Start » Proeflezen » [kort verhaal] Verkade

[kort verhaal] Verkade

Door: Schrijfgraag72
Op: 29 november 2017

Het verhaal rammelt. Ik weet niet goed hoe ik het beter krijg.
1. Is de man niet te, kan je er in geloven?
2. Is het verhaal invoelbaar?
3. Is het beeldend genoeg beschreven, of is het te schamel (mooi woord vind ik dit)?
4. Is het einde te abrupt?

Fragment: 

Verkade

Zal ik naar binnen gaan of niet. Ik had totaal geen zin. Aardrijkskunde, ik baalde. En dan die man met zijn Italiaans klinkende naam, die altijd zat af te geven op de meisjes in de klas. Als je je huiswerk niet goed genoeg had geleerd kon hij zeggen ‘Ga jij maar bij Verkade werken’.

Ik had te lang geaarzeld. De deur vloog open en de Heer Giamoco verscheen in de deuropening.
‘Zo, veel te laat weer, je zit hier niet op de huishoudschool, hier moet geleerd worden als je nog iets meer wil bereiken dan bij de Verkade fabriek aan de lopende band staan. Ik maak er een aantekening van, je weet wat dat betekent.’
Ik wist helemaal niet wat dat betekende en al helemaal niet welke gevolgen het zou kunnen hebben. Ik haatte die man
Zijn buik stak naar voren en hij stonk naar aftershave. Ik liet mijn hoofd wat zakken om niet meteen die stank op te hoeven snuiven en ging naar binnen.
Shit, vooraan was de enige plaats die vrij was, had ik weer. Het tafeltje waar ik aan moest zitten was over de hele breedte gekrast en de stoel was wankel. Hier kon je toch geen uren op zitten. Eerst maar zorgen dat ik mijn proefwerk terugkreeg, ik hield mijn hart vast.

Ik wilde mijn cijfer voor het proefwerk weten en vroeg aan de Heer Giacomo ‘Heb ik voldoende of is het Verkade?’
De hele klas begon te lachen. Meneer Giacomo zei dat als we nu niet onmiddellijk ophielden we allemaal Verkade zouden krijgen. Waarschijnlijk versprak hij zich en had het zelf niet door. De klas bulderde van het lachen. Ik probeerde mijn gezicht in de plooi te houden omdat ik vooraan zat en hij toch al de pik op me had vanwege het te laat komen.
Na het lesuur Aardrijkskunde hebben we afgesproken bij de Heer Giacomo een 'onvoldoende' gewoon ‘Verkade’ te noemen.

Reacties

janpmeijers
Laatst aanwezig: 3 uren 34 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5627

schrijfgraag72

1. Is de man niet te, kan je er in geloven?
de man is niet te - laat hem juist tekeer gaan als handelend personage
2. Is het verhaal invoelbaar?
de 2e alinea wel.
3. Is het beeldend genoeg beschreven, of is het te schamel (mooi woord vind ik dit)?
het begin, 1e alinea en het einde, 3e alinea is voor een verhaal te schamel, ook schraal, pover en schaars. wink
4. Is het einde te abrupt?
er is een conclusie. Vermijd dat altijd in een verhaal.

Een verhaal wordt gedragen door een personage(1) dat handelt(2) in ruimte/decor(3) en in een zeker verloop van tijd. (4) Die vier elementen zijn de bouwstenen v/e verhaal.

Het verhaal begint zonder die bouwstenen. De zinnen delen iets mede op een zakelijke manier:
de 1e alinea:
Zal ik naar binnen gaan of niet.
Ik had totaal geen zin.
Aardrijkskunde, ik baalde.
En dan die man met zijn Italiaans klinkende naam, die altijd zat af te geven op de meisjes in de klas.
Als je je huiswerk niet goed genoeg had geleerd kon hij zeggen ‘Ga jij maar bij Verkade werken’.

Het zijn allemaal mededelingen. Daarnaast ga je vertellen/verklappen waar het over gaat, dan wel wat er gaat gebeuren - de opmerking over Verkade. Doe dat niet. Laat je HP voor die deur staan, toon de twijfel en het balen. Leg niet uit waarom. Gebruik alleen de bouwstenen. Als je dat goed doet heeft de lezer een beeld bij het hoofdpersonage - maar weet nog niet wat er gaat gebeuren. Er is wel een verwachting. Vervolgens ga je naar alinea 2. Daar handelt de leraar (hij spreekt) en hoort de lezer voor het eerst de opmerking over Verkade. Prima, houden zo.
In de 3e alinea verval je weer in de sfeer van mededelingen van de 1e alinea.
Kortom, toon de situatie door het handelen van de personages, licht het niet toe en leg het niet uit. Schrijf zoals het is, en vertrouw op je lezer.

succes.

www.janpmeijers.nl
Nieuwe roman: Ladders van schuim. klik hier

Schrijfgraag72
Laatst aanwezig: 16 weken 5 dagen geleden
Sinds: 2 Jun 2017
Berichten: 134

Hi Janpmeijers, Dank je wel!!! Daar heb ik wat aan. Ik ga het herschrijven, leuk.

Menno Marrenga
Laatst aanwezig: 1 week 2 dagen geleden
Sinds: 27 Okt 2013
Berichten: 578

Dit is een anecdote, nog geen verhaal. Inderdaad wat schamel.

Je kunt er drie dingen mee doen:
1. Aankleden tot het een verhaal wordt;
2. Als anecdote inpassen in een groter verhaal;
3. Als openingsanecdote gebruiken voor eenjournalistiek artikel over pesten.

Als je voor 2 kiest:
Herschrijf niet. Hoe ruwer je de anecdote opslaat in je schoenendoos vol anecdotes die iedere schrijver nodig heeft als bouwstenen voor zijn ouvre, hoe beter je de anecdote later kan herschrijven in de vorm die het grotere verhaal vereist.

Als je voor 3 kiest:
Behandel de volgende vragen:
3.1. Ondanks alle media-aandacht voor pesten is de pestende leraar buiten schot gebleven, hoewel die door machtpositie en levenservaring veel effectiever kan pesten dan het lafste etterbakkie van dertien ... tot zelfmoord van leerlingen toe. Hoe vaak komt dat voor?
Waarom is de pestende leraar altijd buiten schot gebleven?
Wie zijn pestende leraren? Zijn zij sadisten die vanwege de pestkansen voor leraarschap kiezen? Of zijn zij in het vak teleurgestelde idelaisten die uit frustratie pesten? Of schlemielen met een ordeprobleem die door pest-terreur een overwicht zoeken?
Wat kunnen leerlingen tegen een pestende leraar doen?

Als je voor 1 kiest:
Suggestie: Maak hem tot wiskundeleraar. Onder wiskundeleraren zijn er meer die veronderstellen dat vrouwenhersenen niet in staat zijn hun elele vak te doorgronden.
De dikke buik en buitenlandse naam hebben de leerlingen vast al lang geinspireerd tot een bijnaam (Berlusconi, Spagetti, Vetvlek, ...) in een ineffectieve poging om terug te pesten. Suggestie: maak de leraar juist onopvallend, tot een kleurloos substraat waar de lezer makkelijk zijn eigen ervaringen met denigrerende leraren kan enten. Geef daarentegen de leerlingen meer kleur, laat de IK niet alleen maar geef haar vriendinnen als medestrijders maar ook leerlingen die proberen een wit voetje bij de leraar te halen.
Suggestie: Laat de leraar bij herhaling tot vervelens toe de lestijd misbruiken door zijn verslag over zijn bezoek aan de Verkade fabriek waar hij zombie-dames in de inpak afdeling bezig zag. Bij elke keer vertellen worden zijn grapjes en zombie-imitaties zoutelozer en de leerlingen proberen daar slapjes tegen te protesteren: Waren dat dan geen gastarbeider-meisjes uit Italie? Wat heeft koekjesinpakken te maken met aardrijkskunde?
Suggestie: Vertel in meer detail hoe de leerlingen door te pas en te onpas het woord 'Verkade' te gebruiken geleidelijk de orde in de klas ondermijnen. Daarbij kan je de hele dynamiek van een klas goed beschrijven: de aanstichters, de meelopers, de angsthazen, de confirmisten en de kontlikkers. Je zou met dit proces alleen al een hele roman kunnen vullen! (zou ik overigens niet doen) Na grote vakantie blijkt de leraar vervangen: weggepest. ER gaan geruchten dat hij een baantje heeft gekregen bij de VErkade fabriek - en zo is je verhaal rond.

Schrijfgraag72
Laatst aanwezig: 16 weken 5 dagen geleden
Sinds: 2 Jun 2017
Berichten: 134

Sorry Menno, Ik lees het nu pas. Bedankt voor al je suggesties. Ik denk dat ik het laat liggen en mogelijk gebruik voor in een groter verhaal (wel iets uitgewerkter)

Bedankt, dus,
Schrijfgraag.

Carl P. Dolkin
Laatst aanwezig: 5 weken 4 dagen geleden
Sinds: 10 Aug 2015
Berichten: 81

Dag Schrijfgraag72,

Akkoord met janpmeijers en Menno Marrenga hierboven.

De man is niet te. Het verhaal is invoelbaar. Het einde is niet te abrupt, maar het verhaal zou nog heel wat kunnen uitgeschreven worden met verschillende klassituaties, leerlingen en leerkrachten.

Probeer zo veel mogelijk duidelijk te maken via dialogen en handelingen, ipv het te beschrijven. Een klassituatie leent zich uitstekend voor dialogen en handelingen.

Schrijven

Ontvang de gratis nieuwsbrief boordevol tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!
Schrijven
  • 5 essentiële schrijftips van Jonas Jonasson (De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween)
  • Alles over het schrijven van een familieverhaal
  • Zo maak je tijd om te schrijven
  • Stoomcursus literaire non-fictie
  • Wat kunnen romanschrijvers leren van toneelschrijvers?
  • Niet de plot, maar het ritme is essentieel voor een goed verhaal
  • Suspense opbouwen? Doseer je informatie

Dit nummer niet missen, maar nog geen abonnee? Neem vóór maandag 23 juli 16:00 u. een abonnement!

WORD ABONNEE