Start » Proeflezen » [kort verhaal] Schaduw

[kort verhaal] Schaduw

Door: Zieveraar
Op: 20 augustus 2012

Dit kortverhaaltje had ik ingestuurd voor de Welingelichte Kringen wedstrijd, een wedstrijd gebaseerd rond het zinnetje: 'Laten we over onze schaduw heen springen!'

Ik wou het eens delen op de site, vooral om te weten of dit verhaal niet te cliché is (wat het volgens mij wel is, achteraf gezien), of het kan beschouwd worden als een echt kortverhaal (of enkel een fragment), of er manieren zijn om (binnen het maximum van 500 woorden) het eventueel vlotter of krachtiger te maken.

Fragment: 

‘Laten we over onze schaduw heen springen!’
Stel je voor dat het ons lukt, had mijn broer er nog aan toegevoegd. Verbeelding had hij, onuitputbaar. Een uur lang sprongen we wild rond, tot moeder vroeg waar we nu in godsnaam mee bezig waren. Bram, mijn broer, verzon altijd leuke spelletjes. En ik? Ik deed blindelings wat hij zei. Altijd en overal. Bram was net geen twee jaar ouder dan ik en mijn idool. Zodra ik kon wandelen, volgde ik hem. Hij vond dat niet erg, integendeel, hij had iemand gevonden die zijn rare spelletjes leuk vond. Die zonder klagen samen met hem een uur in de gietende regen stond om ziek te worden, dan moesten we een paar dagen niet naar school. Moeder werd hysterisch toen we de woonkamer betraden, beiden doorweekt en rillend van de kou. De volgende dag was ik zwaar ziek. Bram voelde zich zo schuldig dat hij elke avond na school aan mijn bed kwam zitten. Hij verzon de wildste verhaaltjes over elfen, kabouters en andere wezens. Ik hing aan zijn lippen, verslond zijn woorden.

Kleine jongens worden groot helaas. School lukte niet, de leraars konden niet omgaan met zijn ongebreidelde fantasie. Bram let nooit op in de les, Bram verstoort de lessen, bijna iedere week kregen onze ouders wel een of andere opmerking. Zijn resultaten waren navenant. Vader en moeder werden wanhopig en huurden privé leraars in om hem te begeleiden. Uiteindelijk sleepte Bram zich door school, maar de ononderbroken stroom van commentaar veranderde hem. Mijn broer zonderde zich meer en meer af. Het was gedaan met de wilde spelletjes en de leuke verhalen. Vrienden had Bram niet, iedereen vond Bram te raar, te speciaal om mee om te gaan. Tot mijn grote schande moet ik toegeven dat zelfs ik Bram begon te mijden. Het was gemakkelijker en misschien schaamde ik me net ietsje te veel voor hem. Toen hij merkte dat ook ik excuses zocht om niet bij hem te moeten zijn, brak er iets. Denk ik toch. Dat moet het wel geweest zijn, een andere uitleg voor wat hij toen deed, heb ik nooit gevonden. In zijn afscheidsbrief schreef hij dat hij geen uitweg meer zag, dat het hem allemaal teveel was. Hij behoorde niet tot deze wereld vond hij, dus moest hij er ook niet blijven.

Iedere dag denk ik aan hem, aan alle spelletjes die we speelden, aan de verhalen die hij mij vertelde toen ik ziek in bed lag. Hoe ik hem in de steek heb gelaten op het moment dat hij mij het meeste nodig had. Elk jaar ga ik naar zijn graf. Dat is het minste wat ik kan doen. Ik zit naast zijn steen en vertel alles over mijn leven. Nu en dan, als het zonnig is, dan probeer ik het nog eens. Over mijn schaduw springen. Dat levert me rare blikken op van andere mensen, maar die negeer ik. Stel je voor dat het lukt? Dat zou Bram plezier doen, ik weet het zeker.

Reacties

Bernhard de Vries
Laatst aanwezig: 3 jaren 23 weken geleden
Sinds: 11 Jan 2012
Berichten: 411

Niet cliché, mooi beeld aan het slot, wel een beetje kort door de bocht. Ik had best meer willen lezen over Bram.

Ginny
Laatst aanwezig: 3 dagen 16 uren geleden
Sinds: 22 Jun 2012
Berichten: 995

Ze komen als paddestoelen uit de grond, de korte verhalen van deze wedstrijd wink Leuk om her en der op internet te lezen hoe iedereen deze opdracht heeft ingevuld big grin

Cliché... nee, vind ik niet.

Het is wel een kortverhaal, maar je had van mij meer mogen laten zien ipv vertellen. Dit is meer een achtergrond waartegen je een goed verhaal kunt afzetten. (Vind ik.) Wat zou er gebeurd zijn als je was begonnen met de broer aan het graf? Wat als je een fragment van de afscheidsbrief had genomen? In een kortverhaal hoef je niet alles te vertellen, dat lukt je niet in 500 woorden.

Ik krijg pas echt een beeld bij dit verhaal vanaf: "Elk jaar ga ik naar zijn graf."

Zieveraar
Laatst aanwezig: 2 jaren 41 weken geleden
Sinds: 21 Jan 2012
Berichten: 860

Bedankt Ginny en Bernhard!

Ik wou het op zich ietsje indirect houden, beginnen met de herinnering van de hp over zijn broer en eindigen een hele tijd later, met de wroeging van de hp. Maar misschien is het dan toch te vaag gebleven zo.

Bernhard de Vries
Laatst aanwezig: 3 jaren 23 weken geleden
Sinds: 11 Jan 2012
Berichten: 411

Het zijn keuzes, plaats je het pakkendste aan het begin als lokkertje, of aan het einde als "uitsmijter". Maar uitproberen en ermee spelen, kijken wat het doet, is altijd een goed idee

Zieveraar
Laatst aanwezig: 2 jaren 41 weken geleden
Sinds: 21 Jan 2012
Berichten: 860
Bernhard de Vries schreef:

Het zijn keuzes, plaats je het pakkendste aan het begin als lokkertje, of aan het einde als "uitsmijter". Maar uitproberen en ermee spelen, kijken wat het doet, is altijd een goed idee

Daar heb je gelijk in, dat zou ik meer moeten doen. Ik denk dat ik te vaak te snel tevreden ben met wat ik geschreven heb.

Angus
Laatst aanwezig: 1 jaar 28 weken geleden
Sinds: 19 Mei 2012
Berichten: 3286

Ik vind het geen cliché verhaal en evenmin vaag.
Prettig geschreven ook. Maar, ik denk dat ik daarmee Ginny' s mening deel, eigenlijk prettig beschreven.
Er zit, naar mijn idee te weinig in waar ik zelf als lezer invulling aan mag of moet geven.
Wellicht is het verhaal dat jij wilt vertellen te groot voor vijfhonderd woorden.

Bernhard de Vries
Laatst aanwezig: 3 jaren 23 weken geleden
Sinds: 11 Jan 2012
Berichten: 411

We want more! big grin

Bernhard de Vries
Laatst aanwezig: 3 jaren 23 weken geleden
Sinds: 11 Jan 2012
Berichten: 411
Zieveraar schreef:
Bernhard de Vries schreef:

Het zijn keuzes, plaats je het pakkendste aan het begin als lokkertje, of aan het einde als "uitsmijter". Maar uitproberen en ermee spelen, kijken wat het doet, is altijd een goed idee

Daar heb je gelijk in, dat zou ik meer moeten doen. Ik denk dat ik te vaak te snel tevreden ben met wat ik geschreven heb.

Heel herkenbaar, helaas.

Zieveraar
Laatst aanwezig: 2 jaren 41 weken geleden
Sinds: 21 Jan 2012
Berichten: 860
Angus schreef:

Ik vind het geen cliché verhaal en evenmin vaag.
Prettig geschreven ook. Maar, ik denk dat ik daarmee Ginny' s mening deel, eigenlijk prettig beschreven.
Er zit, naar mijn idee te weinig in waar ik zelf als lezer invulling aan mag of moet geven.
Wellicht is het verhaal dat jij wilt vertellen te groot voor vijfhonderd woorden.

Bedankt Angus!

Het kan inderdaad zijn dat ik te veel in te weinig woorden wil doen, maar het kan ook dat ik gewoon de verkeerde elementen van het groter verhaal gebruik heb. Zoals Ginny ook zei, niet alles moet verteld worden.

Ginny
Laatst aanwezig: 3 dagen 16 uren geleden
Sinds: 22 Jun 2012
Berichten: 995
Bernhard de Vries schreef:

We want more! big grin

Inderdaad big grin Ofwel less is more - meer aan de fantasie van de lezer overlaten, bedoel ik dan (iedereen vult dat gegeven ook naar eigen inzicht in wink ) - ofwel uitbouwen tot een groter verhaal. Er zit wel wat in hoor wink

Bernhard de Vries
Laatst aanwezig: 3 jaren 23 weken geleden
Sinds: 11 Jan 2012
Berichten: 411

We want more or less! smile

Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!
  • THEMA Kan schrijven je leven redden?
  • Hoe beschrijf je emoties?
  • Zo vind je een uitgever die bij je past
  • Zo belangrijk zijn de eerste 10 pagina's
  • Schrijftips van Anne-Gine Goemans
  • Schrijftechniek: vertellen en vertonen
  • Taaltips: taal en logica

Dit nummer verschijnt omstreeks 6 december oktober. Nog geen abonnee? Meld je aan vóór maandag 25 november 16:00 uur, dan krijg je dit nummer thuis!

Introductiekorting!