Start » Proeflezen » [kort verhaal] De goede kant II

[kort verhaal] De goede kant II

Door: Branx
Op: 29 mei 2019

Dit is het tweede deel van mijn kortverhaal. Voor een descriptie verwijs ik naar het eerste deel. Het laatste deel zal spijtig genoeg pas een week later geüpload worden.
Hier de link naar het eerste deel:
https://schrijvenonline.org/proeflezen/kort-verhaa...

Fragment: 

De brandende boerderij

Met een mep maakte de rebel een eind aan het gesprek. De boer lag nu op de grond. Gris stond op de uitkijk terwijl de rebellen een boerderij kort en klein sloegen. “Gris! Help ons even! De knecht en zijn vrouw hebben zichzelf opgesloten,” riep de kapitein. Gris voegde zich bij de soldaten in het huis. De soldaten hadden het huis al onleefbaar gemaakt. Alles wat heel was hadden ze gebroken. “Is dit de deur?” vroeg Gris. Eén van de soldaten knikte. Gris trok zijn zwaard en begon in te hakken op de deur. De schreeuwen die van binnen kwamen maakten de stemming van de slachtoffers duidelijk.
Wanneer de deur eindelijk aan gort was geslagen, werden de vrouw en de knecht uit het huis gesleurd. Gris bleef aan de kant staan. Zijn hartslag versnelde wanneer hij de pijnkreten hoorde van de vrouw en schuld drong zijn geweten binnen. Hij probeerde het te negeren. Dan hoorde hij ineens een geschrei. Het kwam uit het hok waar de vrouw en de knecht zich hadden opgesloten. Gris vouwde een paar doeken open. Tussen de lakens en doeken zat een baby. “Verdomme,” vloekte hij zacht. “Wat doe jij hier ook weer?”
Het tafereel herinnerde hem aan zijn eigen tragisch lot dat hij ook had geleden. Hij zag bijna zichzelf. Hij keek even of er iemand hem gade aan het slaan was, en hij nam de baby op.
Vlug snelde hij het huis uit, de baby verbergend voor de rebellen. “De fik erin!” riep één van de soldaten. Ze gooiden fakkels op het strooien dak. “Gris? Wil je ook een keer?” de vrouw lag huilend op de grond. Gris stond met zijn rug naar hen toe. Hij suste de huilende baby. Hij probeerde het kind wat te verbergen tussen het hoge gras en liep dan naar de soldaten toe. “Dood die kloteknecht even wil je,” beval de kapitein. De knecht knielde en smeekte om zijn leven. Gris keek toe en deed niets. “Waarvoor betaal ik je eigenlijk? Om te doden toch?” snauwde de kapitein. “Het is makkelijk iemand te vermoorden als die iemand jou eerst aanvalt,” antwoordde Gris. “Ik doe geen zak meer,” zei hij en hij plantte zijn zwaard in de grond. “Verdomme, jij zal doen wat ik je vraag smeerlap,” vloekte de kapitein. Hij trachtte Gris te slaan. Behendig ontweek Gris de uitval en stak een mes in de kapiteins nek. De overige soldaten vloekten en trokken hun wapens. Gris probeerde ze allemaal met enkel z’n mes te doden. De eerste was al snel onschadelijk gemaakt met een diepe snee in zijn strot. Dan kwamen de overige soldaten tegelijk. Gris wierp zijn mes succesvol naar eentje z’n hoofd. Twee overige rebellen stonden hem nu nog in de weg. Met het zwaard van een soldaat verweerde hij zich met moeite tegen de twee. Een uitval van een speer maakte een wond aan zijn dijbeen. Een fikse mep liet Gris door zijn knieën zakken. Hij trok een kleine dolk dat verborgen zat in zijn laars en stak dwars door de rebel zijn tuniek. Gris stond vlug terug op en stak de dolk onder de rebel zijn kin. De laatste rebel liep nu met geheven zwaard op Gris af. De knecht die zijn moed had verzamelt redde Gris door de rebel te spietsen op een hooivork.
Hij liet zich vallen op het gras. Hij gaf niet om de knecht die redelijk angstig keek. Hij gaf enkel om het kind dat in het gras lag. Had hij nu misschien een kans op het gezin te stichten dat hij zo stiekem wilde?
Dan, geritsel in de struiken. Eén van de rebellen had slechts een kleine wond opgelopen aan z’n hoofd en ontsnapte. Gris probeerde hem te achtervolgen maar door de snee in zijn been moest hij al opgeven met lopen wanneer hij het struikgewas bereikte.
Met afgrijzen keek hij toe hoe de soldaat zich een weg naar de vrijheid baande. Gris was niet meer veilig, niet meer in Melkborn.

Vastberaden wikkelde hij één van de doeken rond zijn torso zodat hij de baby aan zijn borst kon houden en ging op pad. Weg uit Melkborn, weg uit het noorden.

  • THEMA Kan schrijven je leven redden?
  • Hoe beschrijf je emoties?
  • Zo vind je een uitgever die bij je past
  • Zo belangrijk zijn de eerste 10 pagina's
  • Schrijftips van Anne-Gine Goemans
  • Schrijftechniek: vertellen en vertonen
  • Taaltips: taal en logica

Dit nummer verschijnt omstreeks 6 december oktober. Nog geen abonnee? Meld je aan vóór maandag 25 november 16:00 uur, dan krijg je dit nummer thuis!

Introductiekorting!
Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!