Start » Proeflezen » [Reisverhaal] Texel

[Reisverhaal] Texel

Door: Arjen Pennist
Op: 17 september 2017

Reisverhaal van een tweedaagse mini vakantie met mijn vriendin op Texel.

Bronnen: Wikipedia en herinneringen.

-Komt het over als een reisverhaal?

-Is de structuur van het verhaal goed? (Tijdsprongen; alinea indeling )

Alvast bedankt.

Fragment: 

De dieselmotoren ronkten, toen de stuurman de veerboot tussen de pilaren van de steiger manoeuvreerde. We snoven ongewild de diesel dampen, vermengt met zeelucht op.
Bij het fietsenverhuur bedrijf ‘Veerhaven Texel,’ huurde we twee fietsen. Zetten onze koers uit richting De Cocksdorp, waar we een kamer in hotel Molenbos hadden gereserveerd.

Daar bezochten we de prachtige rood gekleurde vuurtoren Eierland. Deze was te vinden op het noordelijkste puntje van het eiland Texel, aan de Vuurtorenweg te De Cocksdorp. De naam is ontleend aan de locatie: het voormalige eiland Eierland.
Naar aanleiding van de brochure Kust en Gevaar van Johannes Ludovicus Kikkert, notaris, griffier en lid van de Provinciale Staten werd een vuurtoren goedgekeurd. De eerste steen werd gelegd door de ontwerper Quirinus Harder op 25 juli 1863. De toren is gebouwd op een duin van 20 meter hoog. Op 1 november 1864 is de vuurtoren door Kikkert zelf ontstoken. Op dat moment was de afstand tussen de toren en de zee nog 3000 meter.
Tot 1910 brandde de vuurtoren op petroleum. In 1927 werd dit vervangen door pharoline. Daarna werd de toren geëlektrificeerd.

Vanaf ons hotel Molenbos in De Cocksdorp bezochten we ook het natuur gebied De Slufter. Dit is een uniek gebied dat in open verbinding staat met de Noordzee. Na een aantal mislukte pogingen om er een landbouwpolder van te maken, werd aan het begin van de 20e eeuw besloten het zeegat open te laten. Het Sluftergebied bestaat uit een krekenstelsel dat soms na een storm onder water staat. Kenmerkend is de kweldervegetatie met planten als zoutmelde, zeekraal, de geurige zeealsem en het lamsoor, waarvan de bloemen in de zomer het hele gebied paars kleuren. Het grootste deel van De Slufter wordt als vogelbroed en -rustgebied beheerd; alleen het zuidelijke gedeelte is vrij toegankelijk. In het noordelijke stuk broeden veel vogels, zoals eidereend, bergeend en kluut. In de Sluftergeul leven zeedieren als krabben, garnalen en platvis.

Op de tweede dag onderweg naar Den Hoorn bezochten we Het Nationaal Park Duinen van Texel in De Koog. Dit was een afwisselend landschap met veel natte duinvalleien tussen droge duinen, bossen, heidevelden, kwelders en een uitgestrekte strandvlakte. Vele soorten planten en dieren hebben in dit gevarieerde gebied hun plek gevonden. De weidsheid van zee en strand, de beslotenheid van bossen en het uitgestrekte duinlandschap maken van het Nationaal Park Duinen van Texel een prachtig gebied om te bezoeken en een waardevol gebied om te beschermen.

In het restaurant BOSQ hebben we genoten van een heerlijk diner. Dit restaurant is aan te bevelen. Het ligt op een unieke locatie in Den Hoorn, aan de rand van Nationaal Park ‘De duinen van Texel.’

In ’t Horntje hebben we onze fietsen ingeleverd en op de veerboot Texelstroom gestapt richting huis.
De TESO onderhoudt sinds 1907 de bootdienst tussen Texel en Den Helder. In totaal hebben 15 eigen schepen vanaf die tijd de overtocht tussen het eiland en de vaste wal verzorgd. Vanwege de voortdurend stijgende vraag naar vervoer werden de schepen door de jaren heen steeds groter.

Thuis konden we vredig terug kijken naar onze mooie en leerzame mini vakantie op Texel.

Reacties

Yrret
Laatst aanwezig: 1 uur 46 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 5105
Arjen Pennist schreef:

-Is de structuur van het verhaal goed?

Het is niet zo`n lang verhaal - daarom vallen de herhalingen op. Ik weet dat het over Texel gaat!

Arjen Pennist schreef:

Daar bezochten we de prachtige rood gekleurde vuurtoren Eierland. Deze was te vinden op het noordelijkste puntje van het eiland Texel, aan de Vuurtorenweg te De Cocksdorp. De naam is ontleend aan de locatie: het voormalige eiland Eierland.
Naar aanleiding van de brochure Kust en Gevaar van Johannes Ludovicus Kikkert, notaris, griffier en lid van de Provinciale Staten werd een vuurtoren goedgekeurd. De eerste steen werd gelegd door de ontwerper Quirinus Harder op 25 juli 1863. De toren is gebouwd op een duin van 20 meter hoog. Op 1 november 1864 is de vuurtoren door Kikkert zelf ontstoken. Op dat moment was de afstand tussen de toren en de zee nog 3000 meter.
Tot 1910 brandde de vuurtoren op petroleum. In 1927 werd dit vervangen door pharoline. Daarna werd de toren geëlektrificeerd.

Dit ben jij. Je gebruikt wiki als bron. Dat is niet helemaal correct. Want!

Wiki schreef:

De vuurtoren Eierland staat op het noordelijkste punt van het eiland Texel, aan de Vuurtorenweg ten noorden van de woonkern De Cocksdorp. De naam is ontleend aan de locatie: het voormalige eiland Eierland.
Naar aanleiding van de brochure Kust en Gevaar van Johannes Ludovicus Kikkert, notaris, griffier en lid van de Provinciale Staten werd een vuurtoren goedgekeurd. De eerste steen werd gelegd door de ontwerper Quirinus Harder op 25 juli 1863. De toren is gebouwd op een duin van 20 meter hoog. Op 1 november 1864 is de vuurtoren door Kikkert zelf ontstoken. Op dat moment was de afstand tussen de toren en de zee nog 3000 meter.
Tot 1910 brandde de vuurtoren op petroleum. In 1927 werd dit vervangen door pharoline. Daarna werd de toren geëlektrificeerd.

Wiki is nu geen [!] bron, maar een Kopiëren en Plakken feestje - een Copy en Paste handeling, en dat is mijns inziens een schrijver onwaardig.

De hoeveelheid informatie over Kikkert is ietwat te in dit reisverhaal. De briefwisselingen tussen Kikkert en prins Hendrik der Nederlanden zijn interessanter. Wiki raadplegen of je herinneringen nog kloppen is een goede zaak - de rest is onzin.

Wiki schrijft en helaas jij dus ook; "Tot 1910 brandde de vuurtoren op petroleum. In 1927 werd dit vervangen door pharoline. Daarna werd de toren geëlektrificeerd."

Mijn probleem is nu; Wat was de lichtbron tussen 1910 en 1927?

Bron!

Citaat:

In de Texelse vuurtoren kan men een kleine tentoonstelling bekijken over de verschillende soorten elektrische lampen die sinds 1920 werden gebruikt.

Wie weet wat pharoline is? En ... is dat interessant in een reisverhaal?

Arjen Pennist schreef:

Komt het over als een reisverhaal?

Neen.

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

Uruguru
Laatst aanwezig: 6 uren 47 min geleden
Sinds: 21 Dec 2012
Berichten: 152
Citaat:

-Komt het over als een reisverhaal?

Nee, het komt over als een reis brochure. Toeristen informatie van het dicterende en belerende soort.

Citaat:

-Is de structuur van het verhaal goed? (Tijdsprongen; alinea indeling )

Ik heb er nauwelijks een mening over. Het is een opsomming in chronologische volgorde van plaatsen die je bezocht hebt. Noch fout, noch goed. Spannend is de structuur niet, wel helder.

Ik zie af van mierenneuken op woord of zinsniveau. Wat ik mis is beleving. Te veel Wikipedia en te weinig Arjen Pennist.

Ik wil zwoegend achter je aan die bedompte trap van de vuurtoren bestijgen, om boven hijgend te genieten van het toch nog onverwachte uitzicht. Ik wil de meeuwen horen krijsen, de stormvogels zien glijden op de wind. Die zilte wind die je terugvoert naar de schoot van die ene ware liefde op dat andere eiland. Ze is het nooit geworden. Je kijkt naar je vrouw die bleekjes naast je staat te staren naar de branding. Ze heeft zich zonder morren achter je aan gesleept die trap op, ondanks haar slechte knieën, en je bent haar dankbaar voor haar kameraadschap en haar loyaliteit. Je stelt haar voor vanavond samen te dineren in restaurant BOSO.

Jullie fietsen de Slufter in en komen erachter dat fietsen en kwelders niet goed samengaan. ‘De Veerhaven Texel’ zal er niet blij mee zijn. Oh, had je maar laarzen meegenomen, je zakt tot aan je enkels in de modder.

Misschien wordt je belaagd door een wilde horde steltlopers die hun broedsel proberen te beschermen. (lol)

Wat was dat trouwens voor fietsenverhuur bedrijf? Een onooglijke balie verscholen tussen twee pakhuizen aan de kade? Of een oude fabriekshal volgestampt met rijwielen? Bergen fietsen voor de deur? Lekker kneuterig, of strak formeel?

De kaart waarop je de routes probeert uit te stippelen waait uit je handen. Gelukkig zijn de routes zo simpel dat het ook met een besmeurde en verscheurde kaart nog lukt. Of alles is zo goed bewegwijzerd dat je helemaal geen kaart nodig hebt. Maar misschien was een kaart toch van pas gekomen, want je google maps werkt niet in De Koog, etc. etc.

Arjen, trek je mijn kritiek niet al te zeer aan. Het moge duidelijk zijn: in een reisverslag lees ik liever een persoonlijk wedervaren dan een opsomming van feiten. Bedankt voor het plaatsen van je verhaal.

Arjen Pennist
Laatst aanwezig: 13 uren 35 min geleden
Sinds: 6 Dec 2016
Berichten: 116

Yrret en Uruguru,

Bedankt voor jullie mening over het reisverhaal.
Ik heb er weer veel van geleerd.

Bij een eventuele volgend reisverhaal ga ik het heel anders aanpakken.

Nogmaals bedankt.

Storytelling in 12 stappen

Essentieel voor (tekst)schrijvers!

Meer over dit boek
Literair tijdschrift Alice, onderdeel van Schrijven Magazine

Stuur je allerbeste verhaal of gedicht in naar ons eigen literaire tijdschrift.

Meer informatie
Jouw verhaal laten bespreken in Schrijven Magazine?

Stuur het in voor Tekstuur Proza!  Meer informatie vind je in Schrijven Magazine.

Word nu abonnee!
Alice, het literaire tijdschrift van Schrijven Magazine

Voortaan in iedere editie van Schrijven Magazine!

Lees meer