Start » Proeflezen » [kort verhaal] Het Potlood

[kort verhaal] Het Potlood

Door: PeterPen
Op: 3 maart 2018

Een van de leerzame tips die ik ben tegengekomen is dat de eerste zin de lezer doet besluiten een boek dicht te klappen of verder te lezen. De eerste zin was dus mijn uitgangspunt, van daar uit is het verhaal ontstaan.

De vragen zijn
Maakt de eerste zin nieuwsgierig genoeg om verder te willen lezen.
Is het na de eerste zin boeiend genoeg om het verhaal uit te lezen.
Ook alle andere kritiek of informatie is welkom.

Fragment: 

Shira was mijn eerste slachtoffer, ze was pas vier jaar oud toen ik haar om het leven bracht, nu ik er aan terug denk deed ik dat ook nog met een glimlach op mijn gezicht, ik was negen jaar en twee dagen oud.
Ik weet dat omdat mijn opa mij had meegenomen naar de kermis op het dorpsplein, iets dat hij elk jaar deed op mijn verjaardag.
We hadden alle attracties waar ik in mocht gehad en wilde net een hap van mijn suikerspin nemen, die ik altijd kreeg wanneer we weer huiswaarts keerde, toen ik de euro zag liggen.
Kijk een euro zei ik verrast tegen mijn opa en raapte de euro van de grond.
We bevonden ons vlakbij de ballengooitent waar je voor een euro prachtige prijzen in de wacht kon slepen, als je alle blikjes omver wist te gooien tenminste.
Iemand die jarig is wint altijd, zei de man van de ballengooitent nadat ik drie keer had gemist en mijn opa terloops opmerkte dat het mijn verjaardag was.
De man van de ballengooitent gaf mij een vette knipoog en haalde iets achter de toonbank vandaan, kijk eens, deze is voor jou, In zijn uitgestoken hand hield hij een potlood, een geel potlood met bovenop een roze gummetje, bij de Action heb je er tegenwoordig tien voor een euro.
Met een groos gezicht reikte ik naar het potlood toen de man zijn hand een stukje terug trok, hij boog zich voorover tot zijn gezicht op dezelfde hoogte was als mijn gezicht en keek mij doordringend aan.
Dit is geen gewoon potlood, dit is een speciaal potlood, je kunt wel zeggen een magisch potlood. Mijn opa moest er hard om lachen, maar ik geloofde de man, waarom niet, ik geloofde ook nog in Sinterklaas.
Met mijn rode piekhaar en een explosie van sproeten in mijn gezicht had ik het niet altijd makkelijk, tel daar ook nog vooruit staande tanden en flaporen bij en je hebt een gewild object voor talloze pesterijen. Met name Dick Wely was daar een meester in, zeven jaar lang was hij mijn kwelgeest. Soms dacht ik dat hij alleen maar bij mij op school zat om mijn leven tot een hel te maken en dat is hem aardig gelukt.
Als er weer eens zo dag was geweest waarop ik het had moeten ontgelden verdween ik naar mijn kamer en begon te tekenen, daar werd ik rustig van en ik was er goed in, ik had er talent voor en dieren tekenen had mijn voorkeur.
Voor mijn verjaardag had ik een schetsboek gekregen en wilde mijn nieuwe magische potlood uitproberen, die op een of andere manier prettig in de hand lag, misschien werden mijn tekeningen nog beter, het tegendeel was waar.
De tekening leek wel op Shira maar het kon beter, dus gumde ik haar uit en wilde opnieuw beginnen toen mijn moeder voor de derde en laatste keer duidelijk maakte dat het nu echt bedtijd was.
De volgende dag lag Shira dood in haar mand.
Het verband tussen het potlood en de dood van Shira kwam niet in mij op, ook niet nadat ik Fluffie, het konijn van mijn zusje had getekend en weer uitgegumd omdat ik ontevreden was met het resultaat. Dat is ook een beetje mijn manco, het is nooit goed genoeg.
Ook Fluffie moest er aan geloven en lag de volgende dag dood in zijn hok.
Het kwartje viel pas jaren later nadat ik Bindi had getekend en weer had uitgegumd, Bindi was een cadeau van mijn ouders nadat ik op mezelf was gaan wonen, ze was nog maar een pup.
Bij mijn weten waren Bindi, Shira en Fluffie de enige slachtoffers die ik had gemaakt, hoeveel dieren ik nog meer had getekend in al die jaren en weer uitgegumd met mijn magische potlood, ik wist het niet.
Ik wilde zekerheid hebben, het kon nog altijd op toeval berusten, hoewel ik het eigenlijk al wist.
Ik kocht een goudvis, tekende het beestje en gumde de tekening weer uit. Dat was gisteren en nog voor ik de slaap uit mijn ogen heb gewreven staar ik naar zijn roerloze bleke buikje en kost het moeite mijn kalmte te bewaren. Ik adem zwaar door mijn neus als ik het potlood dat naast de kom ligt oppak en mij realiseer een moordwapen in handen te hebben, wat bezielde de man van de ballengooitent om zoiets aan een kind te geven.
Er staat mij nog maar een ding te doen, het potlood vernietigen, in stukken breken en voor altijd laten verdwijnen. Ik heb het potlood in beide handen geklemd en sta klaar om de eerste slag toe te brengen als Ik zonder aanleiding aan Dick Wely moet denken, mijn spieren ontspannen en er verschijnt een gemeen lachje op mijn gezicht, ik heb vast nog wel ergens een schoolfoto van hem.

Reacties

janpmeijers
Laatst aanwezig: 4 uren 37 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5985

Peter pen,

'Maakt de eerste zin nieuwsgierig genoeg om verder te willen lezen.'
Het is een rommelige uit 4 zinnetjes samengestelde zin, waarbij de 2e de 1e min of meer herhaalt. De kern komt te vroeg.

Citaat:

Shira was mijn eerste slachtoffer, ze was pas vier jaar oud toen ik haar om het leven bracht, nu ik er aan terug denk deed ik dat ook nog met een glimlach op mijn gezicht, ik was negen jaar en twee dagen oud.

Met wat in elkaar schuiven:
Ik was negen jaar en twee dagen oud en Shira was pas vier toen ik haar om het leven bracht, nu ik eraan terugdenk, deed ik het ook nog met een glimlach.
(op mijn gezicht is echt overbodig, want waar zit die glimlach anders)

'Is het na de eerste zin boeiend genoeg om het verhaal uit te lezen.'
Nee, het gegeven - een uitzondering - spreekt mij niet aan. De betere verhalen beginnen (meestal) met iets alledaags. wink

succes.

PeterPen
Laatst aanwezig: 6 uren 39 min geleden
Sinds: 25 Dec 2017
Berichten: 25

Hallo Jan,

Duidelijk
Bedankt voor het lezen en de reactie.

Peter Pen

PeterPen

PeterFD
Laatst aanwezig: 32 weken 23 uren geleden
Sinds: 20 Mei 2014
Berichten: 1649

gedver, een pedofiele moordenaar, totdat ik zag dat het een kind was, toen werd ik wel nieuwsgierig, maar uiteindelijk bleek het geheim in het potlood te zitten, op zich best origineel met die kermis

ik hou er zeker van om op het verkeerde been te worden gezet, maar na drie keer lezen is mijn oordeel: niet kies en ongeloofwaardig

Peter Fiedeldij Dop, informatieve teksten, verhalen, historische streekromans
redacteur FES Magazine en Elsevier Senioren Nieuwsbrief

mivvy
Laatst aanwezig: 1 jaar 18 weken geleden
Sinds: 5 Aug 2007
Berichten: 36

1. Klopt, eerste zin moet pakkend zijn. Jouw eerst zin geeft wat veel informatie en is daarom niet zo pakkend.

suggestie:

Shira was mijn eerste slachtoffer. Ik was negen jaar en twee dagen oud.

2. Het eerste deel van het verhaal, op de kermis, vond ik niet zo interessant want er gebeurden alleen maar 'normale' dingen, terwijl de eerste zin mij de indruk gaf dat er iets speciaals ging gebeuren. dat kwam pas bij het potlood.

3. De titel vond ik aantrekkelijk, daarom las ik je verhaal.

4. (tekst quote) We hadden alle attracties waar ik in mocht gehad en wilde net een hap van mijn suikerspin nemen, die ik altijd kreeg wanneer we weer huiswaarts keerde, toen ik de euro zag liggen.

Dit kan korter en is dan boeiender

suggestie:
ik was overal in geweest en toen zag ik de euro op de grond.

5. (tekst quote) Kijk een euro zei ik verrast tegen mijn opa en raapte de euro van de grond.
kan weggelaten worden, want het is logisch dat de euro opgeraapt wordt.

suggestie:
"Opa, nu kan ik nog ballengooien", en ik trok aan zijn arm.
Toen ik drie keer had gemist zei opa terloops tegen de ballengooiman, "hij is vandaag jarig."

6. Wat ik me afvroeg toen ik het verhaal had gelezen is:
Hoe oud is de ik-figuur nu hij dit verhaal vertelt.

7. (tekst quote) Ik kocht een goudvis, tekende het beestje en gumde de tekening weer uit.

Tot hier dacht ik dat de ik-persoon een jong kind was. maar kan een jong kind zelf een goudvis kopen?

PeterPen
Laatst aanwezig: 6 uren 39 min geleden
Sinds: 25 Dec 2017
Berichten: 25

Hallo Mivvy,

Bedankt voor je reactie.
1 Wat de eerste zin betreft, deze was eerst ook korter, de glimlach heb ik er later bij gedaan, als je negen jaar oud bent en je brengt iemand om het leven en je doet dat ook nog met een glimlach dan vraag je je toch af waarom een kind van negen dat kan doen en wil je verder lezen, tenminste daar ging ik van uit..

4 Bewust voor de attracties waar ik in mocht gekozen omdat niet alle attracties geschikt zijn voor een kind van negen, als ik dat had weggelaten dan zou dat volgens mij opgemerkt worden.

5 Kijk een euro zei ik verrast tegen mijn opa en raapte de euro van de grond. Kan inderdaad worden weggelaten, heb daar ook over getwijfeld.

6 Hoe oud het kind is nadat hij de goudvis kocht. "Nadat ik op mezelf was gaan wonen" leek mij voldoende om te weten dat het kind dan de volwassen leeftijd heeft bereikt, of dat 18 of bv 28 is maakt voor het verhaal niet zoveel uit.
Ik had het verhaal liever wat meer uitgewerkt waardoor dit duidelijker was geworden en wat voor streken Dick Wely had uitgehaald om de uiteindelijke beslissing te nemen het potlood niet kapot te maken.
De ruimte ontbrak hiervoor en heb er voor gekozen het verhaal van begin tot eind te plaatsen, anders zou het wel heel vaag zijn geworden.

PeterPen

PeterPen

mivvy
Laatst aanwezig: 1 jaar 18 weken geleden
Sinds: 5 Aug 2007
Berichten: 36

Hallo Peter

Het idee van het potlood en het uitgummen vind ik een fantastich en creatief idee, echt heel leuk!

PeterPen schreef:

Wat de eerste zin betreft, deze was eerst ook korter, de glimlach heb ik er later bij gedaan, als je negen jaar oud bent en je brengt iemand om het leven en je doet dat ook nog met een glimlach dan vraag je je toch af waarom een kind van negen dat kan doen en wil je verder lezen, tenminste daar ging ik van uit..

Ik begrijp waarom je de glimlach in je eerste zin toevoegt. Wanneer je de glimlach wilt behouden is dit mijn suggestie:

Shira was mijn eerste slachtoffer. Ik was negen jaar en twee dagen oud. Met een glimlach moet ik het gedaan hebben; Ik was nog een kind.

Maar ik denk nog steeds dat het begin pakkender is zonder de glimlach

PeterPen schreef:

Ik had het verhaal liever wat meer uitgewerkt waardoor dit duidelijker was geworden en wat voor streken Dick Wely had uitgehaald om de uiteindelijke beslissing te nemen het potlood niet kapot te maken.

Het is best jammer dat er een beperking is aan de lengte. Ik had de rest graag willen lezen. Bovendien denk ik dat dit het verhaal sterker maakt.

PeterPen
Laatst aanwezig: 6 uren 39 min geleden
Sinds: 25 Dec 2017
Berichten: 25

Hallo Mivvy,

Goed om te horen dat je het een leuk verhaal vindt en bedankt voor de tips, mocht het er van komen dat ik het tot een echt verhaal uitwerk, zal ik daar zeker gebruik van maken.

PeterPen

PeterPen

marlie
Laatst aanwezig: 1 jaar 10 weken geleden
Sinds: 29 Okt 2015
Berichten: 1656

Peter,

mivvy schreef:

Ik begrijp waarom je de glimlach in je eerste zin toevoegt. Wanneer je de glimlach wilt behouden is dit mijn suggestie:

Shira was mijn eerste slachtoffer. Ik was negen jaar en twee dagen oud. Met een glimlach moet ik het gedaan hebben; Ik was nog een kind.

Maar ik denk nog steeds dat het begin pakkender is zonder de glimlach

Het is een moeilijk geval. Volg de raad van Janp om de zin te ontrafelen wegens te veel onderdelen. Ik kan me wel vinden in jouw keuze voor de glimlach, mivvy dan weer minder. Voor mij persoonlijk loopt het met 'moet ik het gedaan hebben' ook niet vlot. En 'ik was nog een kind' is overduidelijk door de leeftijd. Het gaat om jouw tekst. Draai zinnen om, begin bvb niet met de naam van het slachtoffer. Schrijf het op meerdere manieren uit, maar maak kortere zinnen. Zodat op één of andere manier de eerste iets heeft van een bom die inslaat. (niet dat ik er zelf toe in staat ben om juiste startzinnen op poten te zetten - de inspiratie komt op je af als ze zin heeft!)

Het was met de glimlach dat ik mijn eerste slachtoffer maakte. Shira was pas vier jaar oud, ik was er negen. En twee dagen. Zoals altijd had mijn opa me voor mijn verjaardag meegenomen naar de kermis. ...

In plaats van 'iets dat hij elk jaar deed op mijn verjaardag' kan je met een juiste constructie dingen korter houden.

succes verder met je uitwerking. Het verhaal slaat verrassend om door de wonderlijke pen.

He who knows others is wise. He who knows himself is enlightened. (Lao Tzu - Te Tao Ching 3.3).
'When in doubt, have a man come in with his gun' (Raymond Chandler)

Ria Smit
Laatst aanwezig: 20 weken 1 dag geleden
Sinds: 9 Feb 2018
Berichten: 77

Tip Peterpen: ik zou het verhaal uitwerken zoals je het oorspronkelijk schreef en niet inkorten
een vervolg kun je dan later op proeflezen zetten. zo komt het verhaal niet tot zijn recht
in grote lijnen ben ik het met bovenstaande eens
verder vind ik het een beeldend verhaal en dat magische potlood vind ik een mooie vondst
de eerste zin deed me even schrikken, maar zette me ook op het verkeerde been en dat is wel mooi

ik geef geen suggesties: dat leerde ik van verschillende schrijfdocenten: het is jouw verhaal

mivvy
Laatst aanwezig: 1 jaar 18 weken geleden
Sinds: 5 Aug 2007
Berichten: 36
riasmit schreef:

de eerste zin deed me even schrikken, maar zette me ook op het verkeerde been en dat is wel mooi

Dat komt m.i omdat de eerste zin (Shira was mijn eerste slachtoffer, ze was pas vier jaar oud) met de naam van het slachtoffer begint. Daardoor is de impact groter dan wanneer je begint met

Het was met een glimlach dat ik mijn eerste slachtoffer maakte (suggestie van marlie)

In deze zin krijgt 'met een glimlach' de nadruk. Het eerste slachtoffer werd niet gemaakt 'met een glimlach' maar met een potlood

PeterPen
Laatst aanwezig: 6 uren 39 min geleden
Sinds: 25 Dec 2017
Berichten: 25

Hallo Marlie, Ria en Mivvy

Bedankt voor het lezen en de vele suggesties, het maakt het er niet makkelijker op smile
Wat ik er in elk geval uit haal is dat het beter korter kan, kortere zinnen en weg met de glimlach.
Dan krijg je zoiets als hieronder.

Shira was vier jaar oud toen ik haar vermoordde, het gebeurde op de dag van mijn negende verjaardag.
Ik weet dat omdat mijn opa mij had meegenomen naar de kermis en ik de laatste euro besteedde aan het omver gooien van blikjes in de ballgooitent. Iemand die jarig is wint altijd, zei de man van de ballengooitent nadat ik drie keer had gemist en opa terloops opmerkte dat het mijn verjaardag was.

schrijven is schrappen, de vraag is dan ook of het op deze manier beter leest.

PeterPen

PeterPen

mivvy
Laatst aanwezig: 1 jaar 18 weken geleden
Sinds: 5 Aug 2007
Berichten: 36

Peter,
Je herschrijving van het begin is pakkend, kort en krachtig en geeft alle informatie die nodig is om achtergrond etc te begrijpen. Perfect, houden zo, niet meer aan sleutelen.
Mivvy

'leeghoofd'
Laatst aanwezig: 1 jaar 11 weken geleden
Sinds: 14 Nov 2016
Berichten: 328

Peter,

Mooie herschrijf. Het - ik weet dat omdat - is zelfs niet nodig, zijnde een uitleggende zin. Voorgaande zin eindigt met de verjaardag, je kan een nieuwe beginnen met Mijn opa had mij meegenomen. Lijkt me wiedes dat het om te vieren was. En uiteindelijk is het ook niet belangrijk of opa hem meenam de dag van de verjaardag of twee dagen erna.

It's not that I'm afraid to die, I just don't want to be there when it happens. (W. Allen)

PeterPen
Laatst aanwezig: 6 uren 39 min geleden
Sinds: 25 Dec 2017
Berichten: 25

Hallo Mivvy en Leeghoofd,

Bedankt voor de positieve reactie en als ik het lees zoals Leeghoofd aangeeft, zou hij best wel eens gelijk kunnen hebben.
In elk geval iets om mee aan de slag te gaan.

PeterPen

PeterPen

Ria Smit
Laatst aanwezig: 20 weken 1 dag geleden
Sinds: 9 Feb 2018
Berichten: 77

een hele verbetering PeterPen
laat zo nog wat meer lezen

PeterPen
Laatst aanwezig: 6 uren 39 min geleden
Sinds: 25 Dec 2017
Berichten: 25

Hallo Ria,

Bedankt voor je reactie, ik denk dat dit verhaal nu wel klaar is, op naar de volgende.

PeterPen

PeterPen

Elza
Laatst aanwezig: 29 weken 2 dagen geleden
Sinds: 1 Dec 2014
Berichten: 308

Hoi,

Inderdaad mooie herschrijf van je eerste zin!
Een tip: lees je verhaal eens hardop voor. Je zult merken dat sommige zinnen niet lopen of bijv. een woord missen. Neem deze zin:
'We hadden alle attracties waar ik in mocht gehad en wilde net een hap van mijn suikerspin nemen, die ik altijd kreeg wanneer we weer huiswaarts keerde, toen ik de euro zag liggen.'
In je tweede zin mist een onderwerp. Daar moet nog een 'ik' tussen. 'Ik wilde net'. Maar dan telt je zin weer erg veel ik-ken, dus moet je daar weer wat mee. Zo zijn er nog meer zinnen, die lekkerder gaan lopen met een beetje sleutelen.

Je koppelt soms ook enorm veel zinnen aan elkaar. Daar horen volgens mij een aantal punten ed tussen. Dat maakt een stuk makkelijker om te lezen. Zie deze zin:
'De man van de ballengooitent gaf mij een vette knipoog en haalde iets achter de toonbank vandaan, kijk eens, deze is voor jou, In zijn uitgestoken hand hield hij een potlood, een geel potlood met bovenop een roze gummetje, bij de Action heb je er tegenwoordig tien voor een euro.'
Hier mis je veel punten, aanhalingstekens voor uitgesproken woorden ed.

Veel schrijfplezier en groetjes,
Elza

PeterPen
Laatst aanwezig: 6 uren 39 min geleden
Sinds: 25 Dec 2017
Berichten: 25

Hallo Elza,

Bedankt voor het lezen en de bruikbare tips.
Hardop lezen doe ik nooit terwijl je niet de eerste bent die dit aangeeft, misschien niet zo eigenwijs zijn en het toch maar gewoon gaan doen.
Punten, komma's en aanhalingstekens, ik heb er soms ruzie mee, een verhaaltje schrijven is meer dan alleen maar wat woorden aan elkaar plakken.
In elk geval toch weer wat wijzer geworden en iets om mee aan de slag te gaan.

PeterPen

PeterPen

Lees Schrijven Magazine
  • Stephen King: schrijfadviezen van de thrillerkoning
  • Wanneer ben je klaar voor een uitgeverij?
  • Schrijftips van Sander Kollaard (Stadium IV)
  • Wat verdien je aan een boek?
  • Crashcourse publiciteit & promotie
  • Wat kun je doen tegen een schrijfdip?
  • Hoe voorkom je langdradige dialogen?

Dit nummer niet missen, maar nog geen abonnee? Neem vóór maandag 23 september 16:00 u. een abonnement!

Introductiekorting!
Word abonnee van Schrijven Magazine

Mis het komende nummer van Schrijven Magazine niet, word vóór maandag 16.00 u. abonnee!

Superaanbieding!