Lid sinds

3 jaar 2 maanden

Rol

[kort verhaal] Katrin

Gebaseerd op een ware gebeurtenis, al weet niemand precies wat er gebeurd is. Het lot van Katrin, een jonge dorpsgenoot, houdt me bezig. Als ik tussen het schrijven door (copywriter, nog nooit non-fictie) de straat uit wandel kom ik langs haar huis, dat nog altijd verzegeld is. Het doet iets met me en dat iets, daar wil ik wat mee.Tijdens het schrijven heb ik mezelf beperkt tot 500 woorden als oefening in schrappen. Het einddoel is een goed kort verhaal. Met de nadruk op goed. Dus vraag ik me af of het potentie heeft en waar de verbeterpunten liggen.

Fragment

Ze tilt haar glas nogmaals op en houdt de met wijn bevlekte voet zo’n 20 centimeter boven de gammele keukentafel. Daarna zet ze het glas terug. De voet bedekt precies een van de bloemcirkels die haar oma ooit borduurde op het inmiddels vergrijsde tafellaken. Katrin maakt er een kring van Merlot bij. Ze tilt het glas weer op en zet het met dezelfde kracht op precies dezelfde plek terug. Niets. Even daarvoor had het nog geleken of het contact tussen glas en tafel een klikgeluid gemaakt had. Een klik die ze niet direct thuis kon brengen. Het sluiten van het scheve keukenkastje boven de afzuigkap, zwiepende seringtakken tegen het keukenraam bij westerstorm, haar hakken op de glansloze tegels na een werkdag, die klikgeluiden hoorden thuis in haar keuken. Over die van daarnet was ze niet zeker. Ze speelt nog wat met haar glas zonder het geluid opnieuw te horen. “Kan het zijn dat ik geen drank meer verdraag Lara, of hoorde jij het ook?” De zwarte Hollandse herder legt haar kop op de in jeans gehulde, slanke bovenbenen van haar bazin en laat zich achter haar oren kriebelen. Dan duwt ze met haar neus de strelende hand een aantal maal omhoog. “Nog even wachten meisje, we gaan zo.” Ze hoort het opnieuw. Definitief niet het geluid van glas op versleten doek dat een eveneens versleten tafelblad moet verbergen. Lara is onrustig. “Ga maar kijken meisje, ik kom mee.” De herder gunt zich geen tijd om haar kop met zachte, lange nekharen te schudden, zoals ze normaal zou doen wanneer het tijd is om uit te gaan. Speciaal voor haar staat de deur tussen keuken en hal altijd op een kier, maar vanavond lijkt het of de deur als vanzelf openzwaait nog voor ze deze heeft bereikt. Het is Lars. Lars met zijn hoge, staal gevulde werkschoenen en zijn eeuwige jeans met rafels op beide knieën. Zijn groezelige olijfgroene parka hangt open over een verwassen Metallica t-shirt dat ze in Hamburg kochten na afloop van een concert. Lars staat breed in de deuropening en smijt, op twee meter afstand van Katrin, een huissleutel op tafel. Ineens kan ze het klikgeluid plaatsen. “Heb je nou verdomme een sleutel achtergehouden?” Lara gromt. Alsof ze erop hebben gewacht maken zweetdruppetjes razendsnel de binnenkant van haar handen vochtig. Haar keel voelt droog als ze slikt. Het duizelt Katrin wanneer ze abrupt opstaat, tegen de tafel stoot en het tafellaken haar uitgedunde vezels met meer Merlot vult. “Ze zeggen dat je een nieuwe hebt. En dat je zes weken zwanger bent. Zwanger en zuipen. Mooie moeder bij jij! Vuile kuthoer met je tyfushond.” Lars grijpt in een jaszak en ze hoort opnieuw een klik. Dan een schot. Lara krijgt geen kans om te janken. “Idioot, what the? Waarom doe…” Nog voordat Katrin haar angst en walging in volzinnen naar buiten kan persen haalt Lars nogmaals de trekker over. Dan grist hij de sleutel van tafel, trapt eenmaal fel tegen de herder en maakt zich uit de voeten.

Lid sinds

9 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Merel05,
Ze tilt haar glas nogmaals op en houdt de met wijn bevlekte voet zo’n 20 centimeter boven de gammele keukentafel. Daarna zet ze het glas terug. De voet bedekt precies een van de bloemcirkels die haar oma ooit borduurde op het inmiddels vergrijsde tafellaken. Katrin maakt er een kring van Merlot bij.
De voet op de bloemcirkel is een mooi detail om mee te beginnen. Het detail dreigt wel te verdrinken in een teveel aan woorden. Probeer het iets compacter te maken zodat het detail er beter uitkomt. Suggestie: ze tilt haar wijnglas op en houdt de bevlekte voet boven de keukentafel, enz. Vergrijsde (ouderdom) zou ik in deze context niet gebruiken, misschien vergeelde of verschoten.
Even daarvoor had het nog geleken of het contact tussen glas en tafel een klikgeluid gemaakt had.
Probeer de vvt te vermijden, het kan gewoon zo: Even daarvoor leek het of het contact tussen glas en tafel een klikgeluid maakte. (overigens is dat wat vreemd, er ligt een geborduurd tafellaken, dat geeft bij aanraking geen tikgeluid.)
De zwarte Hollandse herder legt haar kop op de in jeans gehulde, slanke bovenbenen van haar bazin en laat zich achter haar oren kriebelen.
Dit is een cliché uitleg, en een stijbreuk, doe het niet. Houd het eenvoudig: De zwarte Hollandse herder laat zich achter haar oren kriebelen. De lezer vormt daar zelf een beeld bij.
Definitief niet het geluid van glas op versleten doek dat een eveneens versleten tafelblad moet verbergen.
Ook uitleg, de lezer weet het al van dat kleed en de tafel.
Alsof ze erop hebben gewacht maken zweetdruppetjes razendsnel de binnenkant van haar handen vochtig.
Je gebruikt hier een personificatie: de zweetdruppels handelen zelf als ware het levende wezens. Doe het niet, het is cliché. Houd het simpel: de binnenkanten van haar handen (beginnen te) zweten.
Het duizelt Katrin wanneer ze abrupt opstaat, tegen de tafel stoot en het tafellaken haar uitgedunde vezels met meer Merlot vult.
Dit is een actiemoment, houd het chronologisch en begin niet weer over het tafellaken: suggestie. Ze staat abrupt op, het duizelt haar. (eerst het een dan het ander) Ze stoot tegen de tafel en morst nog meer Merlot.
“Ze zeggen dat je een nieuwe hebt. En dat je zes weken zwanger bent. Zwanger en zuipen. Mooie moeder bij jij! Vuile kuthoer met je tyfushond.” Lars grijpt in een jaszak en ze hoort opnieuw een klik. Dan een schot. Lara krijgt geen kans om te janken. “Idioot, what the? Waarom doe…”
Heftig, goed gedaan. Hier ga je verder met een cliché:
Nog voordat Katrin haar angst en walging in volzinnen naar buiten kan persen haalt Lars nogmaals de trekker over.
Je haalt de vaart eruit door die vertellerstem: schrijf verder vanuit de beleving van Katrin. Ik vind dat dit verhaal wel potentie heeft. Werk het zorgvuldig uit. Vermijd clichés en geef Katrin duidelijk een eigen stem. Anders gezegd, schrap jezelf en word het personage als je schrijft. Succes.

Lid sinds

3 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Dank je wel Jan P, voor je tijd en aandacht. Je feedback geeft vallende kwartjes, richting en energie. Blij mee.

Lid sinds

10 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@janpmeijers Mooie en nuttige feedback! Ik ben het echter niet eens met je opmerking over het gebruik van de v.v.t. Ik vind het juist verfrissend, vooral omdat het over het algemeen niet vaak gebruikt wordt.

Lid sinds

9 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@Déesse-en-France, Dank je. Voltooid verleden tijd 1. vs onvoltooid verleden tijd 2. 1. 'Even daarvoor had het nog geleken of het contact tussen glas en tafel een klikgeluid gemaakt had.' 2. 'Even daarvoor leek het of het contact tussen glas en tafel een klikgeluid maakte.' Ik kan geen reden bedenken waarom 1. verfrissend is. ;)