Start » Proeflezen » [non-finctie] kanker is klote

[non-finctie] kanker is klote

Door: Lucy
Op: 4 maart 2018

Het begin stuk van het eerste hoofdstuk van mijn boek wat bijna klaar is. Ik ben benieuwd of het pakkend geschreven is en of je aan het eind van dit stukje de behoefte hebt om verder te lezen. (zelf vind ik dit op het moment moeilijk te beoordelen, aangezien ik mijn werk zelf al 50x opnieuw heb gelezen..) Het is non-fictie, dus verhaallijn ideeën heb ik niets aan wink. Verder ben ik wat dyslectisch en een spellings controllen is nog afwezig, dat gebeurt zodra het helemaal af is, dus hoeft nu nog niet! Suggestisch voor uitgevers zijn ook welkom! Alvast bedankt!

Fragment: 

WHEN LIFE BECOMES A TWISTED MYSTERY

S’ochtends word ik wakker van Nicole, die rechts naast me ligt te babbelen. Er schijnt al zonlicht door de pikzwarte gordijnen in onze slaapkamer. Ik knuffel haar nog even en geef haar een kusje op haar wangetje.
'Papa?' vraagt ze.
'Papa is al centjes verdienen.' fluister ik naar haar.
Aan mijn linker kant ligt David nog te maffen. Ik ben vrij vandaag, we hebben geen haast, dus ik laat hem lekker slapen. Ik loop de keuken in. De velle ochtendzon schijnt hier vol het keukenraam door. Koffiezetapparaat aan, krakende, verse koffie boontjes, en dan die koffie geur, mmm! Ik vul een roze en een blauwe fles met warme melk en dan snel terug naar het grote bed. Altijd krijg ik koude voeten van die grauwe laminaat vloer. En koude benen, omdat de kachel s’ochtends –jammer genoeg- niet aan word gezet door kaboutertjes. Terug in bed kruip ik snel weer onder de dekens. Ik pak mijn telefoon om de updates van vanochtend te checken op Facebook, party foto’s te bekijken van kinderloze vrienden op Insta en binnen gekomen Whats-appjes te beantwoorden. Mevrouw lurkt met veel geluid haar fles leeg terwijl ze mij observeert, ik glimlach naar haar en ontdek dan een gek appje.

Mama: Zou je straks even langs kunnen komen? Het liefst zonder kids.

Meteen krijg ik zo'n onderbuik gevoel. Er is iets mis. Waarom zou ze anders vragen of ik zonder kinderen kan komen? Met opa gaat het al een hele tijd niet goed. Zou hij overleden zijn? Please niet, zeg! Oma zou dat echt niet trekken! En dan zit ze daar, helemaal alleen, in Zeeland, twee uur rijden van ons vandaan. Ze heeft niet eens een rijbewijs! My god. Oké, rustig. Je weet eigenlijk nog helemaal niks.

Ik waggel de acht trappen binnen het trappenhuis van onze flat af, met een kind aan elke hand. Beneden aangekomen zet ik ze op de fiets. Wat een heerlijk september weer. Het is lekker warm in de zon, misschien kunnen we vanmiddag wel even naar de kinderboerderij. Tenminste, als er niemand overleden blijkt te zijn. Ik fiets die hele driehonderd meter vanaf ons flatje naar mijn moeders huis en laadt voor haar voordeur de kinderen weer van de fiets. Wanneer ik richting de voordeur loop, voel ik toch wat lood in mijn schoenen zitten.
'Hee mam.' zeg ik. David en Nicole krijgen een intense oma knuffel, een kus en worden dan ontdaan van hun warme jassen en schoenen. Er hangt een hele zware sfeer in huis, waar de kinderen hopelijk niks van meekrijgen.
'Ik denk dat ik al weet wat er is, mam'.
'Ja?'.
'Ja, ik denk het wel.' Doelend op opa. Floris, mijn jongste broer, word ook naar beneden geroepen en we gaan beide op de vel rode bank in de woonkamer zitten. Tommy, mijn andere broer is er niet bij. Mama gaat tegen over ons zitten. Haar gezicht staat heel ernstig. 'Ik weet niet zo goed hoe ik dit allemaal moet zeggen jongens, dus ik zeg het maar gewoon.' Ja, komt u maar, opa is dood, ik wist het vanochtend al! schreeuwen mijn gedachten. 'Ik ben deze week naar de dokter gegaan omdat ik eigenlijk al best een tijd pijn heb'. Huh? Jij? Ik dacht dat we het over opa gingen hebben. 'Het is niet goed jongens.' zegt ze hoofdschuddend en met waterige ogen. 'Wat bedoel je, mam?' vraag ik. 'Ik heb al een hele tijd pijn. Hierzo.' zegt ze, wrijvend over haar borst. 'De dokter verwees me naar het ziekenhuis voor foto's. Daar ben ik toen heen gegaan en afgelopen zondag ochtend, stond ze opeens op de stoep met de resultaten van die foto's. ‘Het is echt niet goed jongens.’ zegt ze nogmaals, ‘Er zit iets in mijn long..'
Wat?..

Reacties

PeterFD
Laatst aanwezig: 28 weken 9 uren geleden
Sinds: 20 Mei 2014
Berichten: 1649

goed begin van boek

als openingszin zou ik kiezen voor:
Zou je straks even langs kunnen komen? Het liefst zonder kids

ik ben ontzettend slecht in familierelaties, toch de vraag: zonder kids, maar je neemt ze wel mee

goed spel van verwachting (opa) en werkelijkheid (ma)

dat de dokter op zondagochtend met de foto's langskomt, beetje overtrokken, voor het verhaal onnodig

Peter Fiedeldij Dop, informatieve teksten, verhalen, historische streekromans
redacteur FES Magazine en Elsevier Senioren Nieuwsbrief

'leeghoofd'
Laatst aanwezig: 1 jaar 7 weken geleden
Sinds: 14 Nov 2016
Berichten: 328

Het valt mee om te lezen. (laat de spellingscontroller goed zijn werk doen)
Je eerste alinea zou korter kunnen en in je laatste alinea moet je bij een andere spreker een nieuwe regel nemen.

Nu ga ik geen verhaallijn wijzigen, maar kan je door pikzwarte gordijnen de zon zien schijnen?
Eerst het koffiezetapparaat aanzetten om dan verse koffieboontjes te horen kraken?

It's not that I'm afraid to die, I just don't want to be there when it happens. (W. Allen)

Lucy
Laatst aanwezig: 1 jaar 21 weken geleden
Sinds: 26 Okt 2011
Berichten: 9

Bedankt voor je reactie Peter! Dit is precies hoe het gegaan is maar misschien handiger om er een "Andwoord bericht" bij te zetten, dat is inderdaad beter te begrijpen voor mensen die ons niet kennen. En de dokter stond helaas echt zondag ochtend op de stoep, 1% van mijn verhaal is erbij "verzonnen" voor de loop, helaas dit stukje niet.

Leeghoofd, haha, ja onze gordijnen waren destijds zwart en de zon kwam er nog steeds doorheen zomers, ze vel was die! Maar voor de geloofwaardigheid van sommige misschien de kleur naar donkerblauw veranderen.
En ja, ik zet de koffie machine aan, dan warmt hij op en zodra hij klaar is druk ik op een knopje waardoor hij de boontjes maalt en daarna koffie zet. Zo'n gek high-tech apparaat! Bedankt voor je reactie en wees niet bang, ik verstuur dit never nooit zonder dat er een spellings controllen is geweest!

Hanek
Laatst aanwezig: 3 dagen 20 uren geleden
Sinds: 6 Sep 2013
Berichten: 718

Beste Lucy, ik vind het verhaal zeer pakkend geschreven. Komt ook omdat het voor mij herkenbaar is. Ik zou best graag meer hebben gelezen.

www.hanneketerhoven.nl
volg me op twitter

Yrret
Laatst aanwezig: 2 uren 12 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 5965
Lucy schreef:

Het is non-fictie, dus verhaallijn ideeën heb ik niets aan wink.

Vast en zeker heb je niets aan verhaallijn ideeën.
De lijn die je volgt is non-fictie en die lijn volgt de werkelijkheid.

Lucy schreef:

Ik ben deze week naar de dokter gegaan [...]
De dokter verwees me naar het ziekenhuis voor foto's.
Daar ben ik toen heen gegaan en afgelopen zondag ochtend, stond ze opeens op de stoep met de resultaten van die foto's.

Dat zijn heel korte lijnen.

Lucy schreef:

Verder ben ik wat dyslectisch en een spellings controllen is nog afwezig, dat gebeurt zodra het helemaal af is, dus hoeft nu nog niet! Suggestisch voor uitgevers zijn ook welkom!

Gebruik excuses als 'wat dyslectisch' en de afwezigheid van de spellingscontrole niet bij het versturen van je manuscript naar een uitgever. Proeflezers zijn een ietwat minderwaardig volkje en knijpen een enkele keer een oog [soms twee ogen] dicht - tegen 'den vellen' zon.

Lucy schreef:

Floris, mijn jongste broer, word ook naar beneden geroepen en we gaan beide op de vel rode bank in de woonkamer zitten.

Ligt er een rood vel op de bank?

Lucy schreef:

Ik ben benieuwd of het pakkend geschreven is en of je aan het eind van dit stukje de behoefte hebt om verder te lezen.

Het is niet pakkend en ik heb geen enkele behoefte verder te lezen.

Lucy schreef:

Mama gaat tegen over ons zitten. Haar gezicht staat heel ernstig. 'Ik weet niet zo goed hoe ik dit allemaal moet zeggen jongens, dus ik zeg het maar gewoon.' Ja, komt u maar, opa is dood, ik wist het vanochtend al! schreeuwen mijn gedachten. 'Ik ben deze week naar de dokter gegaan omdat ik eigenlijk al best een tijd pijn heb'. Huh? Jij? Ik dacht dat we het over opa gingen hebben. 'Het is niet goed jongens.' zegt ze hoofdschuddend en met waterige ogen. 'Wat bedoel je, mam?' vraag ik. 'Ik heb al een hele tijd pijn. Hierzo.' zegt ze, wrijvend over haar borst.

Het mag iets overzichtelijker.

Lucy schreef:

Mama gaat tegen over ons zitten. Haar gezicht staat heel ernstig.
'Ik weet niet zo goed hoe ik dit allemaal moet zeggen jongens, dus ik zeg het maar gewoon.'
Ja, komt u maar, opa is dood, ik wist het vanochtend al! schreeuwen mijn gedachten.
'Ik ben deze week naar de dokter gegaan omdat ik eigenlijk al best een tijd pijn heb'.
Huh? Jij? Ik dacht dat we het over opa gingen hebben.
'Het is niet goed jongens.' zegt ze hoofdschuddend en met waterige ogen.
'Wat bedoel je, mam?' vraag ik.
'Ik heb al een hele tijd pijn. Hierzo.' zegt ze, wrijvend over haar borst.

Lucy schreef:

kanker is klote

Wat bedoel je klote?

Lucy schreef:

WHEN LIFE BECOMES A TWISTED MYSTERY

Waarom in het Engels? Waarom zo schreeuwerig? Wat heeft MYSTERY met kanker te maken?

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

Lucy
Laatst aanwezig: 1 jaar 21 weken geleden
Sinds: 26 Okt 2011
Berichten: 9

Bedankt Hanek, ik weet niet of ik hier verder nog ga posten maar ik hoop het boek aankomende zomer te versturen naar een aantal uitgevers.

Bedankt voor je feedback Yrret, maar waarom zo RESPECTLOOS, ik begrijp het ook als je gewoon op een normale manier typt zoals degene voor jou.

Charlesmagne
Laatst aanwezig: 1 jaar 17 weken geleden
Sinds: 17 Jan 2018
Berichten: 48

Je bent dus heel tevreden met jezelf. Ik vond het niet te lezen. Daarom ga je het vervolg hier niet verder posten omdat je Yrret met zijn waarheid heel respectloos vond. Je verstuurt je manuscript naar een aantal uitgevers die je feestelijk zullen bedanken omdat het niet te lezen is. Ze hebben wel wat anders te doen dan hun geld in dergelijke brol steken.
Succes.

Lucy
Laatst aanwezig: 1 jaar 21 weken geleden
Sinds: 26 Okt 2011
Berichten: 9

Ik vind het grappig dat jullie het allemaal zo goed weten Charles. Ik dacht dat dit een serieuze site waarin serieuze schrijveRS elkaar feedback geven waar iets mee gedaan kan worden. Duidelijk verpesten figuren zoals jij en je voorgaande vriend dit voor andere. De waarheid die jij benoemt is niks anders dan een mening van Yrret (die jij duidelijk met hem deelt, wat mag), die niet respectloos geformuleerd had hoeven worden. Jullie vergeten even voor jullie eigen gemak het woordje "non-fictie" boven in mijn titel, zodat jullie maar kunnen roepen wat jullie willen. Echt onaardig en nogmaals RESPECTLOOS.

'leeghoofd'
Laatst aanwezig: 1 jaar 7 weken geleden
Sinds: 14 Nov 2016
Berichten: 328

Heftige reacties vragen om heftige weder-reacties.

Lucy, het gaat erom dat drukletters in een tekst op zich heel schreeuwerig overkomen. Ik weet niet of je subtitel noodzakelijk is. Desnoods plaats je hem in cursief. Wordt volgens mij door uitgevers meer geapprecieerd dan drukletters. Verder sprak ik je over een nieuwe regel in de alinea die Yrret onoverzichtelijk vindt. Schrijf en laat eerst nakijken door familie of vriend(in) voor je een stap verder gaat.

Goede moed.

En Charlesmagne,
Iets minder grof moet toch wel kunnen.

It's not that I'm afraid to die, I just don't want to be there when it happens. (W. Allen)

Sholted
Laatst aanwezig: 2 uren 51 min geleden
Sinds: 19 Nov 2012
Berichten: 91

Hallo Lucy. Misschien kun je beter wat gerichtere vragen stellen. Je wilt weten of het pakkend is geschreven en of er de behoefte is om door te lezen. Yrret gaf een antwoord op die vragen. Ik bespeur helemaal geen respectloze houding (laat staan RESPECTLOOS) in zijn comment, of je moet zijn ietwat excentrieke manier van reageren opvatten als een gebrek aan respect. Dat is jammer, want volgens mij maakt hij een aantal zinnige opmerkingen.

Met je vraag 'of het pakkend is' veronderstel ik dat je feedback verwacht over stijl?

Op sommige plaatsen zou je proberen wat origineler te kunnen zijn. Meteen krijg ik zo'n onderbuik gevoel; ... voel ik toch wat lood in mijn schoenen zitten, dat zijn standaardzinnen om de gevoelswereld van je hoofdpersoon te omschrijven. Ik krijg de indruk dat jij de 'ik' bent in dit verhaal. In dat geval heb je het eigenlijk makkelijker dan iemand die over fictieve personages schrijft. Jij hoeft je niet in te leven in een fictief persoon, je hebt dit immers zelf meegemaakt. Vraag je af wat je op de momenten in dit verhaalfragment precies voelde en probeer dat te vervatten in een fraaie zin die ik niet al honderd keer ergens anders heb gelezen.
Je schrijft: Er hangt een hele zware sfeer in huis. Hoe komt die sfeer dan tot uiting? Werk dit verder uit. Bijvoorbeeld: Terwijl normaal de greatest hits van De Leeuw uit de cd-speler schallen, is het nu stil in huis. Mijn broer Floris zit op de felrode bank, starend naar het zwart van het televisiescherm. Hij kijkt niet eens op als ik met de kinderen binnenkom. Misschien denkt hij hetzelfde als ik. Etc.

Om antwoord te geven op je tweede vraag: ik vind de stijl en het onderwerp niet bijzonder genoeg, waardoor ik niet de behoefte heb om verder te lezen.

Overigens raad ik je aan om in het vervolg wel eerst de spelfouten uit je fragment te halen voor je het aan proeflezers voorlegt. Fel schrijven als vel (tot tweemaal toe) komt nogal amateuristisch over en dan mag je nog zo dyslectisch zijn. Als je je boek naar een uitgever wilt opsturen, kijk dan nog eens vijftig keer naar je tekst, of iets minder vaak maar dan wel extra kritisch - misschien nadat je het boek een tijdje hebt weggelegd. Dan kun je er weer met een frisse blik naar kijken.

Succes!

Yrret
Laatst aanwezig: 2 uren 12 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 5965
Lucy schreef:

Bedankt voor je feedback Yrret, maar waarom zo RESPECTLOOS, ik begrijp het ook als je gewoon op een normale manier typt zoals degene voor jou.

Graag gedaan, maar het respectloos zijn van mijn zijde is jouw interpretatie - zijn jouw woorden, waar ik niets in van wat ik heb geschreven of bedacht heb, herken.

Zou je het echt begrijpen - als ik het schreef zoals degene voor mij? Antwoord niet nodig, want ik kan niet schrijven als @Hanek. Jij geeft aan dat je graag [respectvol?] feedback wil zoals @Hanek dat doet.

Hanek schreef:

Beste Lucy, ik vind het verhaal zeer pakkend geschreven. Komt ook omdat het voor mij herkenbaar is. Ik zou best graag meer hebben gelezen.

Dit is inderdaad @Hanek. Een schrijfster die ik hoog waardeer. Een dame die taalbarrières doorbreekt. Uitermate tactvol. Ik lees haar feedback graag. Maar moet ik het dan met haar eens zijn?

Op basis van dit fragment - is het [volgens mij] beslist niet pakkend geschreven. Kanker is niet klote. Als blijkt in jouw vervolgfragmenten dat jij het inderdaad over kanker gaat hebben - want er is nog geen enkele aanwijzing, behalve het klote in jou titel, dat het over kanker gaat.

Lees maar -

Lucy schreef:

Meteen krijg ik zo'n onderbuik gevoel. Er is iets mis.
Met opa gaat het al een hele tijd niet goed.
Zou hij overleden zijn?
My god. Oké, rustig. Je weet eigenlijk nog helemaal niks.

Dit is niet meer dan simpele dagboek "Bladibla" ...

Gaat het nog iets intenser worden - nog pakkender - nog meer menselijke emoties die poëziealbum-taal overstijgen?

Lucy schreef:

Er hangt een hele zware sfeer in huis, waar de kinderen hopelijk niks van meekrijgen.

Ik voel de onzin al naderen. Een moeder die [haar] kinderen onderschat. Hun Oma was iets slimmer - het liefst zonder kids.

Lucy schreef:

Mama: Zou je straks even langs kunnen komen? Het liefst zonder kids.

Komt het kanker-drama al in beeld in dit fragment? Neen!

Lucy schreef:

'Ik ben deze week naar de dokter gegaan omdat ik eigenlijk al best een tijd pijn heb'.
'Ik heb al een hele tijd pijn. Hierzo.' zegt ze, wrijvend over haar borst.
Het is echt niet goed jongens.’ zegt ze nogmaals, ‘Er zit iets in mijn long..'

Er zit iets in haar long. Dat is niet zo best. Vocht? Nicotine? Een filter van een sigaret?

Moet ik van de schrijver nu al de conclusie trekken dat het longkanker is? Mocht je mij nu nog niet begrijpen, Lucy, je plaatst een fragment op proeflezen. Proeflezen! Ik ben geen huil-klank-bord voor andermans problemen en al helemaal niet voor iemand die kanker als klote bestempeld.

Lucy schreef:

Het is non-fictie, [...]

Ja, en ... wat dan nog?

Wil je feedback op wat je schrijft?

Lucy schreef:

Duidelijk verpesten figuren zoals jij en je voorgaande vriend dit voor andere. De waarheid die jij benoemt is niks anders dan een mening van Yrret (die jij duidelijk met hem deelt, wat mag), die niet respectloos geformuleerd had hoeven worden.

Ik neem je het niet kwalijk dat je mijn formulering als respectloos beschouwd. Fout van mij. Ik heb je overschat.

Lucy schreef:

Jullie vergeten even voor jullie eigen gemak het woordje "non-fictie" boven in mijn titel, zodat jullie maar kunnen roepen wat jullie willen. Echt onaardig en nogmaals RESPECTLOOS.

Onzin, Lucy. Ik vergeet niet zo snel iets. Ik roep niet zomaar wat ik wil en al helemaal niet voor mijn eigen gemak.

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

Lucy
Laatst aanwezig: 1 jaar 21 weken geleden
Sinds: 26 Okt 2011
Berichten: 9

Sholted, bedankt voor je feedback! Ik ga het vandaag nog een keer nalezen en bekijken of ik wat interessantere en meer zeggende woorden kan gebruiken om het gevoel te omschrijven.

Daarnaast de druk letters duiden het eerste hoofdstuk aan, ik had niet voorzien wat voor een probleem dit zou zijn hier. Mystery, ruk jij hier uit context yrret. Twisted mystery is wát ik schreef en dat slaat op het mysterie in mama's long. Daarnaast heet dit nog altijd proeflezers en ik had ook niet verwacht dat wat spellihsfouten hier uit gingen maken, Jeez wat had ik dat verkeerd. Ik ga echt geen manuscript naar een uitgever sturen zonder controllen..

Sommige van jullie denken vast dat ik alleen maar blij ben met prijsende reacties, nee, ik ben hier juist gekomen voor feedback. Maar dit was de eerste en laatste keer. Ik kan niet begrijpen hoe je denkt dat het oké is om zo tegen andere te doen. Maar ja, je zit veilig achter je toetsenbord, dus ik begrijp het wel.

Bedankt in ieder geval voor alle serieuze feedback!

Imena
Laatst aanwezig: 3 uren 22 min geleden
Sinds: 10 Jan 2011
Berichten: 453

Hi Lucy,

Je thema zou boeiend kunnen zijn.
Qua schrijstijl en opbouw spreekt het mij niet bijzonder aan.

Los van de spellingsfouten...

Ken je de regel 'schrijven is schrappen'?
Of het gebruik van relevante details?
Het vermijden van clichés? Zoals een hoofdstuk beginnen met opstaan, koffie drinken terwijl de koffie weinig aan het verhaal toevoegt?

Misschien heb je iets aan deze feedback.
Succes.

Imena

PeterFD
Laatst aanwezig: 28 weken 9 uren geleden
Sinds: 20 Mei 2014
Berichten: 1649

Arme Lucy, je ging op straat spelen en je wordt gepest, althans zo ervaar jij dat

als je dadelijk binnen een kopje thee en een koekje hebt gehad, kijk dan nog eens rond op dit forum, het biedt ruimte aan 'al doende leert men', de basis daarvan is dat leden en coaches waardering uiten en opbouwende kritiek leveren
als je wilt buiten spelen moet je daar wel tegen kunnen
van fouten leer je meer dan van lof

ik was als kind ook dyslectisch, ik heb keihard moeten werken om schrijver te worden, non-fiction en de laatste paar jaar voor de lol fictie
wees moedig en zelfkritisch, dan kom je verder

je wilt niet weten hoeveel van mijn artikelen voor kranten en tijdschriften zijn afgewezen
ik snap heel goed hoe jij je voelt, herpak je en begin opnieuw

omdat ik weet hoe lastig spelling is als je een slecht woordbeeld hebt bied ik je aan een wat langer stuk van je boek te corrigeren, alleen op dat aspect
wil je die kans benutten, dan kun je je materiaal aan mij mailen: peter@petervertelt.nl
ik ga me dus niet bemoeien met de inhoud of met de stijl, alleen de spelling en grammatica
ik besteed er enkele uren aan en kijk wel hoever ik kom

we zijn er voor elkaar op dit forum
blijf schrijven
succes, Peter

Peter Fiedeldij Dop, informatieve teksten, verhalen, historische streekromans
redacteur FES Magazine en Elsevier Senioren Nieuwsbrief

Lucy
Laatst aanwezig: 1 jaar 21 weken geleden
Sinds: 26 Okt 2011
Berichten: 9

Bedankt voor de eerlijke feedback Imena! Het is mij wel duidelijk geworden dat ik nog is goed over de juiste worden en formuleringen moet nadenken voor hoofdstuk 1. Ik ga er vandaag voor zitten. De zomer is mijn deadline, dus aan de slag!

Bedankt Peter! Ik kan best tegen feedback, ook negatieve, daar leer je inderdaad alleen maar van! De toon ervan stond me alleen niet aan. Ik denk mede doordat ik nog steeds midden in dit rouw proces zit. Maar goed, we are moving on! Ik vind je aanbod héél lief! Ik zal vandaag een aantal hoofdstukken sturen!

Araglin
Laatst aanwezig: 1 week 5 dagen geleden
Sinds: 20 Jul 2015
Berichten: 96

Ik denk eerder dat je in plaats van 'non-fictie' bedoelde te zeggen: 'waargebeurd verhaal'. Over de spelling en interpunctie is al genoeg gezegd. Ik ben bang dat je iets te hoog hebt ingezet; het is nog veel te vroeg om na te denken over uitgevers en dergelijke. Laat ik vooropstellen dat het verschrikkelijk is wat er is gebeurd en ik wens je alle sterkte bij het verwerken van je verlies, maar op basis van dit fragment heb ik niet de behoefte om meer of verder te lezen. Het klinkt misschien hard, maar een verhaal over iemand die kanker krijgt, is niet zo boeiend om te lezen - tenzij je subliem kunt schrijven of er een twist aan weet te geven. Ik snap dat het jou helpt om alles 'een plekje te geven', dus ga daar vooral mee door.

Lucy
Laatst aanwezig: 1 jaar 21 weken geleden
Sinds: 26 Okt 2011
Berichten: 9

Bedankt voor feedback Araglin. Je hebt gelijk het onderwerp opzich is tegenwoordig (jammer genoeg) niet meer zo bijzonder omdat het zo veel gebeurt. Maar misschien juist daarom zouden er velen misschien herkenning in kunnen zien waardoor het voor hen juist wel interessant word? Bij nader inzien ben ik toch blij dat ik hier heb gepost omdat het me heeft laten inzien dat ik nog verder in mijn rauwe rouw emotie kan graven om dit stuk toch tot een succes te maken! Bedankt smile

Sholted
Laatst aanwezig: 2 uren 51 min geleden
Sinds: 19 Nov 2012
Berichten: 91

Alleen herkenning is voor mij niet genoeg om door een boek te worden gegrepen. Zo'n boek zal me niet verrassen. Als je werkelijk de ambitie hebt om je boek uit te geven, raad ik je aan om van het waargebeurde af te wijken en een originele draai aan het verhaal te geven. Dat zou alleen niet nodig zijn in het geval je een super interessant leven hebt en het waargebeurde verhaal dus op zichzelf al interessant is om te lezen, maar de meesten hebben dat nu eenmaal niet en dan biedt fictie een uitkomst.

Tip: kijk eens naar andere boeken die over kanker gaan, bijvoorbeeld The Fault In Our Stars, Me and Earl and the Dying Girl of A Monster Calls (het thema is opvallend populair in YA; overigens zijn alle drie verfilmd, dus voor het gemak kan je ook de film bekijken) en kijk hoe ziekte slechts een van de elementen van die verhalen vormt.

Lucy
Laatst aanwezig: 1 jaar 21 weken geleden
Sinds: 26 Okt 2011
Berichten: 9

Mijn vinger branden bijna om hier het hele verhaal te typen! Maar ik denk dat ik dat maar tot mijn boek houd. Het verhaal gaat zeker niet alleen om de ziekte maar over ontzettend veel meer! Hopelijk krijg ik het af en word het goed genoeg. Jullie feedback heeft me laten inzien hoe belangrijk de eerste alinea's opzich al zijn, dus ik heb ik nu helemaal aangepast met behulp van jullie tips. Dankjewel daar voor en hopelijk tot "lees"!

Imena
Laatst aanwezig: 3 uren 22 min geleden
Sinds: 10 Jan 2011
Berichten: 453

Hi Lucy,

Het ontbreekt je niet aan enthousiasme en dat is positief.

Ik onderschrijf wat Araglin schrijft; misschien is het te vroeg om aan uitgevers te denken en de tijd te nemen om te stoeien op je teksten en verschillende dingen uit te proberen. Dat zeg ik zonder te weten wat je al hebt uitgeprobeerd uiteraard.

Wat mij bijvoorbeeld opvalt is dat ik letterlijk lees (en dan betrek ik het puur op de tekst en ga ik er aan voorbij dat het een persoonlijk verhaal is) dat de hoofdpersoon een volwassen vrouw is met twee kinderen en de toon van de hoofdpersoon kinderlijk jong klinkt (in mijn beleving).
Is dit de bedoeling?
Wat wil je uitdragen met je boek om als vraag op te werpen.
Herkenning?
Een ontwikkeling van de dochter?
Meestal zijn boeken boeiend doordat een hoofdpersoon een ontwikkeling doormaakt.

En vanuit nieuwsgierigheid; jouw boek is/wordt geschreven vanuit de blik van alleen de dochter? Of ook vanuit andere personen?
Met andere woorden: draait het verhaal om hoe de dochter aan de zijlijn de diagnose en vervolg na diagnose ervaart?
Of draait het verhaal meer om hoe de patiënt de diagnose etc ervaart?

Nogmaals succes maar vooral veel schrijfplezier.

Groet, Imena

Lucy
Laatst aanwezig: 1 jaar 21 weken geleden
Sinds: 26 Okt 2011
Berichten: 9

Beste Imena,
Wat een vragen, haha!
Het boek is geschreven vanuit mijn ogen, ik was 24-25 in deze tijd (volgende week word ik 26). Verder in het boek geef ik aan dat ik relatief jong ben en mijn moeder dus helaas ook.
Het word alleen vanuit mijn ogen geschreven.
Het draai in de eerste hoofdstukken om de diagnose en daarna vooral over wat wij nog met het leven hebben gedaan als familie en hoe mama haar keuzes heeft gemaakt en wat dat voor een consequenties had, mijn moeder was een heel bijzonder persoon niet alleen voor mij maar vooral ook voor haar omgeving en dat word benadrukt.
Hier buiten was het einde dat ze gekent heeft uit een horrorfilm. Dit word een heftige beproeving voor mij om te schrijven maar het gaat het boek een goed einde geven en mij hopelijk afsluiting, daarnaast wil ik de vechtlust van mijn moeder eer aan doen!
Ik ga het afmaken!!
Bedankt voor je nieuwsgierigheid!

Suma
Laatst aanwezig: 4 weken 5 dagen geleden
Sinds: 6 Sep 2007
Berichten: 3625

Lucy, nadat ik deze draad helemaal heb gelezen wil ik toch wat kwijt. In mijn beleving gebruik je dit boek schrijven, als verwerking van wat je / jullie is overkomen tijdens de ziekte en het overlijden van je moeder. Ik heb ervaren dat als je iets schrijft om je eigen emoties te ordenen en te verwerken, je nog te dicht bijstaat van wat er is gebeurd. Emoties zijn goed, maar er zo dicht opstaan is minder om een goed verhaal neer te zetten. Als het klopt wat ik ervaar, zou ik, als ik jou was, nog een tijdje wachten totdat je er zonder al te veel pijn op terug kunt kijken. blush

Geef woorden aan gedachten.

Lees Schrijven Magazine
  • Leer schrijven als Stephen King
  • Alles wat een schrijver moet weten over uitgeverijen
  • Schrijftips van Sander Kollaard (Stadium IV)
  • Wat verdien je aan een boek?
  • Crashcourse publiciteit & promotie
  • De schrijfdip en wat je ertegen kunt doen

Dit nummer niet missen, maar nog geen abonnee? Neem vóór 23 september 16:00 u. een abonnement!

MELD JE AAN
Lees Schrijven Magazine!

Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Meld je aan vóór 23 september!

Word abonnee!