Start » Proeflezen » [kort verhaal] De man die drie keer sterven moest

[kort verhaal] De man die drie keer sterven moest

Door: Ramses
Op: 21 mei 2019

Wat ik graag wil weten is:
-Is er een publiek voor dit 'soort' schrijven?
(Het is deel van een reeks van 16 kortverhalen, getiteld "Totnogtoe ongelezen - De korte en soms zelfs deels waargebeurde verhalen van Ramses Ineluki")
-Wil er iemand weten hoe het escaleert en nadien afloopt?

Meeste spelfouten zijn eruit, al kan er nog steeds eentje tussen zitten. Zo gaat dat soms.
En ja, soms zit er een antiek woord in zonder uitleg, DAT is wel de bedoeling, om wat oude vergeten nederlandse woorden te reanimeren.

Alvast bedankt!
En wees mild, dit is m'n eerste werk.

Fragment: 

De stad lag voor hem, als een grijs laken. De smog was een soort deken voor de koudere nachten. De straten als rimpels in de matras… Hij was niet goed in analogieën.
Hij draaide zich weg van het raam en merkte de vrouw aan zijn bureau op.
“Hoe komt u hier?” vroeg hij. Omdat hij besefte dat hij in zijn verrassing in falsetto sprak, herhaalde hij de vraag, dit keer op meer mannelijke toon.
De vrouw keek met een glimlach en een frons tegelijk, een niet-dodelijke maar toch ongemakkelijke combinatie.
“Heer Ineluki, u liet me nog geen twee minuten geleden binnen, vroeg of ik koffie wilde, en ging aan het raam staan.”
“Natuurlijk deed ik dat!” reageerde hij zo suave mogelijk. “Dit was een test.”

Hij gebruikte het moment van verwarring om haar (blijkbaar nogmaals) op te nemen.
Ze had benen die van haar heupen tot haar voeten gingen, een veel voorkomende trek. Ze was gekleed in een strakke tuniek en korte rok met kanten tierlantijnen, kledij die het soort kleuren had die je de ogen uitstaken en met je geldbeurs vandoor zouden gaan. Weinig kleuren doen dat, gelukkig. Haar laarzen hadden een hoge hak, wat hem zei dat ze niet regelmatig overvallen werd. Hij wou niet meer van haar zien dan nodig was, dus bood hij niet aan haar jas aan te nemen. Ze verborg het merendeel van haar gezicht onder een oerlelijke hoed, die hij aannam en achter haar zwierde. De hoed miste de kapstok -voornamelijk omdat hij geen kapstok had- en viel achter de zetel op de houten vloer. Haar haren -bevrijd van een hoed die niet zou misstaan in een vuilnisemmer- waren lang en sluik en hadden een kleur en –Duister, ze vond zichzelf overduidelijk zo knap dat hij haast alles in zijn blikveld weg filterde dat niet ‘interessant littekenweefsel’ was.
“Wie bent u en waarom bent u hier?” vroeg hij terwijl hij twee dagen oude koffie opnieuw opwarmde in de keuken.
“Mijn naam is niet belangrijk. Ik heb een probleem, een uniek probleem. Goede vrienden verwezen me door naar minder goede vrienden, en die wisten me te zeggen dat u unieke problemen kon oplossen.”
Uit zijn keel klonk een oncharmante, ietwat schelle lach.
“Een uniek probleem? Ziet u, dat is dus zo… Iedereen denkt altijd dat ze een uniek probleem hebben, zonder stil te staan bij de buitenzinnige dingen die ik al gedaan heb in mijn matig indrukwekkend leven. Wanneer u denkt dat u een unieke zaak hebt, hebt u dan al gehoord van de keer dat ik een treinroof verijdelde gewapend met enkel drie enveloppen en een arsenaal? Hoe uniek is uw probleem dan?”
Hij peilde haar blik op goedgelovigheid. Haar wenkbrauwen hadden het wijzertje op ‘sceptisch’ staan.
“Maar goed, dat terzijde. U hebt blijkbaar geld teveel, ik heb geld tekort, laten we mekaar blij maken.”
Ze opende haar handtas, en instinctief greep hij achter zich, waar normaal de keukenmessen stonden, maar omdat hij onlangs de tafel had afgeveegd en gereorganiseerd, hield hij in zijn hand een ovenwant, en op geen enkele manier kon hij er bedreigend uitzien met dat ding in zijn handen.
Ze trok een map uit haar tas, opende deze, en toonde een foto.
“Dit is Ernst Ferrer. Hij woont in het zolderappartement van een herenhuis in het Massyph.”
Hij kreeg een foto in handen van een glimlachende plurk en knikte. Het type dat zichzelf fotograveerde met zo’n idiote gelaatsuitdrukking verdiende fysieke instructies rond het voorzichtig omgaan met zelfzekerheid. Het was de foto van een zelfvoldane knuppel met de verstandelijke kwaliteiten van een gevallen hazelnoot. Ze trok een tweede foto. Op deze foto stond een gebouw, grijs natuurlijk, modern.
“Eenvoudig gezegd, ik wil deze man dood, heer Ineluki. Het maakt me niet uit op welke manier, zolang het maar pijnlijk is.”
Ze zag zijn blik en voegde toe “Pijnlijk voor hém, heer Ineluki.”
Hij knikte heftig, alsof hij de hele tijd al kon volgen.
“Nee” vervolgde ze verward. “Nog beter. Ik wil dat u hem tot de dood drijft.”
“Mmwuh?” vroeg Ramses, want hij had geen idee hoe hij die zin moest interpreteren. Hij begon zich al in te beelden hoe hij de man zou wurgen in een vissersboot of zo.
“Ik wil dat u ervoor zorgt dat hij zelfmoord pleegt. Ik wil hem zo veel pijn laten lijden, dat hij er zelf een einde aan maakt.”

Ondertussen was de koffie aan het koken. Eigenlijk was deze aan het overkoken, maar dat kon zij niet zien. Hij gilde binnensmonds toen hij de pot van het vuur haalde, en goot zo snel mogelijk de kopjes vol alvorens het helleding onceremonieel in de wasbak te keilen...

Reacties

Yrret
Laatst aanwezig: 9 uren 33 sec geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 6050
Ramses schreef:

En wees mild, dit is m'n eerste werk.

Ik vind het een leuk fragment.

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

janpmeijers
Laatst aanwezig: 5 uren 14 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 6012

Ramses,

Of er een publiek is voor dit 'soort' schrijven weet ik niet.
Ik vind het wel iets hebben omdat het zo overduidelijk schrijversproza is - de schrijver doet geen moeite om de lezer te late denken dat het allemaal echt is.
Ik denk wel dat het sterker wordt als je de zinnen krachtiger/compacter opbouwt.

Citaat:

“Hoe komt u hier?” vroeg hij. Omdat hij besefte dat hij in zijn verrassing in falsetto sprak, herhaalde hij de vraag, dit keer op meer mannelijke toon.

dezelde info:
“Hoe komt u hier?” vroeg hij in zijn verrassing in falsetto. Hij herhaalde zijn vraag op mannelijke toon.

Citaat:

De vrouw keek met een glimlach en een frons tegelijk, een niet-dodelijke maar toch ongemakkelijke combinatie

idem
De vrouw glimlachte en fronste tegelijk. Geen dodelijke, maar wel ongemakkelijke combinatie.

dit is gewoon flauw:
'Ze had benen die van haar heupen tot haar voeten gingen, een veel voorkomende trek.'

De ovenwant is wel leuk.

Opeens is er een Ramses?

Doseer je stijl, beter één goede grap of taalvondst dan twee halve en een flauwe. In voorkomend geval lees ik nog een pagina verder.

succes.

Lienemien
Laatst aanwezig: 7 uren 35 min geleden
Sinds: 8 Dec 2009
Berichten: 31

Ik vond het eigenlijk best grappig en kan dit zeker wel appreciëren. De onbestaande kapstok en ovenwant deden me echt lachen big grin .

Ik zou wel nog verder willen lezen, ja.

Voor een eerste werk vind ik dit eigenlijk echt goed (al is dat misschien niet zo'n relevante mening aangezien ik er zelf nog maar heel weinig van ken blush )

Menno Marrenga
Laatst aanwezig: 1 week 16 uren geleden
Sinds: 27 Okt 2013
Berichten: 687

Ik behoor in ieder geval tot je publiek.

De stijl, de afwisseling tussen mooie beelden en slappe humor en tussen fraaie volzinnen en goeddoordachte krukkige formuleringen vind ik mooi. Ga niet polijsten aan die uitstekende slaptes, tenzij je voor een ander publiek gaat schrijven.

Ik wil een beetje weten hoe het escaleert en afloopt, maar omdat je zo duidelijk afstevent op iets bizars ben ook heel tevreden met een onverwachte anticlimax.

Ik zie uit naar de vijftien andere verhaaltjes (een ouderwets woord voor het trendy 'kortverhalen'.)

Ramses
Laatst aanwezig: 18 weken 5 dagen geleden
Sinds: 20 Mei 2019
Berichten: 7

Hé, alvast bedankt voor repliek/kritiek, het wordt danig geäpprecieerd!

Ik begrijp de logica achter de kritische tips, Jan, en ik ZAL een BEETJE veranderen, maar niet teveel.

Reden 1: ik heb graag de 'doubletake'. Je leest een zin met een bepaalde gedachte en op het eind blijk je je te vergissen en moet je die herlezen. Zoals "Ssst, snap je niet waarom we moeten fluisteren?" bulderde hij. Dat lijkt mij plezant. Maar ook hatelijk als het teveel gebeurd natuurlijk.

Reden 2: ik ben een absolute fan van 'de te flauwe grap'. Soms landt een grap, soms niet. Realisme! En de reacties bij het niet landen kunnen nog altijd leuk zijn, dus steek ik het er graag in.

Ook: Waar komt Ramses vandaan? Wel, het zijn de 16 avonturen van Ramses Ineluki, die gaat in elk verhaal meedoen. Al is het niet elke keer zijn perspectief dat centraal staat. "De misplaatste held" wordt verteld vanuit het standpunt van een 15-jarige die zelfmoord wil plegen. Schrijven is lekker therapeutisch!

Ik zal het vervolg een volgende keer plaatsen. (de ovenwant maakt een comeback!)

"Kiwis! Overal!" Qua laatste woorden had ik er al betere gehoord. Uit beleefdheid nam ik ze wel op in mijn persoonlijke top 6.

InSpe
Laatst aanwezig: 2 weken 3 dagen geleden
Sinds: 1 Feb 2015
Berichten: 57

Heerlijk absurd. Hier wil ik wel meer van lezen.

Maar die koffie… ik denk niet dat ik daar ooit op visite ga. big grin

Een woordenboek is de enige paats waar succes voor werk komt

Yrret
Laatst aanwezig: 9 uren 33 sec geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 6050
Ramses schreef:

[...] ik ZAL een BEETJE veranderen, maar niet teveel.

Als mij dat BEETJE opvalt, bent u de klos.

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

Derkboy
Laatst aanwezig: 20 weken 4 dagen geleden
Sinds: 12 Mei 2019
Berichten: 7

Het is een geweldig leuk verhaal. Er staan nogal wat moeilijekere woorden in voor een simpele student, maar het leest lekker weg. De lezer wordt gemakkelijk gebonden aan het verhaal en dit blijft zo tot het einde.
De humor is erg soepel en maakt het nog net even wat beter.
Erg goed.

Learning to write, live and grow.

Ramses
Laatst aanwezig: 18 weken 5 dagen geleden
Sinds: 20 Mei 2019
Berichten: 7

Oké, hier, dit heb ik eraan veranderd:

Citaat:

De stad lag voor hem, als een grijs laken. De smog was een soort deken voor de koudere nachten. De straten als rimpels in de matras… Hij was niet goed in analogieën.
Hij draaide zich weg van het raam en merkte de vrouw aan zijn bureau op.
“Hoe komt u hier?” vroeg hij. Omdat hij besefte dat hij in zijn verrassing in falsetto sprak, herhaalde hij de vraag, dit keer met lager timbre.
De vrouw keek met een glimlach en een frons tegelijk, geen dodelijke maar niettemin toch ongemakkelijke combinatie.
“Heer Ineluki, u liet me nog geen twee minuten geleden binnen, vroeg of ik koffie wilde, en ging aan het raam staan.”

"Meer mannelijke toon" stoorde me eigenlijk al jaren, omdat er best een aantal vrouwen zijn met lagere stemmen (Kathleen Turner) en mannen met hogere stemmen. Nu heb ik eindelijk iets (in mijn ogen toch) passender gevonden.

En nogmaals bedankt!

"Kiwis! Overal!" Qua laatste woorden had ik er al betere gehoord. Uit beleefdheid nam ik ze wel op in mijn persoonlijke top 6.

Ramses
Laatst aanwezig: 18 weken 5 dagen geleden
Sinds: 20 Mei 2019
Berichten: 7

En hier, het vervolg:

* fragment verwijderd door beheer i.v.m. regels van proeflezen *

"Kiwis! Overal!" Qua laatste woorden had ik er al betere gehoord. Uit beleefdheid nam ik ze wel op in mijn persoonlijke top 6.

Thérèse
beheerder
Laatst aanwezig: 6 uren 58 min geleden
Sinds: 2 Aug 2009
Berichten: 5932

Ramses, voor het vervolg van een proefleesfragment maak je een nieuw topic aan. Zie de regels van proeflezen.

Psychologie van het personage - wat is het en hoe beschrijf je het? Lees het hier: https://www.mboox.nl/blog/https:--www.mboox.nl-sep...

Ramses
Laatst aanwezig: 18 weken 5 dagen geleden
Sinds: 20 Mei 2019
Berichten: 7
Thérèse schreef:

Ramses, voor het vervolg van een proefleesfragment maak je een nieuw topic aan. Zie de regels van proeflezen.

Mijn excuses. Had de regels gelezen, maar moet het vergeten zijn.
Nieuw topic gestart!

"Kiwis! Overal!" Qua laatste woorden had ik er al betere gehoord. Uit beleefdheid nam ik ze wel op in mijn persoonlijke top 6.

Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!
  • THEMA Kan schrijven je leven redden?
  • Hoe beschrijf je emoties?
  • Zo vind je een uitgever die bij je past
  • Zo belangrijk zijn de eerste 10 pagina's
  • Schrijftips van Anne-Gine Goemans
  • Schrijftechniek: vertellen en vertonen
  • Taaltips: taal en logica

Dit nummer verschijnt omstreeks 6 december oktober. Nog geen abonnee? Meld je aan vóór maandag 25 november 16:00 uur, dan krijg je dit nummer thuis!

Introductiekorting!