Start » Proeflezen » [kort verhaal] De duivel is altijd dronken

[kort verhaal] De duivel is altijd dronken

Door: Lowfatcupcake
Op: 6 april 2018

Lieve leden,

Onlangs ben ik met een kort verhaal begonnen wat zich in mijn ogen zich tot een origineel idee heeft uitgewerkt.

Veel ervaring heb ik niet met het schrijven van verhalen, vandaar dat ik hoop op feedback.

Dit is een deel van de tekst en ik ben benieuwd of het logisch is. Dat er geen valkuilen inzitten wat de tekst enigsinds onduidelijk maakt. Ook of het mogelijk is in dit verhaal om eerst mijn beleving en gevoel te vertellen en vanuit daaruit het verhaal zelf wat er zich afspeelt.

Ik ben benieuwd!

Groetjes en bedankt

Fragment: 

Soms sta ik op met het gevoel alsof ik de wereld begrijp. Dat de wereld mij begrijpt en mij met rust laat. Dat het universum eindelijk vrede heeft gesloten dat ik nooit zou worden zoals werd verwacht. Dat ik mijn medicatie kan laten vallen en eens met een gerust hart de deur uitstap.

Zoals de zon schijnt, schijnt het ook een grap te zijn dat de zomer eeuwig zal duren. Ik dwaal weer af naar een pad waar ik me ellendig voel. Niet vooruit te branden en het lieve duiveltje op mijn schouders, zet haar nagels diep in mijn nek om me te sturen naar haar plekje. Ik weet het, het hoort niet. Maar zodra alles zwart is, ga ik graag met haar mee. Het engeltje is inmiddels allang gevlogen, zij durft dit niet onder ogen te zien. Zij ligt weer op haar knieeen voor het universum, smekend om mij terug te mogen.

Ik herken de kamer net zo goed als dat ik mijn kinderkamer zou herkennen. Dit keer staat er alleen geen bed in de vorm van een racewagen in, een doos vol action mens en simpele fantasieën waarbij ik een ridder of een commando ben. Fantasieen zijn er genoeg. Helaas ben ik er niet de held in, eerder het slachtoffer wat ooit van zichzelf gered moet worden door mezelf.

alsof een meisje van 8 met al haar poppen een theekransje aan het houden is. Zo zit het duiveltje aan een spierwit tafeltje met sierlijk porselijn en kristallen glazen. Een grijns op haar gezicht, grote hemelsblauwe ogen die mij aan blijven staren. Aan haar enthiousaste blik te zien wacht ze op het moment dat ik barst. Dat ik alles laat varen. Dat ik zal gaan toegeven aan alle zwarte dagen die rusten op mijn ziel. Nog altijd zwijgt ze, maakt een gebaar dat ik op de stoel tegenover haar plaats moet nemen.

Haar nagels tikken op de glazen plaat van de tafel. Lange zwartgelakte nagels met rode druppels uitgelopen tot over haar handen. Haar wijsvinger brengt ze langzaam naar haar mond en begint erop te sabbelen. De metaalachtige smaak van bloed verspreid zich over haar tong. Mijn bloed verspreid zich over haar tong.

Reacties

Nylok
Laatst aanwezig: 45 weken 6 dagen geleden
Sinds: 28 Feb 2018
Berichten: 46

Hoi Lowfatcupcake,

Om je vragen te beantwoorden: nee, de tekst is niet helemaal logisch. Je springt af en toe een beetje van de hak op de tak dat maakt het voor een rationele lezer als ik af en toe wat lastig om te volgen. Paar voorbeeldjes:

Citaat:

Dat het universum eindelijk vrede heeft gesloten dat ik nooit zou worden zoals werd verwacht

Volgens mij klopt deze zin grammaticaal niet helemaal.

Citaat:

Zoals de zon schijnt, schijnt het ook een grap te zijn dat de zomer eeuwig zal duren.

Dit is een natuurlijk een beetje spelen met taal, je gebruikt het werkwoord schijnen op twee verschillende manieren, maar mijn hersentjes komen er niet helemaal uit.

Citaat:

Dit keer staat er alleen geen bed in de vorm van een racewagen in, een doos vol action mens en simpele fantasieën waarbij ik een ridder of een commando ben.

Jij bewaart je fantasieën in een doos naast de Action Men-poppen?

Tot zover de rationele Nylok. Als ik het meer op een gevoelachtige manier bekijk vind ik het stuk thematisch best aardig, al is het makkelijk om afgeleid te worden door kromme zinsbouw en spel- en taalfouten.

Lowfatcupcake
Laatst aanwezig: 23 weken 11 uren geleden
Sinds: 24 Jul 2016
Berichten: 18

@Nylok

Bedankt voor je feedback. Ik hoop altijd een beetje dat ik achter de muur van abstractie kan schuilen, als dat enigsinds bestaat in het schrijven van verhalen. Ik heb er namelijk moeite mee, ook in het dagelijks leven om alles van A naar B te laten verlopen. Dit is tevens mijn grootste valkuil in het schrijven van verhalen. Ik ben benieuwd of er goede oefeningen bestaan om dit in jezelf te ontwikkelen.

Lees Schrijven Magazine
  • Leer schrijven als Stephen King
  • Alles wat een schrijver moet weten over uitgeverijen
  • Schrijftips van Sander Kollaard (Stadium IV)
  • Wat verdien je aan een boek?
  • Crashcourse publiciteit & promotie
  • De schrijfdip en wat je ertegen kunt doen

Dit nummer niet missen, maar nog geen abonnee? Neem vóór 23 september 16:00 u. een abonnement!

MELD JE AAN
Schrijven als Stephen King? Lees schrijven Magazine!

Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Meld je aan vóór 23 september!

Word abonnee!