Start » Proeflezen » [kort verhaal] Instrumental break

[kort verhaal] Instrumental break

Door: Olivier
Op: 12 september 2012

Dit korte verhaal is bedoeld als één volledig verhaal. Er komt geen vervolg, er ontbreekt geen intro.
Dus wil ik het volgende van jullie weten:

  1. Heeft het verhaal een goed begin-middenstuk-eind?
  2. Zijn de personages geloofwaardig?
  3. Is het duidelijk wat er gebeurt?
  4. Wat zijn formuleringstechnisch goede en slechte stukken?
  5. En verder, wat vinden jullie van de titel?

Andere opbouwende kritiek & lof zijn ook welkom.

Fragment: 

Het was hem aan het einde van het nummer al opgevallen dat de drums wat wegvielen. Hij had daarom een paar keer achterom gekeken om te zien wat er aan de hand was, maar Rory had telkens net niet zijn richting opgekeken. In plaats daarvan leek hij iets op de grond te zoeken. Had die sul nu één van zijn drumstokken laten vallen?

Het publiek werd na het laatste akkoord nog luidruchtiger. Hij keek Rory geïrriteerd aan. Oké, wat is er aan de hand. Rory hield een halve drumstok omhoog. Afgebroken. Dat speelt een beetje moeilijk. Oké, maar dan pak je toch gewoon een nieuwe. Rory hief zijn handen op en keek zoekend om zich heen. Geen reservestokken.
De andere twee bandleden begonnen nu ook in de gaten te krijgen dat er wat loos was. Hij liep naar Rory toe en stapte op het verhoginkje waar het drumstel op stond.
“!!” riep hij boven het lawaai van het publiek uit.
Rory hield zijn hand achter zijn oorschelp.
“Heb je geen extra stokken meegebracht!!” probeerde hij nog eens.
“Ik heb er een paar meegebracht,” brulde Rory boven het geweld van de zaal uit. Hun publiek had geen elektrische versterking nodig. Maar ze waren dan ook met veel meer.
“En die zijn nu allemaal op?”
Rory knikte. Hij meende in Rory’s norse blik een schuldige ondertoon waar te nemen.
“Allemaal? Hoe kan dat?”
“Meer verbruik ik er tijdens een concert toch nooit.”
“Hoeveel heb je er meegenomen? Hoeveel is een paar?”
Rory stak twee vingers op. Twee sets, vier stokken. Geen wonder dat ze nu een probleem hadden.
“Dat is niet wat je noemt een goede voorbereiding, hè?” Hij kon zich al iets beter verstaanbaar maken, want het publiek kwam alweer een beetje tot bedaren.
“Heb je echt niets anders bij?”
Rory keek naar de koker waar hij zijn reservestokken in bewaarde. Daar stonden een beetje eenzaam twee metalen stokken in.
Hij zag ze ook.
“Kun je die niet gebruiken?”
“Dat zijn brushes,” riep Rory verontwaardigd, “We zijn een rockband, hoor!”
Bram kwam ook hun kant op.
“Wat is er? Waarom hebben we het volgende nummer nog niet ingezet?”
“Deze oen hier is door zijn stokken heen.”
Rory hield nogmaals zijn afgebroken stok omhoog.
“Kan hij niet met één stok spelen?”
“Met één stok?” schoot Rory uit, “Zal ik jouw plectrums eens afpakken. Eens kijken of je dan ook nog zo gemakkelijk speelt.”
“Hé, jongens, rustig aan. Hier lossen we niks mee op,” suste Jan. Hij draaide wat aan de knoppen van zijn bas en hield met een half oog bezorgd de mensen voor het podium in de gaten. Hij zag dat ook de fans daar zich begonnen af te vragen waarom het volgende stuk nog niet was begonnen.
“Een drummer heeft twee stokken nodig. Ik heb niet voor niets een basdrum met twee pedalen,” gromde Rory verbolgen.
“Misschien had je toch maar beter die conga’s kunnen kopen. Ze waren nu goed van pas gekomen.” Ook Bram draaide de knoppen van zijn gitaar dicht. Het zag er niet naar uit dat ze zo verder konden spelen. Al hun nummers hadden drums nodig.

Ondertussen begon het rumoer in de zaal weer toe te nemen. Het concert was nog niet eens halfweg en nu al zag het er naar uit dat de band het optreden moest afbreken. Daar waren ze niet voor naar hier gekomen. Daar hadden ze niet voor betaald.
Hij stond midden in de zaal, midden tussen het publiek, maar hij deed niet mee met het boegeroep. Ook hij had in de gaten gekregen dat er problemen op het podium waren en zag het stilzetten van de show met ergernis tegemoet. Maar bij hem had een ander gevoel de overhand. Hij had ze uit de lucht geplukt. Hij had precies op het juiste moment op de juiste plek gestaan toen Rory zijn drumsolo beëindigde. De drummer was vanavond bijzonder goed in vorm geweest. Na de solo was hij recht gaan staan en had onder een donderend applaus zijn stokken boven zijn hoofd gehouden. Met deze stokken heb ik vanavond deze wereldsolo gegeven. Deze drumstokken had ik vanavond in mijn handen, het is mijn zweet dat erin zit, het is mijn energie die erin zit. Daarom zijn deze stokken speciaal. Veel plezier ermee. En toen had hij ze met een zwaai het publiek in gemikt.

Bram gaf Rory een laatste vernietigende blik, draaide zich om en wilde zijn gitaar aan de kant gooien toe hij een beweging boven de hoofden van het publiek zag. Iets vloog richting het podium en viel kletterend voor zijn voeten neer. Verbaasd keek hij naar wat een fan naar hen toe gegooid had. Toen keek hij nors naar Rory. Jij hebt vanavond geluk gehad, ventje. Hij bukte zich, raapte de drumstokken op en duwde ze in de handen van zijn maat.

Reacties

dwe
Laatst aanwezig: 5 weken 5 dagen geleden
Sinds: 10 Jul 2011
Berichten: 797

Om je vragen te beantwoorden.

Nee, je begint met de lezer midden in een gebeurtenis te werpen zonder daarvoor een voldoende pakkende zin te gebruiken. Bovendien verloopt het chronologisch nogal rommelig en gebeuren er ook vreemde dingen met het perspectief (ik bedoel de verschillende personen die met 'hij' aangeduid worden).

Geloofwaardig, misschien. Popmuzikanten zijn vaak niet zo snugger. Dat komt hier wel uit de verf. Erg boeiende dialogen levert het niet op. Misschien wat meer humor? Kan iemand van de band de stokjes niet tegen zijn neus aan krijgen bijvoorbeeld?

Met wat moeite is het wel duidelijk.

Ik vind de formulering te vaak clichématig. Een voorbeeld daarvan: Hun publiek had geen elektrische versterking nodig. Maar ze waren dan ook met veel meer.
De volgende zin klopt van geen kanten: Deze drumstokken had ik vanavond in mijn handen, het is mijn zweet dat erin zit, het is mijn energie die erin zit. Je kunt vast zelf ontdekken wat er allemaal niet klopt als je nog eens goed leest.

Ik vind de titel erg engels. Wel een plus dat je verder weinig engelse termen gebruikt als drumsticks bijvoorbeeld.
Ik had het verhaal zelf stokt genoemd.

Geen vrouw, geen zoon, geen hond tegen een aai over de bol

schlimazlnik
Laatst aanwezig: 5 jaren 50 weken geleden
Sinds: 14 Aug 2010
Berichten: 4132
  • Heeft het verhaal een goed begin-middenstuk-eind?
  • Ja.

  • Zijn de personages geloofwaardig?
  • Redelijk.
    Ik mis in het hele verhaal de technische entourage: roadies, PA-man, monitor-man
    Dat iemand met weinig stokken halverwege stokken de zaal ingooit, vind ik weinig geloofwaardig. Dat er wel brushes zijn die echter niet door de band gebruikt worden: ongeloofwaardig. Dat soort dingetjes. Ik krijg niet goed hoogte van het niveau van de band, hoe professioneel ze zijn of juist niet.

  • Is het duidelijk wat er gebeurt?
  • Ja

  • En verder, wat vinden jullie van de titel?
  • Die zat al in Living Doll van Cliff & The Young Ones, dus niet zo erg origineel.

    <-- Ze willen er een smiley bij. Bij dezen.
    Ik jureer bij de SF-schrijfwedstrijd Trek Sagae 2013.

    Olivier
    Laatst aanwezig: 3 jaren 7 weken geleden
    Sinds: 11 Sep 2012
    Berichten: 88

    Bedankt voor de snelle reacties.

    > Bovendien verloopt het chronologisch nogal rommelig en gebeuren er ook vreemde dingen met het perspectief (ik bedoel de verschillende personen die met 'hij' aangeduid worden).
    Ik zal de aantal keren 'hij' nog eens natellen en kijken of het nergens verwarrend werkt.

    > De volgende zin klopt van geen kanten: Deze drumstokken had ik vanavond in mijn handen, het is mijn zweet dat erin zit, het is mijn energie die erin zit.
    Je bedoelt het gebruik van verleden en tegenwoordige tijd door elkaar?

    > Dat iemand met weinig stokken halverwege stokken de zaal ingooit, vind ik weinig geloofwaardig.
    Euforie van het moment.

    > • En verder, wat vinden jullie van de titel?
    > Die zat al in Living Doll van Cliff & The Young Ones, dus niet zo erg origineel.
    Oei, betrapt. Maar ik ben blij dat je de bron herkent.
    De titel heeft een dubbele betekenis. Het verhaal speelt zich af tussen twee nummers (break) en er is letterlijk een instrument gebroken.

    Als ik jullie opmerkingen niet gebruik in een herschreven versie van dit stuk, dan zal ik jullie tips zeker in een volgend verhaal meenemen.

    dwe
    Laatst aanwezig: 5 weken 5 dagen geleden
    Sinds: 10 Jul 2011
    Berichten: 797

    De tweede 'hij' in het verhaal is een persoon die niet wordt geintroduceerd. Dat komt niet compleet en dus rommelig over.

    De vreemde zin met de stokken. Er gebeurt iets vreemds met het perspectief omdat het niet duidelijk is of het een gesproken zin is. Ook komt het meervoud (stokken) enkelvoud (zweet,energie die erin zit) raar over. Maar fout is het misschien niet eens.

    Dat de titel een verwijzing is naar de Young Ones vind ik prima.

    Geen vrouw, geen zoon, geen hond tegen een aai over de bol

    Olivier
    Laatst aanwezig: 3 jaren 7 weken geleden
    Sinds: 11 Sep 2012
    Berichten: 88

    @dwe:
    Bedankt voor de verduidelijking, vooral over het 'hij'-onderwerp.

    Pehamo
    Laatst aanwezig: 2 jaren 34 weken geleden
    Sinds: 28 Jun 2007
    Berichten: 634

    Hoi Olivier,
    Ik ga graag naar een concertje en daar gaat het ook wel eens mis.
    (Er werd een schoen naar Roger Waters gegooid! Meteen werd alles stilgezet en moesten we een half uur wachten voor hij weer verder wou spelen!)
    Dus ik snap de rusteloze sfeer heel goed.
    Maar dat Rory zelf niet meer weet wat hij met die stokken gedaan heeft vind ik wat vreemd.
    ook dat stukje,
    "Ondertussen begon het rumoer in de zaal weer toe te nemen"
    Dat lees wat onpersoonlijker.
    Ik zou alles in de tegenwoordige tijd houden. (Maar wie ben ik.)

    Verder vind ik het een duidelijk, goed lopend stukje.
    Leest lekker weg.

    Voor de steeds dikker wordende schrijver,
    STEVIA, nieuw plantaardig zoetpoeder,
    al 3 kilo kwijt!!!

    Olivier
    Laatst aanwezig: 3 jaren 7 weken geleden
    Sinds: 11 Sep 2012
    Berichten: 88

    Hoi Pehamo,
    Bedankt voor je reactie.
    Ik moet nog uitzoeken hoe dat hier werkt met de email-notificatie, vandaag mijn late reactie.

    Schrijven

    Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

    Schrijf je in!
    • THEMA Kan schrijven je leven redden?
    • Hoe beschrijf je emoties?
    • Zo vind je een uitgever die bij je past
    • Zo belangrijk zijn de eerste 10 pagina's
    • Schrijftips van Anne-Gine Goemans
    • Schrijftechniek: vertellen en vertonen
    • Taaltips: taal en logica

    Dit nummer verschijnt omstreeks 6 december oktober. Nog geen abonnee? Meld je aan vóór maandag 25 november 16:00 uur, dan krijg je dit nummer thuis!

    Introductiekorting!