Start » Proeflezen » [misdaad verhaal] De moordenaar deel 2

[misdaad verhaal] De moordenaar deel 2

Door: wilfredbreda
Op: 2 juli 2017

Noopt het om verder te lezen..kan het je aandacht vast houden. Wil je graag weten hoe dit gaat aflopen..verder is ieder commentaar welkom

Fragment: 

Anne Berger was lang en slank had twee lange gebruinde benen. Een zwarte haarschuif hield het lange blonde haar uit haar gezicht. Ze droeg een kort rokje van gebleekte spijkerstof en een halter t shirt die over haar borsten spande en een gedeelte van haar platte buik vrij hield. Ze droeg dure sportschoenen. Het was aan haar te zien dat ze veel tijd doorbracht in de sportschool. Haar tas droeg ze over haar schouder Ze wierp onder het lopen een snelle blik op haar horloge. Over iets meer dan vijf minuten was ze thuis. Dan douchen , even een snelle hap en dan een gezellig avondje met haar vriendinnen. Ze stak een drukke straat over, passeerde toen een paar winkels waar nog net tegen sluitingstijd een paar mensen in en uit liepen.
Vervolgens sloeg ze af naar een smal straatje wat uitkwam op een klein hofje. Achter haar hoorde ze het starten van een motor maar ze schonk er geen aandacht aan. Ze was met haar gedachten bij wat ze wilde gaan eten zo meteen. Ze liet de tas van haar schouder glijden en zocht naar haar sleutels toen ze het geluid hoorde van een openschuivende deur. Tegelijkertijd voelde ze de aanwezigheid van iemand achter haar. Ze keek om en staarde in het gezicht van een onbekende man met een nylon kous over zijn hoofd die haar met de platte hand een geweldige klap in haar gezicht gaf. Haar hoofd sloeg opzij en ze voelde haar benen onder haar wegglijden. Toen ze op de grond viel rook ze nog de geur van de regen van die ochtend op het asfalt. Anne proefde bloed en kwam met de kracht die haar nog restte overeind toen ze met haar hoofd tegen de zijwand van een busje werd geslagen. Vervolgens werd ze als een lappenpop opgetild en in het busje gesmeten waarna met veel geweld de deur werd dicht geschoven. Anne voelde zichzelf op een muf matras terecht komen. Haar hoofd bonsde verschrikkelijk en ze voelde bloed over haar wang lopen. Ze merkte dat het busje met hoge snelheid wegreed. Toen werd alles donker om haar heen.

'112,' klonk de efficiente stem van de operator,' met wie kan ik u doorverbinden.'
'Ik...ik denk met de politie,'klonk een aarzelende oude stem,' ik wil een ontvoering doorgeven.'
'Moment. Ik verbind u door. Blijft u aan de lijn.'
Er klonk even wat gekraak en geruis op de achtergrond. Toen een mannenstem.
' Politie. Wat is uw melding.'
'Een ontvoering,'zei de vrouw, nadat ze haar keel had geschraapt.'Mijn buurvrouw is meegenomen in een busje voor haar huis.'
'Wat is uw adres?'
'Hermans Hof 36 in Achterdijk.'
'Er komt iemand naar u toe.'

Mevrouw Bergsma zat op haar gebloemde bank te wachtten met naast haar een tas en een paraplu. In een kattenreismand naast haar zat een middelgrote rode kater zenuwachtig om zich heen te kijken. Toen de politie wagen voor haar deur stopte kwam ze moeizaam overeind.
Agent Jansma stapte uit en liep naar de deur toen die al werd geopend en een oud vrouwtje naar buiten liep met een paraplu in haar ene hand en een kat in een reismand in de andere hand.
'Waar gaat u heen,' vroeg Jansma op verbaasde toon.
Ze hijgde van de inspanning.'Ik ga met u mee naar het bureau.'
Jansma fronste zijn wenkbrauwen .'U bent geen verdachte ,mevrouw. Ik heb begrepen dat u een ontvoering wilde doorgeven.'
Ze hoestte gesmoord.'Maar dan moet ik toch mee naar het bureau?'
Jansma schudde zijn hoofd.'Nee, mevrouw. Ik kan uw verklaring gewoon hier bij u thuis opnemen.'
Ze haalde diep adem en haar kleine grijze hoofd zakte opzij.'Dus heb ik alles voor niks klaargezet.'
Ze haalde haar schouders berustend op, keerde om en wankelde weer terug het huis in.
'Kom, Pippo,'zei ze tegen de kater,'je mag er weer uit.'

Ze ging de agent voor en wees hem een plekje op de bank. In een smal gangetje hing ze haar jas op, zette haar tas en paraplu in de hoek en bevrijde de kater uit zijn mandje.
Toen liep ze terug naar de bank en ging voorzichtig tegenover Jansma zitten.
Die haalde een dictafoon uit zijn binnenzak, schakelde hem in en legde het apparaat op tafel.
'Dit apparaat neemt alles op wat u zegt, mevrouw. Begint u maar bij het begin.'
Even sloot ze haar ogen alsof ze zich alles opnieuw voor de geest wilde halen.
'Het gebeurde ruim een uur geleden...'

.

Reacties

Diana Silver
Laatst aanwezig: 9 uren 24 min geleden
Sinds: 8 Nov 2010
Berichten: 4489
Citaat:

Anne Berger was lang en slank en in het bezit van twee lange, gebruinde benen. Haar blonde haar werd uit haar gezicht gehouden door een zwarte haarschuif. Ze droeg een kort gebleekt spijker jurkje en een shirt van strakke stof die over haar borsten spande en een gedeelte van haar platte buik vrij hield.

De schrijver is een man.

Citaat:

Ze droeg dure sportschoenen en mooie sieraden. Het was aan haar te zien dat ze veel tijd doorbracht in de sportschool. Haar tas droeg ze nonchalant over haar schouder

Als ze het werkelijk nonchalant draagt, zou ze niet opmerken dat het nonchalant is - dat is de definitie van nonchalant.

Zou je van je personages niet liever realistische, geloofwaardige personages maken, met wie je zou kunnen meeleven omdat ze een persoon is - in plaats van dat we haar kidnapping erg moeten vinden puur en alleen omdat ze een platte buik heeft?

Een poging tot negenvoudige sublimatie.

Menno Marrenga
Laatst aanwezig: 1 week 5 uren geleden
Sinds: 27 Okt 2013
Berichten: 495

aan Diana Silver (#1): "Zou je van je personages niet liever realistische, geloofwaardige personages maken, met wie je zou kunnen meeleven omdat ze een persoon is - in plaats van dat we haar kidnapping erg moeten vinden puur en alleen omdat ze een platte buik heeft?"

> Ik raad dat af. Wie een thriller koopt, de Margriet of een Bollywood film, wil cliches zien. Men propageert round characters, die liefst nog een ontwikkelingsproces doorlopen. En in psychologische romans van een paar honderd bladzijden wil de lezer dat inderdaad. Maar in korte verhalen moet je in een paar woorden iemand kunnen neerzetten, en wilfredbreda doet dat kunstig: zowel DianaSilver als ik weten precies waar dit naar toe gaat. En in een thriller is dat een vereiste. Zo'n ding lees je achter de kassa als er even geen rij voor staat of als je ziek bent, en dan wil je makkelijk de draad weer kunnen oppakken nadat je even weggeweest bent. Als Anne Berger 's avonds in een minirok met sieraden zo maar de openbare weg op gaat, dan vraagt ze er immers om. Als ze dan niet vermoord wordt, dan voel ik me bekocht. Want dan voldoet het boek niet aan wat ik er qua genre en titel er van mag verwachten.

Of het genre ons ligt of niet, doet er hier niet toe. Er is een markt voor, en het is een bruikbaar genre om op te leren schrijven. Wat op een schrijversforum van belang is: is het goed geschreven?
> Best wel goed, vind ik. Het leest vlot, ik hoef niet na te denken want je kauwt alles goed voor. Hier en daar kan het puntiger geformuleerd worden, maar de bedoeling is juist dat lezen de tijd dood. Twee details die je beter moet uitwerken:

1. Waarom niet direct de politie geinformeerd? Dit is een zwak punt van alle boeken waarin de held er zelf op af gaat - en ook het jouwe. Dat de politie het druk heeft, is erg zwak: als er 'e'en drukke heksenkeltel is dan is het wel de redactie van een dagblad. Advies: laat de uitleg weg, of verzin iets beters: zucht naar een primeur, een persoonlijke vete tussen journalist en de dorpsveldwachter, of zo.

2. Bij melding van een ontvoering verwacht ik dat de meldkamer direct vraagt naar merk en kleur van de auto, rijrichting, zo mogelijk kenteken, en er dan met zwaailicht achteraan gaat. Niet gezellig eerst keuvelen bij buurvrouw thuis.

"Wil je graag weten hoe dit afloopt?" vraagt wilfredbreda. Nou nee, niet als ik een thriller lees. Ik denk dat ik het al weet: Anna wordt niet de heldin maar het slachtoffer want ze is blond, en het recht zal uiteindelijk toch zegevieren.

wilfredbreda
Laatst aanwezig: 10 uren 3 min geleden
Sinds: 25 Jul 2010
Berichten: 48

Bedankt voor jullie reactie. Ook Diana Silver want het is mijn bedoeling om beeldend te schrijven en in jou geval lukt dat prima. Er zijn heel veel vrouwen die lopen in een geitenwollen jurk maar evenzoveel vrouwen die er bijlopen zoals Anne, of je dat nu leuk vind of niet. Ik probeer Anne te beschrijven zoals ik haar voor me zie en als ik dan je reactie lees vind ik dat goed gelukt.

en wat betreft Menno. Je schrijft" waarom niet direct de politie geinformeerd "wie bedoel je daarmee.
En de meldkamer is het niet duidelijk wat er nu precies is gebeurt. Omdat het een oud vrouwtje is aan de telefoon sturen ze er eerst maar even iemand langs voordat ze vol inzetten op een " mogelijke" ontvoering.

En je denkt dat je al weet hoe het afloopt. maar het einde kan verrassen.........ja,ja..

janpmeijers
Laatst aanwezig: 8 uren 27 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5061

wilfredbreda,

Citaat:

Anne Berger was lang en slank en in het bezit van twee lange, gebruinde benen. Haar blonde haar werd uit haar gezicht gehouden door een zwarte haarschuif. Ze droeg een kort gebleekt spijker jurkje en een shirt van strakke stof die over haar borsten spande en een gedeelte van haar platte buik vrij hield.

Dit begin nodigt mij niet uit om verder te lezen. Je kiest voor een cliché - en probeert dat bloemrijk weer te geven. Stem je stijl af op het cliché. Een heldere woordkeus en duidelijke syntaxis.
- in het bezit van twee lange, gebruinde benen - 'bezit' en 'twee' zijn storend voor het cliché. 'En had lange gebruinde benen'

- Haar blonde haar werd uit haar gezicht gehouden door een zwarte haarschuif -. ook een cliché werkt het best als het actief is: 'Een zwarte haarschuif hield haar blonde haar uit haar gezicht. (vermijd overbodige werkwoorden)

- Ze droeg een kort gebleekt spijker jurkje - dat jurkje is uiteraard niet kort gebleekt, maar kort en gebleekt, dus:
'Ze droeg een gebleekt, kort spijkerjurkje'

- en een shirt van strakke stof die over haar borsten spande - die stof is niet strak van zichzelf, maar komt strak te staan vanwege die borsten: 'en een shirt dat strak over haar borsten spande'

- een gedeelte van haar platte buik vrij hield. - als laatste deel van het cliché te formeel, in gewone woorden: 'een deel van haar platte buik liet zien'

Probeer het beeld van Anne zo bij te stellen dat het gros van de lezers (m/v) enige herkenning en/of sympathie voelt.

Succes.

wilfredbreda
Laatst aanwezig: 10 uren 3 min geleden
Sinds: 25 Jul 2010
Berichten: 48

Bedankt JanP. Hier kunnen we wat mee. Aan de slag maar weer

Annette Rijsdam
Laatst aanwezig: 1 dag 7 uren geleden
Sinds: 26 Jan 2017
Berichten: 468

Hoi Wilfred,

De fragmentatie in je verhaal zorgt wel dat je door wilt lezen. En een afwisseling tussen actie en even wat luchtigs/komisch is ook geen verkeerd idee. De boog kan immers niet altijd gespannen zijn. Pas wel op dat het niet teveel de verkeerde kant op slaat.

Het 'komische' stuk is veel sterker dan het eerste stuk over Anna die ontvoert wordt. Dat is te afstandelijk, aanschouwend bijna, waardoor je als lezer het ook een beetje aankijkt.
Terwijl je met dat vrouwtje wel iets weet op te roepen. Ze heeft iets aandoenlijks, lichtelijke verwarde mensen hebben dat wel vaker, maar je begrijpt als lezer ook wel waarom de agent niet meteen code rood roept. Waarschijnlijk belt ze vaker met dit soort meldingen. Bovendien, is ze hierdoor een betrouwbare getuige?
Allemaal dingen die je niet direct benoemd, maar die een lezer er wel uit kan halen.

Probeer dit ook bij het eerste gedeelte over Anna te doen. Ga wat meer onder haar huid zitten, is het belangrijk dat we weten hoe ze er precies uitziet? Wat voelt, proeft en ziet ze. Heeft ze honger? Denkt ze aan iets in de sportschool etc. Om dan ineens een hand over haar gezicht te doen en haar met geweld een bus in te trekken.

Succes

ps. Het is een haltertop (geen t-shirt, een halter is namelijk zonder mouwen wink )

bestaat de perfecte tekst?
blog over schrijven: www.sopendekool.nl

wilfredbreda
Laatst aanwezig: 10 uren 3 min geleden
Sinds: 25 Jul 2010
Berichten: 48

Bedankt voor je commentaar Annette,

in de loop van het verhaal zal duidelijk worden waarom het belangrijk is dat ze eruit ziet zoals beschreven.
Anne is zoals Anne er uit ziet en zonder al te veel van het verhaal prijs te geven is het dus belangrijk dat daar niets aan wordt afgedaan. Bedankt voor de haltertop. Weer iets geleerd.

Yrret
Laatst aanwezig: 7 uren 7 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 5106
wilfredbreda schreef:

Noopt het om verder te lezen..kan het je aandacht vast houden.

Het kan mijn volledige aandacht niet vasthouden. Een fragment als dit kan ik lezen en onthouden terwijl ik een pion en-passant verplaats tussen pink en ringvinger in een partij Chess960. 50 % van je zinnen hoef je voor mij niet te schrijven. Probleem is dan; hoe kill je een darling als het een belangrijk cliché is.

wilfredbreda schreef:

Wil je graag weten hoe dit gaat aflopen..verder is ieder commentaar welkom

Ja, natuurlijk wil ik weten hoe dit afloopt - want aan vooroordelen heb je niets - dus wacht ik op de volgende bevestiging.

Wilfred, publiceer je op een blog met je fragmenten - of wil je echt een boek schrijven en uitgeven - en weet je ongeveer al wie jouw doelgroep is?

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

wilfredbreda
Laatst aanwezig: 10 uren 3 min geleden
Sinds: 25 Jul 2010
Berichten: 48

Een waar woord 'aan vooroordelen heb je niets' .

Fijn dat je wilt weten hoe het afloopt, want als alles goed gaat zal je tzt het boek moeten kopen. Zoals je ongetwijfeld weet is het schrijven van een boek een zware en tijdrovende bezigheid.
Maar als je verzonnen karakters op papier tot leven komen stimuleert dat ook. Over mijn doelgroep denk ik niet zo veel na. ik schrijf omdat ik het leuk vind en komt het ooit tot een boek vormt mijn doelgroep zich vanzelf wel. .

Zoals ik al eerder zei is de beperking van dit forum dat je maar een max. aantal regels kan insturen.
Daarom is het moeilijk als lezer een oordeel te moeten vellen.

Maar ik bedank iedereen voor de overwegend positieve en leerzame reacties

krommenaas
Laatst aanwezig: 1 dag 15 uren geleden
Sinds: 9 Dec 2014
Berichten: 222

Ik probeer me voor te stellen welk soort jurk de buik bloot laat smile

wilfredbreda
Laatst aanwezig: 10 uren 3 min geleden
Sinds: 25 Jul 2010
Berichten: 48

dichterlijke vrijheid

Martijn H
Laatst aanwezig: 3 min 31 sec geleden
Sinds: 18 Apr 2017
Berichten: 113

Een rokje zal je bedoelen...

Diana Silver
Laatst aanwezig: 9 uren 24 min geleden
Sinds: 8 Nov 2010
Berichten: 4489
wilfredbreda schreef:

dichterlijke vrijheid

Laughing out loud

Een poging tot negenvoudige sublimatie.

Menno Marrenga
Laatst aanwezig: 1 week 5 uren geleden
Sinds: 27 Okt 2013
Berichten: 495

wilfredbreda (#3): "En je denkt dat je al weet hoe het afloopt. maar het einde kan verrassen.........ja,ja.." > Natuurlijk. Maar ga niet te ver. De twee fragmenten die je hier aanplakte beloven een klassiek misdaadverhaal, met een klassieke afloop. Wijk je daar van af, dan lever je een product dat teleurstelt. Mensen die graag over iets nieuws lezen stoppen na de tweede alinea al met lezen vanwege het hoge cliche-gehalte, en mensen die doorlezen willen blijkbaar cliches lezen, zij zullen teleurgesteld zijn als er na een spannende achtervolging op het nippertje niet toch een happy-end komt, en de moordenaar uiteindelijk niet gepakt wordt, waarschijnlijk door Maigret of anders door de inhoud van het minirokje.

Ik sluit me aan bij wat Yrret (#8) adviseert: maak een keuze over je doelgroep, beslis voor wie je schrijft. Schrijf je voor lezers die verstrooiing zoeken, bied dan verstrooiing, en geen verwarring door te grote verrassingen. Als je deze keuze maakt, dan belooft dit een goed verhaal te worden. Maar als je schrijft voor lezers die zich willen laten verrassen, die over nieuwe feiten, ideeen, perspectieven of standpunten willen lezen, geef dan heel vroeg in het verhaal (voordat we door de titel en de eerste drie of vier cliche's tot ons oordeel 'pulp' komen) aanwijzingen dat dit geen pulp is..

wilfredbreda (#3): "waarom niet direct de politie geinformeerd "wie bedoel je daarmee." > Margreet en de jongeman op de krant, die besluiten om de politie niet in te lichten omdat die het te druk heeft.

Alice, het literaire tijdschrift van Schrijven Magazine

Voortaan in iedere editie van Schrijven Magazine!

Lees meer
Geef Schrijven Magazine cadeau! (Beeld: SXC)

Geef Schrijven Magazine cadeau!
(en krijg zelf ook een presentje) 

Bestel nu!
Jouw verhaal laten bespreken in Schrijven Magazine?

Stuur het in voor Tekstuur Proza!  Meer informatie vind je in Schrijven Magazine.

Word nu abonnee!
Volg Schrijven Online op Twitter!

Volg Schrijven Online op Twitter!

Volg ons!