Start » Proeflezen » [kort verhaal] de zoete duisternis

[kort verhaal] de zoete duisternis

Door: Scout84
Op: 21 oktober 2018

Hallo, ik heb nog weinig ervaring met schrijven en zou graag weten of wat ik schrijf aangenaam is om te lezen.

1. Zit er voldoende spanning in?
2. Is er meer informatie nodig over het personage?
3. zit het vertelperspectief goed? of beter in ik-vorm schrijven?
4. nodigt het uit om verder te lezen?
5. krijg je een beeld bij het lezen van de woorden?

alle kritiek en advies zijn meer dan welkom.

Fragment: 

Twee cirkels van licht waar ze een donkere straat verwachte, groeiden sneller dan ze trappen kon. Olivia had het beste rapport van de klas in haar rugzak en voelde zich onoverwinnelijk, ik haal het wel, dacht ze.
Ze hees zichzelf omhoog en trapte alsof haar leven ervan af hing. Gefocust op de overkant van de straat, ik haal het wel.
Het luid gekrijs van remmende banden op nat wegdek en brekend glas vulde haar oren maar ze zag de lichten niet meer. Ze had het gehaald, dat moest wel.
Ze werd omarmd door de duisternis en een gevoel van veiligheid deed haar ontspannen, tot haar verbazing trapte ze niet meer, ze zweefde. Haar fiets was weg samen met haar inspanning en angst. Een gewichtloze drift in niets.
Het gevoel van ontspanning deinde door haar lichaam als golven in een oceaan,iedere cel tintelde en ze voelde een vreugde die ze nooit eerder had gevoeld.
Het voelde als thuiskomen na een lange reis en ze liet zich meevoeren door dit zalige gevoel in de zoete duisternis.
Het leek of ze groeide, uiteendreef, opgenomen werd als een wolkje melk in een warme kop koffie. Ze sloot haar ogen en dreef weg in zalige vergetelheid.
Een schemering van blauw en rood licht verbrak de rust van het duister en wekte haar nieuwsgierigheid, ze keek achterom of naar beneden. Alle gevoel van richting was verdwenen maar het voelde alsof ze omlaag keek, ver omlaag.
Daar beneden lag een meisje in een fel oranje jas, haar gezicht bedekt met bloed, het meisje kwam haar niet bekend voor maar ze voelde iets warms uit haar hart stromen. Ze probeerde te zien wat het was en schrok, ze had dezelfde oranje jas aan als het meisje op de grond, ze begreep er niets van. Ze wilde terug naar die zoete duisternis en keerde haar rug naar het meisje maar de drang om te helpen, of was het schuldgevoel, was te groot om te negeren. Ik moet dat meisje helpen, was het laatste wat ze dacht.

Olivia opende haar ogen. Ze lag op de grond en was haar bril kwijt. In een waas zag ze mensen om haar heen. Op de achtergrond vloekte iemand. O, nee, ik ben van mijn fiets gevallen, dacht ze.
Verward probeerde ze op te staan maar de mensen riepen dat ze moest blijven liggen, ze snapte niet waarom.
' Ik moet naar huis, ik ben al te laat,' haar eigen stem klonk vreemd in haar oren. ' Blijf liggen kind, ' zei een stem langs haar hoofd,' de ambulance komt eraan.' Ambulance? ' Nee, ik ben gewoon gevallen, ik heb niks, waar is mijn bril?' riep ze. Er kwam geen antwoord meer.
Olivia sloot haar ogen.
Plots hoorde ze een bekende stem haar naam roepen, ze lag in een ambulance. Ze wilde haar hoofd draaien maar een onding rond haar nek belemmerde haar bewegingen. ' MAMA,' riep ze zo luid ze kon, het gezicht van haar moeder verscheen boven het hare.
Ze zag er zo bang uit en tranen rolden over haar wangen, iets wat niet vaak voorkwam. ' Niet bang zijn mama,' zei Olivia,' ik ben gewoon gevallen maar ik ben mijn bril kwijt mama.'
De ambulancier onderbrak hen en schoof de deuren van de ambulance dicht. Ze sloot haar ogen en hoorde enkel nog het geluid van de loeiende sirenes in haar hoofd.

Reacties

janpmeijers
Laatst aanwezig: 7 uren 47 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5902

Scout 84
Zit er voldoende spanning in?
voor mij nog niet
Is er meer informatie nodig over het personage?
nu nog niet - het gaat om het ongeluk
zit het vertelperspectief goed? of beter in ik-vorm schrijven?
3e persoon is prima, let goed op dat je steeds vanuit de beleving van Olivia schrijft. Het steeds benoemen dat ze iets hoort bijvoorbeeld, kan meestal weg, beperk het tot wat ze hoort.
Wat voorbeelden.
Je begin:

Citaat:

Twee cirkels van licht waar ze enkel een donkere straat verwachte, groeiden sneller dan ze trappen kon. Olivia had het beste rapport van de klas in haar rugzak zitten en voelde zich onoverwinnelijk, ik haal het wel, klonk het in haar hoofd.

Het beeld is duidelijk. Er staan een paar woorden in die onnodig vertragen. De gedachte zou ik een aparte zin geven en als zodanig benoemen, dan krijg je dit:
Twee cirkels van licht waar ze een donkere straat verwachtte, groeiden sneller dan ze trappen kon. Olivia had het beste rapport van de klas in haar rugzak en voelde zich onoverwinnelijk. Ik haal het wel, dacht ze.
(Zoek de geschrapte woorden)

Zin met uitleg:

Citaat:

Ze hees zichzelf omhoog om extra kracht te kunnen zetten en trapte alsof haar leven ervan af hing.

Zonder de uitleg:
Ze hees zichzelf omhoog en trapte alsof haar leven ervan af hing.

Scene die wat meer structuur mag hebben – en vermijd herhaling/uiteg.

Citaat:

Olivia opende haar ogen en zag in een waas mensen om haar heen staan, ze hoorde iemand vloeken op de achtergrond en merkte dat ze op de grond lag.
Ze was haar bril kwijt en kon niet duidelijk zien wat er gebeurd was, oh nee, ik ben van mijn fiets gevallen, dacht ze.

Kijk, met wat schuiven en schrappen:
Olivia opende haar ogen. Ze lag op de grond en was haar bril kwijt. In een waas zag ze mensen om haar heen. Op de achtergrond vloekte iemand. O, nee, ik ben van mijn fiets gevallen, dacht ze.

succes.

Scout84
Laatst aanwezig: 35 weken 6 dagen geleden
Sinds: 30 Sep 2018
Berichten: 5

Hey,

Bedankt voor je reactie.

Ik snap wat je bedoeld, ik ga de tekst compacter schrijven.

Hartelijk dank

Scout84

Lees Schrijven Magazine

THEMA: Week van het Schrijven | Overzicht schrijfcursussen

  • Kritiek geven en ontvangen: o zo moeilijk!
  • Ellen Deckwitz: zo word je een geweldige dichter
  • Schrijftips van Bert wagendorp (Ventoux)
  • Talent pools bij uitgeverijen: hoe kom je erbij?
  • Leer liedjesschrijven van Jan Rot
  • Hoe voorkom je fouten in perspectief?
  • Scenarioschrijven: zo geef je een personage vorm
  • Wat romanschrijvers van speechschrijvers kunnen leren (en vice versa)
  • Hoe vorm je familieverhalen om tot een roman?

Nog geen abonnee? Meld je aan vóór maandag 21 juli 16:00 u., dan krijg je dit nummer thuis!

MELD JE AAN
Lees Schrijven Magazine

Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Meld je aan vóór maandag 16:00 u.!

Word abonnee