Lid sinds

7 jaar 11 maanden

Rol

[kort verhaal] Geheim

Beste Lezer Ik zou graag Feedback krijgen over de opbouw van het verhaal, Ook eventueel weten of het je boeide of niet. Dit is mijn allereerste verhaal, na lang dubben besloten toch maar eens iets te schrijven. Dus wat ik eigenlijk zoek, is reacties over het verhaal zelf maar ook over hoe het tekstueel in elkaar zit. het tempo en de opbouw. ik hoop dat je plezier beleefd met het lezen Dit is deel 1

Fragment

Geheim De wekker schreeuwde door de stille kamer, voor de 6 keer deze ochtend. Een vast ritme voor Dick, 6 keer snoozen dat is precies een uur, elke 10 minuten een snooz, En dan opstaan, uit bed stappen, bril van nachtkastje pakken, een seconde of 20 blijven zitten. En dan kont krabbend richting de wc voor de ochtendlozing. En dan stipt om 7 uur ontbijt, cornflakes met 150 ml melk, 1 bakje oploskoffie zwart, want als je melk of suiker in je koffie doet, kun je net zo goed thee drinken, zei zijn vader altijd, en dan om precies half 8, de deur uit, op de fiets om op tijd op het werk te zijn, ruim op tijd. Elke dag hetzelfde. Dick was een man die hield van stiptheid. Hij hield niet van verassingen, absoluut niet!! Er was die ene keer dat zijn collega´s voor zijn verjaardag chinees hadden besteld op de zaak. Voor in de middag pauze, wat betekende dat Dick zijn zorgvuldig gesmeerde boterhammen, 1 met kaas, dubbel gevouwen korstjes weggesneden en 1 met pindakaas, idem gevouwen en gesneden weg moest gooien, Dick wist niet hoe hij het zoeken moest, Chinees op klaarlichte dag, gezellig samen zitten met collega´s, alleen het idee deed Dick al beven, er vormden zich kleine zweetdruppeltjes op zijn voorhoofd, En in zijn hals en op zijn wangen kwamen rode vlekken tevoorschijn. Hij werd wakker op de vloer, naast hem zat een ambulance medewerker, die deelde hem mee dat hij Flauw gevallen was, en vroeg of ie genoeg gegeten had die dag, en hoe die zich voelde en dat soort vragen. Kortom Dick hield niet van verassingen. Er waren een heleboel dingen waar Dick niet van hield, Verassingen stond hoog op dat lijstje echt waar, Maar nog hoger stonden een aantal dingen waar Dick nooit over sprak. Dat waren dingen waar tegenwoordig niet meer over gesproken werd, Het werd niet meer goedgekeurd in deze tijd, maar vroeger!! Toen wel. Er waren natuurlijk ook wel dingen waar Dick wel van hield, zoals stiptheid en natuurlijk boeken. Boeken ja boeken, Dick had een hoop boeken, veel van die boeken stonden in zijn geheime kast in zijn geheime kamer, want ze gingen over die dingen die niet meer worden geaccepteerd tegenwoordig. En stel je voor er kwam visite, of zoiets, Dick had natuurlijk eigenlijk nooit visite maar goed, je kon niet voorzichtig genoeg zijn. Dick hield bijvoorbeeld ook heel erg van films, van bepaalde films, en die films stonden bij de boeken In de geheime kast in de geheime kamer, want ok die boeken werden niet geaccepteerd dat wist Dick. Maar die films dat was gewoon een enkeltje gevangenis, Maar goed, vandaag was een spannende dag voor Dick, Hij had net zijn ochtendritueel achter de rug, en zat op zijn fiets. Zijn benen werkten hard, omdat zijn hart harder pompte dan normaal, Dick had namelijk een nieuwe film besteld, eentje die zeker in de geheime kast zou belanden. En als alles goed was, dan zou hij vanmiddag op de mat liggen, Gewoon verstuurd met de post, wat een heerlijk land toch, Dick kon een klein vreugdengilletje niet tegenhouden, en een oudere man die zijn halfblinde Golden retriever aan het uitlaten was, schrok even op, maar ging al snel weer verder met zijn eigen dingetjes. Hij schonk geen aandacht aan die mafkees op zijn fiets. Dick werkte op kantoor, hij hield de productiecijfers bij, dat deed hij nu al 15 jaar. Het was niet echt spannend. Maar voor Dick was het perfect, het was namelijk zo voorspelbaar als het maar kon, 3 keer per dag pauze, 1 keer 14 minuten in de ochtend, een half uur in de middag tussen 12 en half 1, en dan om 3 uur nog eens 14 minuten pauze, En daartussenin werken achter de computer. Dick had zijn eigen thermosfles op het werk, en zijn eigen mok. Een foeilelijk ding met de Turkse vlag erop, Maar Dick gebruikte hem toch, Er was een paar jaar daarvoor een bedrijfsuitje geweest naar Istanbul, Dick was niet meegegaan Zijn paspoort was niet lang genoeg meer geldig, en op tijd vernieuwen lukte niet meer, Althans dat Was zijn excuus, in werkelijkheid kon hij zo´n grote verandering in de dagelijkse structuur natuurlijk lang niet hebben, en zodoende bleef hij thuis in Nederland, en werkte hij door. Ook al lag de productie vrijwel stil die dagen, Dick bleef werken. En ja zijn collega´s hadden aan hem gedacht, en ze hadden dat spuuglelijke ding meegenomen uit Istanbul, Dan ben je er toch een beetje geweest zeiden ze, en Dick bedankte hen plichtmatig. En dronk uit zijn mok.

Lid sinds

8 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
> ik hoop dat je plezier beleefd met het lezen Nou dat viel vies tegen vriendelijke vriend. Als ik eerlijk zou zijn dan bleef er niets over van je stuk dan een rokend hoopje sidderende ellende. Wat het feitelijk ook is natuurlijk. Nee Twirrejari, ik zou de komende drie jaren op mijn kamer stiekem oefenen door héél veel te lezen in goede boeken.

Lid sinds

11 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Beste Twirrejari, Bij het schrijven van een kort verhaal gaat het erom dat élk verhaalelement een doel heeft. Bladvulling of mijmeringen horen er niet in thuis. Daarom zullen niet alle elementen die je verzint uiteindelijk een plek in het verhaal vinden. Je zult een hoop moeten schrappen. Ik denk dat je het beginsel daarvan goed begrepen hebt: ik kan merken dat je alles wat je hier geschreven hebt, schreef met een duidelijk doel. Het stuk over zijn exacte ochtendritueel is om aan te geven dat je hoofdpersoon niet van afwisseling houdt, de precieze hoeveelheden die hij bij zijn ontbijt afmeet zijn om aan te geven dat hij niet van afwisseling houdt, en de annekdote over de Chinese afhaalmaatlijd is om aan te geven... juist. Dat je hoofdpersoon niet van afwisseling houdt. En daarin zit 'm het probleem. Niet alleen moet elk elementen een doel hebben, maar bovendien hoort elk doel ook maar hoogstens één element te hebben dat erover verhandelt. Anders wordt een verhaal - en dat is bij het jouwe gebeurd - vermoeiend langdradig. En daarom zegt men: kill your darlings. Als je schrijversbloed in je hebt, komen er bij elke gedachte tien andere gedachten in je op over hoe je dingen naar voren kunt brengen, ervaringen van je hoofdpersoon, scènes en herinneringen. Maar uiteindelijk heb je maar één rake alinea nodig om een bepaald verhaalaspect over te brengen, en al die andere mooie ideeën die je er ook over had, moeten genadeloos geschrapt worden. Wees minder langdradig in je verhaal. Wees to the point. Daarnaast - het moet gezegd worden - is er heel wat mis met je behoofdlettering en interpunctie. Dat geeft geen pas.

Lid sinds

7 jaar 11 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Dank jullie wel voor jullie reactie En Diana bedankt voor de opbouwende kritiek iets waar ik zeker wat mee kan, En ga doen, Verder blijf ik zeker lezen en oefenen Ik blijf nog wel even stoeien met mijn schrijven En ik zal de feedback meenemen Grt alex

Lid sinds

8 jaar 11 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Haveewee raadt je aan om drie jaar lang stiekum te oefenen, dus zonder feedback, en je belooft dat te doen ook nog. Een slecht idee. Je moet niet meer schrijven maar anders schrijven. "Minder langdradig", zegt DianaSilver. Dat het beter, puntiger, spannender moet, dat geldt voor zowat elk schrijfsel - maar hoe krijg je dat voor elkaar? Daarvoor dient proeflezen, om elkaar daar bij te helpen - niet om elkaar af te kraken ("rokend hoopje siddrende ellende") dus laat ik er een gooi naar doen. DianaSilver schreef het al: "Ik denk dat je het beginsel daarvan goed begrepen hebt: ik kan merken dat je alles wat je hier geschreven hebt, schreef met een duidelijk doel." Iedereen schrijft anders, maar dit geeft me een houvast dat ik herken (zo schrijf ik ook) dus misschien kan ik je een tip geven. Werk van twee kanten: Ene kant: Verzamel een bibliotheek van anecdotes en sfeertekeningen. In dit fragment staan er een aantal, zorg dat je er een paar honderd hebt. Je hoeft ze niet allemaal op te schrijven, sommige houd je in je hoofd: telkens als je op straat wandelt doe je net of je vertelt wat je ziet gebeuren aan iemand die in je hoofd zit. Andere kant: schrijf een plot of samenvatting van het verhaal dat je wilt vertellen. Denk bij elke wending of ontwikkeling: welke anecdote uit mijn bibliotheek kan ik gebruiken om dit te illustreren? Vlecht die dan in je verhaal. Gebruik alleen die anecdotes die je nodig hebt, alle andere (hoe mooi ook...) bewaar je voor een ander verhaal. Let voorlopig niet op stijl en interpunctie en behoofdlettering. Dat zijn details, die komen aan het eind bij het polijstwerk. Eerst de grote lijn, anders verzuipje in details. Zo doe ik het en na veertig jaar heb ik nog steeds weinig gepubliceerd. Misschien trekt dat je aan. Of anders, misschien heeft een andere proeflezer een ander advies. Nu over je fragment zelf: erg veel details: een HALFBLINDE golden retriever, een mafkees op een fiets, een TURKSE vacantie ... allemaal lijken het beginpuntjes voor aparte verhaallijnen. Vooral die geheime boekenkast vol dingen die tegenwoordig niet meer geaccepteerd worden interigeert - ofwel daar moet je binnen een paar regels wat mee doen, anders word ik ongeduldig en ga zeuren dat je langdradig bent. Op zich iser niets tegen langdradigheid, mits goed gedoseerd: bijvorbeeld Heinich Boll en William Faulkner hebben er een nobelprijs mee gekregen.

Lid sinds

7 jaar 11 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Bij deze mijn aangepaste tekst en het hele verhaal. Bedankt voor de feedback en ik zou graag weten wat jullie hier van vinden. grt Alex Geheim Stipt om 7:00 uur ging de wekker. Het was de wekker van Dick een man van middelbare leeftijd die al kaal begon te worden. Zijn buik hing al over zijn riem en een paar maanden geleden vond ie zijn eerste rimpels, kraaienpootjes. Hij stond direct op, graaide zijn bril van het nachtkastje en liep naar zijn keuken. Een eenvoudig exemplaar zonder luxe Dick leefde eenvoudig. Uit zijn koelkast pakte hij een pak melk, uit het kastje boven de gootsteen de maatbeker precies 175 ml melk op 100 gram cornflakes dat was zijn ontbijt elke dag. Dick hield van regelmaat en stiptheid. Na het ontbijt waggelde hij altijd naar de WC voor nummer 2 ,Zo zeker als daglicht. Om 8:00 zit hij dan op de fiets op weg naar zijn werk. RKZ Richard Kolder en Zonen een zadenhandel waar ze bloemzaden kruidenzaden groentezaden alle soorten zaden verkochten en Dick zat op kantoor hij hield de productie bij, dat deed hij al 15 jaar. En dus ook vandaag. Zijn collega’s wisten vrij weinig over hem niet dat hij mysterieus was of zo hij was gewoon saai. Hij viel niet op hij was als een meubelstuk. Doodgewone Dick. Om 9:00 zat hij achter zijn computer cijfertjes bij te houden. Maar vandaag is een spannende dag , speciaal zelfs vandaag komt zijn nieuwe film. Hij is gek op films dat is iets wat zijn collega’s niet weten, eigenlijk weet niemand dat. En dat is maar goed ook want zijn voorkeur gaat uit naar het soort film wat je niet open en bloot kunt laten liggen laat staan dat je erover gaat kletsen. Nee voor dit soort films heeft Dick zijn huis een beetje verbouwd. In zijn slaapkamer aan de achterwand staat een boekenkast gevuld met boeken over de 2de wereld oorlog. Er staat een boek in over Herman Göring dat boek heeft een rode kaft, en als je dat boek naar achter helt dan hoor je een klik en opent de boekenkast zich. Waardoor er een geheime ruimte zichtbaar word. Dat is de ruimte waar Dick van zijn films geniet. En vandaag komt er dus een nieuwe en een glimlach vormde zich op zijn gezicht. Er was maar 1 ding waar hij zich een beetje zorgen om maakte vandaag, dat was het internet. Via het internet heeft hij de film gekocht via de post word hij verzonden. Weliswaar heeft hij speciaal een postbus genomen voor deze gelegenheid maar toch, het blijft een linke zaak. Normaal gesproken kocht Dick zijn films van een vriend van vroeger. Maar die zat nu vast. Maar voordat we gaan kijken of Dick zijn speciale pakketje al bezorgd is neem ik u mee naar een zolderkamertje, het zolderkamertje van de nieuwe leverancier van Dick. Raymond was op zijn zolderkamer bezig, net als wat ie vaker deed de laatste tijd, Niet heel vaak, maar toch, vaak genoeg om het op te laten vallen. Hij was een jongen van 24 jaar, en woonde nog thuis bij zijn moeder. Zijn vader was vertrokken, Zomaar van de ene op de andere dag, Dat moet een jaar of 5 geleden gebeurt zijn, De moeder van Raymond was natuurlijk in tranen, en de politie is vele malen langs geweest. Voor vragen en nieuwsupdates, maar dat mocht niet baten. Een typisch gevalletje Sigaretten halen, dat was de officiële verklaring, dat hij gewoon vertrokken is naar een ander land, zijn geld was ook opgenomen en dan is het vaak zo dat iemand gewoon een ander leven is begonnen. Waarschijnlijk met een nieuwe vrouw een jaar of 20 jonger. Hoe dan ook de politie staakte het zoeken al na 4 weken. En sindsdien zijn Raymond en zijn moeder Alleen. Op het zolderkamertje zit Raymond achter zijn laptop, een Acer, een oud beestje maar hij doet het nog goed. Raymond maakt ontwerpen op zijn Computer, Ontwerpen van DVD hoesjes, Ook brand hij films op DVD. Zoals je waarschijnlijk al had geraden gaan die DVDtjes in de Hoesjes. Hij heeft er een stuk of 4 gemaakt vandaag. Das best veel voor een dag, meestal maakt hij er maar 1 per 2 weken, Vorige week heeft hij er ook 1 verkocht. Raymond zou nooit durven dromen dat hij zulke bedragen kreeg !! Schandalig vond hij het, en walglijk!!! 100 euro per DVD. Helemaal Anoniem 100 procent gegarandeerd. Een van de 4 was voor Dick. En alle 4 kregen ze net als de andere Dvd’tjes die Raymond al verzonden had, een lijstje erbij. Met een retourenvelop en een postzegel. Op het lijstje stonden een aantal titels. 1 film mochten ze gratis uitzoeken. Omdat Raymond als nieuwe leverancier zijn klanten tevreden wou houden. Deze Lijstjes konden naar een postbus gestuurd worden. 100 procent Anoniem!!! Lang leve de post. 12:00 Dick heeft vrij genomen vanmiddag het idee dat zijn film al op hem ligt te wachten maakt hem rusteloos en om kwart over 12 is hij op weg naar zijn postbus. Daar aangekomen maakt zijn hart een sprongetje, hij is er woehoe Dick pakt de discrete witte envelop En stopt hem in zijn jas. Buiten adem komt hij thuis aan wat een opwinding. Snel gaat hij naar binnen hij hangt zijn jas keurig aan de linker haak en zet zijn schoenen in het rek. Dan loopt hij met zijn envelop naar zijn boekenkast hij trekt Herman Göring naar achteren en verdwijnt in zijn geheime ruimte. In die ruimte staat een sofa een zachte, er staat ook een grote breedbeeld televisie en een dvd speler. Naast de sofa staat een dvd rek met de collectie van Dick. Hij is gaan zitten in zijn sofa en trekt de envelop open zijn nieuwe film lacht hem toe er zit nog iets anders in de envelop een lijstje en een postzegel. Dick bekijkt het lijstje, gratis film nieuwe leverancier retourenvelop. Niet slecht dus hij kruist een titel aan en stopt het lijstje in de retourenvelop. Hij likt aan de postzegel en plakt hem erop. Een paar weken later zit Raymond weer op zijn zolderkamertje, Hij zoekt naar nieuwsberichten op zijn oude Acer. De afgelopen weken heeft hij maar 2 DVDtjes verstuurd, Niet heel veel, maar het gaat best goed. Hij is nog steeds niet gepakt, en dat doet hem goed. Vandaag staat er nog niets, geen nieuws, Jammer denkt Raymond. Hij loopt naar beneden, om een boterham te pakken, in de keuken kijkt hij naar buiten. Hij ziet het rozenperkje staan, naast de oude eik. Terug in zijn zolderkamer krijgt hij een berichtje op zijn telefoon. Een nieuwe bestelling. Raymond maakt het gevraagde ontwerp op de computer, En hij brand de DVD. Hij pakt de het lijstje en de postzegel. De postzegel krijgt eerst een bad, Cyaankali bijna niet te traceren. En in deze concentratie vrijwel zeker dodelijk. Zorgvuldig stopt Raymond het lijstje en de postzegel samen met de DVD, (Waar overigens gewoon een natuurdocumentaire over Edelherten op staat) In een grote witte discrete envelop. En loopt naar beneden. In de tuin kijkt hij nog even naar zijn vader, Die ligt onder het rozenperkje, naast de oude eik. Hoe bevalt je pakje sigaretten? Pedofiele klootzak En hij loopt door Op weg naar de brievenbus.

Lid sinds

9 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hallo, Ik vind het vernieuwde stukje ook niet lekker lezen. Natuurlijk is elke schrijver vrij om te schrijven op welke manier dan ook, maar er zijn wel bepaalde dingen die nou eenmaal bij een verhaal horen, en waar je eigenlijk niet van kan afwijken. Bijvoorbeeld: - Je hoef niet elke zin op een nieuwe regel te zetten als je wilt dat je verhaal lekker loopt, dit is storend als lezer. - Als een zin uitgesproken word door een persoon in je verhaal zet je dat meestal tussen aanhalingstekens, bijvoorbeeld: "Hoe bevalt je pakje sigaretten?" vraagt Raymond Je zinsopbouw werkt ook niet echt helemaal soepel, daar zou ik ook nog even naar kijken als je het echt verbeteren wilt. Je gebruikt soms komma's waar ze overbodig zijn, en gebruikt ze soms niet waar ze juist nodig zijn. Bijvoorbeeld in deze zin: Het was de wekker van Dick een man van middelbare leeftijd die al kaal begon te worden. Het leest iets beter als je bijvoorbeeld zegt: Het was Dicks wekker, een kaal wordende man van middelbare leeftijd. Let ook nog iets meer op je hoofdletters en punten. Ik weet het, het is allemaal heel moeilijk. Zelf heb ik er ook de grootste moeite mee. De verhaaltjes die ik plaatste bij proeflezen leken op het begin ook nergens op (en nu soms nog steeds niet). De ingrediënten voor een goed verhaal zitten meestal goed in je hoofd, maar het verwoorden op papier is lastiger dan het lijkt. Boeide het verhaal mij? Eigenlijk niet echt, ik kon mij niet goed concentreren op de verhaallijn omdat zoveel dingen mij stoorde. Ik vond er ook geen spanning of emotie inzitten, misschien zit dat er wel in maar weet je dat niet zo goed te verwoorden in het verhaal? Er zitten voor mijn gevoel veel overbodige zinnen in, die mij ook laten afhaken van het verhaal. Succes met schrijven ! Nog 1 tip, kijk een beetje naar de schrijfstijlen van andere proeflezers. Misschien dat dit je helpt je eigen stijl te vinden?

Lid sinds

8 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Het was de wekker van Dick een man van middelbare leeftijd die al kaal begon te worden.
Waarom niet gewoon: "een kalende man"? Ik denk dat je stuk ergens vastloopt. Dit komt omdat je alles door een heel groot vergrootglas aan de lezer presenteert. Elke vorm van emotie (die bij de hp hoort en de motor van elk verhaal vormt) ontbreekt. Het blijft in hoge mate bij een quasi zakelijke opsomming. Verder gebruik je in de ene alinea de ovt en in een ander alinea de ott. Dit kan, maar niet hier in jouw verhaal, het haalt de continuiteit onderuit. Schrijftip: ga er nog eens goed voor zitten. Maar wellicht: lees vooraf "Het Prozaboek" oid. Dit helpt je schrijven (in theoretisch) opzicht vooruit. Verder moet je het zelf doen. Vooral proberen vanuit de geest van de hp te schrijven. En deze hp te laten handelen, denken, voelen, etc. Begin met het bedenken van scenes waarin iets gebeurt, alvorens je ellenlange beschrijvingen op papier zet. Groet, Ferdy

Lid sinds

8 jaar 11 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ferdy mist de emotie in je verhaal. Ik eigenlijk ook wel (zie onder), maar houd van je zakelijke stijl. Houd die aan (als je voor mij schrijft...) en vermijd 'de tranen sprongen in zijn ogen' stijl. Je tweede versie vind ik een stuk beter. Inderdaad, er is nog veel te doen aan de afwerking - maar zorg eerst voor een goede inhoud. Het thema is mooi: twee hoofdpersonen, om de beurt beschreven, en aan het eind een verrassende wending. De stijl is ook goed - vind ik. 1. Je zet Dick direct neer als een onaantrekkelijk persoon. Misschien wordt de ontknoping sterker als je de lezer eerst zich laat identificeren met een best wel sympathieke Dick: maak hem dus niet dik, kalend en saai - maar juist aantrekkelijk. Bijvoorbeeld een charmante jongeman, de werkneemsters van RKZ dwepen met hem en vragen zich afwaarom hij zo stug tegen hen is, zou hij een mietje zijn? 2. De stiptheid en precisie van Dick zet de lezer op het verkeerde been: het lijkt of het verhaal daar over gaat. Ik snap dat je Dicks saaiheid gebruikt als contrast voor zijn avontuurlijke passie, maar vertel dan meer over hem. 3. In een verhaal over een pedofiel zou ik graag lezen hoe hij denkt, wat hem drijft. Is die saaiheid een soort dekmantel, een poging om niet op te vallen? Of voelt hij zich schuldig en probeert krampachtig normaal=saai te zijn? Kijkt hij alleen naar vieze filmpjes, probeert hij kinderen te lokken, of durft hij dat niet? Misschien wordt je verhaal sterker als Dick zichzelf heel goed onder controle heeft, geen gevaar is voor kinderen en voldoende heeft aan vieze filmpjes kijken. 4. "Er was maar 1 ding waar hij zich een beetje zorgen om maakte vandaag, dat was het internet." Daar doe je verder niets mee. Weglaten die pmerking,of uitwerken: wat zijn precies zijn angsten, en hoe komt het dathet gevaar uit een andere hoek komt? 5. Raymond is aan de ene kant een porno-leverancier, aan de andere kant een wreker - een moeilijke combinatie die uitleg behoeft. Is hij door zijn gedeserteerde vader tot amateur-pedofielenjager geworden? Waarom dan? Of voelt hij zich schuldig voor zijn broodwinning en overcompenseert hij door de gerechtigheid te spelen? Werk dit uit, misschien is dit de emotie die ook Ferdy mist. 6. Dat Raymond een retourenvelop van zijn klant eist kan ik begrijpen, daar moet de DVD straks in. Maar waarom een retourenvelop van Dick? De bestellingen gaan toch per telefoon? En waarom zit de postzegel er nog niet op? Hier rammelt je verhaal. Jammer, want daar is wel wat aan te doen. Is cyankali niet te traceren, en heb je er echt maar heel weinig van nodig? Cntroleer dit, of gebruik een ander gif. 7. Ook de ontknoping is onduidelijk. Ik vermoed dat Raymond zijn vader vijf jaar geleden heeft vermoord, de politieop een dwaalspoor heeft kunnen brengen met dat verhaaltje over weggelopen, dat Raymonds vader een pedifiel was die zijn eigen zoontje mishandelde, en dat Raymond niet alleen wraak neemt op zijn vader maar ook op alerlei andere pedofielen. Zo ja, dan moet je dat toch uitleggen, juist dit zijn de details die ik door je 'vergrootglas' wil zien. Waarom wachtte hij tot hij 19 was? Hoe is de rol van de moeder - medeplichtig? Aan wie? Of onwetend, of medeslachtoffer? Waarom heeft de politie dat verhaaltje geaccepteerd? Maakt hij alleen Dick dood? Zo ja, waarom hij dan? Zo nee, wil hij zo alle pedofielen de wereld uit helpen? Ik ben benieuwd naar je volgende herschrijf.

Lid sinds

7 jaar 11 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Dank jullie voor de feedback Ben er blij mee Mijn bedoeling met het verhaal was dat het inderdaad een beetje vaag bleef allemaal Veel lege plekken in te vullen door de verbeelding van de lezer. Nu ik de reacties heb gelezen begrijp ik beter wat de lezer/proeflezer wil Ik ga bezig met een herschrijf, Dank jullie voor jullie tijd en feedback waar ik iets mee kan

Lid sinds

8 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Dag Twirrejari, Je eerste stuk vond ik beter, het leeft meer, is minder een opnoemen van feitjes. Daarentegen vind ik de plotwending in de laatste alinea van je tweede stuk bijzonder verrassend, ambivalent. Bovendien geeft het antwoord op de vraag 'waarom doet de hoofdpersoon wat 'ie doet'. Verder ben ik het eens met de goede tips van Menno Marrenga. Succes!