Lid sinds

10 jaar 7 maanden

Rol

[kort verhaal] Schrijfdoedel 11

Ik had er zelfs nog een (slechte) titel voor verzonnen: De Juiste Indruk Doedel 11 – Een man staat op het punt om te bungeejumpen om indruk op iemand te maken, ondanks het feit dat hij zijn hele leven lang al kampt met ontzettende hoogtevrees. Eigenlijk heb ik maar één vraag: - Hoe komt Rik over? - en alle verdere opmerkingen zijn ook welkom :)

Fragment

Rik keek naar zijn voeten. De punten van zijn veel te dure leren schoenen staken over de rand van de bak. Achter hem vroeg Michael, de eigenaar van de bungeejumplocatie, aan hem of hij er klaar voor was. Ergens ver onder hem, op de pier, stond Anna. Rik kon haar niet zien, maar hij wist dat ze er was, in haar zomerjurk. Zou de wind haar jurk optillen? Zou ze naar boven turen, om te zien hoe hij het deed? Of zou ze ongeïnteresseerd naar een stel kinderen staan te kijken, dat een spel speelde in de golven? ‘Het is best hoog,’ zei Rik. Hij hoorde zelf dat zijn stem hoger was dan normaal. Snel schraapte hij zijn keel. ‘Hoe hoog stonden we ook alweer?’ De punten van zijn schoenen leken dichterbij te komen, om daarna weer verder weg te zweven. Rik zag de hele wereld wiebelen. Hij slikte, kneep zijn ogen een moment dicht, opende ze weer. De wereld was weer rustig. Alleen de bak, waarin ze omhoog gehesen waren, schommelde lichtjes op de nauwelijks waarneembare wind. ‘Zestig meter,’ zei Michael. ‘Neem rustig de tijd, hoor.’ Rik knikte. Hij dacht aan Anna. Aan haar gulle lach, aan haar slanke lichaam. Aan de sproetjes op haar wangen. Veertien jaar waren ze samen. In die veertien jaar had hij steeds minder van haar lach gezien en steeds meer van haar verwijten gehoord. Over zijn eetgewoontes, over zijn werk – eigenlijk over alles. Zelfs zijn hoogtevrees was gretig slachtoffer van haar spottende stem. Opnieuw wierp hij een blik naar beneden. De zee klotste tegen de rotsen onder hem. Vér onder hem. Waar was hij mee bezig? Voorzichtig stapte hij een pas terug. Hij wreef het zweet van zijn voorhoofd en keek Michael verontschuldigend aan. ‘Ik geloof toch dat dit ‘m niet gaat worden.’ Michael haalde zijn schouders op. ‘Dat gebeurt vaker. Maak je niet druk. Terug naar beneden?’ Rik bestudeerde de helderblauwe ogen van de gespierde man tegenover hem. Die man had een eerlijke blik; een blik die Rik bij zichzelf al jaren niet meer had gezien, omdat hij zichzelf iedere dag opnieuw voorloog. En in Anna’s ogen zag hij niets dan minachting. Nee, ze zou niet naar hem kijken. Waarschijnlijk had ze een knappe surfer gezien, die haar aandacht had getrokken. Rik fronste. ‘Weet je, ik doe het gewoon. Voor alles is een eerste keer, toch?’ Michael grijnsde. ‘Mooi! Hier ga je geen spijt van krijgen!’ Rik grijnsde terug. Hij gilde, onderweg naar beneden. Zodra het touw hem terug omhoog rukte, lachte hij. Vlak voordat hij sprong, had hij besloten dat hij zou scheiden. Bij de gedachte aan Anna’s gezicht, als hij haar dát zou vertellen, lachte hij nog harder.

Lid sinds

13 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
  • Pluslid
.... onder hem stond Anna in haar gele zomerjurk. Zou de wind haar jurk optillen? Rik kon haar niet zien enz. (Deze volgorde vind ik logischer.) ... had hij haar steeds minder zien lachen en (maar wel) steeds meer verwijten gehoord. voorzichtig deed hij stap terug. ... (haar aandacht trok)(?) Toen het touw hem omhoogrukte (?) Sterk verhaal.

Lid sinds

10 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik vind het personage Rik geloowaardig. Die punten van die veel te dure schoenen, daar moet ik echt overheen lezen. Dan zie ik iemand staan met schoenen van € 300,-, belachelijk dure spijkerbroek en dito hemd. Haren netjes geknipt, gekamd en geföhnd. Dat kan ik niet plaatsen. Of hij op dat moment eraan denkt of die zomerjurk wordt opgetild? Ik zeg - vanuit eigen ervaring - nee. Hier wil je het iets te mooi maken denk ik. "Hij hoorde zelf dat zijn stem hoger was dan normaal. Snel schraapte hij zijn keel." Mooi, herkenbaar, geloofwaardig. "De punten van zijn schoenen leken dichterbij te komen, om daarna weer verder weg te zweven. Rik zag de hele wereld wiebelen." Mooi, etc. "Voorzichtig stapte hij een pas terug." "Stapte" vind ik niet zo mooi in deze zin. Klinkt met te resoluut in combinatie met voorzichtig. ‘Ik geloof toch dat dit ‘m niet gaat worden.’ Vind ik echt iets wat de HP op dat moment zou zeggen. Combinatie van zwakte (toch maar niet springen) en nonchalante kracht (durven te kiezen). "Rik bestudeerde de helderblauwe ogen van de gespierde man tegenover hem. Die man had een eerlijke blik; een blik die Rik bij zichzelf al jaren niet meer had gezien, omdat hij zichzelf iedere dag opnieuw voorloog. En in Anna’s ogen zag hij niets dan minachting." "helderblauw" en "gespierd" vind ik cliché en overbodig. Het gaat om de blik en waar die blik voor staat; innerlijke kracht. Dus daar mag ook iemand met de ogen en het lichaam van Keith Richards staan. Toch? ‘Mooi! Hier ga je geen spijt van krijgen!’ Indien als bewust opstapje (waar ik vanuit ga). Mooi. "touw" = elastiek, rubber of zoiets. "gilde het uit" zou ik tot slot vervangen door "schreeuwde het uit". Dat geeft het gevoel van (zelf)overwinning denk ik beter weer. Het lijkt misschien veel commentaar, maar ik vind het een goed stukje. Rik leeft voor mij. (Moet alleen andere schoenen aantrekken).

Lid sinds

10 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@ Tja: Hm, ik vind het juist logischer om eerst aan te geven dat hij haar niet kan zien. Waarom zou hij zich dat anders afvragen? steeds minder zien lachen en steeds meer verwijten ---- als ik daar 'maar wel' in zou zetten, dan wordt het een tegenstelling. Ik vond het niet echt een tegenstelling; eerder vult het 'steeds minder lachen' die opkomende verwijten juist aan. Haar aandacht trok; groot gelijk. Weg met die lijdende vorm. Toen het touw omhoog rukte :o dat ik die zelf niet heb gezien... hooguit zou ik daar "weer omhoog" van kunnen maken, maar ik denk dat het inderdaad ook duidelijk is als er gewoon "omhoog rukte" staat. Bedankt voor de feedback! En bedankt voor het compliment :)

Lid sinds

10 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@ Angus: Die belachelijk dure schoenen en dat geföhnde haar; dat was de bedoeling ;) Geen type dat je verwacht als waaghals, wat hij ook niet is; maar wat hij in eerste instantie dus wil doen om indruk te maken op Anna. Voor de rest; bruikbaar commentaar. Vooral dat van die blauwe ogen etc. Alhoewel ik me voorstelde dat die eigenaar geen schriel mannetje is, maar dat had natuurlijk ook makkelijk gekund. Ik heb er een handje van om een cliché of wat in m'n verhalen te gebruiken, dus dit is een mooie om te onthouden.

Lid sinds

10 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@ Angus: Die belachelijk dure schoenen en dat geföhnde haar; dat was de bedoeling ;) Geen type dat je verwacht als waaghals, wat hij ook niet is; maar wat hij in eerste instantie dus wil doen om indruk te maken op Anna.
O.K. Voor mij zou je hem dan wel iets meer moeten 'inkleuren'. Maar dat kan niet in 500 woorden. Voel ik ook steeds als een belemmering. Hoog tijd dat ze - zoal aangekondigd - naar 1000 gaan voor proeflezen.

Lid sinds

13 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
  • Pluslid
750 worden vind ik ook al behoorlijk. Ik denk dat veel mensen tegen die 1000 woorden aanhikken. 500 woorden zijn inderdaad vaak te weinig om iets duidelijk te maken. Ik schreef dat omdat ik twijfelde of zij er wel was of niet. Oké, hij wist het, maar ik dacht dat hij het vermoedde. Waarom weet ik ook niet. Misschien zocht hij naar een gele zomerjurk en kon hij die niet ontdekken tussen de menigte? Of was het gewoon te ver? Hoe kwamen ze daar? Waarom is Anna met hem meegegaan?

Lid sinds

10 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hm, ik vind het op zich wel een uitdaging. Vooral als ik op m'n eigen verhalen even vastloop, is zoiets kleins lekker om op te broeden. Eigenlijk heb ik mijn 'schrijfdrive' weer helemaal terug sinds ik op dit forum zit :D (was vast opgevallen, ik hang hier erg vaak rond geloof ik...) Aan de andere kant; om écht wat van een verhaaltje te maken, zou 1000 woorden toch wel handiger zijn - maar dat is zo'n gigantische lange lap op je beeldscherm.

Lid sinds

13 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
  • Pluslid
Nee hoor, was niet opgevallen. Ik hoop dat ik ook niet opval. 1000 woorden is inderdaad een lap. Zullen we het voorlopig houden op 750 woorden, Dries?

Lid sinds

10 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
"De punten van zijn veel te dure leren schoenen staken over de rand van de bak." --> Die "veel te dure schoenen" is een kolossale perspectiefbreuk. Je begint met "Rik keek..." dus we worden letterlijk in het perspectief van Rik geduwd. Dat ik ok, duidelijk. Maar dan geef je een waarde-oordeel over zijn schoenen door "veel te" te gebruiken. Dus denkt Rik op dat moment dat hij te veel heeft betaald voor die schoenen? Verwarrend. Zeg dan iets als "Rik keek naar zijn keurig gelakte schoenen" of zo. "Achter hem vroeg Michael, de eigenaar van de bungeejumplocatie, aan hem of hij er klaar voor was." --> Dit zou ik graag iets meer in scene zien ipv puur tell. Dialoog, Michael die met beugels en ander materiaal rammelt achter hem, die zijn harnas nog eens strak aantrekt... Er zijn stukjes die overkomen als cliché, maar al bij al vind ik het wel goed voor zo'n kort verhaaltje. Ik kan me nog wel inleven in de hoofdpersoon. Hij zit vast in een sleur, probeert iets drastisch om eruit te geraken en komt dan tot een onverwacht (maar voldoende gemotiveerd) besluit. Knap.

Lid sinds

10 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Dus denkt Rik op dat moment dat hij te veel heeft betaald voor die schoenen? ---> exact. Zie ook de eerdere opmerking over die schoenen. Die tweede opmerking; toegegeven, dat is luiheid. Ik kon even niet bedenken wat ik Michael nog kon laten doen - om hem nog eens even aan het harnas te laten sjorren, was een leuke geweest. Als ik erop was gekomen... [quote: Arthur_D]Hij zit vast in een sleur, probeert iets drastisch om eruit te geraken en komt dan tot een onverwacht (maar voldoende gemotiveerd) besluit. Knap.[/quote] Thanks!

Lid sinds

11 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
Als het 750 woorden zijn lees ik het niet meer. Ik vind 500 woorden juist een mooie oefening om in weing woorden een verhaal te kunnen vertellen.

Lid sinds

10 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Juist. Dat is ook zo. Maar dan kun je ook niet verwachten dat personages erg goed uitgediept zijn; daar heb je de woorden gewoon niet voor. Dat is voor mij ook meteen de uitdaging; proberen om tóch voor elkaar te krijgen dat je de HP gaat 'begrijpen'.

Lid sinds

13 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik vind het een duidelijk verhaal met een hoofdpersoon die leeft. Angst, twijfel, onzekerheid en een moment waarin hij de knoop doorhakt en besluit het anders te gaan doen. (wat ook weer kan wegebben zodra hij beneden tegenover Anna staat). Er zitten een paar zinnen in die je zou kunnen aansterken door bv hier en daar een woord te schrappen. Vb: Hij zag de (hele) wereld wiebelen. Goed verhaal!

Lid sinds

10 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Bedankt! De zinloze woorden eruit schrappen is altijd moeilijk - als ik dan je voorbeeld zie, dan denk ik; 'jep, daar heeft hij gelijk in', maar zelf zou ik er niet snel zijn opgekomen om dat woord te schrappen. Zijn daar tips voor, of is dat een kwestie van ervaring?

Lid sinds

10 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik kan me aansluiten bij bovenstaande reacties, maar wil toch wel even benadrukken dat ik het al een sterk verhaal vind, en dat het me enorm vasthield. Ik zou graag verder lezen. Ik heb juist wel de typerende beschrijving van het personage graag. Je kan zo een man zien staan voor je, de verwoording zou misschien anders kunnen, maar toch al heel sterk