Start » Proeflezen » [kort verhaal] Verontschuldigend afscheid

[kort verhaal] Verontschuldigend afscheid

Door: Greenman
Op: 2 september 2019

Beste lezer,

Ik beschouw mijzelf als een beginnend schrijver en ben mijn bewust dat ik de competentie van het schrijven nog niet bezit. Als u mij zou kennen zou u weten dat ik dit eerder als een uitdaging dan een handicapt zie. Om zoveel mogelijk te leren heb ik me sinds enige tijd opgesteld als een spons die alles wat met schrijven te maken heeft opzuig.

Recent heb ik meegedaan aan een schrijfwedstrijd. Puur om feedback te krijgen op mijn schrijven en uiteraard ook ter vermaak. Ik had geen verwachtingen wat betreft de uitkomst. Nu blijkt dat ik de shortlist niet gehaald heb alleen ontbreekt het aan feedback, hetgeen waar ik juist naar opzoek ben.

Mijn vragen aan u:

- Spreek het verhaal u aan? (waarom wel of waarom niet)
- Heeft u tijdens het verhaal het gevoel dat u zich verplaatst in de hoofdpersoon?
- Begrijpt u de emotie van de hoofdpersoon? En om te verifiëren en te leren van de gevolgen van mijn kort verhaal.. Welke emoties voelt u of denkt u dat de hoofdpersoon voelt?
- Verder zijn alle tips zeer welkom..

Als laatste rest mij u te bedanken om de tijd te nemen mijn kort verhaal te lezen en hier feedback op te geven.

Met een vriendelijke groet,

Greenman

Fragment: 

Het is niet eerlijk. Altijd was ik er geweest voor anderen. Stond ik klaar om de onschuldigen te beschermen tegen het kwaad. Elke dag, trok ik mijn uniform aan en ging ik erop uit om de rotte appels er tussenuit te halen. En wie staat er nu aan mijn zijde? Ondankbaar werk was het, bedenk ik me nu.
Ik kijk naar mezelf in de achteruitkijkspiegel. De gele gloed om mijn ogen verraad mijn onvermijdelijke einde. Ik had er tegen gevochten maar had verloren van een paar rebelse cellen. Sporten, gezond eten en genoeg slaap. Mijn enige houvast van de afgelopen maanden. Zou het anders gelopen zijn als ik gewoon de kroeg in gegaan was om mijn verdriet weg te drinken. Wie zal het zeggen.
Ik kijk nog steeds in de spiegel. De ellende die deze ogen gezien hebben. Van twee tieners waar een dronken bestuurder, met zijn voet nog op het gaspedaal, doorheen gereden was. Tot het doodschieten van een minderjarige omdat hij op het verkeerde moment op de verkeerde plek was.
Ik denk terug aan toen. Mijn ergste nachtmerrie was werkelijkheid geworden. Zijn blik op mijn vuurwapen, een golvende knal die weerkaatste op de naastgelegen flat en de geur van kruit in de lucht. Het speelt zich in slow-motion af. Het vallen van zijn lichaam, als een levenloze pop die in elkaar zakt. Ik stond daar maar. Wat kon ik anders. Ik wist dat het voorbij was. Die seconde was voorbij en daarmee zijn leven. Was ik maar ergens anders.
Na de melding van een overval was ik ervan overtuigt dat de flats de snelste ontsnappingsroute was. Ik was nog niet de eerste flat gepasseerd toen ik hem zag. Zijn capuchon over zijn hoofd, handen in zijn zakken en precies hetzelfde signalement wat er door het slachtoffer opgegeven was. Was ik echt zo verkeerd? vraag ik mezelf af.
Ik kan de tranen niet langer tegenhouden en veeg deze weg. De gele gloed verdwijnt er niet door. Het enige waar ik spijt van heb in mijn leven, en hoe kan je gaan zonder vrede te hebben met je demonen uit het verleden.
Ik haal de sleutels uit het contact en stap uit de auto. Met mijn blik gefocust op mijn doel. Het laatste wat me nog te doen staat. Ik heb een droge mond en ben bewust van de adrenaline die door mijn aderen stroomt en mijn handen doet trillen. Ik accepteer het. Het is enige wat ik kan doen.
Als ik het tuinpad op loop en door het grote raam naar binnen kijk zie ik een vrouw op de bank zitten. Ze kijkt televisie en weet niet dat ze de komende minuten oog in oog met mij zal staan. Boven de televisie hangt een grote foto. Het is gek om hem zo te zien. Zo vol leven. Ik blijf voor de voordeur staan en haal diep adem. Het helpt me niet om de spanning af te laten nemen. Uitstellen kan niet meer en ik bel aan.

Reacties

eppicninjabunny
Laatst aanwezig: 9 uren 49 min geleden
Sinds: 19 Jun 2017
Berichten: 89

Spreekt het je aan:

Ik zal heel eerlijk zijn, als de beste man in plaats van een zakdoek een flacon alcohol uit zijn zak haalt dan zou ik meer geneigd zijn om door te lezen. Hier en daar zijn en stukken die ik niet helemaal in het verhaal thuis vind passen.

[quoute]
Het speelt zich in slow-motion af. Het vallen van zijn lichaam, als een levenloze pop die in elkaar zakt. Ik stond daar maar. Wat kon ik anders. Ik wist dat het voorbij was. Die seconde was voorbij en daarmee zijn leven. Was ik maar ergens anders.

Dit stukje trekt me niet helemaal aan, het is ook net wat anders dan de rest.

Ook start je vaak een nieuwe alinea met "ik" leest maar eens de eerste woorden van elke nieuwe regel en dan zul je zien hoe vaak er "ik" staat. Probeer dat woord te omzeilen en schrijf er om heen zodat het verhaal nog wel verteld wordt maar zonder dat je de "ik" persoon ook daadwerkelijk aanspreekt met "ik".

Citaat:

Heeft u tijdens het verhaal het gevoel dat u zich verplaatst in de hoofdpersoon?

Je hoeft ons niet met u aan te spreken hoor smile
Ik heb het idee dat ik over een politieagent aan het lezen ben, dat of een huurmoordenaar van de maffia. Iemand met problemen, dat is in ieder geval duidelijk.

Ik begrijp de emoties van de hoofdpersoon ja, iedereen zou getraumatiseerd zijn na het zien van die beelden. Alleen vind ik het nog niet helemaal lekker uit de verf komen, sommige stukken zijn niet helemaal lekker geschreven. Het is dan net alsof ik een emotionele afscheidsbrief lees en niet een verhaal. Dat is best jammer.

Parttime schrijver, grafisch ontwerper en youtuber

Greenman
Laatst aanwezig: 13 uren 43 min geleden
Sinds: 27 Jun 2018
Berichten: 9
eppicninjabunny schreef:

Spreekt het je aan:

Ik zal heel eerlijk zijn, als de beste man in plaats van een zakdoek een flacon alcohol uit zijn zak haalt dan zou ik meer geneigd zijn om door te lezen. Hier en daar zijn en stukken die ik niet helemaal in het verhaal thuis vind passen.

[quoute]
Het speelt zich in slow-motion af. Het vallen van zijn lichaam, als een levenloze pop die in elkaar zakt. Ik stond daar maar. Wat kon ik anders. Ik wist dat het voorbij was. Die seconde was voorbij en daarmee zijn leven. Was ik maar ergens anders.

Dit stukje trekt me niet helemaal aan, het is ook net wat anders dan de rest.

Ook start je vaak een nieuwe alinea met "ik" leest maar eens de eerste woorden van elke nieuwe regel en dan zul je zien hoe vaak er "ik" staat. Probeer dat woord te omzeilen en schrijf er om heen zodat het verhaal nog wel verteld wordt maar zonder dat je de "ik" persoon ook daadwerkelijk aanspreekt met "ik".

Citaat:

Heeft u tijdens het verhaal het gevoel dat u zich verplaatst in de hoofdpersoon?

Je hoeft ons niet met u aan te spreken hoor smile
Ik heb het idee dat ik over een politieagent aan het lezen ben, dat of een huurmoordenaar van de maffia. Iemand met problemen, dat is in ieder geval duidelijk.

Ik begrijp de emoties van de hoofdpersoon ja, iedereen zou getraumatiseerd zijn na het zien van die beelden. Alleen vind ik het nog niet helemaal lekker uit de verf komen, sommige stukken zijn niet helemaal lekker geschreven. Het is dan net alsof ik een emotionele afscheidsbrief lees en niet een verhaal. Dat is best jammer.

Beste Eppicninjabunny,

Bedankt voor de fijne feedback. Dat waardeer ik zeer.Het deel waarin de man terugblikt op het neerschieten van de jongen heb ik bewust anders geschreven om een andere setting te creëren maar ik denk dat het dus eerder verward dan verhelderd.

Wat betreft het starten van zinnen met "ik" is iets wat, nadat jij dit opmerkte, ik veel gebruik in alle verhalen die ik geschreven heb. Heb jij nog tips of advies voor het vermijden van dit "fenomeen"?

Voorheen had ik altijd moeite om de emotie's op de juiste manier over te brengen. Zoals ik van jouw begrijp komen ze wel over maar nog niet met de juiste intensiteit. Iets waar ik nog meer aan zal moeten werken.

Nogmaals dank,

Greenman

Menno Marrenga
Laatst aanwezig: 13 uren 22 min geleden
Sinds: 27 Okt 2013
Berichten: 689

Een terugblik in een andere stijl schrijven dan het hoofdverhaal, dat vind ik een goede techniek. Maar doe dat niet door cliche-beelden, die bovendien incorrect zijn. Dat slowmotion is van de films. IN werkelijkheid gaan traumatische gebeurtenissen veel te vlug: het is gebeurd voor je er erg in hebt, pas achteraf realiseer je wat er gebeurd is en wat je fout gedaan hebt, en na vele slapeloze nachten weet je dat je geheugen vol zit met beelden die je allemaal in die fractie van een seconde toch maar hebt waargenomen, of er later bij hebt gefantaseerd.
Overweeg de trugblik(ken: het zijn er twee) te schrijven in proces-verbaal-stijl, dan krijgt u de gewenste andere stijl en kan u geloofwaardig zakelijk-clichematig zijn.

Ik kan de hoofdpersoon niet goed plaatsen. Toch geen Nederlandse politieman, hoop ik? Ik hoop dat NEderlandse agenten goed ge-oefend zijn in geweldbeheersing, niet eerst gericht schieten en dan pas vragen stellen. (Aangezien het slachtoffer een signalement kon verschaffen, is de voorvluchtige niet extreem vuurgevaarlijk.) En bij de afhandeling zullen in Nederland corpschefs en psychiaters betrokken zijn, de blunderende politieman zal toch niet op eingen houtje naar de familie van zijn slachtoffer kunnen gaan. (Hooguit vele maanden later, ver na de debriefing.)

"Na de melding van een overval was ik ervan overtuigt dat de flats de snelste ontsnappingsroute was" doet denken aan een greep in de dropjespot van een delicatessenspeciaalzaak in een Nederlandse vinex-wijk.
Als de hoofdpersoon een politieman is in Amerika of een andere bananerepubliek, of een anti-terroristeneenheid direct na een bloederige aanslag door Voksvijand nummer 1, overweeg dan aan in een spannender eerste alinea: gierende banden, sirenes en wartaal over de radio - ook dat geeft een andere stijl dan de terugblikken.

Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!
  • THEMA Kan schrijven je leven redden?
  • Hoe beschrijf je emoties?
  • Zo vind je een uitgever die bij je past
  • Zo belangrijk zijn de eerste 10 pagina's
  • Schrijftips van Anne-Gine Goemans
  • Schrijftechniek: vertellen en vertonen
  • Taaltips: taal en logica

Dit nummer verschijnt omstreeks 6 december oktober. Nog geen abonnee? Meld je aan vóór maandag 25 november 16:00 uur, dan krijg je dit nummer thuis!

Introductiekorting!