Start » Proeflezen » [kort verhaal] Eerlijk

[kort verhaal] Eerlijk

Door: DJ Henk
Op: 30 juli 2012

Hoi,

Sinds kort heb ik een site waarop ik samen met een vriendin afwisselend post. Zij maakt een foto, bij die foto schrijf ik een kort verhaaltje en bij dat verhaaltje maakt zij dan weer een foto. Enzovoort, enzovoort.. Graag zou ik op een tekst van die site wat gedetailleerder kritiek ontvangen.

Mijn belangrijkste vragen zijn:
- Moet de ober gedetailleerder beschreven worden, zodat hij misschien wat meer gaat leven? Ik heb het bewust vaag gehouden, omwille van de lengte en ook om een de ik-figuur te isoleren van de omgeving. Werkt dat?
- In de laatste alinea hoort een versnelling te zitten, de ik-figuur gaat van zitten naar rennen. Ik voel dat zelf bij het lezen niet zo, anderen zeggen dat ze dat wel ervaren. Wat denken jullie?
- Overige opmerkingen zijn uiteraard ook welkom!

Fragment: 

Eerlijk

De ober staat ongeduldig wippend voor me, met de menu’s in zijn hand. Als een missionaris die met een stapeltje bijbels wacht tot het kindje met de dikke buik eindelijk ‘honger’ heeft gezegd. Zonder een woord te wisselen krijg ik van hem een menu. En een limonadeglas vol wodka, de huisdrank. Ik begin te lezen..

Eerlijk, zo verhaalt het menu, is een restaurantconcept dat doordrongen is van de geschiedenis van de oprichters, welke elkaar in de jaren tachtig leerden kennen in de straten van Los Angeles, als daklozen. Het leven was zwaar daar op straat. Ze konden zich slechts in leven houden met auto-inbraken, straatroof en andere vormen van kleine en grotere criminaliteit. Ik neem nog een slok en ik bekijk de muurschilderingen. Op de achtergrond klinken straatgeluiden. Met genoeg wodka op zou dit inderdaad Los Angeles kunnen zijn.

Eerlijk brengt haar gasten dat rauwe van dat vroegere bestaan, zo lees ik verder. Het viel namelijk niet mee daar in Los Angeles, in de jaren tachtig, op straat. Terwijl ik dit lees brengt de ober me soep, een kom gekookt water waarin slechts wat onkruid drijft. Ik wil uitleggen dat ik nog niets besteld heb, maar hij draait zich met een snauw om, voor ik iets kan zeggen. Op straat heb je vaak ook geen keuze, legt het menu me belerend uit. En op vriendelijkheid hoeft een dakloze al helemaal niet te rekenen. De volgende gang zal bestaan uit aardappelschillen met mayonaise in een platgetrapt patatbakje. En huisgestookte wodka.

Dan valt mijn oog op de prijs. Bijna een weeksalaris. Ik slik. Na een kort visioen waarin mezelf losse euro’s voor de terugreis bij elkaar zie bedelen besluit ik het op een lopen te zetten. Voor ik bij de uitgang ben zet de ober al de achtervolging in. De sensatie van een kleine crimineel, ja. Ik krijg waar voor mijn geld.

Reacties

Dries Arnolds
beheerder
Laatst aanwezig: 10 uren 46 min geleden
Sinds: 9 Nov 2004
Berichten: 4846

DJ Henk, we zijn hier streng op spam en promotie. Daarom willen we één lijn trekken en mag reclame maken voor een site alleen in je onderschrift. Ik heb je link verwijderd uit het bericht.

Scribendi salutem!

DJ Henk
Laatst aanwezig: 4 jaren 5 weken geleden
Sinds: 17 Okt 2011
Berichten: 73

Ok. Ik dacht dat het leuk zou zijn om te zien bij welke foto het verhaal hoort, maar spammen is zeker niet de bedoeling. Excuses.

sandra1984
Laatst aanwezig: 7 jaren 3 weken geleden
Sinds: 24 Aug 2012
Berichten: 1

Hoi DJ Henk. Wat een apart verhaal! Als ik het stuk lees, heb ik niet de behoefte om meer over de ober te weten... Misschien kan er in de eerste regels nog een zin bij hoe hij de hoofdpersoon aankijkt (of bijv. niet aankijkt), dat zou voor mij voldoende zijn.

In het slotstuk overviel het mij wel dat de hoofdpersoon opeens al wordt achtervolgd door de ober voordat ik goed en wel doorheb wat hij gaat doen (bij wijze van spreken). Ik zou iets meer spanning in brengen door nog een regel er tussen te zetten als: ik kijk om me heen om te zien waar de ober is gebleven bla bla bla.

Oh, en ik vond de tweede zin wat vreemd. Een missionaris wacht toch niet tot het kind "honger" zegt? Bovendien, zijn missionarissen mensen die ongeduldig wippend voor je staan? (mijn beeld van missionarissen is dat ze een ongelofelijke hoeveelheid geduld moeten hebben en juist wat berusten in het feit dat ze weinig mensen kunnen bereiken, maar misschien heb ik nu een ander beeld van een missionaris in mijn hoofd).
Ik heb het idee dat je iets te graag een mooie zin wilt construeren, waardoor het niet in één zin past. Eigenlijk kan de hele zin eruit. Of je moet em aanpassen en dan kan de eerste zin eruit. (maar goed, ik hou van schrappen haha). Succes!

Bernhard de Vries
Laatst aanwezig: 3 jaren 15 weken geleden
Sinds: 11 Jan 2012
Berichten: 411

- Moet de ober gedetailleerder beschreven worden, zodat hij misschien wat meer gaat leven? Ik heb het bewust vaag gehouden, omwille van de lengte en ook om een de ik-figuur te isoleren van de omgeving. Werkt dat?

Ja dat werkt goed, en ik vind het een goede keus.

- In de laatste alinea hoort een versnelling te zitten, de ik-figuur gaat van zitten naar rennen. Ik voel dat zelf bij het lezen niet zo, anderen zeggen dat ze dat wel ervaren. Wat denken jullie?

Nee voel ik ook niet zo, je vertelt het (en gezien vanuit het de keuze voor isolatie is het niet verkeerd). Misschien dat zoiets als: "Voor ik halverwege de uitgang ben zie ik vanuit een ooghoek de ober met een woest gezicht mijn kant op stormen.", de lezer ook een meer waar voor zijn geld geeft.

- Overige opmerkingen zijn uiteraard ook welkom!

Erg grappig stukje!

Bernhard de Vries
Laatst aanwezig: 3 jaren 15 weken geleden
Sinds: 11 Jan 2012
Berichten: 411

En snel die link in je onderschrift smile .
Ik zie bij de weg dat de onderschriften verdwenen zijn? Klopt dat?

Hilde Cornelis
Laatst aanwezig: 4 weken 3 dagen geleden
Sinds: 19 Dec 2011
Berichten: 1390

Ik zie dat je verhaal al bijna een maand op proeflezen staat.
Wat gek dat ik het toen niet gelezen heb, en wat goed dat Sandra het nu zo mooi onder de aandacht brengt.

De ober is afwezig, niet betrokken bij de ik-figuur, wat helemaal klopt in het verhaal.
Wel kan ik me niet voorstellen hoe hij ongeduldig staat te wippen. Staat hij dan eerder wat van voor naar achter te schommelen, wat ik dan denk door de vergelijking met de missionaris, of gaat hij steeds lichtjes op en neer door zijn knieën? Misschien is het woord 'wippend' er teveel aan, ik blijf er een beetje door hangen.

Na een kort visioen waarin ik mezelf...
Je hebt een versnelling in je verhaal, maar je schrijft een vertraging:
een kort visioen: dat vloekt wat bij mekaar, voor mij is een visioen niet kort, ik zou dan eerder spreken over een flits of iets dergelijks.
...besluit ik het op een lopen te zetten: een besluit neemt ook weer teveel tijd, daar denk je eerst bij na. Je handelt eerder in reflex en dan zeg je : .... bij elkaar zie bedelen, zet ik het op een lopen.

Leuk verhaal bij een foto (die ik niet gezien heb), maar zonder foto een verhaal waar ik nog meer van wil lezen: Hoe is de ik-figuur daar terecht gekomen? Hoe gaat het verder?...

schrijven, een uit de hand lopende onderneming

Tja
Laatst aanwezig: 4 dagen 5 uren geleden
Sinds: 4 Mei 2009
Berichten: 14122

Het is in ieder geval een apart verhaal. Waarom is de ober ongeduldig? Ik neem aan dat je de kaarten bedoelt. Waarom dan een stapeltje? Zijn er dunne bijbels? Waarom leg hij geen menu neer?
welke - die (?) welke klinkt ein bisschen Deutsch)
Het leven was (daar weglaten? Je heb al gezegd waar het was) zwaar op straat.
in leven houden door (anders is het net of ze zich voeden met inbraken)
Ik neem nog en slok en bekijk...
2x genoemd dat het leven in L.A. niet meeviel op straat.
In gedachten zie ik me al bedelen ...
ik vlieg overeind en zet het op een lopen.
Dit waren zomaar wat ideetjes.

Waar je ook bent, 'Ik zal je vinden'.

DJ Henk
Laatst aanwezig: 4 jaren 5 weken geleden
Sinds: 17 Okt 2011
Berichten: 73

Mensen, bedankt voor het commentaar! Net nadat ik dit plaatste kwam er een ander stukje dat wat stof deed opwaaien, misschien dat het daarom eerst niet zo opviel. Om wat vragen te beantwoorden:

- De ober is ongeduldig omdat hij eigenlijk helemaal geen zin heeft om de ik-figuur te bedienen. Het idee achter het stukje is dat er een mooi, hip verhaaltje bij wordt verzonnen, maar dat het restaurant er eigenlijk alleen maar op uit is om mensen geld uit de zak te kloppen. Daarom krijg je er (bijna) straatafval te eten, maar het kost je wel een vermogen. De ik-figuur voelt zich ongemakkelijk, maar wil in het begin positief zijn. Gaandeweg wordt het onvriendelijker en geeft hij het op. Tenminste, dat was de bedoeling.

- Missionarissen wippen in werkelijkheid niet. Het is zo achteraf misschien een wat gezochte vergelijking, maar bij missionarissen denk ik aan hulp, op voorwaarde dat je je bekeert tot hun religie. Dus: je krijgt eten in het restaurant, maar alleen als je via hun regels speelt. (En die regels zijn: veel betalen en niet zeuren.)

Die missionaris hoort waarschijnlijk onder het kopje 'kill your darlings'. Toen ik het bedacht vond ik het prachtig, maar veel mensen struikelen erover, merk ik.

sandra1984 schreef:

Ik heb het idee dat je iets te graag een mooie zin wilt construeren, waardoor het niet in één zin past. Eigenlijk kan de hele zin eruit. Of je moet em aanpassen en dan kan de eerste zin eruit.

Dat is wel een valkuil van mij, dat ik graag teveel in een zin wil proppen.

Hilde Cornelis schreef:

Na een kort visioen waarin ik mezelf...
Je hebt een versnelling in je verhaal, maar je schrijft een vertraging:
een kort visioen: dat vloekt wat bij mekaar, voor mij is een visioen niet kort, ik zou dan eerder spreken over een flits of iets dergelijks.
...besluit ik het op een lopen te zetten: een besluit neemt ook weer teveel tijd, daar denk je eerst bij na. Je handelt eerder in reflex en dan zeg je : .... bij elkaar zie bedelen, zet ik het op een lopen.

Ah, speciale dank voor deze opmerking. Dit is precies wat me dwars zat, maar ik kon het zelf niet bedenken.

Tja schreef:

2x genoemd dat het leven in L.A. niet meeviel op straat.

Dat was expres. Ik vind het wel een komisch effect hebben.

De overige opmerkingen zijn ook gelezen, ik ga ermee aan de slag. Nogmaals bedankt.

Lees Schrijven Magazine
  • Stephen King: schrijfadviezen van de thrillerkoning
  • Wanneer ben je klaar voor een uitgeverij?
  • Schrijftips van Sander Kollaard (Stadium IV)
  • Wat verdien je aan een boek?
  • Crashcourse publiciteit & promotie
  • Wat kun je doen tegen een schrijfdip?
  • Hoe voorkom je langdradige dialogen?

Dit nummer niet missen, maar nog geen abonnee? Neem vóór maandag 23 september 16:00 u. een abonnement!

Introductiekorting!
Lees Schrijven Magazine

Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Meld je aan vóór maandag 16:00 u.!

Meer informatie