Start » Proeflezen » [kort verhaal] opstaan

[kort verhaal] opstaan

Door: SchrijvenNico
Op: 11 januari 2017

Dit verhaal heeft te maken met opstaan. Het personage droomt wat ik heb opgeschreven. Graag wil ik daarover het volgende weten:

- Is de ontdekking op de deurmat verrassend?

- Hoe bevallen de namen van het personage en de kater?

- Welke zin(nen) kunnen beter?

Fragment: 

Pieter stond iedere woensdag altijd vroeg op uit bed. Hij nam een half uur om zich om te kleden en te ontbijten voor hij zijn flatwoning verliet. Met zijn 35 jaar oud, was Pieters behendigheid om feilloos uit bed te glijden niet meer zo soepel. Maar toch ook niet te zwak om vervolgens op de tast de lichtknop te vinden. Per ongeluk drukte hij het ook weer uit. Pieter besefte dat het buiten nog pikdonker moest zijn, om zeven uur in de morgen kon dat niet anders. Vijf minuten eerder had hij het 'here comes the sun' ondanks zijn lichte koppijn van een kater, met genoegen aangehoord. Zijn wijsvinger drukte de rode druktoets in om de zangstem geen derde keer te laten horen. Plots gleed de zachte vacht van zijn trouwe huisvriend langs zijn blote been. Als sinds twee weken had Jessie besloten hem meer liefdevolle kopjes en staartjes te geven, een teken dat hun vriendschap hechter werd. Ditmaal miauwde ze onzeker en besloot met een ferme sprong op het bed te belanden. De kater leek echt in vorm te zijn. Pieter wist dat Jessie niet in zijn normale ritme was. Zelf stond Pieter nog in zijn pyjamaoutfit met sterretjesmotieven en blote voeten die niet echt fris roken. Geconcentreerd liep Jessie de trap af en verdween langs de deur tussen huiskamer en halletje naar de voordeur. Beneden aangekomen waren de gordijnen nog gesloten en zag Pieter in de muurspiegel met moeite zijn donkere gestalte. Hij besteedde er weinig aandacht aan. Nog niet eerder was hij zo vlug bij de voordeur beland zonder te gapen of zijn spieren uit te strekken. Jessie wilde bijna door het kattenluik in de voordeur heen, toen hij hem terugriep het halletje in. De kater gehoorzaamde en staarde hem al zittend met uitgestoken tong aan. Jessie leek met zijn ogen om melk te vragen, iets dat Pieter altijd om acht uur in een schoteltje opdiende. Pas toen de kater zich omdraaide naar de voordeur zag hij het kleine kiertje tussen flatgang en zijn woning. Je kon er met gemak je arm doorsteken, echter het was te smal voor de nek van een glurende kater. Toen Pieter zijn deurmat op de flatgang inspecteerde, struikelde hij bijna achterover op de laminatenvloer in het halletje. Uit nieuwsgierigheid bekeek hij de verzegelde vierkante doos.

Er stak een lang en stevig koord uit dat bij zijn deurdrempel eindigde. Had zijn kater geroken dat een onbekende iets had bezorgd was daarom zijn slaapkamer ingegaan? Pieter probeerde het pakketje op te tillen om het daarmee zijn flatwoning in te dragen. Zijn kater had duidelijk geen zin meer hem te zien dragen en verdween naar de huiskamer. De verrassing op zijn deurmat was overdonderd. Er stond geen enkele afzender of naam van een bezorgdienst op het karton. Deze werkdag was niet saai begonnen. Op dit vroege tijdstip had een onbekende besloten een vreemd pakketje achter te laten bij zijn voordeur. Gedreven door uitpaklust besloot hij aan het witte koord te trekken, waarop de kartonnen bovenzijde eraf zwaaide. Het liefste verwenste Pieter dat hij op een tropisch eiland lag te zonnen, dan het scherpende gekakel aan te horen. De korte stiltes waren niet haast niet te ontdekken. Bijna had Pieter zijn kater willen behoedde de huiskamer niet te verlaten uit angst dat hij niet zijn gehoor verloor. Toch kwamen de vier poten van het beest met scherpe nagels hard op zijn buik neer. Het geschreeuw in zijn rechteroor behoedde hem verder te slapen en de koppijn van de vele glaasjes uit het café te vergeten. Met een ruk kwam hij overeind uit zijn bed en schopte mijn zijn benen Jessie van zijn bed. Sinds zijn korte intrek was het beest alleen maar wilder geworden. Balend om het bed uit te stappen drukte Pieter zijn handpalm op de wekkerradio. Meteen stopte de schreeuwende Eddie van Halen met Judgement Day zodat hij opeens besefte welke boosaardige griezel had verhinderd een verrassend pakketje te bederven.

Reacties

Yrret
Laatst aanwezig: 4 uren 56 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 5106
SchrijvenNico schreef:

Het personage droomt wat ik heb opgeschreven.

Uit niets blijkt dat je verhaal een droom is.

SchrijvenNico schreef:

Is de ontdekking op de deurmat verrassend?

Neen.

SchrijvenNico schreef:

Hoe bevallen de namen van het personage en de kater?

Prima.

SchrijvenNico schreef:

Welke zin(nen) kunnen beter?

Dat is moeilijk te beoordelen, Nico. Jij hebt zo`n aparte schrijfstijl dat veel zinnen wel anders kunnen, maar daardoor beslist niet beter hoeven te zijn.

Voorbeeld;

SchrijvenNico schreef:

Het liefste verwenste Pieter dat hij op een tropisch eiland lag te zonnen, dan het scherpende gekakel aan te horen.

Verwenste, is over het algemeen een uitdrukking waarmee je een ander iets slechts toewenst.
Het gekakel zal het kletsen van je collega`s zijn, maar hoe dat scherpende kan zijn, is mij een raadsel.

Jou zin begrijp ik wel, omdat ik een fan ben van jouw schrijfsels. Ik zou het anders doen.

Het liefst wenste Pieter dat hij op het strand van Terschelling een lange wandeltocht maakte. Wat hem betreft tijdens regen en harde wind. Dat was altijd beter dan de hele dag het schelle gekakel van zijn vrouwelijke collega`s aan te horen.

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

Dave89
Laatst aanwezig: 3 weken 2 dagen geleden
Sinds: 14 Jan 2016
Berichten: 362

Hoi SchrijvenNico,

Ik haalde er ook niet direct uit dat het droom was.

- Is de ontdekking op de deurmat verrassend?
Nee, niet echt. Het is een pakketje. Op zich als ik een top 3 mocht maken van dingen die ik op mijn deurmat zou kunnen aantreffen…

- Hoe bevallen de namen van het personage en de kater?
Prima. Mijn vader had ook een kat die Jessie heette. (Was wel een poes, geen kater)

- Welke zin(nen) kunnen beter?
Ik sluit mij aan bij wat Yrret zegt. Persoonlijk denk ik ook dat je naar iedere zin opnieuw zou kunnen kijken. Je plaatst het in de categorie ‘kort verhaal’. Bij een kort verhaal moet je ieder woord zorgvuldig overwegen, uitkiezen, plaatsen en je dan afvragen: voegt dit woord wat toe? Je kunt je immers de luxe van een roman niet veroorloven, waar je verfraaiingen in je tekst kunt inzetten om het net wat mooier te maken. Ieder woord moet in dienst staan van je gehele tekst.

Bijvoorbeeld:
Pieter stond iedere woensdag altijd vroeg op uit bed. – Is dat alleen iedere woensdag? Stond hij op uit bed? Staat hij ook weleens ergens anders vroeg uit op? Het enige relevante vind ik: zijn vaste patroon. Maar is het relevant voor deze tekst?

Hij nam een half uur om zich om te kleden en te ontbijten voor hij zijn flatwoning verliet. – Is het relevant hij lang hij over het aankleden doet (in deze tekst)?

Met zijn 35 jaar oud, was Pieters behendigheid om feilloos uit bed te glijden niet meer zo soepel. – Zijn leeftijd en lichamelijke soepelheid voegen voor mij, als ik het hele stuk bekijk, niets toe.
Maar toch ook niet te zwak om vervolgens op de tast de lichtknop te vinden. – Eveneens hetzelfde. Bovendien hoop ik op mijn 35e nog een knopje te kunnen vinden in het donker.

Per ongeluk drukte hij het ook weer uit. – Wat voegt dit toe aan het hele kort verhaal?

Pieter besefte dat het buiten nog pikdonker moest zijn, om zeven uur in de morgen kon dat niet anders. – Ten eerste is dat niet waar, ten tweede: je legt uit dat je personage beseft dat het donker is, maar hij moet tegelijkertijd op de tast een knop vinden. Als het buiten licht is hoeft hij dat niet. Het feit dat het donker is vind ik het eerste dat écht iets toevoegt omdat hij later bijna zijn nek breekt omdat hij struikelt over iets.

Vijf minuten eerder had hij het 'here comes the sun' ondanks zijn lichte koppijn van een kater, met genoegen aangehoord. – Vijf minuten eerder / hij weet de tijd exact? ‘Here comes te sun’ / komt later niet terug. Is het dan relevant? Lichte koppijn van een kater / kan korter en zijn kater komt niet meer terug. Is het dan relevant? – Het enige dat ik uit deze zin haal is zijn muziekvoorkeur, maar ook dat is, gezien het hele verhaal niet relevant.

Ik besef me dat bovenstaande erg negatief over kan komen, maar dat is absoluut zo niet bedoeld. Daarnaast is mijn mening over kort verhaal misschien anders dan die van een ander.

Wat betreft de dromen: wat ik kenmerkend vind aan dromen is de onsamenhangendheid van alles. Dus bijvoorbeeld dat het eerst pikkedonker is, dat er dan een zon aan te pas komt en dan weer donker. Zo iets.

Succes met je tekst.

Jouw verhaal laten bespreken in Schrijven Magazine?

Stuur het in voor Tekstuur Proza!  Meer informatie vind je in Schrijven Magazine.

Word nu abonnee!
Ook voor dichters: Schrijven Magazine

In ieder nummer van Schrijven Magazine interviewen we een dichter over het schrijfproces!

Word abonnee!
Lees hier hoe het werkt!

en krijg zelf een cadeau!

Lees hier hoe het werkt!
Volkskrant looft Schrijven Magazine

In een stuk getiteld: 'Schrijven Magazine, omdat iedereen schrijver wil worden'.

Lees meer