Start » Proeflezen » [kort verhaal] James Bond

[kort verhaal] James Bond

Door: JacG
Op: 3 september 2019

Klopt het grammaticaal? En hoe is de leesbaarheid?

N.B. Er staat 'fragment' boven, maar dit is alles.

Fragment: 

U herkent het misschien wel, elk jaar hetzelfde gedoe: wat geven we pa voor zijn verjaardag? Tweeënnegentig zou hij worden en hij wist nog van geen ophouden. En hij had alles al.
Uiteindelijk kwamen we niet verder dan het idee om dan maar weer een uitje te geven. Een zondagmiddag naar Rhijnauwen of zoiets. Dûh, saai!
'Nee,' appte mijn broer, 'we gaan naar de nieuwe James Bond. In die grote superbioscoop!'
Er werd bedenkelijk gereageerd: zo'n film is toch niks voor zo'n oude man! En dan ook nog trappen lopen.
Maar toen pa er van hoorde, gingen zijn ogen glimmen: 'YES!!! Dát zou hij nou graag nog eens doen!'

Mijn broer ging aan het regelen en het bleek heel simpel. Er waren liften en ze hadden aparte plekken voor mensen die minder goed ter been waren. Mijn oudste zus regelde een rolstoel - voor de zekerheid - en de volgende zondagmiddag zat de hele familie met aanhang rondom pa in de bioscoop.
En nou moet je toegeven: zo'n moderne superbioscoop is echt iets bijzonders. Heerlijke stoelen, een gigantisch scherm met een perfect beeld en vooral het geluid: niet te hard maar volstrekt overweldigend. Geen idee hoe ze dat doen maar de film, met al zijn special effects, snelle auto's en schitterende vrouwen, was een belevenis. Iedereen van de familie was diep onder de indruk en pa nog het meest. Hij kon er niet over uit: dit was het mooiste cadeau sinds jaren!

Twee weken later belde mijn broer. Pa was niet goed geworden en de huisarts was geweest. Ze kon niet zeggen wat er precies aan de hand was, misschien iets met zijn lever, maar het kon ook een kleine hersenbloeding zijn. In ieder geval: pa lag in bed en het leek de dokter verstandig om de familie erbij te roepen.
Dat bleek terecht. Tegen de avond kreeg pa, zoals de dokter dat noemde, een terminaal delier. Hij keek nog wel maar herkende niemand meer en sprak tegen denkbeeldige mensen om zich heen. Rond achten kwam de huisarts nog even kijken.
'Nog een uur of twee,' schatte ze, 'en er is verder niets meer aan te doen.'
Allengs werd pa drukker en drukker. Hij gebaarde wild en maakte geluiden van schieten en explosies.
'Verdomd,' zei mijn broer, 'het lijkt wel alsof...'
Op dat moment kwam pa overeind, stak zijn hand uit en zei: 'Bond, James Bond!'
Toen zakte hij weer achterover. Hij ademde niet meer en mijn jongste zus sloot voorzichtig zijn ogen.

Bij de uitvaart de gebruikelijke muziek ('twee keer licht klassiek') en toespraakjes. Maar op het eind klonk het James Bond thema, in de originele uitvoering uit 1962. En de familie nam afscheid van pa met een héle grote smile.

Reacties

Yrret
Laatst aanwezig: 2 uren 38 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 5998

Prachtig verhaaltje!

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

Lees Schrijven Magazine
  • Schrijflessen van thrillerkoning Stephen King
  • Wanneer ben je klaar voor een uitgeverij?
  • Schrijftips van Sander Kollaard (Stadium IV)
  • Wat verdien je aan een boek?
  • Crashcourse publiciteit & promotie
  • Wat kun je doen tegen een schrijfdip?
  • Hoe voorkom je langdradige dialogen?

Dit nummer niet missen, maar nog geen abonnee? Neem vóór 23 september 16:00 u. een abonnement!

Introductiekorting!
Lees Schrijven Magazine!

Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Meld je aan vóór 23 september!

Word abonnee