Start » Proeflezen » [kort verhaal] Sympathie Voor De Ongeborenen

[kort verhaal] Sympathie Voor De Ongeborenen

Door: IL. Marticus
Op: 8 oktober 2018

Proeflezen aub

Maatschappelijk kortverhaal omtrent abortus, fundamentalisme etc...
Ik ben aspirant dus zou ik eerst en vooral reacties omtrent de inhoud en verhaallijn willen krijgen.

Met het Taalkundige en technische gedeelte zou ik liever nog wat mee wachten.

Fragment: 

Het was nog maar ochtend maar toch was Codar zijn hele dagindeling al tot een puinhoop geblazen dankzij de afwezigheid van zijn leerkracht Biologie.
Dat hij daardoor plots een extra dagje vrij had, daar had hij niets op tegen maar hij kon er moeilijk mee om als zijn structuur ineens door elkaar werd gehaald.
Met de plotse wanorde waar hij op zo’n momenten werd aan onderworpen wist hij nooit direct raad dus had hij maar besloten om ergens een koffie te gaan drinken, wat in zijn agenda te bladeren om een aantal dingen naar toen te verschuiven en voor de rest open te staan voor wat de dag hem zou brengen.
Zijn faculteit lag op een eind van het centrum maar haast had hij niet dus ging hij maar te voet in plaats van een tram te nemen.
Codar was echter nog niet lang op de baan toen de voormiddag al een hele eigenaardige situatie leek in petto te hebben voor hem.
Zijn school lag niet zo ver van het abortuscentrum waar hij voorbij moest lopen om richting de stad te kunnen gaan.
Toen hij er langs liep werd zijn aandacht getrokken door wat leek op een wel heel apart gesprek tussen een jong meisje die iets ouder dan hem leek te zijn en een oudere mevrouw die op het eerste zicht leek reclame te maken voor iets door de brochures en flyers die ze bij zich had.
Naarmate hij dichterbij kwam werd het duidelijk dat het meisje eigenlijk weg wou en dat de oudere dame haar niet wou gerust laten.
“Ik kan inderdaad geen beslissingen nemen voor jou nee, of je tegenhouden als je als moordenares door het leven wilt gaan, maar ik kan je wel tot inzicht proberen brengen.”
“hoor jezelf nu eens bezig, ‘moordenares’, je weet verdorie niet wat je zegt!”
En het meisje liep weg terwijl de oudere vrouw bleef staan en vanop afstand naar haar riep.
“Het beëindigen van een leven of potentieel leven is moord ja, hou dat maar goed in gedachten als je toch beslist om niet na te denken over wat ik je net probeerde duidelijk te maken!”
De vrouw leek samen met een aantal andere mensen, waarvan er enkelen luidop aan het preken waren, te protesteren tegen abortus en vrouwen die het gebouw binnen gingen aan te spreken en te proberen teen houden om abortus te plegen.
Het meisje die was weggelopen nadat ze even werd belaagd door de activiste leek behoorlijk van slag te zijn door de harde en veroordelende manier waarop ze werd aangepakt, wat bij Codar voor ongerustheid zorgde.
Hij had de intentie om het meisje achterna te gaan maar ze was veel te snel om nog te kunnen inhalen.
De mevrouw leek gewoon zorgeloos verder te protesteren zonder enig schuldgevoel naar het meisje toe, alsof ze vast en zeker overtuigt was van haar zelf dat ze iets goeds had gedaan.
Codar wou weten wat dat alles te betekenen had dus besloot hij om de mevrouw aan te spreken over het voorval.
“Excuseer mij, mevrouw, mag ik u wat vragen?”
Hij ging iets dichter bij de mevrouw staan in de hoop om een conversatie tussen enkel hun twee uit te lokken in plaats van een discussie waar haar collega’s zouden tussen kunnen komen.
“Ja hoor, natuurlijk mijn jongen.”
“Ik hoorde u hier net tegen een meisje praten, jaar aan het veroordelen als ik het goed begreep, mag ik u vragen waarom u dat deed? U bent gelovig zie ik”
En wees naar haar pro life, anti abortus brochures en flyers van de evangelische kerk.
“Maar als u zo een voorstander bent van het leven, vind u dan niet dat wat u hier net deed juist het tegenovergestelde was?”
De mevrouw keek hem verwonderd aan.
“Het tegenovergestelde? Mijn jongen, ik was dat meisje aan het leren om na te denken. Iemand die overwegingen neemt om een kind te vermoorden is helemaal de connectie met God en met zichzelf kwijt en…”
“Maar dat is toch geen moord? Het kindje bestaat toch nog niet? Het zit nog in de buik en is helemaal nog niet volgroeid of zo. Hoe kan dat dan moord zijn?”
“Ze zou beslissen om een potentieel leven weg te nemen, dat staat gelijk aan moord. “
“Maar wat als dat meisje er nu niet voor had gekozen om zwanger te worden? Stel nu dat ze bijvoorbeeld verkracht zou geweest zijn of iets dergelijks?”
“Men heeft geen keuze over het leven, dat is God’s werk lieve jongen.”
Ze gaf hem één van de brochures die ze bij had die als promotie dienden voor een lezing van de Evangelische kerk waar de mevrouw aan verbonden leek te zijn.
“Kom eens naar één van onze evenementen. Jij, je vrienden of familie of wie dan ook van je naasten zijn hartelijk welkom. Ik kan je garanderen dat je daar een antwoord op al je vragen zult vinden.”

Reacties

madam Bovary
Laatst aanwezig: 6 uren 45 min geleden
Sinds: 17 Okt 2017
Berichten: 319

@ IL. Marticus

de argumentatie in je tekst brengt niks nieuws. Ik denk dat er ook weinig nieuws te brengen is: je bent voor of je bent tegen. Maar onlangs las ik van Sabine Hunnius van de Radboud Universiteit in Nijmegen dat de hersenen van een embryo, al kort na de bevruchting, zich in een razend snel tempo ontwikkelen en dat vond ik dan wel een nieuw gegeven. Het doorprikt de cliché van garnaaltje of kikkervisje.

janpmeijers
Laatst aanwezig: 5 uren 37 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5741

IL. Marticus,

De verhaallijn is heel traag, het begint feitelijk pas bij de dialoog. Mijn advies schrap de rest en ook de uitleg. Dat het meisje van slag is snapt de lezer. En of de dame veroordelend is, is een conclusie die je nu juist aan de lezer zou moeten laten. Laat je mening niet toe in dit soort teksten, geef de personages een propositie en werk die tegen elkaar uit.
Let voor het verhaal ook op je tijden. Probeer alles in onvoltooide tijd te houden.

succes.

Elza
Laatst aanwezig: 2 weken 4 dagen geleden
Sinds: 1 Dec 2014
Berichten: 306

Hoi IL Marticus,

Ik sluit me aan bij janpmeijers: het is traag, voor mijn gevoel geen verhaal maar opgeschreven woordelijk verslag van iemand die vertelt wat hij nu weer meemaakte. Toen zag ik, toen deed ik... Doordat je ook uitlegt, in plaats van toont, wordt het nog meer een verslag. Het is me ook een beetje te netjes allemaal: de hp is heel voorzichtig door alles als 'het leek' te omschrijven. Denkt hij werkelijk in 'het leek'?

Qua inhoud en verhaallijn word ik niet echt getriggert. Er is geen spanning of opbouw in het verhaal, voor mijn gevoel. Het enige dat mijn aandacht trekt, is de karikatuur van die actie voerende vrouw. Tenminste... dat is mijn persoonlijke mening. Zij is me iets te simpel neergezet. Mogelijk zitten er dit soort types tussen, ik hoop het niet, maar dan is dat wel een uitzondering. Dus wat wil je met het beschrijven van een uitzondering in dit geval?

Groet, Elza

IL. Marticus
Laatst aanwezig: 8 weken 4 dagen geleden
Sinds: 8 Jun 2018
Berichten: 5

Ok dank jullie wel voor de reacties.
Dit verhaal had als eerste instantie voornamelijk mijn manier van dialoog weergave te trainen.
Ik neem mee wat jullie gezegd hebben voor mijn toekomstig schrijfwerk!

Elza
Laatst aanwezig: 2 weken 4 dagen geleden
Sinds: 1 Dec 2014
Berichten: 306

IL. Marticus, mijn feedback gaat ook (deels) over je dialoog.

“Excuseer mij, mevrouw, mag ik u wat vragen?”
Hij ging iets dichter bij de mevrouw staan (in de hoop om een conversatie tussen enkel hun twee uit te lokken in plaats van een discussie waar haar collega’s zouden tussen kunnen komen.)
“Ja hoor, natuurlijk mijn jongen.”

Het stuk tussen haakjes vind ik vervelend lezen (naast dat het taalkundig ook niet helemaal lekker loopt). Je legt precies uit wat hij gaat doen. Dat maakt het tot een verslag, voor mijn gevoel.

Over deze gesproken zin: “Ik hoorde u hier net tegen een meisje praten, jaar aan het veroordelen als ik het goed begreep, mag ik u vragen waarom u dat deed? U bent gelovig zie ik”.
Eerlijk gezegd klinkt deze zin als een preek smile. Zeker de bijzin: 'Ja, aan het veroordelen als ik het goed begreep.'
Daarnaast is deze zin ook weer uitleggend in zijn manier van praten. 'als ik het goed begrijp', 'mag ik u vragen'.

Groetjes Elza

Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!
MIs het komende nummer van Schrijven Magazine niet!

THEMA: Schrijf die familieroman!

  • 9 tips om jouw familieverhaal tot een succes te maken
  • Researchen voor een familieverhaal, hoe doe je dat?
  • 'Het begint met pure fascinatie' - succesvolle non-fictie-schrijvers over hun werkwijze
  • Elke Geurts schreef een roman over haar scheiding
  • Hoe schep je sfeer in verhalen?
  • Schrijf jij de nieuwe Game of thrones?
  • Rosita Steenbeek: 'Tijdens het wandelen vallen dingen op hun plek'
  • Essentieel in het schrijfproces: keuzes maken 
  • Hoe schrijf je een scenario?

Dit nummer ligt omstreeks 14 december in de winkel.

WORD ABONNEE