Start » Proeflezen » [kort verhaal] Vestia verzekeringen

[kort verhaal] Vestia verzekeringen

Door: JacG
Op: 20 augustus 2019

Is dit lezenswaardig? En wat te lang of juist te kort?

Fragment: 

Hij vond het prettig om de praktische kanten van het leven goed geregeld te hebben. En nu hij gepensioneerd en weduwnaar was, had hij daar alle tijd voor. Rekeningen betaalde hij altijd vier werkdagen vóór de vervaldatum. Voor de zekerheid. En de afgelopen dagen had hij al zijn verzekeringen op een rij gezet. Met een kopje thee erbij de kleine lettertjes lezen, heerlijk vond ie dat om te doen. Vooral als het buiten grijs was en het af en toe regende. En aan het eind van de derde dag had hij een extra tevreden gevoel want hij had een conclusie getrokken: die rechtsbijstandsverzekering kon nu wel weg. Hij had zijn AOW en zijn pensioen, dus een conflict met zijn baas zat er niet meer in. En een echtscheiding natuurlijk ook niet meer. Zo zonder vrouw had je nooit meer ruzie. Al was het soms wel wat stil in huis. En dan konden de dagen lang duren. Maar morgen niet: hij ging de verzekering bellen!

"Vestia verzekeringen, met Noortje, wat kan ik voor u doen?" "Goedemorgen" wilde hij zeggen maar er kwam geen geluid. Logisch, want hij had al een paar dagen niets gezegd. Hij herstelde zich snel, schraapte zijn keel en vertelde van zijn plan met de rechtsbijstandsverzekering. "Oh meneer", zei Noortje, "sorry hoor maar ik kan u bijna niet verstaan. De telefoon kraakt nogal." Dat zou goed kunnen, dacht hij want ik heb al een oud toestel. En hij vertelde opnieuw zijn verhaal, maar nu wat harder en hij hield de hoorn zo stil mogelijk, misschien hielp dat. Ook Noortje moest erg haar best doen om door het gekraak heen te luisteren. Dat lukte en ze vroeg waarom hij de verzekering wilde stoppen. Dat moest ze dan altijd vragen van haar chef. Hij vertelde over zijn pensioen en over het overlijden van zijn vrouw. "Ja," zei Noortje, "Dan is het eigenlijk wel logisch ja. Bent u nu helemaal alleen? Dan kunt u ook uw andere verzekeringen omzetten naar 'Alleenstaand', als u dat wilt." Daar had hij zelf nog niet aan gedacht, en hij vond het lief van Noortje dat ze met hem mee dacht. Hij zei, nog steeds op luide toon, dat hij dat een goed idee vond en Noortje beloofde dat ze alles in orde zou maken. Binnen een week zou hij een brief krijgen met de bevestiging.

"Zie je wel dat er nog aardige mensen zijn!" dacht hij toen hij de hoorn neerlegde. Jammer van dat gekraak. Hij keek naar zijn telefoon en nam een besluit: tijd voor een nieuwe. Diezelfde middag nog ging hij naar de Mediamarkt, daar zouden ze vast wel telefoons hebben. Dat viel tegen. Ja, tientallen mobieltjes, maar hij wilde er gewoon een met een snoer, voor in het PTT-stopcontact aan de muur. Het duurde even voor de verkoper begreep wat hij bedoelde, maar een collega verwees naar helemaal achterin, naast de nooduitgang. En ja hoor, daar stonden er nog een paar, mét snoer en PTT-stekker. En omdat hij de praktische kanten van het leven graag goed regelde, koos hij het duurste type, van bijna veertig euro. Made in China, zag hij. Dat was wel jammer. Maar ja, daar maakten ze tegenwoordig de meeste dingen. En trouwens ook de meeste mensen. Het meisje bij de kassa leek ook wel een beetje chinees maar ze sprak gewoon Nederlands. Zou Noortje er ook zo uitzien?

Thuis haalde hij voorzichtig de nieuwe telefoon uit de verpakking. Eerst las hij de gebruiksaanwijzing. Toen sloot hij hem aan en hij keek tevreden naar het resultaat: dit zag er toch heel wat eigentijdser uit dan dat oude ding. Hij nam de hoorn op en luisterde naar de kiestoon: luid en duidelijk, zonder het kleinste kraakje. En nu maar wachten tot er iemand belde.

Maar dat gebeurde niet. En de volgende dag ook niet. Dat was nou wel jammer. En na drie dagen hield hij het niet meer, hij kreeg een wild plan: hij ging Noortje bellen! Misschien zou ze het wel leuk vinden om te horen dat hij een nieuwe telefoon had! Hij kreeg het zomaar een beetje warm toen hij het nummer intikte. "Vestia Verzekeringen. U spreekt met Roderick. Waarmee kan ik u van dienst zijn?" Hij schrok en legde meteen de hoorn op het toestel. En ineens had hij spijt van die veertig euro.

Reacties

eppicninjabunny
Laatst aanwezig: 21 min 21 sec geleden
Sinds: 19 Jun 2017
Berichten: 81

Wat mij vooral opvalt zijn de grammaticale fouten. Je vergeet enters te gebruiken als een het dialoog van persoon 1 naar persoon 2 gaat, komma's horen tussen de aanhalingstekens te staan, ook vergeet je een aantal keren punten te gebruiken aan het einde van een zin in het dialoog en zo zijn er nog veel kleine andere foutjes.

De laatste alinea vind ik goed lezen. Het is een beetje zielig voor de oude man (hij heeft geen naam in het fragment dus zo noem ik hem maar even) dat hij niet gebeld wordt en dat hij Roderick aan de telefoon krijgt. De rest trekt mij niet zo en leest niet zo lekker. Misschien komt dat door de grammaticale fouten en het gebrek aan enters, maar verder zou ik het niet zo kunnen plaatsen. Er is iets waardoor het gehaast en niet helemaal lekker wegleest.

Parttime schrijver, grafisch ontwerper en youtuber

Renske53
Laatst aanwezig: 2 uren 47 min geleden
Sinds: 5 Aug 2019
Berichten: 149

Ik vind het een leuk stuk. Wat er voor mij uitsprong was de eenzaamheid van de man. En wat hij daar voor over had.

Maar inderdaad, het leest niet heel lekker weg. Ik denk dat het wat te lang is. Te langdradig. Misschien wat overbodige woorden/zinnen schrappen. En de grammaticale fouten die epicninjabunny opnoemt. Dan leest het vlotter!

“Well, maybe it started that way. As a dream, but doesn’t everything? Those buildings. These lights. This whole city. Somebody had to dream about it first.”

JacG
Laatst aanwezig: 1 week 1 dag geleden
Sinds: 19 Aug 2019
Berichten: 6

Bedankt voor jullie reacties. Ik ga de dialogen verbeteren en kijken of het verhaal wat luchtiger en soepeler kan.

janpmeijers
Laatst aanwezig: 14 uren 30 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5984

jacG,

Naar mijn smaak is de inhoud treffend, maar is het nog niet lezenswaardig vanwege stijl en vorm.
paar dingen.
- let op je tekstindeling en interpunctie: na elke zin van Noortje een enter. Gedachten niet tussen "".

Citaat:

"Ja," zei Noortje, "Dan is het ...

dan moet in deze zin met een kleine letter of je plaatst een punt na Noortje.

- kies een duidelijk perspectief, vanuit welk personage beleeft de lezer het verhaal.
Dit is niet meer vanuit de man:

Citaat:

Ook Noortje moest erg haar best doen om door het gekraak heen te luisteren. Dat lukte en ze vroeg waarom hij de verzekering wilde stoppen. Dat moest ze dan altijd vragen van haar chef.

Het is niet fout, maar wel af te raden - houd de lezer in het hoofd van de man.

De gedachten van de man zijn niet, gemiddeld genomen, die van een oudere man, het woordgebruik is eerder kinderlijk. Geef hem een eigen stem/toon. Je kunt bij dit verhaal (bijvoorbeeld) kiezen voor een ouderwets en/of ambtelijk taalgebruik, of bepaalde woorden waaruit blijkt wat de man voor werk heeft gedaan - hij heeft bijvoorbeeld op de grote vaart gezeten, zoiets. Geef hem een geschiedenis en karakter.

De opeenvolging van gebeurtenissen is verder prima. Het is een herschijf zeker waard.

succes.

JacG
Laatst aanwezig: 1 week 1 dag geleden
Sinds: 19 Aug 2019
Berichten: 6

Herschreven versie. Beter?

Hij vond het prettig om alles goed geregeld te hebben, hij was niet voor niets veertig jaar boekhouder geweest. En nu hij gepensioneerd en weduwnaar was, had hij er alle tijd voor. Zo had hij de afgelopen dagen zijn verzekeringen nagekeken: inboedel, aansprakelijkheid, ziektekosten en nog meer. De kleine lettertjes lezen, met een kopje thee erbij, heerlijk vond hij dat. En het leverde ook nog iets op: zijn rechtsbijstandsverzekering kon nu wel weg. Want een conflict op zijn werk zat er niet meer in. En een echtscheiding ook niet. Zo zonder vrouw had je nooit meer ruzie. Al was het soms wel wat stil in huis. En dan konden de dagen lang duren. Maar morgen niet: hij ging de verzekering bellen!

'Vestia verzekeringen, met Noortje, wat kan ik voor u doen?'
'Goedemorgen,' wilde hij zeggen maar er kwam geen geluid. Logisch, want hij had al een paar dagen niets gezegd. Hij herstelde zich snel, schraapte zijn keel en vertelde van zijn plan met de rechtsbijstandsverzekering.
'Oh meneer,' zei Noortje, 'sorry hoor maar ik kan u bijna niet verstaan. De telefoon kraakt nogal.'
Dat zou goed kunnen, dacht hij, want ik heb al een oud toestel. En hij deed opnieuw zijn verhaal maar nu wat harder en hij hield de hoorn zo stil mogelijk. Dat hielp.
'En waarom wilt u hem stoppen?' vroeg ze.
Hij vertelde over zijn pensioen en over het overlijden van zijn vrouw.
'Ja,' zei Noortje, 'dan is het eigenlijk wel logisch ja. Bent u nu helemaal alleen? Dan kunt u ook uw andere verzekeringen overzetten naar 'Alleenstaand' als u dat wilt.'
Daar had hij zelf nog niet aan gedacht, en hij vond het lief van Noortje dat ze met hem mee dacht. Hij zei, nog steeds op luide toon, dat hij dat een goed idee vond. Noortje beloofde dat ze alles in orde zou maken.
Zie je wel dat er nog aardige mensen zijn! dacht hij toen hij de hoorn neerlegde. Wel jammer van dat gekraak. En hij besloot: tijd voor een nieuw toestel!

Diezelfde middag nog ging hij naar de Mediamarkt. Telefoons met een snoer hadden ze bijna niet meer. Ergens achteraan stonden er gelukkig nog een paar. Voor de zekerheid koos hij de duurste, van bijna veertig euro. Achter de kassa zat een vriendelijke mevrouw met een staartje, en hij dacht heel even: zou Noortje er ook zo uitzien?

Thuis haalde hij de telefoon uit de verpakking, sloot hem aan en luisterde naar de kiestoon: luid en duidelijk, zonder het kleinste kraakje. En nu maar wachten tot er iemand belde.

Maar dat gebeurde niet. En de volgende dag ook niet. Dat was nou wel jammer. En na drie dagen hield hij het niet meer, hij kreeg een wild plan: hij ging Noortje bellen! Misschien zou ze het wel leuk vinden om te horen dat hij een nieuwe telefoon had! Hij kreeg het zomaar een beetje warm toen hij het nummer intikte.
'Vestia verzekeringen. U spreekt met Roderick. Waarmee kan ik u van dienst zijn?'
Hij schrok en legde meteen de hoorn op het toestel. En ineens had hij spijt van die veertig euro.

Grijze-sluier
Laatst aanwezig: 3 dagen 19 uren geleden
Sinds: 1 Feb 2019
Berichten: 16
JacG schreef:

Maar dat gebeurde niet. En de volgende dag ook niet. Dat was nou wel jammer. En na drie dagen hield hij het niet meer, hij kreeg een wild plan: hij ging Noortje bellen! Misschien zou ze het wel leuk vinden om te horen dat hij een nieuwe telefoon had! Hij kreeg het zomaar een beetje warm toen hij het nummer intikte.
'Vestia verzekeringen. U spreekt met Roderick. Waarmee kan ik u van dienst zijn?'
Hij schrok en legde meteen de hoorn op het toestel. En ineens had hij spijt van die veertig euro.

De zin 'Dat was nou wel jammer' kun je wat mij betreft weglaten. Dit voelt de lezer ook tijdens het lezen van je verhaal en vult dit dus zelf in. Ook de laatste zin doet niets met me, het is een beetje een domper op de rest van je verhaal in mijn ogen. Misschien zou je hem kunnen herschrijven, dus wel de essentie ervan erin houden. Ik ben alleen zelf ook geen kei in sterke slotzinnen, dus misschien hebben anderen suggesties of heb je zelf een idee. Het kan natuurlijk ook zijn dat ik hier de enige in ben.

Verder vond ik het echt een leuk verhaal om te lezen. Heb het nu meerdere malen gelezen en het tovert telkens weer een lach op mijn gezicht. Ik zou na het lezen van dit verhaal zeker meer van je lezen.

Lees Schrijven Magazine
  • Schrijflessen van thrillerkoning Stephen King
  • Wanneer ben je klaar voor een uitgeverij?
  • Schrijftips van Sander Kollaard (Stadium IV)
  • Wat verdien je aan een boek?
  • Crashcourse publiciteit & promotie
  • Wat kun je doen tegen een schrijfdip?
  • Hoe voorkom je langdradige dialogen?

Dit nummer niet missen, maar nog geen abonnee? Neem vóór 23 september 16:00 u. een abonnement!

Introductiekorting!
Lees Schrijven Magazine!

Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Meld je aan vóór 23 september!

Word abonnee