Start » Proeflezen » [kort verhaal] De Val 2

[kort verhaal] De Val 2

Door: Branx
Op: 8 mei 2019

Dit is het tweede deel van het kortverhaal. Het derde en laatste deel zal volgende week geüpload worden. Feedback is zeer welkom. Hopelijk vond je het leuk om te lezen!

Fragment: 

Alle soldaten liepen rond in het kasteel zelf. Eric was naar de keuken verdwenen en nu liep Allen alleen rond door de grijze gangen en de koninklijke hallen.
Zorgen en angst raasden door zijn hoofd. Dat hield op wanneer hij zijn slaapvertrekken binnenstapte. Daar zat ze. De meest dierbare persoon in zijn leven. Hij lachte, maar hij kreeg geen lach terug. Hij zag tranen op haar gezicht. Allen ging bij haar op het bed zitten en sloeg een arm rond haar. “We zullen je hier weghalen, de Bardognianen zullen je met geen vinger aanraken”, fluisterde hij.
“Daarom huil ik niet”, zei ze gefrustreerd en snikkend. “Efelstan weet het”
Allens gezicht vertrok. “Wat weet hij?”, vroeg hij met stotterende stem en knipperend oog.
“Hij weet het van ons”, zei ze. Dan zei ze niets meer en barste ze in huilen uit.
Allen liet nu zijn greep los en stond moedeloos recht. Hij kon geen woorden meer uitbrengen en moest even hoesten voordat hij het weer kon.
“Jou treft geen blaam, het is allemaal mijn schuld”, zei hij. “Hey”, zei hij. Hij hurkte neer en nam haar handen vast. “Hey, kijk naar me. Jou overkomt niets oké?”
“Efelstan zal mij niets doen”, antwoordde ze. “Hij zal jou ter dood veroordelen!”
Allen glimlachte. “Ik ben Efelstans trouwste en beste ridder, hij zou me nooit executeren”
Een leugen, dat wist hij zelf ook, maar hij wilde haar geruststellen.
Allen draaide zich opeens naar de deur. Er stonden twee gewapende wachters in het deurgat. “Allen Marken, u wordt in gevangenschap genomen in de naam van de hoge koning!”, zei de ene. Het was kapitein Victur. Victur was de bevelhebber van het garnizoen in Klenor.
Allen balde zijn vuisten en zette een koppig gelaat op. “Vanwege welke aanklacht?”, vroeg hij.
“Vanwege het aanranden van de koningin!”, antwoordde Victur. “Aanranden?!”, stamelde de koningin. “Nee! Allen zeg hen de waarheid!” Ze richtte zich verbaasd op. Allen keerde zich naar haar met gefronste wenkbrauwen. Haar ogen begonnen te knipperen en tranen ontsprongen van haar ogen. “Shh, het is oké”, zei Allen terwijl hij haar omhelsde. De soldaten probeerden hem los te trekken. De koningin stribbelde tegen. “Uwe genade, het is beter zo als u loslaat”, zei Victur tegen haar. “Het is beter zo”, fluisterde Allen terwijl hij haar losliet. Hij liet zich meevoeren door de soldaten. “Nee! Allen doe me dit niet aan!”, riep ze terwijl ze op de grond huilde. “Laat me niet achter! Ik overleef hier niet zonder jou!”, hoorde Allen terwijl hij werd meegevoerd door de gang.

In een wit hemd en een broek gemaakt van lompen werd Allen de troonzaal ingeleid. Zijn handen waren geketend, maar hij voelde zich niet in gevangenschap. Allen zag boze blikken tussen de zuilen in het donker naar hem staren, maar Allen voelde geen ogen branden.
Victur begon met spreken. “Allen Marken, heer van Grunberg, slachter van Kostin en ridder aan het hof van Efelstan Muïre. U wordt hierbij aangeklaagd voor de herhaaldelijke aanranding op vrouwe Constance Witford, koningin van het Glorische rijk. Bij gebrek aan een rechter zal zijne genade het vonnis uitspreken!”
Allen sloot zijn ogen. Natuurlijk zou Efelstan het vonnis uitspreken. Alle rechters en heren waren zo ver mogelijk gevlucht van de hoofdstad. De straf die Efelstan zou uitspreken zou zwaar zijn, dat kon Allen zien aan Efelstan z’n roodgloeiende gezicht, maar Allen voelde geen angst.

Eerst kwamen alle getuigen aan bod. Degenen die Allen en Constance alleen en intiem hadden gezien. Een kamermeisje, een wachter, een kolenjongen, enzovoort. Talloze mensen waarvan Allen had gedacht dat hij ze kon vertrouwen. Hij was naïef en onvoorzichtig geweest besefte hij, maar hij voelde geen teleurstelling. Daarna was Victur aan de beurt. Hij raasde maar door over wetten, eer en trouw, maar Allen had er geen oren naar. Hij vergat meteen alles wat Victur zei, zo onbelangrijk vond hij het.

  • THEMA Kan schrijven je leven redden?
  • Hoe beschrijf je emoties?
  • Zo vind je een uitgever die bij je past
  • Zo belangrijk zijn de eerste 10 pagina's
  • Schrijftips van Anne-Gine Goemans
  • Schrijftechniek: vertellen en vertonen
  • Taaltips: taal en logica

Dit nummer verschijnt omstreeks 6 december oktober. Nog geen abonnee? Meld je aan vóór maandag 25 november 16:00 uur, dan krijg je dit nummer thuis!

Introductiekorting!
Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!