Start » Proeflezen » [roman] Daar, toen, niet meer...

[roman] Daar, toen, niet meer...

Door: Etesian
Op: 6 juni 2018

Werkt deze scène? Werkt ze als slot?

Is ze voldoende sfeerrijk?

Intrigeert ze?

Ervaar je mee met de protagonist of laat het je koud?

Fragment: 

In de schemering was het gras dik, vol en egaal alsof het er altijd had gestaan. Alsof er intussen niets was gebeurd, niets was geschied. Eventjes had ik opnieuw de put gezien, het geritsel van de libelle gehoord. De bittere bloemen en de vale smaak van de thee lagen in die enkele tel tussen twee seconden verborgen. Een herinnering verscholen in een oogopslag.
Op de tast en met kordate beweging richtte ik de sleutel naar het slot. Ik miste. Een lichte ruis bezette mijn oren. Een wind die rakelings het riet passeert, lispelend hoe deze zomer maar niet wilde komen. Ik vroeg me af wanneer ik er laatst op had gelet, de wind zijn natuurlijke intentie in mijn gezicht had gevoeld. Mijn zintuigen waren in ongebruik geraakt, mijn motorisch geheugen verzand in herinneringen. Maar de keuzes waren gemaakt, de richting gekozen. Ik was hier, op het punt mijn gsm te grijpen en bij te schijnen net toen mijn lichaam de maten tussen pols, sleutel en deur opnieuw had opgenomen.
Ik was met de bus gekomen. Guy stond niet aan het station zoals we hadden afgesproken.
Binnen was het doodstil. Stiller dan het zou moeten zijn. De spiegel, het gebloemde behangpapier, de tekening in het glasgordijn, de kapstok vol ongedragen jassen, de kerkstoel van toen hij nog misdienaar was en het Russische icoon; ofschoon alles er nog exact hetzelfde uitzag, voelde het onvertrouwd. Het was de geur, Guy zijn geur en die van het huis in zijn geheel die ontbraken. Ik zette mijn tassen neer en ging de woonkamer binnen, even stil, even geurloos. Twee van de ouderwetse lampen schenen hun schemerlicht onnatuurlijk over de ruimte. Voor de veiligheid liet Guy ze branden wanneer hij het huis verliet, ook ’s zomers.
Ik schrok wanneer ik de keuken zag, de plek waar we samen aten, samen praatten. Wit. Blinkend wit. Overal. De opstelling was dezelfde gebleven, maar de vroegere kastwanden waren vervangen door witgelakte deuren, ook het aanrecht glom onder de bleke klaarte van de woonkamer. Ik nam een cola uit de koelkast - een Pepsi, Pepsi Max, voordien dronk ik Cola Light, het was Guy die me had doen overschakelen - en een suikerwafel die ik zoals verwacht in de snoeplade had gevonden. Afgezien van het geritsel dat de plastiekverpakking maakte, was het muisstil. Ik kon horen hoe het koolzuurgas uit het blikje ontsnapte.
Het was toen dat ik zijn pilotenjas zag. Een lederen jas met bontkraag en een bruine vlek op de overigens witte keuken. In de glans verloren, leek het een misplaatst tweedegraads relikwie. Zijn enige overblijfsel in een ongekende ruimte, wachtend op erkenning of afgoderij. Ik vond het gek dat hij deze hier had gelaten, een winterjas, toch in dit seizoen. Maar de echte warmte was dit jaar dan ook nog niet gekomen. In dit jasje had ik hem misschien wel het liefst gezien. Hij had het gekocht in een uitverkoop met zijn dochter. Nu hing het over de leuning van een nieuwe stoel op de plaats waar hij het altijd had gelaten. De kraag van schapenvacht was verkleurd waar die zijn nek raakte en rook een beetje zurig, maar dat deerde niet. Ik verkoos dit boven de geurloosheid van de rest van het huis. Destijds zou ik zijn jas aan de kapstok gaan hangen zijn, nu trok ik hem zelf aan en ging zitten. Het leder was soepel, zat erg gemakkelijk, maar was daarom ook teer. Op meerdere plaatsen was de jas opgelapt in een patchwork van verschillende tinten bruin.
Het was op deze plaats dat Guy had gezeten. Niet op deze stoel, maar op de vroegere die intussen was vervangen. Ik had hem niets hoeven te zeggen, hij had het zo ook begrepen. Nu zat ik hier, op zijn plaats en in zijn pilotenjas te midden van een kleurloze stilte. Het enige wat ik hoorde waren mijn kiezen die de suikerklonters in de wafel vermaalden, lijdzaam en aan één stuk door. De laatste resten spoelde ik weg met een slok Pepsi. In de glinstering van de kringen die de bodem van het blikje op het aanrecht had achtergelaten verscheen een venndiagram. Twee perfecte cirkels die een verzameling vormden. Blanco en met de contouren van gecondenseerde lucht. Het enige dat hen vulde was mijn schim die in het witte vlak weerscheen.
Waar bleef hij toch?

Reacties

janpmeijers
Laatst aanwezig: 1 uur 6 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5952

Etesian,

Voor mij werkt het niet

je eerste zinnen:
'Op de tast en met kordate beweging' - kordaat betekent doelbewust, dat bijt met op de tast. Kies je woorden met zorg. Deze 1e zin leidt mij gelijk af.

'Een lichte ruis bezette mijn oren.' - waarom bezette? is het een gerichte actie van die ruis?

'Een wind die rakelings het riet passeert,' - een wind? vanwaar dat lidwoord. Rakelings passeren? het kenmerk van passeren is dat het langs gaat, waarom dat rakelings? Ik vermoed dat je juist bedoelt dat de wind het riet wel raakt en laat bewegen - in dat geval het tegenovergestelde van wat er staat.

'lispelend hoe deze zomer maar niet wilde komen.' - dus de wind lispelt? En waarom, wat is de relatie/verband tussen de wind en de zomer die niet komt. Schrijf wat je bedoelt.

'de wind zijn natuurlijke intentie in mijn gezicht had gevoeld.' - weer de wind die handelt (dit is je 3e personificatie over de wind) en iets voelt?

'en bij te schijnen' - waarom? hij is toch al kordaat aan de gang met die sleutel.

voor mij begint je verhaal hier:

Citaat:

Ik was met de bus gekomen. Guy stond niet aan het station zoals we hadden afgesproken.

Hier gebeurt iets. Een dagelijkse situatie waarin een zeker venijn schuilt: de ander heeft zich niet aan de afspraak gehouden. Dat belooft iets - ik wil verder lezen.
Helaas volgt:

Citaat:

In de schemering was het gras dik, vol en egaal alsof het er altijd had gestaan. Alsof er intussen niets was gebeurd, niets van geschied.

Naar mijn smaak een gezocht vulsel vd schrijver. Is dit echt wat de ik daar op dat moment ervaart. Ik vind het ongeloofwaardig. Zorg dat je personage je verhaal draagt.

succes.

Etesian
Laatst aanwezig: 1 week 23 uren geleden
Sinds: 5 Mei 2018
Berichten: 188

@janpmeijers

"Ik was met de bus gekomen. Guy stond niet aan het station zoals we hadden afgesproken." Dit zijn nu net de twee zinnen die ik maar niets vind. Maar inhoudelijk zijn ze wel nodig.

"'Op de tast en met kordate beweging' - kordaat betekent doelbewust, dat bijt met op de tast. Kies je woorden met zorg. Deze 1e zin leidt mij gelijk af."

Deze woorden zijn heel bewust en met de meeste zorg gekozen, Probeer het zelf mss eens uit, het is absoluut mogelijk om kordaat én op de tast een sleutel naar een slot te bewegen. Evenwel moet ik er mss bij vermelden dat de protagonist in eerste instantie dronken was, en dan komt deze handeling veel logischer over. Intss heb ik die dronkenheid laten vallen maar zijn handeling behouden. Kordaat wil niet zeggen dat je in je opzet zult slagen. En op de tast wil niet zeggen dat je het met twijfel doet. Je kunt tegelijk geblinddoekt en toch nog heel doelgericht naar iets op zoek gaan.

Ooit las er een viend( mss niet de meest neutrale feedback) een ander stukje van mij en hij was verwonderd hoe goed hij mijn gedachtestroom kon volgen. Terwijl hij zich zelden kon vinden in bedenkingen van personages in boeken die hij had gelezen.
Ikzelf denk niet generisch en mijn protagonist ook niet.

Tevens heeft de protagonist een uitzonderlijk gehoor. (Hier kan ik max 4500 tekens kwijt.) Hij onderscheidt minstens elf verschillende tinten stilte. Dus ook de stilte van het riet dat onbewogen blijft, zo net uit de wind. En is het horen van gelijk welk geluid niet iets waarmee we zijn belast? Is daarin het geluid niet actiever dan ons gehoor? Want het zit daar toch maar in ons hoofd stil te wezen en naburig lawaai op te vangen. Vandaar dat het zijn oor bezet.

Overigens kan ik me steeds wel tot bepaalde hoogte vinden in jouw commentaren, maar ik hanteer een andere schrijfmethode, geen systeem. En deze sluit niet noodzakelijk aan bij jouw denkmethode. hoe dan ook is een kijk vanuit een ander perspectief welgekomen.

P.S. Intussen heb ik de schemering als opening geplaatst. Het is logischer dat dit de eerste indruk is alvorens een deur te openen.

Jan Theodor
Laatst aanwezig: 2 weken 2 dagen geleden
Sinds: 28 Mrt 2016
Berichten: 36

"Alsof er intussen niets was gebeurd, niets was geschied." Geschieden is een synoniem voor gebeuren.
"Mijn zintuigen waren in ongebruik geraakt" In onbruik - is hier juist.
"Ik schrok wanneer ik de keuken zag" toen ik de keuken zag - is juist.
"en een suikerwafel die ik zoals verwacht in de snoeplade had gevonden." in de snoeplade vond - is juist.
" Destijds zou ik zijn jas aan de kapstok gaan hangen zijn" zijn gaan hangen." - loopt beter.

Een venn diagram kan hooguit een doorsnede van meerdere verzamelingen geven. Tenzij de cirkels op elkaar liggen, maar dan is het geen venn diagram meer.

Sfeertje is er wel hoor!

Of iemand kan leren schrijven? Ik geloof het niet. En wie het in zich heeft hoeft het niet te leren. Willem Elsschot

madam Bovary
Laatst aanwezig: 14 weken 6 dagen geleden
Sinds: 17 Okt 2017
Berichten: 380

@ Etesian

- vraag 1: ja.

- vraag 2: vermits je laatste zin " Waar bleef hij toch?" is, zie ik het niet als slot maar als de afsluiting van een hoofdstuk.

vraag 3: ja.

vraag 4: ja.

@ Jan Theodoor.

"Destijds had ik zijn jas aan de kapstok gehangen" vind ik nog beter lopen.

madam Bovary
Laatst aanwezig: 14 weken 6 dagen geleden
Sinds: 17 Okt 2017
Berichten: 380

@Etesian

Ik kan me echt vinden in je uitleg over je stijl en het feit dat je geen systeem hanteert, lak hebt aan het schoolse.
Hoe meer ik je las, hoe meer ik van je stijl hou.

Henri Hugo
Laatst aanwezig: 1 jaar 1 week geleden
Sinds: 6 Mrt 2018
Berichten: 39

Ga vooral door!

Henri Hugo

Elza
Laatst aanwezig: 25 weken 4 dagen geleden
Sinds: 1 Dec 2014
Berichten: 308

Hoi Etesian,

Ik ben bang dat je manier van schrijven ook niet helemaal mijn stijl is. Uiteindelijk lijkt het me ook wel een belangrijke vraag of de lezer alles kan volgen, of het nu jouw stijl is of niet. Maar goed... daar kan ik weinig over zeggen. (Dit nav je reactie op Janpmeijers).

Werkt deze scène? Werkt ze als slot?
Ik vind het op zich een mooie scene, al vind ik er behoorlijk wat herhaling in andere woorden in zitten die voor mij vervelend werkt. In de eerste zinnen (gebeurt, geschied en een seconde, een oogopslag), maar ook later nog regelmatig (pepsi, pepsi max). Het voelt te bewust opgeschreven op de één of andere manier.
Of deze scene werkt als slot weet ik niet. Daarvoor zou ik het verhaal ervoor moeten kennen/lezen, want dat bepaald of het een goed slot is.

Is ze voldoende sfeerrijk?
Zeker, er zitten mooie gedeelten tussen die ook iets vertellen over zijn gevoel en gedachten. "Binnen was het doodstil. Stiller dan het zou moeten zijn. De spiegel, het gebloemde behangpapier, de tekening in het glasgordijn, de kapstok vol ongedragen jassen, de kerkstoel van toen hij nog misdienaar was en het Russische icoon; ofschoon alles er nog exact hetzelfde uitzag, voelde het onvertrouwd." Zo'n gedeelte zou ook passen in een beginscene, omdat je door de aankleding heen vertelt over Guy, die blijkbaar belangrijk is.

Intrigeert ze?
Beetje. Ik zou geen heel boek in deze stijl kunnen lezen, eerlijk gezegd. Maar het is dan ook maar één scene.

Ervaar je mee met de protagonist of laat het je koud?
Ik vind het lastig om mee te ervaren, omdat ik wel door alles heen lees dat er iets is met Guy, maar ik van de rest van het verhaal niet weet wat. Ik voel iets van gemis in het verhaal. Maar wil ik echt meeleven, dan heb ik wat meer informatie nodig.

Verder viel me op:
Een zin als deze "Ik vroeg me af wanneer ik er laatst op had gelet, de wind zijn natuurlijke intentie in mijn gezicht had gevoeld." volg ik totaal niet. Wat wil je hier zeggen? 'Er laatst': bedoel je 'voor het laatst'? En praat je over de intentie van de wind? Wat is dat?
'Ik was hier, op het punt mijn gsm te grijpen en bij te schijnen net toen mijn lichaam de maten tussen pols, sleutel en deur opnieuw had opgenomen.' Door het gebruik van 'was hier' en 'net toen' wordt deze zin ook wat lastig.
'Ik schrok wanneer ik de keuken zag,' Nu ik deze zin lees, vraag ik me af of je misschien Belgisch schrijft (hoe zegt met dat? smile)

Groetjes Elza

madam Bovary
Laatst aanwezig: 14 weken 6 dagen geleden
Sinds: 17 Okt 2017
Berichten: 380

@ Etesian

vermits je Vlaming bent, weet je dat niet meer dan 30 procent van de Vlamingen leest. In Nederland lijkt dit meer te zijn vermits elk dorp, elke gemeente en elke stad zijn boekenwinkel heeft. Ik heb in de etalages van Nederlandse boekenwinkels gekeken en vraag me af waarom we aan Nederlanders feedback moeten vragen als er in hun etalages niets anders dan bullshit ligt??

Araglin
Laatst aanwezig: 1 dag 7 uren geleden
Sinds: 20 Jul 2015
Berichten: 96

Of deze scène als slot werkt, is nauwelijks te beoordelen zonder de rest te hebben gelezen. Sfeervol is het zeker. Misschien wordt het nog sfeervoller als je af en toe iets schrapt. Dat het bijvoorbeeld stil is, is duidelijk. In een zin als Afgezien van het geritsel dat de plastiekverpakking maakte, was het muisstil. Ik kon horen hoe het koolzuurgas uit het blikje ontsnapte hoef je wat mij betreft niet nog een keer te vermelden hoe stil het is.

Meeleven met het hoofdpersonage is lastig zonder context; de beklemmende, unheimische sfeer en de Proustiaanse geurbeleving zijn echter goed en bijzonder beeldend getroffen. Je schrijft overigens dat de hoofdpersoon beschikt over een uitzonderlijk gehoor - maar dan nog vind ik het lastig om me voor te stellen dat hij het geritsel van een libelle kan horen...

@Madam Bovary: Nederland telt momenteel volgens branchevereniging KVB Boekwerk circa 1350 fysieke boekwinkels. Heb je ze allemaal gezien? Of verwar je bullshit met commerciële titels die niet je paternalistische en chauvinistische goedkeuring kunnen wegdragen?

madam Bovary
Laatst aanwezig: 14 weken 6 dagen geleden
Sinds: 17 Okt 2017
Berichten: 380

@Araglin

Nee, ik heb ze niet allemaal gezien en heb het ook niet over boekhandels zoals Athenaeum of Dominicanen, waar je van een bezoek een dagje uit kunt maken. En geef eerlijk toe dat ik op zijn minst wat heb overdreven.

Het woord bullshit heb ik bewust gekozen omdat het "in" is om Engelse woorden te gebruiken, hoewel nonsens al jaaaren ter beschikking staat.
Bij vele boekenwinkels heb ik het gevoel dat ik voor de etalage van een kruidenier sta, die het product waaraan hij het meest verdient het liefst verkoopt.

En ja, ik zie met weemoed het verval en degeneratie van het Nederlands door al die (commerciële)vertalingen. Nederlands is een rijke taal waarvan de superioriteit om zeep wordt geholpen, bovendien ook met de medewerking van literatoren die academie taal voor levend Nederlands houden. En als dat dan chauvinistisch en paternalistisch is, dan is dat maar zo.

Verder moet ik dikwijls aan Thomas à Kempis denken als ik het aanbod van"Nederlandse literatuur" zie. Die kon pas raad geven, als een echte vader. Ik vind het spijtig dat ie dood is. Hij uitte zich zo:
"probeer niet de nachtegaal of de grasmus na te doen als je dat niet kunt. Maar als het je gave is te kunnen kwaken als een kikker doe dat dan en uit volle borst, zodat je wordt gehoord".

Ik blijf volhardend wachten op het leuke meesterwerk, vol plezante humor, dat goed in elkaar zit en een vervoering opwekt die bewijst dat onze wereld overloopt van mogelijkheden.

@ Elza

"vraag ik me af of je misschien Belgisch schrijft"

Ik heb er al eerder op gereageerd, maar ik baal van die manie van Nederlanders om Vlamingen Belgisch te laten spreken of schrijven. Hoe doe je dat, spreken en schrijven in een taal die niet bestaat?

Yrret
Laatst aanwezig: 3 uren 38 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 5966
madam Bovary schreef:

Ik heb in de etalages van Nederlandse boekenwinkels gekeken en vraag me af waarom we aan Nederlanders feedback moeten vragen als er in hun etalages niets anders dan bullshit ligt??

Beste Bo, je moet niets! Dat klopt, er ligt inderdaad bullshit in sommige Nederlandse boekenwinkels. En ... veel Nederlandse boekenwinkels verkopen hetzelfde. Er zijn in Nederland ook boekenwinkels die fantastisch zijn. Ik noem er geen ... maar, in Arnhem is er eentje - 'oh oh oh mg' - smullen van buiten [de etalage] tot en met de uiterste hoekjes en bovenste planken van twee verdiepingen uitzonderlijke boeken. En ... een ontmoeting met een heel jonge auteur van Zilverspoor is daar binnenkort mogelijk. Meer hints krijg je niet. Kunnen Belgen goed zoeken? En ... planken vol met Vlaamse auteurs. Zeer zeldzame uitgaven.

Het klopt, dat in alle Belgische boekenwinkels geen bullshit in hun etalages ligt. Elke Belgische boekenwinkel is de moeite waard om eens binnen te stappen. Want, waarom zou ik mij tegen laten houden om wat er in een etalage ligt? Ik laat mij ook niet verlakken door een mens haar/zijn uiterlijk.

Het voordeel - een Nederlander om feedback te vragen zal je inmiddels [hoop ik] duidelijk zijn - geniet van hun vooroordelen die een deugt zijn.

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

Yrret
Laatst aanwezig: 3 uren 38 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 5966
madam Bovary schreef:

Verder moet ik dikwijls aan Thomas à Kempis denken als ik het aanbod van"Nederlandse literatuur" zie. Die kon pas raad geven, als een echte vader. Ik vind het spijtig dat ie dood is.

Hij uitte zich zo:
"probeer niet de nachtegaal of de grasmus na te doen als je dat niet kunt. Maar als het je gave is te kunnen kwaken als een kikker doe dat dan en uit volle borst, zodat je wordt gehoord".

Dit mag ik graag van u lezen. Wetenswaardigheden.

madam Bovary schreef:

Ik blijf volhardend wachten op het leuke meesterwerk, vol plezante humor, dat goed in elkaar zit en een vervoering opwekt die bewijst dat onze wereld overloopt van mogelijkheden.

Die boeken zijn allang geschreven - en aan smaak onderhevig. Toon Kortooms - "Deze jongeman"

madam Bovary schreef:

Ik heb er al eerder op gereageerd, maar ik baal van die manie van Nederlanders om Vlamingen Belgisch te laten spreken of schrijven. Hoe doe je dat, spreken en schrijven in een taal die niet bestaat?

Hoe je dat doet? Inventief zijn, natuurlijk.

De ultieme wraak van één Vlaming - of mag ik Belg zeggen? Hoofdredacteur zijn van een Nederlandse krant.

Citaat:

Ik zou zo graag van jullie houden: een Vlaming op zoek naar Nederland

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

Yrret
Laatst aanwezig: 3 uren 38 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 5966
Etesian schreef:

Binnen was het doodstil.

Een heel simpele zin in uw prachtig fragment.

Etesian schreef:

Tevens heeft de protagonist een uitzonderlijk gehoor.

Minder uitzonderlijk door de simpele zin.

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

madam Bovary
Laatst aanwezig: 14 weken 6 dagen geleden
Sinds: 17 Okt 2017
Berichten: 380

@ Yrret

"de ultieme wraak van één Vlaming"

en dan komt de volgende: Algemene Directeur van het Concertgebouw in Amsterdam

Araglin
Laatst aanwezig: 1 dag 7 uren geleden
Sinds: 20 Jul 2015
Berichten: 96

@Madam Bovary: Ik kan nu wel een heel verhaal gaan tikken, maar je hebt gewoon gelijk, hoe grof je kam ook is. Met als recente dieptepunt het Sexdagboek van Heleen van Royen, dat het ettelijke weken in de bestsellerlijsten wist uit te houden.

arjankloeze
Laatst aanwezig: 5 dagen 10 uren geleden
Sinds: 13 Jul 2018
Berichten: 21
Etesian schreef:

Werkt deze scène? Werkt ze als slot?

Is ze voldoende sfeerrijk?

Intrigeert ze?

Ervaar je mee met de protagonist of laat het je koud?

Ik was met de bus gekomen. Guy stond niet aan het station zoals we hadden afgesproken.
Dit is een prima zin. Duidelijk en zonder opsmuk. Ik ben nieuwsgierig naar het vervolg...
Suggestie: Ik was met de bus gekomen. Guy stond niet aan het station zoals we hadden afgesproken. Een man met een doorrookt gezicht vroeg me om een sigaret die ik niet had. ' En je lichaam?...verkoop je lichaam mischien?'
'Nee,' zei ik. 'Het mag dan wel laat zijn maar te vroeg om lichamen te verkopen op een station van een stad waar ik de naam niet eens van kan uitspreken.'
De man keek me even me aan en liep toen weg. HIj rook naar varken. Een varken dat al een week dood langs de kant van de weg lag.

Mijn zintuigen waren in ongebruik geraakt, mijn motorisch geheugen verzand in herinneringen.
Dit riekt naar mooi schrijverij...maar is het niet.
Suggestie: Ik was moe. Ik wilde naar bed.

Yrret
Laatst aanwezig: 3 uren 38 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 5966
Araglin schreef:

Met als recente dieptepunt het Sexdagboek van Heleen van Royen, dat het ettelijke weken in de bestsellerlijsten wist uit te houden.

Hoe Heleen van uw dieptepunten vele hoogtepunten maakt toont alleen maar smaak aan.

Ze heeft al meer dan 1.500.000 [totaal] boeken verkocht. [Bron bekend en mogelijk onbetrouwbaar.] Wat zegt dat over de Nederlander? Eigenlijk niets over de Nederlander.

"Beekman en Beekman" van Toon Kortooms - ongeveer 1.500.000 [1 boek] exemplaren. [Bron onbekend en mogelijk onbetrouwbaar.]

Er zijn Nederlanders die boeken lezen van Jan Bastiaan Christemeijer. [Uit betrouwbare bron]

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

Araglin
Laatst aanwezig: 1 dag 7 uren geleden
Sinds: 20 Jul 2015
Berichten: 96
Citaat:

Ze heeft al meer dan 1.500.000 [totaal] boeken verkocht. [Bron bekend en mogelijk onbetrouwbaar.] Wat zegt dat over de Nederlander? Eigenlijk niets over de Nederlander.

Commercieel succes staat natuurlijk niet per se gelijk aan kwaliteit, maar dat hoef ik jou niet te vertellen. Omdat ik vind dat je pas over - in dit geval - een boek mag oordelen als je het zelf gelezen hebt, heb ik me manmoedig gewaagd aan het Sexdagboek, maar ik stuitte slechts op een onthutsende leegte die door moet gaan voor literatuur. Het is lelijk en saai geschreven, vol truttig taalgebruik en gemeenplaatsen. Prima als je een sexdagboek wilt schrijven, maar Van Royen is vol van pretenties en noemt haar boek ‘een daad’, ‘een serieus project dat iconisch kan worden’.

Niet dus.

En overigens, begrijp me niet verkeerd: ik ben dol op bestsellers en lees ook Dan Brown en af en toe eens een populaire thriller. Heleen van Royen weet echter vooral zichzelf goed in de markt te zetten en te verkopen. Haha, en tot zover mijn rant. Het zit me kennelijk hoog. ;-)

Elza
Laatst aanwezig: 25 weken 4 dagen geleden
Sinds: 1 Dec 2014
Berichten: 308

@ Madam Bovary: de taal bestaat misschien niet, maar hoe noem je het dan? Verschillen zijn er wel degelijk, of heb ik dat mis?

Diana Silver
Laatst aanwezig: 2 uren 14 min geleden
Sinds: 8 Nov 2010
Berichten: 4936

Hihi, als we het hebben over dingen die niet bestaan, is er hier nog eentje:

Araglin schreef:

(...) literatuur (...)

Waar waren we gebleven?

Araglin
Laatst aanwezig: 1 dag 7 uren geleden
Sinds: 20 Jul 2015
Berichten: 96
Diana Silver schreef:

Hihi, als we het hebben over dingen die niet bestaan, is er hier nog eentje:

Araglin schreef:

(...) literatuur (...)

Literatuur bestaat dus niet? Interessante stelling, maar dit is niet de plek om hier dieper op in te gaan, lijkt me. ;-)

Diana Silver
Laatst aanwezig: 2 uren 14 min geleden
Sinds: 8 Nov 2010
Berichten: 4936

Ja, laten we dat maar voor een andere keer bewaren wink

Waar waren we gebleven?

Yrret
Laatst aanwezig: 3 uren 38 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 5966
Araglin schreef:

Interessante stelling, maar dit is niet de plek om hier dieper op in te gaan, lijkt me. ;-)

Toch heb ik veel bewondering voor Heleen van Royen. En ze is nog grappig ook. En ze gaat heel diep!

Citaat:

Dit dagboek is bedoeld om een gedetailleerd beeld te geven van ons seksleven. Ik hou ervan om dingen vast te leggen. Want je raakt alles kwijt. Hoe langer je leeft, hoe meer jaren je achter je hebt in plaats van voor je, des te vager de herinnering aan de jaren die achter je liggen wordt.

http://www.heleenvanroyen.nl/sexdagboek/

Maak eens een combinatiegedachte van vage herinneringen en dementie.

Citaat:

In de documentaire Het doet zo zeer geeft schrijfster Heleen van Royen een inkijk in het ziekteproces van haar moeder, bij wie beginnende dementie is geconstateerd.

Dezelfde vrouw - uitermate integer. Geen wonder dat ze een nog steeds groeiende schare fans heeft ... En weet hoe ze haar boeken aan de vrouw kan brengen.

Ik ben vast en zeker off-topic. Of zoals James Bond ooit eens zei tegen Famke Janssen die Xenia Onatopp speelde ...

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

madam Bovary
Laatst aanwezig: 14 weken 6 dagen geleden
Sinds: 17 Okt 2017
Berichten: 380

@ Elza

"de taal bestaat misschien niet, maar hoe noem je het dan?"

hoe je ze noemt? Gewoon Nederlands.
Je zou wel kunnen wijzen op gallicismen, zoals: het"platte land" '(le plat pays) in plaats van het vlakke land, of de "ijzeren weg " (chemins de fer) in plaats van spoorweg, woorden die door onze grootouders letterlijk uit het Frans werden vertaald en waar het nageslacht last van heeft gehad, omdat het allemaal verbeterd moest worden. Maar je mag niet vergeten dat het onze grootouders (na de lagere school) verboden was verder in het Nederlands te studeren of op school een woord Nederlands te gebruiken..
En inderdaad er zijn verschillen maar die heb je toch ook in Limburg, Zeeland, Gelderland en Holland

madam Bovary
Laatst aanwezig: 14 weken 6 dagen geleden
Sinds: 17 Okt 2017
Berichten: 380

Ik verwijs naar mijn reactie #10. Hier een voorbeeld hoe vertalingen je taal om zeep kunnen helpen:

Een fragment uit "Het leven van een vrouw" van Guy de Maupassant.
Oorspronkelijke titel: Une Vie.
Vertaling: I.E. Prins-Willekes.

"Een eindeloze stilte scheen de gehele ruimte tot rust te brengen, een stilte om deze ontmoeting van de elementen heen terwijl de zee, de geweldige geliefde, haar glinsterende en vochtige buik onder de hemel opbolde in afwachting van de vurige minnaar die op haar neerdaalde. Hij versnelde zijn val, vuurrood van de begeerte naar hun omhelzing. Zij verenigden zich en langzaam verslond zij hem."

Voor alle duidelijkheid; de vurige minnaar is de zon.

madam Bovary
Laatst aanwezig: 14 weken 6 dagen geleden
Sinds: 17 Okt 2017
Berichten: 380

aanvulling bij # 25

omdat de zon (le soleil) in het Frans mannelijk is, werden wij door I.E. Prins-Willekes getrakteerd op een vurige minnaar die zijn val versnelde waarna zij hem verslond.

Een staaltje van verval en degeneratie van het Nederlands door belachelijke vertalingen.

Thérèse
beheerder
Laatst aanwezig: 2 uren 31 min geleden
Sinds: 2 Aug 2009
Berichten: 5907

Het topic begint vanaf #8 een beetje te zwalken ...

On topic

Tijdens de zomervakantie schrijfmeters maken in De scribbe? Lees er meer over op deze pagina.

Yrret
Laatst aanwezig: 3 uren 38 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 5966
Thérèse schreef:

Het topic begin vanaf #8 een beetje te zwalken ...

On topic

Klopt, je hebt absoluut gelijk.

Of/en ...

Misschien omdat @Etesian vanaf #2 zwalkruimte geeft ?

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

Etesian
Laatst aanwezig: 1 week 23 uren geleden
Sinds: 5 Mei 2018
Berichten: 188

@ allen

Bedankt voor de tips en commentaren.

- geschieden en gebeuren, daarin zit gradatie en door te herhalen poogde ik daar nadruk op te leggen, gewichtigheid te geven.

- de natuurlijke intentie van de wind is waaien, althans volgens de protagonist.

-Ik ben idd een Vlaming en wellicht hanteer ik nu en dan Vlaams taalgebruik. Ik vind dat eerder een rijkdom dan een last.

@ madam Bovary

Soms heb ik schrik dat mijn smaak te goed is. Dan komt een Nederlander zijn mening goed van pas.wink

Lees Schrijven Magazine
  • Leer schrijven als Stephen King
  • Alles wat een schrijver moet weten over uitgeverijen
  • Schrijftips van Sander Kollaard (Stadium IV)
  • Wat verdien je aan een boek?
  • Crashcourse publiciteit & promotie
  • De schrijfdip en wat je ertegen kunt doen

Dit nummer niet missen, maar nog geen abonnee? Neem vóór 23 september 16:00 u. een abonnement!

MELD JE AAN
Lees Schrijven Magazine

Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Meld je aan vóór 23 september!

Word abonnee!