Start » Proeflezen » [kort verhaal] Rambo in de bocht

[kort verhaal] Rambo in de bocht

Door: mw.Marie
Op: 24 januari 2019

Voor welke doelgroep van lezers zou deze tekst kunnen zijn?
Ik heb zelf moeite om dit te bepalen.

Zijn er regels tav woordgebruik voor de diverse categorieën?

Chicklit is voor mij duidelijk, maar andere categorieën vind ik het moeilijk.

Er wordt heel veel thriller geschreven, maar zou 'men' daar niet al een beetje genoeg van hebben, na zo veel jaar. Daarom dit idee van dierenverhalen.

Deze keer is gekozen voor een verhaal met een ik figuur als hp.

Het doel is een bundel dierenverhalen te schrijven, vanuit diverse uitgangspunten, ik als hp, het dier zelf etc.

Fragment: 

Langzaam wordt de geur van dennennaalden verdrongen door een geur die ik nooit meer zou vergeten en nog dagenlang op mijn huig zou blijven liggen. Ik verlaat het wandelpad en loop een stukje verder het bos in. Plotseling zie ik een open plek waar een paar clowns dansen met een enorme suikerspin. Dat was de geur die ik net geroken heb, ierzoet.\
Om de clowns staan kinderen, van een jaar of tien, te dansen en te springen. De clowns delen de suikerspinnen uit.
De lucht is bijna ondragelijk in mijn neus. ‘Hatsji, hatsji,’ nies ik.
De clowns kijken mijn kant op.
Mijn hond is niet meer te houden, hij holt naar de kinderen. Hij rolt over de kop en maakt een enorme sprong, de kinderen lachen. Hij laat zich lekker vertroetelen en hij krijgt suikerspin gevoerd. Zijn bek is helemaal roze, daardoorheen probeert hij met zijn lange tong al dat lekkers op te likken. De kinderen schateren het uit om mijn hond.
Ineens roepen de kinderen hem: ‘Rambo.’

Hoe kan dat nu, ze kennen hem niet en het is zijn echte naam, ik schud glimlachend mijn hoofd.

Aan de anderen kant van de open plek zie ik een keurige dame en heer in beige jassen aankomen. Ze kijken nogal ontstemd. Ik zie hun afkeurende blikken terwijl ze wijzen naar de clowns en de kinderen. De man stapt hier meteen op af. Gebaart dat ze moeten vertrekken. De vrouw steekt haar handen vertwijfeld in de lucht.
Op dat moment komt de groep kinderen aangerend met vooraan mijn hond. Rambo heeft een bal in zijn bek, de kinderen lachen en proberen hem de bal af te pakken. Ze stormen recht op een grote modderplas af. Waardoor mijn lichtbruine Rambo verandert in zwart, racet op de gebarende man en vrouw af.
Oh nee, denk ik nog en ja hoor, Rambo botst frontaal op de beige jassen.
De vrouw in beige jas huilt, ligt op de grond. Haar partner probeert op te staan.
Ik ren er ontsteld op af: ‘Oh wat vreselijk, ik help u opstaan.’
Daarop rent Rambo op mij af en springt mij omver.
De man schreeuwt: ‘Ga weg mens met dat vreselijke mormel. Zie je niet dat mijn vrouw iets gebroken heeft!’
Ik sta op, roep Rambo, doe hem aan de lijn en bel 112.
De clowns zijn in geen velden of wegen te bekennen, de kinderen staan om me heen. Een jongen vraagt: ‘Ik kan Rambo wel vasthouden hoor.’
Ik geef hem de riem en help de vrouw zo goed als ik kan. De man doet zijn jas uit en legt hem onder het hoofd van zijn vrouw. De vrouw komt een beetje overeind, roept: ‘Let op de kinderen met die enge clowns, ik vertrouw ze voor geen cent.’
Ik kijk naar de groep om me heen: ‘Zijn jullie er allemaal of missen jullie vriendjes, kinderen?’
De jongen met Rambo roept: ‘Michiel ben je hier?’
Geen antwoord, mijn hart bonst in mijn keel. ‘Heb je iets bij je van Michiel?’
‘Eh nee, oh ja toch wel. Dit stokje van de suikerspin. We wilden er straks iets van gaan maken.’
‘Laat Rambo eraan ruiken en maak hem los,’ zeg ik tegen de jongen.
Rambo ruikt, trekt een diepe rimpel en heft zijn kop. Op mijn ‘Rambo zoek,’ spurt de hond weg.
‘Erachteraan,’ roept de mevrouw op de grond. ‘Nu!’
De kinderen zijn sneller dan ik: ‘Bij elkaar blijven als groep,’ roep ik hen na.
Dan hoor ik Rambo blaffen, ergens diep in het bos. De kinderen en ik rennen ernaar toe.
Een meisje struikelt naast me en huilt, haar broek is gescheurd, haar knie bloedt.
‘Loopt u maar door naar Rambo, ik redt me wel,’ zegt ze.
‘Nee, meiske, niemand blijft nu alleen, kan je lopen,’ vraag ik haar.
Ze hinkt, doet haar uiterste best, ik zie haar tranen, die ze verwoed wegveegt op haar wangen.
Rambo blijft blaffen, het gaat over in grommen en iemand schreeuwt.

Reacties

Thérèse
beheerder
Laatst aanwezig: 4 uren 26 min geleden
Sinds: 2 Aug 2009
Berichten: 5907

Omdat dit topic hetzelfde is als dit:

https://schrijvenonline.org/proeflezen/kort-verhaa...

en daar al een reactie gegeven is, gaan we daar verder.

Tijdens de zomervakantie schrijfmeters maken in De scribbe? Lees er meer over op deze pagina.

Lees Schrijven Magazine
  • Leer schrijven als Stephen King
  • Alles wat een schrijver moet weten over uitgeverijen
  • Schrijftips van Sander Kollaard (Stadium IV)
  • Wat verdien je aan een boek?
  • Crashcourse publiciteit & promotie
  • De schrijfdip en wat je ertegen kunt doen

Dit nummer niet missen, maar nog geen abonnee? Neem vóór 23 september 16:00 u. een abonnement!

MELD JE AAN
Lees Schrijven Magazine!

Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Meld je aan vóór 23 september!

Word abonnee