Start » Proeflezen » [kort verhaal] Het cadeau (deel 2)

[kort verhaal] Het cadeau (deel 2)

Door: Grijze-sluier
Op: 3 februari 2019

Dag allemaal,

Dit is mijn eerste poging tot een kort verhaal. Het verhaal paste niet helemaal binnen de 4500 woorden dus dit is het vervolg op deel 1

-Ik ben benieuwd wat het oproept bij de lezer en of de boodschap overkomt.
-Is het spannend of wordt het langdradig?
-Feedback die ik vaak op verslagen krijg is dat ik een andere zinsopbouw moet gebruiken. Is dat in dit geval ook zo en zo ja, hoe kan ik dat het beste aanpakken?
-Ik heb gebruik gemaakt van gesproken woord en gedachtes. Op het eerste deel heb ik feedback gekregen die ik heb toegepast. Is het nu prettiger te lezen.

Fragment: 

Na een kwartier wachten op de volgende bus stapt ze weer in. De overgang van koud naar warm doet meteen weer wat met haar lichaam.
O nee. Daar gaan we weer.
Het proces dat ze zojuist in de andere bus had ervaren doet zich weer voor. Geen plek, dus ze blijft staan. Ze loopt rood aan, begint te zweten en wordt licht in haar hoofd. Steeds meer mensen kijken haar aan en ze weet dat ze dit keer niet wéér zomaar kan uitstappen.
Misschien kan ik de buschauffeur vragen om me er eerder uit te laten. Nee, dat is geen optie, dan kijkt iedereen me helemaal raar aan. Wat kan ik doen? Ik houd het niet langer.
Ze ademt weer diep in en uit. De diepe inademing zorgt voor een druk op haar buik, waardoor haar angst steeds groter wordt. “Pff… Pff…” Ze kijkt naar de bomen die voorbij flitsen. Achter de bomen is alleen maar landschap te zien en geen woningen te bekennen. De bus heeft zojuist het dorp verlaten en de volgende halte is pas over een kilometer.

Ze plugt de oortelefoon in haar mp3 speler en sluit zich af voor wat er in de bus gebeurt. Ze kijkt naar buiten en houdt de bomen langs de weg in de gaten. Elke boom gunt ze een korte ontmoeting met haar ogen. Hoe kan het dat dit uitzicht haar nog niet eerder is opgevallen vandaag? Er verschijnt een kleine glimlach op haar gezicht. Ze heeft zichzelf altijd geprezen voor haar oog voor detail. De manier waarop de sneeuw lichtelijk elke tak bedekt, waardoor het lijkt of de wereld is bedekt in een laagje glitter. De manier waarop de bomen symmetrisch zijn geplaatst, maar toch ook zo uniek zijn op zichzelf. Wat maakt het de wereld mooi. Elk detail krijgt zijn plekje in haar hoofd. Een andere plek in haar hoofd dan waar ze voorheen was. Ze straalt. Ze had tussen de bomen kunnen gaan staan en niemand had haar dan raar aangekeken.

“Centrum.”, zegt de buschauffeur uit het niets. Verbaast kijkt ze op. Ze zat zo diep in gedachten, dat ze twee haltes heeft gemist. Ze staat vlug op en roept nog: “Dankjewel!” naar de chauffeur. Dit keer met een lach op haar gezicht. De man steekt zijn hand op en lacht terug. Ze stapt uit, zucht nog een keer en kijkt naar de bus.
Naar huis moet ook wel lukken.

Reacties

janpmeijers
Laatst aanwezig: 18 uren 16 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5883

Grijze-Sluier

nog even over de interpunctie:

Citaat:

“Centrum.”, zegt de buschauffeur uit het niets.

Je gebruikt een punt, daarna een komma en 'zegt' met een kleine letter, dat is niet juist.

Het is 1 zin, zo:
“Centrum," zegt de buschauffeur uit het niets.

Probeer met je zinnen steeds informatie te geven die specifiek is voor je personage:
'de overgang van koud naar warm doet meteen weer wat met haar lichaam.'
schrijf wat het doet met haar lichaam.

'Het proces dat ze zojuist in de andere bus had ervaren doet zich weer voor.'
Als lezer weet ik nu niets, geef een detail van haar beleving, in plaats van 'het proces' en 'doet zich weer voor'.

succes

Grijze-sluier
Laatst aanwezig: 10 weken 4 dagen geleden
Sinds: 1 Feb 2019
Berichten: 5

Danku voor de reactie. Heeft u ook tops? Dan weet ik ook wat ik vooral wel door moet zetten.

janpmeijers
Laatst aanwezig: 18 uren 16 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5883

Grijze-sluier,

Citaat:

Heeft u ook tops? Dan weet ik ook wat ik vooral wel door moet zetten.

De waarneming van de bomen vind ik mooi, want het is herkenbaar zo vanuit de bus. Dit stukje:

Ze (...) houdt de bomen langs de weg in de gaten. Elke boom gunt ze een korte ontmoeting (...)
Hoe kan het dat dit uitzicht haar nog niet eerder is opgevallen vandaag? (...) Ze heeft zichzelf altijd geprezen voor haar oog voor detail. (...) De manier waarop de bomen symmetrisch zijn geplaatst,(...) (en) toch (...) uniek zijn (...).

Mis je de stukjes (...) die ik heb weggelaten?

succes.

Menno Marrenga
Laatst aanwezig: 6 dagen 2 uren geleden
Sinds: 27 Okt 2013
Berichten: 670

Dit gaat heel goed!

Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!
  • Carry Slee onthult haar schrijfgeheimen
  • Waarom je niet moet wachten met je debuut
  • Schrijftips van John Boyne (De jongen in de gestreepte pyjama)
  • Wat verdient een schrijver aan een boek? (En hoe eerlijk is dat)
  • 9 (te) gekke manieren om inspiratie op te doen
  • Ontdek waarom je van je leven een schrijf-mijnenveld moet maken. 
  • Interview met Simone van der Vlugt
  • Tips door Bregje Hofstede en Saskia de Coster, ze schreven allebei boeken die uitblonken in originaliteit en kwaliteit. Hoe deden ze dat? 
  • We spraken Sabine van den Berg over haar carrière, prozawerk, de liefde voor het schrijven van gedichten en over studenten zonder talent
  • Uitblinken in Spoken Word en/of Performance Poetry?

Als je je aanmeldt vóór maandag 27 mei 16:00 u. krijg je dit nummer thuis!

MELD JE AAN