Start » Proeflezen » [kort verhaal] De prijs voor gerechtigheid (Deel 1)

[kort verhaal] De prijs voor gerechtigheid (Deel 1)

Door: Branx
Op: 17 juli 2019

Dit is het eerste deel van een kortverhaal dat ik geschreven heb in het genre fantasy. Wat vond je ervan? Boeide het verhaal je? Wat vond je van de personages? Is het realistisch? Heb ik wat belangrijke fouten over het hoofd gezien? Vond je het plezierig om te lezen? Heb je nog tips voor me? Hoe zou je het verhaal verbeteren?
Deel twee upload ik morgen.

Veel plezier en alvast bedankt!

Fragment: 

De Prijs voor gerechtigheid

Aan de voet van de heuvel zag Gildor een dorp. Het eerste gehucht dat hij in een dag en een nacht zag. Een grote, dode eik tekende de buitenrand van het dorp. Gildor glimlachte even. “s Nachts in het wild slapen was vervelend, en hij kon wel wat goede nachtrust gebruiken.
Gildor was een zwaardmeester. Hij reisde rond en loste problemen op die men had in verband met donkere magie. Dat was verboden om uit te oefenen en het gaf meestal wat problemen. Soms wat te veel voor de lokale wacht. Daarom was Gildor er, om problemen op te lossen die de simpele soldaat te boven ging.
Hij hoorde zacht hoeven achter zich en een stem die hem begroette.
“Goedemorgen,” zei een man met een vriendelijk gezicht.
Gildor knikte.
“Ik ben Bolt, jager in An Ekton, het dorp hier”
“Gildor Tarynn, zwaardmeester”
“Zwaardmeester? Een soort huurling dan? Hier is nog geen oorlog dus geen nood aan huurlingen”
“Niet precies, ik los problemen op in verband met donkere magie tegen een beloning”
“Oh, dan komt u op een mooi moment meester Tarynn”
“Hoezo?”
Ze reden het dorp binnen.
“We vrezen dat er een vloek op het dorp ligt,” fluisterde Bolt. “Waarom denk je dat?”
“Ik zal het uitleggen als we bij mijn huis zijn, we kunnen ons geen bemoeiallen veroorloven”
Gildor knikte. Ze lieten hun paarden achter bij een stal. Bolt verzekerde dat er goed gezorgd zou worden voor de rijdieren.
De kinderen van het dorp renden angstig weg van de zwaardmeester en de jager. De volwassenen keerden zich met schrik af. Misschien kwam het door Gildors reusachtige litteken dat net naast zijn linkeroog liep. Hij vond het niet erg. Mensen hadden hem al vaker scheef bekeken.
Bolts huis bevond zich net voor de reusachtige eik. Het was een blokhut met een dak gemaakt van hout en stro.
Wanneer Gildor het hutje betrad, zag hij twee kamers. De ene was het slaapgedeelte vermoedde hij en het andere een algemene ruimte waar men kon koken. Hij merkte een vrouw op met gitzwart haar.
“Dit is Telnea, mijn vrouw,” zei Bolt. Gildor begroette haar. “Waarom ga je niet even zitten terwijl ik iets te eten voor je neem?”
“Dat zou vriendelijk zijn”
“Ik zal uw zwaard opbergen,” zei Telnea. Gildor overhandigde haar het zwaard dat op zijn rug vastzat.
“Steek het goed weg alstublieft, het is zeer kostbaar,” zei hij.
Hij besloot om zijn mantel aan te houden. De stookplaats in het midden van de kamer leek hem niet te verwarmen. Bolt gaf hem een kom champignonsoep en ging naast hem zitten in een oude stoel.
“Vertel me eens over wat het probleem juist is en waarom je het buiten verzweeg”
“Jazeker meester Tarynn, laat uw soep zeker niet te koud worden”
Gildor keek hem zwijgend aan.
“Een kleine maand geleden begon het met een paar schapen die ‘s nachts gewoon verdwenen”
“Een wolf misschien?”
“Er waren geen sporen, geen kapotte hekken en zelfs geen bloed”
“Verdacht”
“Op z’n minst! Maar het werd erger. De volgende nachten verdween er geen enkel schaap meer, maar ongeveer een week later gebeurde er iets veel erger. Het kind van Hulda en Sigun verdween”
“Zomaar? Zonder sporen? Zonder dat iemand iets merkte?”
“Er waren sporen van inbraak en een paar druppels bloed maar verder was er niets om ons naar de dader te leiden, en daar zit het hem juist, iedereen slaapt als dit soort dingen gebeuren, alsof een nevel over het dorp komt en kinderen meeneemt”
“Kinderen?”
“Ja, ondertussen zijn er al twee kinderen verdwenen,” zei Telnea.
“Kan je me nog meer vertellen of is dit alles?”
Bolt en zijn vrouw wisselden een blik. “Er is nog één iets”
“Mijn vrouw heeft last van aanvallen, dan begint ze te schudden en valt ze flauw. We zijn een paar jaar geleden met mijn broers naar Rydal gerezen en in het hospitaal daar zeiden ze dat ze lijdt aan Vales. Een ongeneeslijke ziekte waardoor je deze aanvallen krijgt”
“De dorpelingen associëren de verdwijningen met de ziekte,” maakte Gildor op.
“Inderdaad, daarom hangt er zoveel spanning rond ons twee. Ik heb al gezegd dat ze alleen een ziekte heeft en dat er niets meer aan de hand is, maar bijna niemand gelooft ons”
Gildor had zijn bedenkingen. “Er bestaat dit wezen, gemaakt uit donkere magie. De Pefileh wordt het genoemd. Het hecht zich aan een gastlichaam waardoor de persoon in kwestie onbewust ‘s nachts op zoek gaat naar mensen om op te vreten. Overdag heeft het slachtoffer last van flauwvallen en ongeveer de symptomen waarvan u last heeft”
Het werd stil.
“Hebt u daaraan al eens gedacht?”

Reacties

janpmeijers
Laatst aanwezig: 1 uur 34 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5954

Branx,

'Heb je nog tips voor me? Hoe zou je het verhaal verbeteren?'
Ja, schrijf wat er toe doet, zorg dat de lezer na elk zin door wil naar de volgende.

Je 1e zin:

Citaat:

Aan de voet van de heuvel zag Gildor een dorp.

wat vind je zelf? nodigt het uit tot doorlezen?

2e
'Het eerste gehucht dat hij in een dag en een nacht zag.'
3e
' Een grote, dode eik tekende de buitenrand van het dorp.'
4e
'Gildor glimlachte even.'
5e
's Nachts in het wild slapen was vervelend, en hij kon wel wat goede nachtrust gebruiken.
6e
Gildor was een zwaardmeester.
begin met dat laaste.

Suggestie, jouw woorden, drie nieuwe zinnen:

Zwaardmeester Gildor bleef staan bij de buitenrand van een dorp, het eerste dat hij in dagen tegenkwam. Hij leunde tegen een dode eik en glimlachte even. Een goede nachtrust was welkom.

succes

Yrret
Laatst aanwezig: 8 uren 51 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 5967
Branx schreef:

Dit is het eerste deel van een kortverhaal dat ik geschreven heb in het genre fantasy. Wat vond je ervan?

Ik vind het een [veel]belovend begin.

Branx schreef:

“Ik zal uw zwaard opbergen,” zei Telnea. Gildor overhandigde haar het zwaard dat op zijn rug vastzat.

Een zwaardmeester die zijn zwaard afgeeft? Ik denk van niet.

Branx schreef:

Wanneer Gildor het hutje betrad, zag hij twee kamers. De ene was het slaapgedeelte vermoedde hij en het andere een algemene ruimte waar men kon koken.

Vermoedde? Als hij dat ziet omdat er een bed staat is het geen vermoedden. Als dat gedeelte een deur heeft die dicht is kan het ook de toilet zijn. Maar de deur is niet dicht, want hij ziet 2 kamers.

Branx schreef:

“We vrezen dat er een vloek op het dorp ligt,” fluisterde Bolt. “Waarom denk je dat?”

Enter.
“We vrezen dat er een vloek op het dorp ligt,” fluisterde Bolt.
“Waarom denk je dat?” [Als dit Gildor is.]

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

Branx
Laatst aanwezig: 1 week 1 dag geleden
Sinds: 16 Feb 2019
Berichten: 54

@janpmeijers
Bedankt voor de feedback!

Ik ben een beginnend schrijver en probeer zo goed mogelijk te worden met alle kritiek en feedback die ik krijg. Check dus zeker mijn werken en vertel maar wat je ervan vond.

Branx
Laatst aanwezig: 1 week 1 dag geleden
Sinds: 16 Feb 2019
Berichten: 54

@Yrret
Je brengt een aantal goede punten naar voor, daarvoor bedankt!

Ik ben een beginnend schrijver en probeer zo goed mogelijk te worden met alle kritiek en feedback die ik krijg. Check dus zeker mijn werken en vertel maar wat je ervan vond.

Lees Schrijven Magazine
  • Leer schrijven als Stephen King
  • Alles wat een schrijver moet weten over uitgeverijen
  • Schrijftips van Sander Kollaard (Stadium IV)
  • Wat verdien je aan een boek?
  • Crashcourse publiciteit & promotie
  • De schrijfdip en wat je ertegen kunt doen

Dit nummer niet missen, maar nog geen abonnee? Neem vóór 23 september 16:00 u. een abonnement!

MELD JE AAN
Schrijfboek cadeau? Nu gratis bij een abonnement op Schrijven Magazine!

Neem een abonnement op Schrijven Magazine!

Maak je keuze!