving.

madam Bovary
Laatst aanwezig: 6 uren 39 min geleden
Sinds: 17 Okt 2017
Berichten: 319

@ Michel Fondu]

"Ik heb van mijn personage een rabbi gemaakt omdat onder deze groep van mensen nog ware mystici te vinden zijn. "

Ook hier zit je verkeerd. Een rabbi onderricht de wetten van Tora en Talmud, zetelt voor de joodse rechtspraak in het Rabbinaat, voltrekt de joodse eredienst, controleert of de voeding kosher is en er kosher geslacht wordt in de slachthuizen, controleert tevens of er in de gevangenissen aan de joodse gevangenen wel koshere voeding wordt voorgezet, hij voltrekt huwelijken, begeleidt doden naar hun laatste rustplaats, enzovoort.
Tevens bestaat er nogal wat onenigheid tussen rabbi's over de interpretatie vanwetteksten in Tora en Talmud. Onder joden wordt niet voor niets gezegd: twee joden, drie meningen.

Als je de mystieke toer wil opgaan duik dan in de Kabala.

Michel Fondu
Laatst aanwezig: 4 dagen 17 uren geleden
Sinds: 17 Okt 2018
Berichten: 11

@ madam Bovary

Bedankt voor uw inbreng over de tekst. U hebt me geholpen. U bent accuraat in uw beschrijving van een Joodse school / gemeenschap. Mijn details waren inderdaad ongeloofwaardig ten aanzien van mijn personage. Dat had ik zelf niet in de gaten tot u me er op wees. Opnieuw mijn dank hiervoor.

Nu gaat u echter niet meer over tekst maar over een onderwerp dat ik zeer goed ken. Ik studeerde vier jaar theologie en filosofie en bestudeer als hobby de mystiek en de kracht van de spiritualiteit binnen de verschillende godsdiensten. Hoewel de Kabbalah in de eerste plaats geen mystiek is maar theologie, heb ik ook de Zohar en andere geschriften bestudeerd. Kabbalah wordt onderricht en geschreven door rabbijnen. Sommige onder hen zijn zo diep in de leer opgegaan dat ook zij als mystici worden aanzien. Dit was het personage dat ik voor ogen had. Ik zeg had want ik heb mijn hoofdstuk inmiddels aangepast.
Ik wil nog juist zeggen dat ik dit forum niet wil gebruiken om te discussiëren over religie, spiritualiteit, theologie, filosofie of mystiek. Daar heb ik andere kanalen voor.

Beleefde groet
Michel

madam Bovary
Laatst aanwezig: 6 uren 39 min geleden
Sinds: 17 Okt 2017
Berichten: 319

@ Michel Fondu

je reageert op mijn opmerking: over de mystieke toer, waarbij je opmerkt dat mijn reactie niet meer over de tekst gaat. Ik zie dit anders: je intentie met rebbe Moshe ging over mystiek vermits je schrijft: onder deze groep van mensen zijn nog ware mystici te vinden.

Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!
MIs het komende nummer van Schrijven Magazine niet!

THEMA: Schrijf die familieroman!

  • 9 tips om jouw familieverhaal tot een succes te maken
  • Researchen voor een familieverhaal, hoe doe je dat?
  • 'Het begint met pure fascinatie' - succesvolle non-fictie-schrijvers over hun werkwijze
  • Elke Geurts schreef een roman over haar scheiding
  • Hoe schep je sfeer in verhalen?
  • Schrijf jij de nieuwe Game of thrones?
  • Rosita Steenbeek: 'Tijdens het wandelen vallen dingen op hun plek'
  • Essentieel in het schrijfproces: keuzes maken 
  • Hoe schrijf je een scenario?

Dit nummer ligt omstreeks 14 december in de winkel.

WORD ABONNEE