Start » Proeflezen » [kort verhaal] Het had kunnen verkeren

[kort verhaal] Het had kunnen verkeren

Door: Joseh
Op: 22 augustus 2012

Paar concrete vragen.
- Past de titel?
Ik stoei enigszins met de tijden.
- Het volgende stukje is in de tegenwoordige tijd geschreven, terwijl de rest in de verleden tijd is. Kan dat??
"Als op wolken zweeft ze de dagen door. De brieven via de mail zijn suikerzoet. Ze weet het zeker. Dit is de man voor wie ze helemaal gaat. Als ze zich er maar volledig voor inzet, dan gaat dit werken. Ze spreken hun gevoelens voor elkaar uit. De klok tikt elke minuut langzaam weg. Ondraaglijk, tergend langzaam. Ze wil hem zo graag zien, horen, voelen, zoenen."
- zit er vaart in en spanning?

En alle andere opmerkingen zijn welkom.

Fragment: 

Het had kunnen verkeren.

Ergens wist ze het ook wel. In een verstopt stukje van haar brein. Maar goed. Enigszins met opzet liet ze het in de schaduw liggen. Ze wilde het te graag. In de mail voelde het zo mooi. Zo romantisch. Ze wilde het zo graag voor waar hebben. Hij kon het zo mooi verwoorden. Wauw. Dat een man überhaupt in staat is een relatie zo te verwoorden. Ze liep er helemaal warm voor. Dit was haar nog nooit gebeurd. Dit was hét moment om in het diepe te springen. Ze ging er helemaal voor. Deze kans zou ze zich niet laten ontspringen. Ze had hem nog nooit gezien en werd steeds meer verliefd op hem. Dit alles regeerde haar dag. Ze telde de uren af dat hij weer online zou zijn en checkte haar mail elk half uur. Ze genoot met volle teugen van elk moment. De vlinders in de buik, de woorden, de sms-jes, de fantasieën. Ze leefde in een roes. Hij had een dochtertje, waar hij zo lief over sprak. Zijn baan klonk heel interessant. Hij reisde er veel voor. Het werd steeds beter. De ideale man. Ze zag het al voor zich, zij samen. Hij woonde wel ver weg. Maar het zou kunnen werken.

Ze kon haar ogen niet geloven. Ze las het toch echt! Hij moest nu naar Turkije voor zijn werk en op de terugweg kwam hij in Amsterdam. Hij wilde zijn volgende vlucht later boeken, zodat hij haar kon ontmoeten. Haar droom zou werkelijkheid worden. En dat al zo snel! Dag en tijd werd afgesproken. Als op wolken zweeft ze de dagen door. De brieven via de mail zijn suikerzoet. Ze weet het zeker. Dit is de man voor wie ze helemaal gaat. Als ze zich er maar volledig voor inzet, dan gaat dit werken. Ze spreken hun gevoelens voor elkaar uit. De klok tikt elke minuut langzaam weg. Ondraaglijk, tergend langzaam. Ze wil hem zo graag zien, horen, voelen, zoenen.

Als donderslag bij heldere hemel is daar dat beruchte telefoontje. Hij is zijn pinpas kwijt, ingeslikt door een ATM. En hij heeft geen cash meer. Of zij hem zo snel mogelijk € 2000,00 kan overmaken. Hij zou haar zo dankbaar zijn.
De bel ontplofte recht in haar gezicht. En de harde realiteit kwam in haar brein uit de schaduw te voorschijn. Heel even nog plopte de gedachte op “Laten we over onze schaduw heen springen”. Het kan niet waar zijn. Het voelde zo goed….

Reacties

Cindy1984
Laatst aanwezig: 6 jaren 46 weken geleden
Sinds: 17 Jul 2012
Berichten: 8

Hallo

De titel geeft niet zo goed weer waar het over gaat.. Ik zou meer zoiets nemen als: het zal je maar overkomen...

Het verschil tussen verleden en tegenwoordige tijd stoort mij niet zo, ik lees er over.

Als op wolken zweeft ze de dagen door. De brieven via de mail zijn suikerzoet. Ze weet het zeker. Dit is de man voor wie ze helemaal gaat. Als ze zich er maar volledig voor inzet, dan gaat dit werken. Ze spreken hun gevoelens voor elkaar uit. De klok tikt elke minuut langzaam weg. Ondraaglijk, tergend langzaam. Ze wil hem zo graag zien, horen, voelen, zoenen."
- zit er vaart in en spanning?

--> Hier zit een beetje vaart in. In het voorgaande niet zozeer. iK zou meer beschrijven hoe hij zich uitte tegenover haar ipv het haar te laten zeggen. Is dit een beetje duideiljk?

Het is best een aangenaam en herkenbaar verhaal om te lezen. smile

Xuchiejlala
Laatst aanwezig: 2 jaren 48 weken geleden
Sinds: 20 Jul 2010
Berichten: 751
Joseh schreef:

Ergens wist ze het ook wel. In een verstopt stukje van haar brein. Maar goed. Enigszins met opzet liet ze het in de schaduw liggen. Ze wilde het te graag. In de mail voelde het zo mooi. Zo romantisch. Ze wilde het zo graag voor waar hebben. Hij kon het zo mooi verwoorden. Wauw. Dat een man überhaupt in staat is een relatie zo te verwoorden. Ze liep er helemaal warm voor.

Hier zou ik haar een stukje van die woorden uit die romantische mail met de lezer laten delen. Dan krijgt de lezer ook een beetje een idee wat voor man dit is, maar ook wat voor vrouw dit is, want aan de hand van haar reactie op die voor haar romantische woorden, krijgen wij ook een beeld van de hoofdpersoon.

Joseh schreef:

Ze kon haar ogen niet geloven. Ze las het toch echt! Hij moest nu naar Turkije voor zijn werk en op de terugweg kwam hij in Amsterdam. Hij wilde zijn volgende vlucht later boeken, zodat hij haar kon ontmoeten. Haar droom zou werkelijkheid worden. En dat al zo snel! Dag en tijd werd afgesproken. Als op wolken zweeft ze de dagen door. De brieven via de mail zijn suikerzoet. Ze weet het zeker. Dit is de man voor wie ze helemaal gaat. Als ze zich er maar volledig voor inzet, dan gaat dit werken. Ze spreken hun gevoelens voor elkaar uit. De klok tikt elke minuut langzaam weg. Ondraaglijk, tergend langzaam. Ze wil hem zo graag zien, horen, voelen, zoenen.

Waarom heb je gekozen voor die overgang naar tegenwoordige tijd, als je het vervolg toch weer in de verleden tijd zet? Wat is de meerwaarde hiervan?

Naar mijn mening zit er te veel vaart in dit stuk, je rost er eigenlijk een beetje doorheen. Ik ben wel nieuwsgierig gemaakt naar de personages en wat er tussen hen gebeurt en gebeurd is, maar de beleving zit er voor mij nog niet echt in. Het fragment oogt naar een verslag van wat er gebeurd is, maar ik beleef het niet. Is het de bedoeling dat het een soort samenvatting is? (bijvoorbeeld als een soort inleiding op het vervolg wat komen gaat) En is dit het begin van je verhaal?
Ik zou de korte stukjes wat meer uitwerken naar scenes, zodat we als lezer met het hoofdpersonage kunnen meeleven, kunnen meemaken wat zij meemaakt, kunnen voelen wat zij voelt. Om even een voorbeeld te geven van wat ik bedoel:

Joseh schreef:

Als donderslag bij heldere hemel is daar dat beruchte telefoontje. Hij is zijn pinpas kwijt, ingeslikt door een ATM. En hij heeft geen cash meer. Of zij hem zo snel mogelijk € 2000,00 kan overmaken. Hij zou haar zo dankbaar zijn.
De bel ontplofte recht in haar gezicht. En de harde realiteit kwam in haar brein uit de schaduw te voorschijn. Heel even nog plopte de gedachte op “Laten we over onze schaduw heen springen”. Het kan niet waar zijn. Het voelde zo goed….

In deze laatste alinea zou je bijvoorbeeld een stukje van dat beruchte telefoontje kunnen uitwerken, zodat we de interactie tussen de personages kunnen zien. Ik ben dan vooral benieuwd hoe deze man dit nieuws brengt en hoe zij daarop reageert. Daarop kan ik als lezer dan opmaken hoe charmant (en eventueel glad, als het een oplichter moet blijken) deze man is, maar ook hoe naïef de vrouw is om hierin te trappen. De klap dat deze man haar vervolgens in de maling neemt komt dan veel harder aan bij de lezer, waardoor onze sympathie voor deze vrouw enorm in de hoogte stijgt.

Joseh
Laatst aanwezig: 4 jaren 31 weken geleden
Sinds: 8 Aug 2012
Berichten: 12

Heel erg bedankt voor jullie reacties.Hier heb ik veel aan. Ik zie dat het verhaal te snel gaat. Doordat ik er een kort verhaal van wilde maken is het wel heel kort geworden. Het is puur vanuit het oogpunt van de vrouw geschreven en de vaart zit ook in de situatie omdat alles heel erg snel kan gaan. Ik zal jullie tips in een nieuwe versie gaan verwerken.

Xuchiejlala
Laatst aanwezig: 2 jaren 48 weken geleden
Sinds: 20 Jul 2010
Berichten: 751

Het ligt er ook weer aan hoe kort het verhaal moet zijn. Met 3000 woorden heb je nog best wat ruimte voor een paar scenes. Met 1500 woorden ben je alweer genoodzaakt om slechts een korte situatie of gebeurtenis te belichten en heb je heel weinig tot geen ruimte voor uitweidingen. En met 10.000 woorden heb je uiteraard wat meer speelruimte om situaties wat uitgebreider te gaan uitwerken.

Déesse-en-France
Laatst aanwezig: 4 dagen 18 uren geleden
Sinds: 25 Nov 2011
Berichten: 603

Lekker vlot geschreven, mooie titel, tegenwoordige tijd is goed gebruikt. Ik ben gek op ultrakorte verhalen (Korter dan kort is zo'n verzamelbundel) omdat er zo veel te raden overblijft. Wat mij betreft is het dan ook precies goed. thumbsup

"Hoe groot je talent ook is, schrijven kan niet in één keer worden geleerd." (Rousseau)

Ginny
Laatst aanwezig: 21 uren 37 min geleden
Sinds: 22 Jun 2012
Berichten: 970

Hé, dit is er weer één! “Laten we over onze schaduw heen springen” big grin

Heb je al geprobeerd om het verhaal hardop te lezen? En dan een duidelijke stop bij iedere punt maken. Ik denk namelijk dat je sommige zinnen best wat langer mag maken - dan komt het niet zo "gehaast" over. Nu leest het (voor mij) stotterend, door de vele korte zinnen. Een komma ipv een punt kost je geen extra woorden, maar ik denk dat het in deze tekst op bepaalde punten de tekst een stuk vlotter (als in: makkelijker leesbaar) kan maken. Probeer het eens uit.

Citaat:

De bel ontplofte recht in haar gezicht.

Ik ken de uitdrukking "en toen barstte de bom" - maar een bel?

Citaat:

Als donderslag bij heldere hemel is daar dat beruchte telefoontje. Hij is zijn pinpas kwijt, ingeslikt door een ATM. En hij heeft geen cash meer. Of zij hem zo snel mogelijk € 2000,00 kan overmaken. Hij zou haar zo dankbaar zijn.
De bel ontplofte recht in haar gezicht. En de harde realiteit kwam in haar brein uit de schaduw te voorschijn. Heel even nog plopte de gedachte op “Laten we over onze schaduw heen springen”. Het kan niet waar zijn. Het voelde zo goed….

"is daar het telefoontje", "is zijn pinpas kwijt" ---> de bel ontplofte, de realiteit kwam tevoorschijn. -- Je schuift hier van tegenwoordige naar verleden tijd, dat is verwarrend.

Je stoeit inderdaad met de tijden smile Kies, zou ik zeggen; of verleden tijd, of tegenwoordige tijd.

Ik vind het niet echt heel spannend, maar ik denk dat je de spanning kan opvoeren door nog eens te sleutelen aan je tekst. Het verhaal blijft voor mij nu heel erg afstandelijk.

Angus
Laatst aanwezig: 1 jaar 11 weken geleden
Sinds: 19 Mei 2012
Berichten: 3286

Ik vind het verhaal vrij cliché. Dit lezen we vaker en zien we vaker op TV.

Wat dat laatste betreft: Als ik het hardop lees, gaat mijn stem ongewild bijna kenmerken vertonen van die van de Vlaamse
tv-maker Jambers. Da's echt niet om flauw te willen zijn. Maar zo leest het voor mij. Te beschrijvend. Als de tekst voor de voice over van een reality programma. Dat effect roept het ook op. Ik ga niet meeleven met de hoofdpersoon, maar ik krijg de neiging om - net als bij die TV-programma's - te denken: 'Ja, wat had je dan gedacht? Eigen schuld.' Niet het soort gevoel dat je bij de lezer wil oproepen denk ik.

En dat vind ik jammer want: 'Ergens wist ze het ook wel. In een verstopt stukje van haar brein. Maar goed. Enigszins met opzet liet ze het in de schaduw liggen.' vond ik een mooie opening (ik twijfel bij 'verstopt') waarbij een deel van het einde 'Heel even nog plopte de gedachte op “Laten we over onze schaduw heen springen”' mooi tot zijn recht kwam (met uitzondering van 'plopte'.)

De overgang naar tegenwoordige tijd stoort me niet (behalve dat je die niet consequent doorvoert). Het heeft iets van een inleiding/aanleiding, die via een 'aanwezig' gevoel overgaat naar de harde realiteit.

Samenvattend: De kern sprak me aan. De uitwerking vond ik minder.

Lees Schrijven Magazine

THEMA: Week van het Schrijven | Overzicht schrijfcursussen

  • Kritiek geven en ontvangen: o zo moeilijk!
  • Ellen Deckwitz: zo word je een geweldige dichter
  • Schrijftips van Bert wagendorp (Ventoux)
  • Talent pools bij uitgeverijen: hoe kom je erbij?
  • Leer liedjesschrijven van Jan Rot
  • Hoe voorkom je fouten in perspectief?
  • Scenarioschrijven: zo geef je een personage vorm
  • Wat romanschrijvers van speechschrijvers kunnen leren (en vice versa)
  • Hoe vorm je familieverhalen om tot een roman?

Nog geen abonnee? Meld je aan vóór maandag 21 juli 16:00 u., dan krijg je dit nummer thuis!

MELD JE AAN
Lees schrijven Magazine

Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Meld je aan vóór maandag 16:00 u.!

Word abonnee