Start » Proeflezen » [kort verhaal] Jouska

[kort verhaal] Jouska

Door: Tacenda
Op: 1 juli 2019

Dit is de eerste versie van een kort verhaal. Mogelijk wil ik nog meer scenes toevoegen.

'Jouska' is het dwangmatig afspelen van een conversatie in je hoofd.

Alle kritiek is welkom! Een aantal specifieke vragen;
Is het verhaal duidelijk, begrijp je alles?
Leest het prettig?
Is het nodig om de betekenis van Jouska toe te voegen?

Fragment: 

Jouska

De trein komt met een schok in beweging. Flo zit tegenover me. Ze lijkt dwars door me heen te kijken, maar ik weet dat ze me ziet. Haar ogen worden wijder. Ja, nu kijkt ze me aan. 'Wie ben jij?' vraagt ze. Ik lach. Het geluid klinkt hol in de lege trein. 'Ik ben Jouska,' zeg ik. 'Jouska.' Ze zegt het alsof ze de smaak van mijn naam wilt proeven, laten rollen over haar tong. 'Je was te laat Flo,' zeg ik. Heel even lijkt ze niet te weten waar ik het over heb, maar dan schiet er een vlaag van emotie over haar gezicht. Het is weer snel verdwenen en fladdert nu als een onzichtbare vlinder door de coupé, gaat af op de felle kleuren en werpt schaduwen in het blauwe licht. Flo kauwt op haar lip. In dit licht zou je denken dat het een kind was, maar onder het oppervlak aan lichte huid spelen de gedachtes van de volwasse vrouw die ze is. Het is een gekke combinatie. 'Ik probeerde te remmen, echt waar!' flapt ze er uit. Ik schud mijn hoofd, 'Nee, Flo, je was te laat.' Schuldbewust staart ze naar de grond. De trein raast door het donker. 'Ik kan nog steeds zijn gezicht zien,' zegt ze. 'Ik kan nog steeds die ogen zien, die nog niet doorhadden dat...' Ze stopt, hapt naar adem. 'Ik moest kiezen! Ik kon toch niet..?' Een onafgemaakte zin. Of misschien was het een vraag. Een antwoord kon ik niet geven. Want ja, misschien had ze dat kunnen doen. Flo sluit haar ogen en ik verdwijn.

'Jouska?' Ik ga naast haar bed zitten en buig naar haar toe. 'Wat is er Flo?' vraag ik zacht. Flo komt onder het dekbed vandaan. Twee bange ogen kijken me aan. 'Wat als ze me niet geloven, Jouska?' Ik pak haar trillende handje vast. 'Waarom zouden ze je niet geloven?' vraag ik. Flo huivert. Ze weet het antwoord wel, het spookt al dagen door haar hoofd. Ik knijp zachtjes. 'Het komt wel goed.' Flo knijpt haar ogen dicht. 'Soms weer ik niet zeker of het echt is,' fluistert ze. Ik knik, ik weet het. Soms twijfel ik ook, maar dat zeg ik niet. 'Lily, Lily zat achterin! Ik kon toch niet kiezen! Maar ik moest kiezen en ik kon toch niet...' Weer die onafgemaakte zin. Ik zeg niks. Zij heeft het gedaan, nu moet ze leven met de gevolgen. Flo trekt haar knieën op, haar handen blijven verkrampt in de lucht hangen. 'Hij is dood, Flo,' zeg ik. Flo drukt haar handen tegen haar oren. Ze wil het niet horen. Ze stopt abrupt met huilen als ze het gejengel van boven hoort. Ze stapt uit bed en slaat haar ochtendjas om. De trap kraakt onder haar gewicht. Ze pakt de huilende baby uit de wieg en drukt haar tegen haar borst. Samen huilen ze tot het ochtend wordt.

Flo beweegt de kinderwagen heen en weer op de toiletten. 'Je moet,' zeg ik. Flo knikt. Ze blijft knikken en lopen, heen en weer. Ze passeert steeds dezelfde spiegel. Heen en weer. 'Jouska.' Ze staat voor me. 'Jouska ik kan niet.' Ik maak aanstalte om haar tegen te spreken, maar ze is me voor. 'Jouska, ik kan niet naar binnen!' Ze legt nadruk op ieder woord. 'Flo.' Ze perst haar lippen op elkaar. 'Flo, je moet. Niet alleen voor hen, voor jezelf,' zeg ik. Haar knokkels zijn wit door haar greep op de kinderwagen. Lily kirt vrolijk. Ik probeer bemoedigend te kijken. 'Je kan het.' Met trillend handen opent ze de deur en duwt Lily voor zich uit. Ze herhaalt de woorden in haar hoofd. Je kan het. Je kan het.

Flo loopt de kinderwagen achterna de rechtszaal in. Aan de andere kant van het gangpad zit de familie van de jongen op de fiets. Ze kijken hoe Flo plaatsneemt en het kindje heen en weer blijft wiegen. Alleen de moeder kijkt niet. Misschien is dat omdat zij zijn moeder was. En hij is nu dood. En misschien was hij niet dood geweest, had Flo de bocht gemaakt, zichzelf en haar kindje over de rand geworpen. 'Schuld is iets geks, Flo. Schuld knaagt aan je, knabbelt tot je hele leven is besmet. Het enige medicijn is tijd, tijd en vergeven.' Flo buigt haar hoofd. 'Jouska?' Ze zegt het zo zacht dat alleen ik het hoor. Ik schud mijn hoofd. 'Nee, Flo, ik ben er niet. Niet echt. Ik ben alleen in jou hoofd.' Flo kijkt op. Heel even schieten haar ogen naar die van de moeder aan de andere kant. Heel even kijken ze elkaar aan. Maar de ogen zeggen genoeg. Het is oké. Ik zou hetzelfde hebben gedaan. En dan is de blik voorbij, Jouska uit Flo's hoofd verdwenen.

Reacties

Yrret
Laatst aanwezig: 2 uren 45 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 5998
Tacenda schreef:

'Jouska' is het dwangmatig afspelen van een conversatie in je hoofd.

Ik twijfel aan de dwangmatigheid in dit fragment.

https://www.dictionaryofobscuresorrows.com/post/24...

Citaat:

jouska
n. a hypothetical conversation that you compulsively play out in your head—a crisp analysis, a cathartic dialogue, a devastating comeback—which serves as a kind of psychological batting cage where you can connect more deeply with people than in the small ball of everyday life, which is a frustratingly cautious game of change-up pitches, sacrifice bunts, and intentional walks.

https://www.google.com/search?q=vertalen+engels+ne...

Citaat:

jouska
n. een hypothetisch gesprek dat je dwangmatig speelt in je hoofd - een heldere analyse, een louterende dialoog, een verwoestende comeback - dat dient als een soort psychologische slagkooi waar je dieper met mensen kunt verbinden dan in het kleine bal van het dagelijks leven, wat een frustrerend voorzichtig spel is van wissels, opofferingsstoten en opzettelijke wandelingen.

Het lijkt op schaken in je hoofd.

Citaat:

Jouska
The definition: The imaginary and often lively conversation that you carry out in your head between yourself and someone else.

https://www.theodysseyonline.com/8-words-didnt-kno...

Vrije vertaling van mijzelf.

Citaat:

Het denkbeeldige en vaak levendige gesprek dat je in je hoofd tussen jezelf en iemand anders voert.

Die iemand anders is ook jezelf. Is het een - schrijftechnisch - dialoog of een monoloog?

Tacenda schreef:

Flo beweegt de kinderwagen heen en weer op de toiletten. 'Je moet,' zeg ik. Flo knikt. Ze blijft knikken en lopen, heen en weer. Ze passeert steeds dezelfde spiegel. Heen en weer. 'Jouska.' Ze staat voor me. 'Jouska ik kan niet.' Ik maak aanstalte om haar tegen te spreken, maar ze is me voor. 'Jouska, ik kan niet naar binnen!' Ze legt nadruk op ieder woord. 'Flo.' Ze perst haar lippen op elkaar. 'Flo, je moet. Niet alleen voor hen, voor jezelf,' zeg ik. Haar knokkels zijn wit door haar greep op de kinderwagen. Lily kirt vrolijk. Ik probeer bemoedigend te kijken. 'Je kan het.' Met trillend handen opent ze de deur en duwt Lily voor zich uit. Ze herhaalt de woorden in haar hoofd. Je kan het. Je kan het.

Is - 'Je moet,' zeg ik. - hardop uitgesproken of een gedachte? Ik denk een gedachte, omdat het Jouska is, maar is het dan correct om dit tussen enkele aanhalingstekens te zetten?

Is - 'Jouska.' - hardop uitgesproken of een gedachte? Het is nu mogelijk hardop uitgesproken, omdat het Flo is, maar het begrip Jouska zegt dat alles zich afspeelt in je gedachten.

Verwarrend is dat Jouska een begrip is en een naam in dit fragment. Of niet?

Wel interessant maar beeldend niet eenvoudig, voor mij.

De dia/mono in cursief?

Tacenda schreef:

'Schuld is iets geks, Flo. Schuld knaagt aan je, knabbelt tot je hele leven is besmet. Het enige medicijn is tijd, tijd en vergeven.'

Is schuld iets geks, als een verklaring/uitleg zo helder is. En is een medicijn enig als er twee zijn - tijd en vergeven.

Toch een leuk fragment. Ik kende de betekenis van Jouska niet.

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

Lees Schrijven Magazine
  • Schrijflessen van thrillerkoning Stephen King
  • Wanneer ben je klaar voor een uitgeverij?
  • Schrijftips van Sander Kollaard (Stadium IV)
  • Wat verdien je aan een boek?
  • Crashcourse publiciteit & promotie
  • Wat kun je doen tegen een schrijfdip?
  • Hoe voorkom je langdradige dialogen?

Dit nummer niet missen, maar nog geen abonnee? Neem vóór 23 september 16:00 u. een abonnement!

Introductiekorting!
Lees Schrijven Magazine!

Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Meld je aan vóór 23 september!

Word abonnee