Lid sinds

8 jaar 6 maanden

Rol

[kort verhaal] De tandenborstel

Beste proeflezer, Ik vroeg me af of: - dit verhaal lekker loopt - er stijl / vorm / overgang fouten in zitten - je er überhaupt wel iets van begrijpt - de dialogen goed zijn Ander suggesties zijn natuurlijk altijd welkom! Heel erg bedankt alvast als je er ff naar kan kijken, groet desalnietteminste

Fragment

Een grote man kwam hinkend de supermarkt binnen. Doelbewust ging hij naar het schap met mondverzorgingsproducten. Zonder goed te kijken pakte hij een tandenborstel uit het schap en liep ermee naar de kassa. Om 8 uur ’s ochtends kwam Margriet zoals altijd als eerste de badkamer binnen. Ze was klein en fragiel, maar had een sterke geest. Hoe groot was de tegenstelling in uiterlijk met haar man, die niet alleen een massieve borstkas en buik had, maar ook nog eens twee meter lang was. Hij deed er dan ook langer over om uit bed te komen, iets waar hij sowieso een hekel aan had. Margriet deed het kastje open om er iets uit te pakken. Haar hand vloog vlak langs de tandenborstel, die daar in een bekertje stond, maar greep naar het flosdraad. Langzaam begon zij voor de spiegel van het kastje te flossen. Ze bekeek elke tand en bestudeerde haar flosbewegingen aandachtig. Haar gezicht vertrok toen ze vanuit de gang zware voeten hoorde aanklossen. Toen haar man binnenkwam, wat al lastig genoeg was in de krappe badkamer, stond zijn hoofd op onweer. ‘Geef mijn tandestokers aan,’ bromde hij. Snel pakte Margriet een doosje van de wasbak en gaf het aan hem. ‘Je moet trouwens eerst tandenpoetsen, en daarna pas flossen!’ snauwde hij. ‘Nee, dat klopt niet,’ zei Margriet bedaard. ‘Mijn tandarts zegt dat je eerst moest flossen, en daarna pas je tanden moet poetsen.’ ‘Aha! Je gelooft de tandarts wel en mij, je eigen man, niet? Ik weet niet wat jij met die tandarts uitvoert, maar mij bedonder je niet!’ Zijn kleine oogjes priemden in het gezicht van zijn vrouw. Margriet maakte zich nu ook kwaad. ‘Wat? Maar Henk, dat is onzin!’ Ze was opgehouden met flossen en stond verontwaardigd met het flosdraadje in haar handen. ‘Waarom kan je er nooit tegen als je ongelijk hebt. Jij kan zelf niet eens gewoon tandenpoetsen, je drukt zo hard dat je de borstel sloopt. En ja, ik geloof inderdaad de tandarts. Hij is betrouwbaar en bovendien heeft hij ervoor gestudeerd.’ ‘Haha ja allicht!’ zei Henk cynisch. ‘Verkies je hem alleen maar omdat hij gestudeerd heeft en ik niet? Nou? Is dat het?’ Margriet keek haar man met afschuw en walging aan. ’Jezus Henk, doe eens een keer normaal!’ Ondertussen was Henk langzaam richting het badkamerkastje komen lopen. Hij duwde zijn vrouw weg voor de spiegel. Met een kreet sprong ze weg, maar gaf hem daarna een flinke schop. ‘Jij lompe vleesbonk, kijk eens uit!’ ‘Jezus, mens doe rustig, ik probeer gewoon mijn tandenborstel te pakken, maar jij stond ervoor met je dikke reet.’ Margriet probeerde nog iets te zeggen, maar de tranen stonden haar nu in de ogen. Haar kiezen stonden strak op elkaar, zij kon niets meer uitbrengen. Daarna pakte ze zwijgend haar tandenborstel. Samen stonden ze te poetsen in de badkamer. Margriet maakte kleine, zachtjes op- en neergaande bewegingen, terwijl ze de blik van haar man ontweek. Henk poetste met zijn grote trillende handen zo hard, dat het schuim langs zijn kin droop. Twee minuten lang klonk enkel het geluid van een schrobbende tandenborstel door de badkamer. ‘Trouwens, ik zag de overbuurvrouw, die is heel slank geworden. Misschien moet je eens vragen hoe ze dat gedaan heeft, zij zit ook in de overgang.’ Margriet draaide zich woedend naar hem om en gaf hem een fel knietje tegen de zijkant van zijn bovenbeen. Er ontsnapte hem een kreun van pijn en hij wankelde. Langzaam viel zijn kolossale lichaam naar de grond en klapte tegen de tegelvloer aan. Margriet stond met een van afschuw vertrokken blik naar het schouwspel te kijken en mompelde angstig ‘Sorry Henk…’ Hij kwam met moeite overeind en trok de bebloede tandenborstel uit zijn mond. Hij leek in zichzelf te tellen terwijl hij tegen de muur aan bleef zitten. Toen stond hij op en hinkte de badkamer uit. ‘Waar ga je naartoe?’ riep Margriet hem nog na. ‘Een nieuwe tandenborstel kopen.’

Lid sinds

9 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
Mooi verhaal, goed uitgewerkt, weinig op aan te merken. Het is pas aan het eind van het verhaal duidelijk dat na de eerste alinea een flashback komt. Dat zou je kunnen verduidelijken door de eerste drie regels in de tegenwoordige tijd te schrijven.

Lid sinds

14 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Persoonlijk vind ik dat de schrijfstijl goed is maar het verhaal op zich.......ik houd niet zo van die scheldpartijen tussen echtgenoten/partners - iets meer respect voor elkaar in het dagelijks leven lijkt mij niet te veel gevraagd. https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTHmzHZewkttaJg9jCzX44exNY9wAnB3FuFEDxaOVGg7d3XvXFzf-q-XQ

Lid sinds

11 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Haha, ik vind het wel grappig! Zei Henk cynisch - cynisch kan je weglaten - is overduidelijk cynisch. Omdat hij langer is duurt het ook langer om uit bed te komen? Haha. Dit heeft misschien wel iets realistisch over kibbelende stellen die elkaar eigenlijk niet echt mogen maar toch samen zijn maar dit is niet echt iets wat ik graag lees. Het is een beetje so-so. Tja, dialogen zijn wel oké, wel een beetje cliché als in de man zeikt op de vrouw die dik is of dik is geworden en de man is iemand zeg maar die alles beter weet. Beetje zoals het programma 'help, mijn man is een klusser.' De echte psychologie hierachter of originaliteit en sfeer ontbreekt nog wel. Dit doet me een beetje denken aan Brusselmans. Wat is je mooiste zin in dit stuk?

Lid sinds

11 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Persoonlijk vind ik dat de schrijfstijl goed is maar het verhaal op zich.......ik houd niet zo van die scheldpartijen tussen echtgenoten/partners - iets meer respect voor elkaar in het dagelijks leven lijkt mij niet te veel gevraagd. https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTHmzHZewkttaJg9jCzX44exNY9wAnB3FuFEDxaOVGg7d3XvXFzf-q-XQ
Ja, vrede op aarde lijkt mij ook niet teveel gevraagd maar daar gaat het stuk tekst niet over. We kunnen toch niet alleen over respectvolle relaties schrijven? Plus wat is daar nou boeiend aan om daarover te lezen? Enja, relaties...die zijn niet makkelijk.

Lid sinds

14 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik bedenk zojuist dat ik een geweldige hypocriet ben; in mijn stukje op proeflezen "Sprong in het zwarte gat", wordt een vrouw door haar ex verkracht; is in feite duizend maal erger dan een scheld tirade, sorry voor mijn grote mond. Mea culpa. :o

Lid sinds

8 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Wat is je mooiste zin in dit stuk?
ik denk: 'Margriet probeerde nog iets te zeggen, maar de tranen stonden haar nu in de ogen.' Hoezo ontbreekt de sfeer in het verhaal trouwens. Is het niet duidelijk dat ze vaker ruzie hebben, dat op een gegeven moment de maat vol is voor Margriet, maar dat ze uiteindelijk schrikt van haar actie. en dat het misschien als verassing komt dat de man zijn vrouw niet slaat, ondanks zijn aggressieve toon, maar gewoon een nieuwe tandenborstel gaat kopen. is dat niet een soort tegenstrijdigheid? dank voor je kritiek iig desalnietteminste

Lid sinds

13 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
  • Pluslid
Ik moest er wel om lachen. Geen conflict, geen verhaal. Ik ben het ermee eens dat de eerste alinea beter in de t.t. kan staan. 8 - acht Staat het bekertje op het kastje? Staat de tandenborstel in een ander bekertje dan die van haar man? maar ze pakte - zou ik veranderen in: en ze pakte Hangt de spiegel niet boven de wasbak? ... toen ze in de gang zware voetstappen hoorde klossen. (?) Mijn tandarts? Hebben ze elk een andere tandarts? Zijn kleine oogjes keken priemend in ... (?) ongelijk hebt? 'Haha, allicht.' Margriet keek haar man vol walging aan. (afschuw en walging is een min of meer hetzelfde) Ondertussen (nieuwe regel). Met een kreet sprong ze opzij. (Anders weer weg) strak op elkaar of stijf op elkaar? Langzaam viel zijn kolossale lijf op de grond en zijn rug klapte tegen de tegelwand aan. (Lijkt me logischer dan tegelvloer) angstig - angstig: Jazeker is het te begrijpen. Het gesprek is nogal heftig, maar dat lijkt me geen probleem. Kan best. Een pittige tante die Margriet. Zie maar of je iets aan mijn suggesties hebt. Succes.

Lid sinds

11 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Wat is je mooiste zin in dit stuk?
ik denk: 'Margriet probeerde nog iets te zeggen, maar de tranen stonden haar nu in de ogen.' Hoezo ontbreekt de sfeer in het verhaal trouwens. Is het niet duidelijk dat ze vaker ruzie hebben, dat op een gegeven moment de maat vol is voor Margriet, maar dat ze uiteindelijk schrikt van haar actie. en dat het misschien als verassing komt dat de man zijn vrouw niet slaat, ondanks zijn aggressieve toon, maar gewoon een nieuwe tandenborstel gaat kopen. is dat niet een soort tegenstrijdigheid? dank voor je kritiek iig desalnietteminste
Er ontbreekt sfeer naar mijns inzien omdat je de omgeving niet beschrijft. Dat kan natuurlijk ook een gewoon een keuze zijn. Wonen ze in een rijtjeshuis of villa of een appartement? Is de badkamer stoffig? Welke kleuren zijn de tegeltjes? Wat voor kleren hebben ze aan? Hebben al deze beschrijvingen dan weer te maken met het verhaal? Dus sfeer zou voor mij een tragisch decor zijn in een rijtjeshuis of sfeer zou voor mij ook zijn een luxe villa waar deze mensen de hele tijd ruzie maken en wellicht meteen een contrast. Ligt eraan hoe je het schrijft. Sfeer zit hem dan ook weer in de manier van schrijven. Wat voor sfeer ademt dit stuk uit? Door beschrijving van omgeving of ook het weer kan je je verhaal sterker maken. Het is me helemaal duidelijk dat ze vaker ruzie hebben en dat de maat vol is. Nee, vind het geen verassing dat de man niet terugslaat, zou het meer een verassing vinden als hij wel zijn vrouw zou slaan daarna. Ik ben niet zo bekend met huiselijk geweld in mijn omgeving. Denk dat mannen zich best wel kunnen inhouden als ze geslagen worden door een vrouw of een knietje krijgen, Toch? Niet meteen op de vrouw meppen vind ik wel gewoon normaal. De verassing voor mij was dat de man omviel van een knietje. Dat kan maar doordat hij als zo groot wordt beschreven en zij zo klein zou je niet meteen verwachten dat hij omvalt. Ik zie hier een kibbelend stel dat veel te lang getrouwd is en dat ze nu allebei zeiken om een tandenborstel. Is het tegenstrijdig dat de man een tandenborstel gaat kopen. Mmm, nee dat vind ik droogkomisch en wellicht obsessief. Ik vind het allemaal wel tragi-komisch waar je zoiets kleins als een tandenborstel behoorlijk uitvergroot. Weet niet of je het zo bedoeld?

Lid sinds

8 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@Tja, @-Boeya- Dankjewel voor jullie suggesties, ik kan er veel mee! @-Boeya- : Weet niet of je het zo bedoeld? Ja, ik vond het juist wel grappig om de ruzie om zo een klein dingetje te laten beginnen en te laten eindigen met zo iets alledaags als een tandenborstel (hun ruzies waren voor het echtpaar ook al alledaags eigenlijk). Het tragisch-komische is idd wel aanwezig :) groet, desalnietteminste