Start » Proeflezen » [kort verhaal] MEEKRAP DEEL 1

[kort verhaal] MEEKRAP DEEL 1

Door: EdwinHeinen
Op: 7 mei 2019

Ik zit in de voltooiing van mijn eerste boek, een ongewone raamvertelling genaamd Bierdrinker. Het fragment is een vertelling eruit en aangezien ik bewust dialogen achterwege heb gelaten vraag ik mij af of ik daarmee het verhaal te kort doe.

Ik zal de vertelling in 4 fragmenten moeten plaatsen, dus over twee dagen het vervolg. Bedankt alvast voor eventuele feedback. Grtn Edwin.

Fragment: 

MEEKRAP

Het was de dag dat in de ochtend het land verdronken was en dat Gilles voorzichtig zijn vaders hand vastpakte. Samen tuurden ze naar het bootje dat hen Drumak bracht. Golven sloegen nonchalant tegen de notenhouten bodem waar kort geleden de Meekrap nog klaar stond voor zijn delvers. Gilles en zijn vader zagen hoe de romp van het ranke bootje de dijkaanzet opgleed, alsof een onzichtbare hand het laatste zetje had gegeven. 
Drumak was uitgestapt en had hen niet meer dan een aangename dag toegewenst, vader en zoon waren teveel verbluft om de groet te beantwoorden; het was een dag die verwerkt moest worden. Het land was weg, in het westen waren een stad en haar wallen verdronken en met de ochtendzon in hun rug glommen de ontbladerde boomkruinen als speren van goud boven de nieuwe waterspiegel. Drumak verdween achter de oude dijk en vader en zoon keken hem zwijgend na, hun handen nog steeds ineen. De storm was gulzig geweest, ze had veel van de verfplant genomen. Er was niet genoeg over, niet voor alle delvers die vanuit het zuiden op de ingedijkte vlaktes van Meekrap af waren gekomen. Het was de dag dat de vlaktes golven waren geworden en de mensen hun nood zagen groeien. Het was niet voor te stellen dat dit kalme water een nacht geleden brullend en stortend zoveel levens had genomen, zoveel verandering vooruit had gespuwd. Ze was niet te vertrouwen, ze gaf veel maar je mocht haar niet vertrouwen. Gilles' vader hield zijn zoon aan zijn hand en liep naar het kamp van Meedelvers die, net als zij, waren neergestreken om de kostbare wortels van het even jaar op te graven. 
In het uit drijfhout en huifkarren opgebouwde kamp was de stemming neerslachtig. Mannen rond het vuur trokken zwijgend aan hun pijp terwijl vrouwen hun best deden hun onderkomen zo huiselijk mogelijk te maken. Iedereen wist het: er was te weinig Meekrap voor hen allemaal. Alleen de hertog in het noorden had nog land en juist hij stond bekend om de uitbuiting van zijn mensen. Gilles had zijn vader los gelaten en verstevigde het dak van hun hut met takken die hij onderweg had gevonden. Hij zag hoe zijn vader plaats had genomen in de kring van zwijgende mannen. Hij werd niet weggejaagd. Men was hem blijkbaar vergeten. Gilles zuchtte opgelucht. Misschien had het water de wrok weggespoeld, misschien had de springvloed wel heel het verleden doen wegdrijven.
Opeens sneed de stem van Drumak door het stil geslagen kamp:
Dames en heren! Broeders, zusters! Het water heeft veel genomen, levens, land en beloftes! Zij neemt en u weet allen dat zij zal blijven nemen. Zo nam ze de Meekrap mee naar haar bodem en u wacht de slavernij, in de natte grond! Ze greep in een geeuw de stadswal mee, trok dorpen omlaag en tekende een nieuwe horizon. Zeg mij, wat zijn jullie tegen het water? Averij!
Een aantal mensen waren dichterbij gekomen, ook Gilles stond erbij. Zo had hij niet eerder iemand horen spreken, zo frontaal zoutgevooisd. Drumak zag de gezichten van de mensen en met een sardonische glimlach vervolgde hij zijn betoog.
Ik zeg u, en zegt u het voort: De Meekrap zal vijf jaren ongestoord kunnen staan want het water heeft voorlopig genoeg gehad, haar honger naar land is gestild en ze is pas over vijf zomers terug!
De woorden veroorzaakten een gemurmel onder de omstanders en er waren er bij die zich al omdraaiden, met opgetrokken schouders. Ook Gilles' vader wilde verder; de hertog kon niet iedereen gebruiken en wie te laat kwam had geen werk. Daarnaast had niemand een Meekrap vijf jaar laten staan, geen verstandig mens zou dat risico nemen. 
Maar Gilles hield zijn vader vast en vroeg hem nog even te mogen luisteren, zoiets hoorde je niet vaak, stel je eens voor hoe dik de wortels van vijf jaar oud moesten zijn, en hoe diep ze dan wel niet moesten gaan, zeker zes voet!
Ja! Ik zie uw ongeloof! Vijf jaren! Is dat niet ongehoord? U kent de hertog beter dan mij! De zee heeft nu gewonnen en over vijf jaar keert ze terug want, broeders en zusters, zo heeft ze mij dat verteld! Wie mij op mij vertrouwt zal polsdikke wortels delven waarvan het rood alleen voor keizers is weggelegd! Twee nachten voor de grote dankdag, dan komt het water, zo heeft ze mij dat gezegd!
Na deze woorden werd Gilles ruw meegetrokken door zijn vader en moest onderweg naar de hertog diens verwijten aanhoren. Het was een onbeschaamde kwakzalver, mensen geloofden na een ramp alles wat je ze beloofde. Praten met water, vort! 

Reacties

eppicninjabunny
Laatst aanwezig: 3 uren 33 min geleden
Sinds: 19 Jun 2017
Berichten: 32

Naast het feit van een paar kleine spellingsfouten ben je 1 cruciaal dingetje vergeten: aanhalingstekens bij momenten van spreken.

De naam Drumak vind ik zelf ook niet passend. Als ik de naam Gilles eerst lees heb ik het gevoel dat we in Frankrijk zitten. Dan komt de Naam Drumak waarbij ik het idee heb dat het een goedkoop, lokaal gestookt Pools drankje is dat je alleen kan verkrijgen in een illegaal café op het platteland, en niet aan een persoon.

En waarom is Meekrap zo belangrijk? Ik kan het niet opmaken uit de tekst.

Hoe zien de personages er eigenlijk uit? Is Gilles nog een klein kind of een puber. Ik maak uit de tekst op dat hij nog een kind is maar dat is mijn eigen interpretatie, net zoals ik dat bij de rest van de personages maar moet bedenken.

Parttime schrijver, grafisch ontwerper en youtuber

janpmeijers
Laatst aanwezig: 31 min 48 sec geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5871

EdwinHeinen

'Het fragment is een vertelling eruit en aangezien ik bewust dialogen achterwege heb gelaten vraag ik mij af of ik daarmee het verhaal te kort doe.'
Ik vind van wel. Laat de personages gewoon handelen en spreken - dat kan ook in een vertelling. De vertelling zal meer tot leven komen.
Let ook op je tijden, je gaat af en toe naar voltooid verleden tijd. Dat vertraagt en hulpwerkwoorden lezen niet fijn.
Voorbeeld:

Citaat:

Drumak was uitgestapt en had hen niet meer dan een aangename dag toegewenst, vader en zoon waren teveel verbluft om de groet te beantwoorden; het was een dag die verwerkt moest worden.

in onvoltooide tijd met dialoog:
Drumak stapte uit. 'Goede dag,' zei hij.
Vader en zoon waren te verbluft om zijn groet te beantwoorden; het was een dag die verwerkt moest worden.

De 'verteller' laat zich af en toe gaan: 'Golven sloegen nonchalant tegen de notenhouten bodem' Probeer het meer vanuit de beleving van de personages (wie ziet die boot? en kan dat personage weten/zien dat de bodem van notenhout is? Hoezo nochalant?

dit ook:

Citaat:

De storm was gulzig geweest,

Dit is net als 'nonchalant' het type makkelijke personificatie. Wees er zuinig mee, het doet je verhaal geen goed, vind ik. Schrijf hoe het echt is, zorgvuldig geformuleerd, zonder clichés.

succes.

Menno Marrenga
Laatst aanwezig: 3 dagen 13 uren geleden
Sinds: 27 Okt 2013
Berichten: 659

Aangezien het een fragment is neem ik aan dat de entourage elders wel uitgebreider beschreven wordt. Maar zelfs dit fragment leest al wat vlak, een hele roman in dezelfde stijl lijkt me moeilijk om door te komen. Geef wat meer afwisseling in stijl. Dus het antwoord op je vraag: ja, je doet het verhaal te kort.

Maar vertel ons eerst: waarom heb je bewust dialogen achterwege gelaten? Pas als ik dat weet kan ik meedenken.

Yrret
Laatst aanwezig: 2 dagen 14 uren geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 5836
EdwinHeinen schreef:

Het fragment is een vertelling eruit en aangezien ik bewust dialogen achterwege heb gelaten vraag ik mij af of ik daarmee het verhaal te kort doe.

Dat begrijp ik niet.

Of is het misschien een monoloog en daarom volgens u, strikt genomen geen dialoog?

EdwinHeinen schreef:

[...] Dames en heren! Broeders, zusters! Het water heeft veel genomen, levens, land en beloftes! Zij neemt en u weet allen dat zij zal blijven nemen. Zo nam ze de Meekrap mee naar haar bodem en u wacht de slavernij, in de natte grond! Ze greep in een geeuw de stadswal mee, trok dorpen omlaag en tekende een nieuwe horizon. Zeg mij, wat zijn jullie tegen het water? Averij! [...]

Ik zeg u, en zegt u het voort: De Meekrap zal vijf jaren ongestoord kunnen staan want het water heeft voorlopig genoeg gehad, haar honger naar land is gestild en ze is pas over vijf zomers terug!

En ...

EdwinHeinen schreef:

Ja! Ik zie uw ongeloof! Vijf jaren! Is dat niet ongehoord? U kent de hertog beter dan mij! De zee heeft nu gewonnen en over vijf jaar keert ze terug want, broeders en zusters, zo heeft ze mij dat verteld! Wie mij op mij vertrouwt zal polsdikke wortels delven waarvan het rood alleen voor keizers is weggelegd! Twee nachten voor de grote dankdag, dan komt het water, zo heeft ze mij dat gezegd!

Meekrap was mij totaal onbekend.

Citaat:

Meekrap is afkomstig uit de meekrapplant Rubia tinctorum. Deze plant is inheems in West-Azië en in Zuid-Europa. Vanaf de vijftiende eeuw was in Nederland Zeeland ,vooral de omgeving van Goeree-Overflakkee,het belangrijkste productiegebied van de meekrap. [...] Meekrap is in Nederland eeuwenlang als verf in de textielindustrie (wol, zijde en katoen) gebruikt. Om wol te verven was 25-50 gram wortelpoeder nodig per 100 gram wol. Daarnaast werd meekrap ook gebruikt in de miniatuurschilderkunst, als pigment om olieverf of lijmverf (verf waarbij lijm als bindmiddel werd gebruikt) te kleuren. Eind 19de eeuw kon men alizarine voor het eerst synthetisch bereiden, met als gevolg dat de teelt rond 1920 ophield.

http://www.natuurinformatie.nl/nnm.dossiers/natuur...

Is dit de Allerheiligenvloed van 1675? Notenhouten bodem! Leuk detail!

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!
  • Carry Slee onthult haar schrijfgeheimen
  • Waarom je niet moet wachten met je debuut
  • Schrijftips van John Boyne (De jongen in de gestreepte pyjama)
  • Wat verdient een schrijver aan een boek? (En hoe eerlijk is dat)
  • 9 (te) gekke manieren om inspiratie op te doen
  • Ontdek waarom je van je leven een schrijf-mijnenveld moet maken. 
  • Interview met Simone van der Vlugt
  • Tips door Bregje Hofstede en Saskia de Coster, ze schreven allebei boeken die uitblonken in originaliteit en kwaliteit. Hoe deden ze dat? 
  • We spraken Sabine van den Berg over haar carrière, prozawerk, de liefde voor het schrijven van gedichten en over studenten zonder talent
  • Uitblinken in Spoken Word en/of Performance Poetry?

Als je je aanmeldt vóór maandag 27 mei 16:00 u. krijg je dit nummer thuis!

MELD JE AAN