Start » Proeflezen » [roman] Afval - roman over borderline - fragment 2

[roman] Afval - roman over borderline - fragment 2

Door: FrankJacobs
Op: 24 maart 2018

Vorige week plaatste ik al een fragment dat vrij ver aan het einde van het complete verhaal staat. Dit fragment komt uit het begin, hoofdstuk vier om precies te zijn, waarin verteller Mark de eerste signalen krijgt van Rachel's persoonlijkheidsstoornis. Rachel, haar baby Gilles en haar vriend (op dat moment nog gewoon vrienden) Mark komen thuis na een leuke middag in de stad, als plots de stemming omslaat.

Fragment: 

Terwijl Rachel zich in de luie stoel in mijn serre nestelde en Gilles in zijn wagen tussen slaap en wakker bungelde, stond ik in de keuken een verse fles chardonnay te ontkurken. Ik had een podcast van Gareth Emery opgezet; zachtjes op de achtergrond, om Gilles niet in zijn slaap te storen.
‘Zou je wat anders op kunnen zetten?’
Ik keek enigszins verwonderd richting de serre. ‘Natuurlijk. Maar ik dacht dat jij deze muziek ook mooi vindt?’
Rachel draaide zich in de stoel mijn richting op, waardoor ik de plotselinge irritatie op haar gezicht kon zien.
‘Weet je wel hoe slecht trancemuziek kan zijn voor zo’n kleintje?’
Ik keek naar de wagen, waar de slaap inmiddels weer bezit had genomen van Gilles. ‘Hij is er anders weer lekker van ingedommeld, Rach.’
‘Zijn onderbewustzijn hoort alles.’
Rachels irritatie nam zichtbaar toe. Ze schudde een Marlboro uit het pakje en stak hem aan. Ik vroeg me af of Gilles’ onderbewustzijn ook alles ruikt, maar het leek me niet het moment om dat aan Rachel te vragen. Ik liep naar de woonkamer, pakte de afstandbediening en drukte op de mute-knop.
‘Zo beter?’
‘Waarom sla je nou zo’n toon tegen me aan?’
‘Wat voor toon? Ik doe toch wat je me vraagt?’
Rachel nam een stevige haal van haar sigaret en blies de rook met overdreven kracht weer uit. ‘Mensen doen veel te gemakkelijk over het opvoeden van een kindje. Alsof het een huisdier is. Huilt hij? Hup, stop er maar een speen in.’
Ik keek naar het vreedzaam slapende gezichtje van Gilles, waarvan de onderste helft verscholen ging achter een blauwe speen met opdruk ‘hartje mama’.
‘Ik ben al veertien-komma-negen maand de hele dag met Gilles bezig. Ik lees alles over opvoeden, doe elke dag cognitieve spelletjes met hem. Zo’n zieltje in ontwikkeling is ontzettend teer en broos, en dan kunnen die psychedelische klanken van trance ontzettend schadelijk zijn voor zijn neurotransmitters. Dat kan hem voor het leven beschadigen.’ Ze blies een nieuwe wolk rook uit, die langzaam koers zette richting Gilles’ kinderwagen.’
Ik ging naast Rachel zitten en reikte haar een glas wijn aan. ‘Je zult het vast beter weten, schat. De muziek is uit.’
Rachel klokte haar glas in één teug voor driekwart leeg, stond op en begon haar spullen bijeen te pakken. ‘Ik ga naar beneden.’
Ik keek verwonderd om. ‘Maar we zouden toch samen eten?’
‘Dan heb ik weer meer aandacht voor jou dan voor mijn kindje. Ik moet voorlopig even met hem alleen zijn. Even wat rust en frisse lucht.’ Ze stond driftig Gilles’ speeldeken op te vouwen. ‘Gatverdamme, er zitten allemaal kattenharen op.’
Ik stond op, pakte de plakroller en strekte mijn hand uit naar de deken. Rachel rukte hem uit mijn bereik.
‘Ik gooi hem thuis wel in de was.’
Ze propte de tas met babyspullen onderin de kinderwagen, haalde hem van de rem en rolde hem zonder nog wat te zeggen de hal in, naar de lift.

Reacties

Diana Silver
Laatst aanwezig: 11 uren 1 min geleden
Sinds: 8 Nov 2010
Berichten: 4962

... en waarom leg je dit stuk aan proeflezers voor?

Waar waren we gebleven?

FrankJacobs
Laatst aanwezig: 7 weken 3 dagen geleden
Sinds: 12 Mrt 2018
Berichten: 18
Diana Silver schreef:

... en waarom leg je dit stuk aan proeflezers voor?

Om dezelfde reden dat iedereen dat doet, denk ik. Wat vinden ze er van, wat is goed en vooral: wat kan beter.

Diana Silver
Laatst aanwezig: 11 uren 1 min geleden
Sinds: 8 Nov 2010
Berichten: 4962

Ik bedoel mijn vraag vooral als in:

schrijvenonline.org schreef:

Er zijn duidelijke regels voor proeflezen. Lees die goed door voordat je wat plaatst:
(...)
- Geef aan wat je van de proeflezers wilt weten. Ben je onzeker over spanning? humor? stijl? Hoe specifieker hoe beter. Wees dus eerst zelf kritisch voor je anderen kritisch laat zijn.

Waar waren we gebleven?

FrankJacobs
Laatst aanwezig: 7 weken 3 dagen geleden
Sinds: 12 Mrt 2018
Berichten: 18
Diana Silver schreef:

Ik bedoel mijn vraag vooral als in:

schrijvenonline.org schreef:

Er zijn duidelijke regels voor proeflezen. Lees die goed door voordat je wat plaatst:
(...)
- Geef aan wat je van de proeflezers wilt weten. Ben je onzeker over spanning? humor? stijl? Hoe specifieker hoe beter. Wees dus eerst zelf kritisch voor je anderen kritisch laat zijn.

Uiteindelijk wil iedereen hetzelfde weten en ik hou niet van eindeloze herhaling. Bovendien vind ik dat je de proeflezer beïnvloedt wanneer je gericht vraagt. Voorbeeld: wat ik eigenlijk wil weten is of mijn cynisme (dat is een stijlelement waar ik nogal veel gebruik van maak, ook in de teksten waarmee ik mijn brood verdien) in deze tekst nog wel gepast is. Door de vraag zo te stellen, zet ik er als het ware met een gele marker kringen omheen en is de lezer dus bevooroordeeld. Ik heb liever dat iemand ongeholpen opmerkt dat mijn toontje wel erg cynisch is, of iets dergelijks. Spontane herkenning is veel waardevoller dan geholpen.
Dat is mijn manier om meer waardevolle feedback te krijgen.

janpmeijers
Laatst aanwezig: 18 uren 7 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 6012

Frank Jacobs,

het is wat lastig feedback geven zonder gerichte vragen, zie #3. Het cynisme wat je noemt in #4 proef ik niet.
Wat is goed wat kan beter?
De daagse situatie en de omslag bij Rachel vind ik goed beschreven, met name in de dialoog. De sigaret zie ik ook voor me en de ingehouden ergernis daarover bij Mark.

Niet goed vind ik de, naar mijn smaak, sturing naar de lezer, zoals:
'om Gilles niet in zijn slaap te storen.'
'Ik keek enigszins verwonderd'
'waardoor ik de plotselinge irritatie ...'
'Rachels irritatie nam zichtbaar toe.'
zonder die toevoegingen leeft het meer - laat de lezer zelf een beeld vormen. De dialoog is qua inhoud duidelijk genoeg. Mark zet de muziek zachter en later uit, die handeling zegt voldoende over hem. Het overdreven gerook van Rachel is ook voldoende. Kortom, matig de rol vd schrijver.
Tip: gebruik liever ergernis ipv irriteren - de muziek irriteert Rachel en daar ergert zij zich aan.
tot slot een stijldingetje, de 1e zin:

Citaat:

Terwijl Rachel zich in de luie stoel in mijn serre nestelde en Gilles in zijn wagen tussen slaap en wakker bungelde, stond ik in de keuken een verse fles chardonnay te ontkurken.

de constructie is 'terwijl ... stond ... ontkurkte.' Het idee is mogelijk aan te geven dat de dingen tegelijk gebeuren, het resultaat is een slepende zin, die juist traagheid oproept en met een anticlimax eindigt.
(Rachel nestelde zich in de luie stoel in de serre en Gilles bungelde in zijn wagen tussen slaap en wakker. In de keuken ontkurkte ik een (vers fles) Chardonnay. Op de achtergrond klonk enz.
Mark is tevreden, sfeer en decor zijn klaar voor de scene die haaks staat op de beleving van Mark (het conflict).

succes

FrankJacobs
Laatst aanwezig: 7 weken 3 dagen geleden
Sinds: 12 Mrt 2018
Berichten: 18

Dank Jan! Net als je vorige commentaar zeer gewaardeerd.

marlie
Laatst aanwezig: 1 jaar 15 weken geleden
Sinds: 29 Okt 2015
Berichten: 1656

Frank,

Om bij de gevoelens te blijven, zie/voel ik in het grootste deel vd tekst ergernis van beide kanten.

En ja, er is een enkele keer (meer zie ik niet?) cynisme die hp niet uitspreekt om de vrede te bewaren:
'Ik vroeg me af of Gilles’ onderbewustzijn ook alles ruikt, maar het leek me niet het moment om dat aan Rachel te vragen.' Aardige hp! Ik weet niet of ik als moeder mijn mond zou kunnen houden, als er iemand voortdurend sigaretten rookt bij een baby. Of het nu roken is als verslaving of een continu roken om de ergernis duidelijk te maken. Ik vind het dus wel gepast, even goed past het in het geheel, zelfs al is hp niet de vader.

Iets anders:
'Ik keek enigszins verwonderd richting de serre. ‘Natuurlijk. Maar ik dacht dat jij deze muziek ook mooi vindt?’ Rachel draaide zich in de stoel mijn richting op, ...'
Ik (persoonlijk) vind dat Nederlanders (in het algemeen) veel gebruik maken van 'richting.' Je kijkt naar iets of je kijkt er niet naar. Zit ik altijd met die voorbeeldzin in mijn hoofd: ze loopt richting kerk. Waar voor mij het verschil zit met 'ze loopt naar de kerk', is dat ze met de richting kerk wel de richting uitloopt maar plots naar links of rechts kan lopen.
'Ik keek naar haar. 'Natuurlijk. Maar ik dacht ... enz' Rachel draaide zich in haar stoel. (En de rest vd zin schrappen) 'Weet je wel hoe... enz'

'Ik keek verwonderd om. ‘Maar we zouden toch samen eten?'
Mss de eerste zin schrappen? Hp zit naast haar, dan staat ze op om spullen te verzamelen. Het omkijken vind ik iets hebben van over zijn schouder kijken, wat niet van toepassing is. De verwondering zit hier al in zijn vraag. Of desnoods een 'Wat doe je nu? We zouden toch samen eten?'

He who knows others is wise. He who knows himself is enlightened. (Lao Tzu - Te Tao Ching 3.3).
'When in doubt, have a man come in with his gun' (Raymond Chandler)

FrankJacobs
Laatst aanwezig: 7 weken 3 dagen geleden
Sinds: 12 Mrt 2018
Berichten: 18
marlie schreef:

Frank,

Om bij de gevoelens te blijven, zie/voel ik in het grootste deel vd tekst ergernis van beide kanten.

En ja, er is een enkele keer (meer zie ik niet?) cynisme die hp niet uitspreekt om de vrede te bewaren:
'Ik vroeg me af of Gilles’ onderbewustzijn ook alles ruikt, maar het leek me niet het moment om dat aan Rachel te vragen.' Aardige hp! Ik weet niet of ik als moeder mijn mond zou kunnen houden, als er iemand voortdurend sigaretten rookt bij een baby. Of het nu roken is als verslaving of een continu roken om de ergernis duidelijk te maken. Ik vind het dus wel gepast, even goed past het in het geheel, zelfs al is hp niet de vader.

Iets anders:
'Ik keek enigszins verwonderd richting de serre. ‘Natuurlijk. Maar ik dacht dat jij deze muziek ook mooi vindt?’ Rachel draaide zich in de stoel mijn richting op, ...'
Ik (persoonlijk) vind dat Nederlanders (in het algemeen) veel gebruik maken van 'richting.' Je kijkt naar iets of je kijkt er niet naar. Zit ik altijd met die voorbeeldzin in mijn hoofd: ze loopt richting kerk. Waar voor mij het verschil zit met 'ze loopt naar de kerk', is dat ze met de richting kerk wel de richting uitloopt maar plots naar links of rechts kan lopen.
'Ik keek naar haar. 'Natuurlijk. Maar ik dacht ... enz' Rachel draaide zich in haar stoel. (En de rest vd zin schrappen) 'Weet je wel hoe... enz'

'Ik keek verwonderd om. ‘Maar we zouden toch samen eten?'
Mss de eerste zin schrappen? Hp zit naast haar, dan staat ze op om spullen te verzamelen. Het omkijken vind ik iets hebben van over zijn schouder kijken, wat niet van toepassing is. De verwondering zit hier al in zijn vraag. Of desnoods een 'Wat doe je nu? We zouden toch samen eten?'

Goede punten, Marlie. Ik ga er rekening mee houden. Dank!

Yrret
Laatst aanwezig: 14 min 58 sec geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 6050
FrankJacobs schreef:

Bovendien vind ik dat je de proeflezer beïnvloedt wanneer je gericht vraagt.

Veel proeflezers hebben al een opwaardering ontvangen. Dat is het ongericht feedback geven. Zij lezen de vragen van de topic-starter en geven "ongevraagd feedback" op zaken als bijvoorbeeld; "Het cynisme druipt ervan af."

FrankJacobs schreef:

Voorbeeld: wat ik eigenlijk wil weten is of mijn cynisme (dat is een stijlelement waar ik nogal veel gebruik van maak, ook in de teksten waarmee ik mijn brood verdien) in deze tekst nog wel gepast is. Door de vraag zo te stellen, zet ik er als het ware met een gele marker kringen omheen en is de lezer dus bevooroordeeld. Ik heb liever dat iemand ongeholpen opmerkt dat mijn toontje wel erg cynisch is, of iets dergelijks.

De meningen zijn verdeeld [in misschien wel 1001 stukjes] over het begrip cynisme. Niet iedere topic-starter is blij met een opmerking als; [dezelfde] "Het cynisme druipt ervan af."

FrankJacobs schreef:

Spontane herkenning is veel waardevoller dan geholpen.
Dat is mijn manier om meer waardevolle feedback te krijgen.

Daar zit een [heel kleine] kern van waarheid in. Als er 4 proeflezers reageren op jouw topic - en niemand merkt het cynisme op - wil dat niet zeggen dat jouw verhaal geen cynisme bevat? Toch?

De andere kant kan zijn - als er van de 4 proeflezers, 1 lezer een opmerking maakt over cynisme - kan dat ook een hyper-gevoelig mens zijn die de werkelijke [hardvochtigheid] wereld al lang uit de weg gaat en uitsluitend op digitale Mindfulness sokken surft.

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

Thérèse
beheerder
Laatst aanwezig: 12 uren 53 min geleden
Sinds: 2 Aug 2009
Berichten: 5932
FrankJacobs schreef:

Uiteindelijk wil iedereen hetzelfde weten

Dit is een onhoudbare aanname.

FrankJacobs schreef:

Bovendien vind ik dat je de proeflezer beïnvloedt wanneer je gericht vraagt.

Het gaat bij proeflezen niet enkel om inhoudelijke feedback.

FrankJacobs schreef:

... wat ik eigenlijk wil weten is of mijn cynisme (dat is een stijlelement waar ik nogal veel gebruik van maak, ook in de teksten waarmee ik mijn brood verdien) in deze tekst nog wel gepast is.

Dit is op zich een goede, gerichte feedbackvraag. Die had je bij het fragment kunnen (moeten) plaatsen.

FrankJacobs schreef:

Door de vraag zo te stellen, zet ik er als het ware met een gele marker kringen omheen en is de lezer dus bevooroordeeld. Ik heb liever dat iemand ongeholpen opmerkt dat mijn toontje wel erg cynisch is, of iets dergelijks. Spontane herkenning is veel waardevoller dan geholpen.

Wat je in feite weten wilt, is of je bedoeling - in dit geval het gebruiken van een cynische toon c.q. stijl - geslaagd is.

Proeflezen gaat niet om verrassing en/of spontaniteit. Dat is een effect dat je wilt bewerkstelligen bij de lezer voor wie je uiteindelijk die tekst schrijft - en dat is in een latere fase aan de orde. Proeflezen is bedoeld om je tekst op menig niveau te optimaliseren.

Je hoeft de proeflezer niet voor te kauwen wat je graag weten wilt. Je kunt de vraag ook in algemene bewoordingen stellen, waarna mogelijk in de reacties van de forummers een bevestiging of ontkenning van je bedoeling naar voren komt.

FrankJacobs schreef:

Dat is mijn manier om meer waardevolle feedback te krijgen.

Neem de regels van proeflezen (nog) eens door. Ze zijn er niet voor niets. Dus graag bij het plaatsen van een proefleesfragment een gerichte feedbackvraag toevoegen.

Psychologie van het personage - wat is het en hoe beschrijf je het? Lees het hier: https://www.mboox.nl/blog/https:--www.mboox.nl-sep...

Charlesmagne
Laatst aanwezig: 1 jaar 25 weken geleden
Sinds: 17 Jan 2018
Berichten: 48

THERESE -beheerder

Kies jij de "auteurs" uit waarop je wil reageren? Waarom? Waarom laat je anderen links liggen? Anderen die soms beter zijn dan zij waarop je uitgebreid reageert

Mender Marinus
Laatst aanwezig: 24 weken 6 uren geleden
Sinds: 4 Jan 2016
Berichten: 224

@Charlesmagne,

Het is me opgevallen dat je zelf nog nooit iets hebt geplaatst. En dat ongeveer de helft van je reacties zonder uitzondering lovend zijn over een en dezelfde persoon. Je andere reacties zijn vaak irrelevant en hebben niets met het bijbehorende proefleesstuk te maken. Zoals deze.

Dat vind ik heel bijzonder. Je zou bijna denken dat jij en Madam elkaar wel heel erg goed kennen, ook los van dit forum. Ook nog nooit tegelijk online gezien trouwens. Als ik een beheerder was, zou ik op zijn minst even de IP-adressen checken. Het zal toch niet.

@Frank Jacobs: Excuus, deze post is minstens zo irrelevant als die van Charlesmagne, maar dit moest er even uit.

Vriendelijks,

Mender Marinus

Het leven is nu eenmaal niet in een oneliner te vatten.

Diana Silver
Laatst aanwezig: 11 uren 1 min geleden
Sinds: 8 Nov 2010
Berichten: 4962

Mijn manier van feedback geven is te vragen naar wat de schrijver probeerde te doen, en te kijken of ik dat terugzie. Ik kan slechts hopen dat je het daarmee niet waardeloos vindt.

Ik denk dat Rachels onredelijkheid gepast is. Het loopt alle spuigaten uit zonder een greintje zelfreflectie en daarmee schemert duidelijk door dat er meer achter zit, dat er iets met Rachel aan de hand is.

Ik vraag me wel iets over Gilles af. Je schrijft in de inleiding dat dit de eerste tekenen zijn dat er iets niet lekker gaat met Rachel. Maar zoals ik hem hier lees, gedraagt hij zich alsof hij al lang weet dat Rachel een persoonlijkheidsstoornis heeft. Specifiek op het punt waar hij zegt "Maar we zouden toch samen eten" - waarom wil hij nog met haar samen eten? Is hij niet in het minst geïrriteerd? En ook niet verward over waarom ze zo doet? Waar haalt hij dat ongelooflijke geduld vandaan?
Mijn punt is: als ik als lezer doorheb dat er iets met Rachel aan de hand is, dan komt de ik-persoon al snel ongeloofwaardig over wanneer hij níet aanvoelt wat ik als lezer wel aanvoel. Daarom denk ik dat je dit stuk zou kunnen verbeteren door Gilles' reactie op Rachel meer invoelbaar te maken.

Waar waren we gebleven?

Yrret
Laatst aanwezig: 14 min 58 sec geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 6050
FrankJacobs schreef:

Rachel klokte haar glas in één teug voor driekwart leeg [...]

Klokte?

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

marlie
Laatst aanwezig: 1 jaar 15 weken geleden
Sinds: 29 Okt 2015
Berichten: 1656

Diana,

ik denk wel dat ik je begrijp maar beginnend met de muziekkeuze is hp (de ik-persoon trouwens, niet Gilles) enkel verwonderd. Hij verbaast zich vervolgens meer en meer over haar, maar volgens mij denkt het ik-personage nog niet verder (waarom zou hij ook?) en beschouwt haar manier van doen als overbescherming vd kleine. Hp blijft gemoedelijk, dat lees je in 'je zult het vast beter weten.' Waar het Gilles betreft, is hp mss nog onwetend hoe met klein mannen om te gaan.

Dan volgt er idd die ommekeer, als ze out-of-the-blue zegt dat ze naar beneden gaat. Het zou mss anders overkomen als er na 'Even wat rust en frisse lucht.' iets zou volgen in de trant van 'Ik keek op mijn horloge en fronste. We waren nog geen half uur binnen.' Er kan evt een onuitgesproken vraag hangen naar het slot toe.
Zoiets als
' ... haalde hem van de rem en rolde hem zonder nog wat te zeggen de hal in, naar de lift. Ik keek hen in opperste verbazing na en vroeg me af wat er nu net was gebeurd. De plakroller kleefde aan mijn trui, zoals er aan Rachel een kantje hing dat me nog niet eerder was opgevallen.'

Nu ja, het is aan Frank om er zijn gedachten over te laten gaan!

He who knows others is wise. He who knows himself is enlightened. (Lao Tzu - Te Tao Ching 3.3).
'When in doubt, have a man come in with his gun' (Raymond Chandler)

FrankJacobs
Laatst aanwezig: 7 weken 3 dagen geleden
Sinds: 12 Mrt 2018
Berichten: 18
Diana Silver schreef:

Ik vraag me wel iets over Gilles af. Je schrijft in de inleiding dat dit de eerste tekenen zijn dat er iets niet lekker gaat met Rachel. Maar zoals ik hem hier lees, gedraagt hij zich alsof hij al lang weet dat Rachel een persoonlijkheidsstoornis heeft. Specifiek op het punt waar hij zegt "Maar we zouden toch samen eten" - waarom wil hij nog met haar samen eten? Is hij niet in het minst geïrriteerd? En ook niet verward over waarom ze zo doet? Waar haalt hij dat ongelooflijke geduld vandaan?
Mijn punt is: als ik als lezer doorheb dat er iets met Rachel aan de hand is, dan komt de ik-persoon al snel ongeloofwaardig over wanneer hij níet aanvoelt wat ik als lezer wel aanvoel. Daarom denk ik dat je dit stuk zou kunnen verbeteren door Gilles' reactie op Rachel meer invoelbaar te maken.

Je bedoelt Mark denkt ik, Gilles is de baby ;-)
Ik begrijp je punt, maar kan het verklaren. De ik-persoon vertelt het verhaal in retrospectief. Wanneer hij dit verhaal reproduceert, is hij dus niet alleen meer ik-persoon, maar ook alleswetende verteller.

FrankJacobs
Laatst aanwezig: 7 weken 3 dagen geleden
Sinds: 12 Mrt 2018
Berichten: 18
marlie schreef:

Diana,

ik denk wel dat ik je begrijp maar beginnend met de muziekkeuze is hp (de ik-persoon trouwens, niet Gilles) enkel verwonderd. Hij verbaast zich vervolgens meer en meer over haar, maar volgens mij denkt het ik-personage nog niet verder (waarom zou hij ook?) en beschouwt haar manier van doen als overbescherming vd kleine. Hp blijft gemoedelijk, dat lees je in 'je zult het vast beter weten.' Waar het Gilles betreft, is hp mss nog onwetend hoe met klein mannen om te gaan.

Dan volgt er idd die ommekeer, als ze out-of-the-blue zegt dat ze naar beneden gaat. Het zou mss anders overkomen als er na 'Even wat rust en frisse lucht.' iets zou volgen in de trant van 'Ik keek op mijn horloge en fronste. We waren nog geen half uur binnen.' Er kan evt een onuitgesproken vraag hangen naar het slot toe.

marlie schreef:

De plakroller kleefde aan mijn trui, zoals er aan Rachel een kantje hing dat me nog niet eerder was opgevallen.'

Haha :-)

FrankJacobs
Laatst aanwezig: 7 weken 3 dagen geleden
Sinds: 12 Mrt 2018
Berichten: 18
Yrret schreef:
FrankJacobs schreef:

Rachel klokte haar glas in één teug voor driekwart leeg [...]

Klokte?

Klokken: zo snel drinken dat je keel klok-klok-klok zegt.

Yrret
Laatst aanwezig: 14 min 58 sec geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 6050
FrankJacobs schreef:
Yrret schreef:
FrankJacobs schreef:

Rachel klokte haar glas in één teug voor driekwart leeg [...]

Klokte?

Klokken: zo snel drinken dat je keel klok-klok-klok zegt.

Oké, maar is dat dan in één teug?

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

Elza
Laatst aanwezig: 33 weken 6 dagen geleden
Sinds: 1 Dec 2014
Berichten: 308

Hoi Frank,

Ik herken wat Diana zegt. Je geeft aan dat de verteller alwetende verteller is, maar waarom maakt dat een verschil in deze? Dat hij nu alwetend is, verandert toch niets aan zijn verwarring toen? Als hij toen niet in verwarring raakte, dan moet daar ook een verklaring achter zitten, die past bij het personage en niet bij de rol van verteller.

Verder vind ik het een heel mooi neergezet beeld van de vrouw! Het onvoorspelbare (juist daarom verwacht ik meer verwarring, zeker als het eerst tekenen zijn en de hp haar nog niet echt zo kent?), de plotselinge omslag en vooral de verklaring, die ze geeft. Mooi!

Verder eens met janpmeijers: minder uitleggen (verwonderd, irritatie, om hem niet te storen, zag de irritatie) maakt het veel krachtiger. De dialoog is daarin sterk.
En... tussen slaap en wakker 'bungelen'? Juist omdat hij stevig in zijn wandelwagen ligt, past het woord niet, wat mij betreft.

Hartelijke groet, Elza

FrankJacobs
Laatst aanwezig: 7 weken 3 dagen geleden
Sinds: 12 Mrt 2018
Berichten: 18
Yrret schreef:
FrankJacobs schreef:
Yrret schreef:
FrankJacobs schreef:

Rachel klokte haar glas in één teug voor driekwart leeg [...]

Klokte?

Klokken: zo snel drinken dat je keel klok-klok-klok zegt.

Oké, maar is dat dan in één teug?

Ik heb daar geen ervaring in (tenminste niet met wijn) ;-) Maar ja, ik beschouw alles wat er gebeurt tussen het glas aan je lippen zetten en het er weer vanaf halen als één teug. Maar als die definitie niet klopt, correct me.

FrankJacobs
Laatst aanwezig: 7 weken 3 dagen geleden
Sinds: 12 Mrt 2018
Berichten: 18
Elza schreef:

Hoi Frank,

Ik herken wat Diana zegt. Je geeft aan dat de verteller alwetende verteller is, maar waarom maakt dat een verschil in deze? Dat hij nu alwetend is, verandert toch niets aan zijn verwarring toen? Als hij toen niet in verwarring raakte, dan moet daar ook een verklaring achter zitten, die past bij het personage en niet bij de rol van verteller.

Verder vind ik het een heel mooi neergezet beeld van de vrouw! Het onvoorspelbare (juist daarom verwacht ik meer verwarring, zeker als het eerst tekenen zijn en de hp haar nog niet echt zo kent?), de plotselinge omslag en vooral de verklaring, die ze geeft. Mooi!

Verder eens met janpmeijers: minder uitleggen (verwonderd, irritatie, om hem niet te storen, zag de irritatie) maakt het veel krachtiger. De dialoog is daarin sterk.
En... tussen slaap en wakker 'bungelen'? Juist omdat hij stevig in zijn wandelwagen ligt, past het woord niet, wat mij betreft.

Hartelijke groet, Elza

Dank, Elza.

Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!
  • THEMA Kan schrijven je leven redden?
  • Hoe beschrijf je emoties?
  • Zo vind je een uitgever die bij je past
  • Zo belangrijk zijn de eerste 10 pagina's
  • Schrijftips van Anne-Gine Goemans
  • Schrijftechniek: vertellen en vertonen
  • Taaltips: taal en logica

Dit nummer verschijnt omstreeks 6 december oktober. Nog geen abonnee? Meld je aan vóór maandag 25 november 16:00 uur, dan krijg je dit nummer thuis!

Introductiekorting!