Start » Proeflezen » [kort verhaal] Het cadeau (deel 1)

[kort verhaal] Het cadeau (deel 1)

Door: Grijze-sluier
Op: 1 februari 2019

Dag allemaal,

Dit is mijn eerste poging tot een kort verhaal. Het verhaal past niet helemaal binnen de 4500 tekens, dus het vervolg komt later.

-Ik ben benieuwd wat het oproept bij de lezer en of de boodschap overkomt.
-Is het spannend of wordt het langdradig?
-Feedback die ik vaak op verslagen krijg is dat ik een andere zinsopbouw moet gebruiken. Is dat in dit geval ook zo en zo ja, hoe kan ik dat het beste aanpakken?
-Ik heb gebruik gemaakt van gesproken woord en gedachtes. Hoe kan ik daar onderscheid in maken d.m.v. leestekens? Is het verwarrend zoals het nu is geschreven of leest het wel makkelijk?

Fragment: 

“Nog even.”, praat ze zichzelf in gedachten aan. “Je ziet hem al staan bij het stoplicht. Het kan niet lang meer duren.” De menigte die ook bij de halte staat te wachten, verzamelt zich al in een groep rondom haar. Een paar vrouwen kijkt haar aan. “Wat zullen ze van haar denken?”, piekert ze en een gedachte doet zich voor: “Wat gaat dat meisje doen? Toch niet naar de stad? Ze zal wel niet werken, dus waar haalt ze het geld vandaan?” Als ze de moed vind om terug te kijken, ziet ze dat de vrouwen niet meer kijken. “Ze zullen niet te opvallend willen doen. Te laat, ik heb het al gezien.”

Het is warm in de bus vergeleken met de kilte die buiten heerst. Dit brengt een vreemd gevoel te weeg in haar lichaam. “Wat nou als ik zo niets meer binnen houd. Ik had ook niks moeten eten voordat ik wegging.”, denkt ze. Ze loopt rood aan. “Zie je wel. Nu kijkt ook de jongen me raar aan. Oh, kijk alsjeblieft een andere kant op, je wilt niet zien hoe mijn ontbijt zo over de vloer ligt.”, zegt ze in gedachten tegen hem. De jongen aan de andere kant van het gangpad kijkt weer naar zijn telefoon, maar ze krijgt het gevoel dat hij stiekem uit zijn ooghoeken kijkt, om het proces dat zich in haar lichaam voordoet te kunnen volgen. “Oke, adem in en uit. Nee niet zo snel, je maakt het erger.”

Ze wist dat ze een keer de deur uit moest om dat cadeautje te gaan halen. Hij heeft altijd voor haar gezorgd en verdient daarom het beste cadeau dat ze maar kon bedenken. De gedachte aan de man die haar leven op hol zette en voor wie ze alles over zou hebben, zorgt even voor een ademruimte.
Tot het moment dat ze naar de bushalte liep had ze het de moeite waard gevonden, maar toen wist ze nog niet dat ze zich zo zou gaan voelen. “Cleopatralaan”, hoort ze de buschauffeur zeggen. “Bedankt en een prettige dag nog.” Even had ze getwijfeld om hier uit te stappen. “De uitweg is zo makkelijk, waarom doe je het jezelf aan door te blijven zitten.” Maar dan denkt ze weer aan het cadeau dat ze had gezien en hoe blij hij daarmee zal zijn. “Pff”, ademt ze weer. Ze voelt nu het zweet uitbreken. Steeds vaker doemt de gedachte op dat ze voor gek zal staan. Ze zal gaan overgeven of flauwvallen in de bus. Ze zal het nooit helemaal halen naar de stad. De volgende halte is over honderd meter. “Honderd meter, kom op, dat gaat je wel lukken”, fluistert ze tegen zichzelf. “Shit, rood stoplicht.” Ze wordt licht in haar hoofd. Nog even en ze kunnen haar van de grond rapen. “Nog vijftig meter. Nog veertig. Nog twintig.” Heel even vraagt ze zich af wat er kan gebeuren in tien meter, maar dan voelt ze hoe de bus begint te remmen. “Sfinxlaan”, roept de buschauffeur. Tot haar opluchting stapt ze uit. Ze weet nog een zacht ‘dankjewel’ uit te brengen richting de chauffeur. De deuren sluiten zich achter haar en ze ademt de frisse buitenlucht in. Meteen heeft ze spijt. Elk gevoel dat had opgeborreld in haar buik, leek verdwenen. De stad was te voet zeker een half uur en het was te koud om daar helemaal heen te lopen.

Reacties

janpmeijers
Laatst aanwezig: 24 min 40 sec geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5838

Grijze-sluier

'-Ik heb gebruik gemaakt van gesproken woord en gedachtes. Hoe kan ik daar onderscheid in maken d.m.v. leestekens? Is het verwarrend zoals het nu is geschreven of leest het wel makkelijk.'

Er zijn vaste en ongeschreven regels voor het gebruik van leestekens. (zoek even op het www)
Heel kort samangevat:
Gedachten nooit tussen ''.
Dialoogzinnen wel. Daarmee heb je het onderscheid tussen die twee.
Om een gedachte van een personage te onderscheiden van tekst waarin de verteller informatie geeft, gebruiken de meeste schrijvers een enter.

Als voorbeeld jouw 1e alinea -
Nog even, praat ze zichzelf in gedachten aan. Je ziet hem al staan bij het stoplicht. Het kan niet lang meer duren. (gedachte)
De menigte die ook bij de halte staat te wachten, verzamelt zich al in een groep rondom haar. Een paar vrouwen kijkt haar aan.(verteller)
Wat zullen ze van haar denken? piekert ze, en een gedachte doet zich voor: wat gaat dat meisje doen? Toch niet naar de stad? Ze zal wel niet werken, dus waar haalt ze het geld vandaan?(gedachte)
Als ze de moed vindt om terug te kijken, ziet ze dat de vrouwen niet meer kijken. (verteller)
Ze zullen niet te opvallend willen doen. Te laat, ik heb het al gezien. (gedachte, ietwat twijfelachtig)

De meeste lezers zijn gewend aan zo'n indeling, het leest makkelijk. je ziet ook gelijk waar het probleem zit bij deze tekst: de verhouding beleving/gedachten van het personage, en de verteller. Probeer bij het schrijven van elke zin voor ogen te houden welke rol/functie die zin heeft. Houd in het algemeen de rol vd verteller klein. Beleving van het personage - de dramatiek van een scène - is nu eenmaal sterker dan gewoon iets vertellen.

succes.

Grijze-sluier
Laatst aanwezig: 2 weken 2 dagen geleden
Sinds: 1 Feb 2019
Berichten: 5

Dankuwel voor de reactie. Ik zal uw feedback verwerken voordat ik het tweede deel plaats.

Menno Marrenga
Laatst aanwezig: 1 week 16 uren geleden
Sinds: 27 Okt 2013
Berichten: 653

Het uit elkaar houden van gedachten, beschrijving en dialoog is in dit fragment niet zo makkelijk, omdat gedachten en beschrijving erg door elkaar lopen, en omdat je bij de gedachten directe reden en indirecte reden door elkaar gebruikt:

"Nog even," praat ze in zichzelf. Dit is een direct verwoorde gedachte.

"Wat zullen ze van haar denken?", piekert ze, Als dit een direct verwoorde gedachte is, dan is er een ander meisje en ik vermoed dat je dat niet bedoelt. Daarom zou ik het anders formuleren:

"Wat zullen ze van mij denken?", piekert ze. Dit is een direct verwoorde gedachte.

of:

Ze bedacht zich wat de mensen wel van haar zouden denken. Dit is geschreven in indirecte reden.

Maar hoe je het ook formuleert: 'zij denkt dat zij denken' blijft een lastige. En even later kijkt ze dat ze niet kijken. Je geeft een mooi beeld van een erg onzeker meisje, maar dit beeld is niet makkelijk helder te krijgen.

Je ziet hem al staan Dit is nog lastiger te duiden, want nu spreekt ze zichzelf in gedachten toe als een tweede persoon.

En als je met hem in de eerste zin de bus bedoelt en in volgende alinea introduceer je een jongen, dan wordt het helemaal ingewikkeld.

Het advies van Jan P Meijers is goed, maar bij deze erg ingewikkelde tekst misschien niet voldoende. Probeer ook eens het verhaal in verleden tijd te zetten en de gedachten in tegenwoordige tijd, misschien werkt dat en wordt het onderscheid wat duidelijker. Of, als ook dat onvoldoende werkt, zet de gedachten cursief. Dat is een beetje een paardenmiddel, dat een vermoedelijk wanhopige eindredacteur bij William Faulkner heeft toegepast.

Advies: Probeer van alles uit. Probeer een directe stijl:

Nog even - dacht ze.
De bus komt er al aan, bij het stoplicht nu.
Ze stond in de rij bij de halte. Ze voelde ogen in haar rug.
Wat denken ze van mij - dacht ze.
Ze denken vast dat ik geen werk heb, dat ik geen geld heb voor de bus.
Ze keek achterom, schichtig. Twee vrouwen, die snel wegkeken.
Denk maar niet dat ik niet heb gezien dat jullie naar me keken - dacht ze.

En probeer ook een indirecte stijl:

Ze ziet de bus al aankomen, bij het stoplicht. Ze staat in de rij wachtenden bij de halte en voelt ogen in haar rug. Ze vraagt zich af wat de mensen wel niet van haar denken. Denken ze dat ze geen werk heeft? Dat ze geen geld heeft voor de bus?

En experimenteer met tijden, met nieuwe regels, met gedachtenstreepjes, met cursief, laat alle experimentjes een paar dagen liggen en kijk dan wat het beste werkt.

Grijze-sluier
Laatst aanwezig: 2 weken 2 dagen geleden
Sinds: 1 Feb 2019
Berichten: 5

Dag Menno,
Bedankt voor uw reactie. Wat het weergeven van de gedachten betreft, dit heb ik al aangepast in deel 2. Het uitproberen van andere tijden is wel iets dat ik zal doen. Ik merk wel dat de stijlen die u als voorbeeld geeft niet bij mij passen. Die vind ik dan weer onprettig lezen en scheppen niet de emotie die ik weer wil geven.
Het is mijn eerste verhaal, dus ik zal de komende verhalen in ieder geval eens verschillende dingen uit gaan proberen. Dankuwel voor uw adviezen!

  • De grootste uitdaging voor iedere schrijver: de erotische scène
  • Zo repareer je een haperend plot
  • 8 manieren om taalvouten te voorkomen
  • De 10 schrijfregels van Carolina Trujillo en Henk van Straten
  • Je debuutroman schrijven in New York, Bert Moerman deed het
  • Schrijftips van bestseller auteur Abdelkader Benali
  • Alles wat je moet weten over het schrijven van dialogen
  • De schrijfgeheimen van Ingmar Heytze
  • Waar let een bureauredacteur op?
  • Een nieuwe editie van ons literaire katern Alice met daarin o.a. de winnaars van onze schrijfwedstrijd 'De Bruiloft'

Als je je aanmeldt vóór maandag 25 maart 16:00 u. krijg je dit nummer thuis!

MELD JE AAN
Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!