Lid sinds

6 jaar 6 maanden

Rol

[kort verhaal] Op een strand

Dit os het begin van een kort erotisch verhaal. Werkt het? Zijn de lustgevoelens herkenbaar en invoelbaar. Komt het 'echt genoeg' over, of is het te gezocht?

Fragment

We lopen hand in hand over het witte zand van een zonovergoten strand. Het is warm. Jij hebt je schoenen uitgedaan en loopt behoedzaam, bedachtzaam. Je prevelt iets. Als ik goed luister hoor ik wat je aan het doen bent; je telt het aantal grote witte schelpen dat je langs ziet komen. Af en toe laat je mij los - je hurkt om een schelp op te pakken en goed te bekijken, voor je hem weer voorzichtig teurglegt, trachtend de schelp precies weer zo neer te leggen als toen je hem oppakkte. Wanneer je hurkt komen je knieeën vanonder je blauwe jurk te voorschijn. Elke keer raak ik weer bevangen door de vorm en de gaafheid van je benen. Terwijl je gehurkt zit, waait de wind door je donkere haren en verschijnt er een glimlach om je mond, terwijl je de schelp weer op zijn plek teruglegt. Je staat op, pakt mijn hand zacht vast en wij lopen verder. Met je linkerhand streel je door je haar terwijl je naar de horizon kijkt. Met mijn rechterhand houd ik de rugzak op mijn schouder, mijn linkerhand kriebelt aan de binnenkant van jouw hand, en aan je schouders kan ik zien dat er een tinteling door je lijf gaat. Als ik je had kunnen aankijken - had ik gezien dat je even je ogen dicht gedaan had, en dat een zwoele, verleidelijke glimlach over je mond had gespeeld. Op hetzelfde moment besluiten we op het zand, waar verder geen mensen zijn, te stoppen. Je draait je naar me toe - en ik zie door de blauwe stof je tepels uitsteken. De combinatie van de warme, harde wind, het zeewater en van ons samen blijft voor jou één van de heerlijkste cocktails, heb je mij ooit eens verteld. Ik zet de rugzak neer en pak je hoofd in mijn handen. Ik geef je een lange, natte zoen. Je handen kruipen meteen onder mijn shirt - en ik voel hoe je nagels zich een weg banen over mijn rug naar mijn nek. Als ik je om je middel pak, druk je je even tegen mij aan en kan je voelen hoe hard ik al ben. Je duwt me speels lachend van je af, en trekt vervolgens met een soepele beweging je jurk over je hoofd uit. Met de ondergaande zon achter je, krijgt je lichaam een stralend aureool om zich heen. Je doet een paar stappen achteruit en laat mij je goed bekijken. Je zet je armen in je zij en zet je benen iets van elkaar. Ik laat mijn ogen glijden over je mooi gevormde borsten naar je heupen. Als ik naar je venusheuvel kijk, zie ik een glinstering van enkele druppels vocht die uit je stromen. Ik voel mijzelf harder worden. Net als ik mij niet meer wil beheersen en een kleine stap naar voren wil doen, draai jij je lachend om en rent naar de branding, de zee in. Ik blijf je volgen met mijn ogen tot je een eerste duik in het water hebt genomen. Als je terugkomt, heb ik een kleed neergelegd met daarop waarop wat broodjes en een salade, naast 2 glazen en een gekoelde witte wijn. Ik zit met gespreide benen op een handdoek naast het kleed, heb mijn shirt uitgedaan en zie hoe jouw ogen met gretigheid mijn getinte lijf liefdevol bekijken. Je gaat met je natte lichaam tegen mij aan zitten. Als je merkt hoe ik schrik van het water, moet je lachen. Ik schenk een glas in, geef je een broodje mozarella met pesto, en je nestelt je tussen mijn benen en drukt je nog een keer helemaal tegen mij aan. Terwijl je eet leg ik mijn armen kruislings om je middel, kus ik je nek en laat vervolgens mijn rechterhand over je buik naar boven gaan, terwijl mijn linkerhand je nog steviger tegen mij aandrukt. Ik leg mijn benen over die van jou Als mijn rechterhand bij je linkerborst is merk ik hoe je adem even stokt. Snel neem je een slok, terwijl mijn hand jouw borst helemaal bedekt en zachtjes masseert. Je kreunt. Ik pak je tepel tussen mijn duim en wijsvinger en draai die zachtjes heen en weer. Je sluit je ogen, terwijl er wat wijn uit je mondhoek stroomt. Zonder haast, maar beslist, lik ik je mondhoek schoon. Als jij mijn mond voelt, druk je je hoofd iets meer naar mij toe. Je beweegt je hoofd heen en weer en slaakt een diepe zucht. Van je mond ga ik naar je oor. Ik proef het metaal van je oorbel in mijn mond en bijt zachtjes in je oorlel, stop mijn tong in je oor. Ondertussen heb je je laatste slok gedronken, en pak je met je rechterhand mijn hoofd vast - drukt die steviger tegen je aan, laat je vingers door mijn haren glijden, en voel ik hoe je je naar mij toedraait - een harde tepel die mijn borst aanraakt, waardoor ik een zucht slaak op jouw lichaam. Mijn rechterhand glijdt over jouw lichaam - met mijn linkerhand druk ik je nog een keer tegen mij aan.

Lid sinds

10 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker
Zijn de lustgevoelens herkenbaar en invoelbaar.
Neen. Lust is lust. Ik wil geen moment aan een broodje mozzarella met pesto denken. Dat broodje lust ik wel, maar dat komt later wel. Waarom schrikt hij van het water? Van haar natte lichaam? Neen, totaal niet herkenbaar.
Af en toe laat je mij los - je hurkt om een schelp op te pakken en goed te bekijken, voor je hem weer voorzichtig teurglegt, trachtend de schelp precies weer zo neer te leggen als toen je hem oppakkte.
Dit is een slordige en kromme zin. Dat is jammer, want er zit een mooie -erotische- handeling [die volgt iets later] in verscholen.

Lid sinds

11 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Tweeledig. De setting - zomaar op een strand waar toevallig geen mensen zijn - is inderdaad wat gezocht, en tegelijkertijd nogal cliché. De rest is niet vergezocht. Integendeel, het is zo alledaags dat het broodje pesto mijn aandacht nog het best vasthield. Waarom schrijf je dit verhaal? Waarom niet een verhaal over interigerender mensen die originelere dingen doen? Waarom niet schelpen vertrappen en wegsmijten, in plaats van ze liefjes terugleggen? Waarom niet op een kiezelstrand? Waarom niet op een strand waar mensen zijn?

Lid sinds

8 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
DianaSilver(#2) schrijft " Waarom niet een verhaal over interigerender mensen die originelere dingen doen?" > Waarom wel? Hoe clichematiger de setting hoe beter - want originele dingen leiden de aandacht maar af (als broodjes mozzerella voor Yrret) om waar het om gaat en dat is gewoon hop-dr'op. Het is een genre. Gezien de honderden porno-filmpjes en fotos op de telefoons van mijn buur-pubertjes, is daar een forse markt voor. Niet iedereen wil interigerende mensen. Ik vind dit best goed geschreven. Een foutje in perspectief: " Als ik je had kunnen aankijken - had ik gezien dat je even je ogen dicht gedaan had, en dat een zwoele, verleidelijke glimlach over je mond had gespeeld." Corrigeer dat even, vertel gewoon wat IK voelt en ziet en niet wat hij niet ziet. "Zonder haast, maar beslist" en "Als jij mijn mond voelt" passen ook niet helemaal in de stijl van directe waarnemingen. "waar verder geen mensen zijn," staat een beetje verloren net op het moment dat je ter zake komt. Verplaats die informatie naar de inleidende alinea: een lome sfeertekening (de rood-ondergaande zon en wat krijsende meeuwen mag best) en dan door dat geknoei met die schelpjes geleidelijk overgaan van de omgeving naar de personen. En juist omdat het essentiele maar nogal vanzelfsprekende informatie is (ze trekt haar jurk vast niet uit naast een kudde gillende zandkastelenbouwers) kan je het was indirecter doen > 'aan de einder loopt een man met zijn hond, hun voestappen zijn hier al bijna ondergestoven' of zo iets. Succes verder met de verovering. Maar dat gaat wel lukken met zo'n voorspel.

Lid sinds

11 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Je hebt gelijk, Menno, dat mijn voorbeelden het niet beter zouden maken. Mijn onderliggende punt was het volgende. Het gebeuren is me te vanazelfsprekend, de personages te tam, eensgezind en gezapig. Hierdoor weet het gebeuren met niet te interesseren. Dus wil je het verhaal laten werken, zou ik aanraden om herkenbaarheid ietsjes los te laten, en wat meer fantasie te gebruiken. Ander, praktischer punt: kijk even naar alle plekken waar je specificeert dat het om een linker of rechter iets gaat. Ga bij elk geval goed na of het van enige belang is voor de duidelijk of het nou links of rechts is. Want die woorden komen te vaak voor. Ergens halverwege de tekst bekroop me het twister-gevoel. Rechterhand op blauw, linkerhand op groen...

Lid sinds

9 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ronald gebhardt, 'Werkt het?' voor mij niet 'Zijn de lustgevoelens herkenbaar en invoelbaar.' wel herkenbaar, niet invoelbaar 'Komt het 'echt genoeg' over, of is het te gezocht?' Gezocht - om jouw woord te gebruiken. Ik vind het te precies. De HP lijkt wel een wetenschapper die alles exact wil benoemen en daarbij te vaak zijn zintuiglijke handeling benoemt waardoor de waarneming/beleving ondergeschikt raakt. Voorbeelden:
en ik zie door de blauwe stof je tepels uitsteken.
schrap het 'ik zie' en begin met 'je tepels' - de lezer weet heus wel dat de ik dat waarneemt.
Elke keer raak ik weer bevangen door de vorm en de gaafheid van je benen.
is niet meer dan een mededeling
Ik laat mijn ogen glijden over je mooi gevormde borsten naar je heupen.
nogmaals: schrap de 'ik' en wees specifiek! ('mooi gevormde' is nietszeggend)
Als ik naar je venusheuvel kijk, zie ik een glinstering van
idem (2 keer 'ik') Let daarnaast op herhalingen en overbodige mededelingen, zoals na de openingszin: 'het is warm'. Succes.

Lid sinds

6 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Beste Mensen, Bedankt voor jullie reacties en opbouwende kritiek. Dat vind ik erg positief. Ik kan er ook wel iets mee. @Diana. Jij vraagt waarom ik dit verhaal schrijf, en niet iets over schelpen vertrappen en weggooien. Tja, dat is vragen aan Picasso waarom hij al dat blauw gebruikte, denk ik dan. Het is een verhaal/fantasie zoals ik die voor mij zie. Persoonlijk zie ik niet iets erotisch aan schelpen vertrappen en weggooien. Als jij dit wel zo zou voelen, ben ik benieuwd hoe jij het aanpakt. Je hebt ook gelijk met het specificeren van rechter of linker hand/knie/voet. Soms wil je specificeren, andere keren wil je het aan de verbeelding overlaten. Moeilijk om daarin de juiste balans te vinden. @Yrret Bedankt voor het wijzen op een kromme zin, die zal ik herstellen @Menno Goed opgemerkt over het inconsequente perspectief. @Janp Duidelijk dat dit voor jou helemaal niet werkt. Goed opgemerkt dat de HP een soort wetenschapper is. Kan inderdaad van de inhoud afleiden.

Lid sinds

9 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Werkt het?
Nou nee. Dit bijvoorbeeld:
Met mijn rechterhand houd ik de rugzak op mijn schouder, mijn linkerhand kriebelt aan de binnenkant van jouw hand, en aan je schouders kan ik zien dat er een tinteling door je lijf gaat. Als ik je had kunnen aankijken - had ik gezien dat je even je ogen dicht gedaan had, en dat een zwoele, verleidelijke glimlach over je mond had gespeeld.
Dit is veel te specifiek om erotisch te zijn. Bovendien een storende perspectief-fout: als de ik-persoon haar niet kan aankijken, kan hij dus ook die glimlach niet zien - waar komt die info opeens vandaan? Wat Diana al zei, die links- en rechtsaanduidingen hebben vooral een Twister-associatie als gevolg.
Ik laat mijn ogen glijden over je mooi gevormde borsten naar je heupen. Als ik naar je venusheuvel kijk, zie ik een glinstering van enkele druppels vocht die uit je stromen.
Dit is potsierlijk en daardoor zelfs anti-erotisch. Ik zie hier een paar oogballen over een paar borsten glijden. En 'enkele druppels' die 'stromen'? En dat zie je van een afstand van een paar meter? En wie gebruikt ooit het woord 'venusheuvel'? In de hele tekst is verder nauwelijks sprake van (al dan niet herkenbare) lustgevoelens. Mijn advies: kruip in de huid van je hp en schrijf veel fysieker.