Start » Proeflezen » [kort verhaal] Cornelius deel 1

[kort verhaal] Cornelius deel 1

Door: rox
Op: 1 augustus 2019

Mijn eerste korte verhaal geschreven dat al flink gereduceerd is. Nu ben ik benieuwd of de humor goed aanslaat in dit verhaal, dat het lekker doorleest of dat je verdwaalt raakt in alle gedachtes die tussendoor komen. Het reduceren/edtiten heb ik door een vriendin laten doen die prof. schrijfster is, mij goed kent en mijn humor begrijpt. Meerdere meningen zijn dus welkom.Dit is Deel 1. In deel 2 heb ik ook een stukje over zelfmoord. Dit is vooral het stuk waar de twijfel ligt. Ik heb er zelf een luchtige en komische draai aan proberen te geven maar ik weet niet zeker of andere dit ook zo zien. Voegt dit iets toe of maakt dit het verhaal juist minder?

Fragment: 

Het is een kleine wachtruimte. Een aantal mensen hebben zich verzameld rond de koffieautomaat. Er wordt nauwelijks hoorbaar gefluisterd. Geen bekende gezichten en ik heb gelijk spijt dat ik ben gekomen. Mijn hakken maken het geluid van geïrriteerde kleine hamertjes op de houten vloer en toch klinken ze wel beter dan dat ze eruitzien. Ik had verwacht dat de ruimte killer zou aandoen: In gedachte is alles roestvrijstaal, ziekenhuis-hygiënisch en koud. Een vloer van grijs graniet. Maar deze ondergrond is van warm eiken, gelegd in een visgraatmotief. Er staat een houten tafel in het midden van het vertrek met een grote vaas witte lelies. Moeder vond dit pas een gepaste bloem als ze tien meter onder de grond zou liggen. Dat klopt nu wel erg bij de gelegenheid.

Het is wel een beetje ongemakkelijk. De persoon die in de andere kamer opgebaard ligt betekent niets voor mij. Dit is onze eerste ontmoeting. Helaas geld dat maar voor één in levenden lijve. De ander? ‘In doodse lijve heb ik u ontmoet en het was nogal stil.’ De enige informatie was een berichtje: ‘Cornelius is dood. Zou jij willen komen naar het crematorium om afscheid te nemen? Ik weet niet wat ik zonder hem moet en ik zou het fijn vinden als jij erbij bent’.
Cornelius? Even diep graven. Nee, er gaan helaas geen belletjes rinkelen, maar dat geeft niets. Wie hij ook was, hij betekende iets voor Julia. Cornelius klonk wel ouderwets. Misschien was het haar opa?

De deur van de volgende ruimte wordt opengedaan. We hebben het eerste ongemak overleefd en mogen nu de overledene gaan bekijken. Een hoogbejaard klein mannetje in een donkerblauw pak komt naar buiten gelopen. Hij kijkt verward naar het aantal mensen dat is op komen dagen. ‘Och hemeltje, ik weet niet of dit past’. Hij wordt gevolgd door een jonge vrouw. Het is Julia. Ze is gekleed in een spijkerbroek en een vrolijk T-shirt met een eenhoorn erop. Fijn, kom ik en naar een crematie van een onbekende en ben ik ook nog eens zwaar overdressed. Alsof ik zelf rouwende ben. Gelukkig ben ik niet de enige. ‘Sorry dat ik wat laat ben maar zullen we naar binnen gaan? ’verontschuldigt ze zich.

Het zaaltje, wat eigenlijk niets eens een zaaltje te noemen is, lijkt meer op een opgehemelde bezemkast. Verassing, niet iedereen past erin en een aantal van ons moeten gedwongen langer in de wachtruimte blijven. De muren zijn wit met turquoise elementen. Op de achtergrond wordt zachtjes het nummer ‘Afscheid nemen bestaat niet’ gedraaid van Marco. ‘Marco Borsato, voor al uw gelegenheden’. De kamer is gevuld met de geur van lavendel kaarsen die op de grond tegen de muren staan. Het licht is gedimd en in het midden staat een soort massagetafel met een spotje erop. Daarbovenop ligt een groot rood kussen met een gouden randje dat wordt omringd door een verscheidenheid aan bloemen. En op het kussen ligt in het midden een hamster. Een dooie hamster met een paars satijnen dekentje over hem heen. Alsof hij zo in slaap is gevallen.

Een hamster? Cornelius is een hamster? Aan ieders gezicht te zien wist niemand dat ze daarvoor kwamen. De blikken wisselen van verbazing naar ontzet. Deze hamster heeft het beter voor elkaar dan sommige mensen. Ik wist niet eens dat dit mogelijk was.
Mijn blik wordt weggetrokken van het hamsterlijkje naar Julia, die met een lichte kuch de aandacht weer naar zich toetrekt. ‘Ik wil graag wat zeggen. Jullie aanwezigheid biedt mij veel troost in deze bittere tijd. Een overdosis chocolade heeft mijn lieve Cornelius letterlijk over het randje geduwd. Hij viel van de tafel toen het gebeurde maar gelukkig zie je daar niets van.’

Stel dat je per dieren ras ook een magere Hein hebt. Dat een skelet van een hamster met een zwarte kleine cape naast jouw Cornelius heeft gestaan, wachtend totdat de chocolade zijn werk deed. Zijn sikkel heeft gepakt en hem zo naar het dodenrijk heeft gebracht. ‘Cornelius, wat jij hebt gedaan is een fout die vele hamsters voor jou ook hebben begaan. Hopelijk heeft het je gesmaakt, daar het jouw laatste avondmaal is geweest. Begeef je nu richting de hemelpoort en een hamster versie van Petrus zal je binnenlaten’.

Met een trillende stem zegt Julia: ‘Het ga je goed Cornelius. Wees vrij van je tralies en treur niet om mij. Om de pijn te verzachten heb ik vanochtend een nieuw maatje gekocht in de dierenwinkel. Een half jaar is niet oud voor een hamster. Ik hoop dat deze het langer overleefd. Bedankt voor jullie komst. Cornelius gaat nu de oven in’.

Reacties

janpmeijers
Laatst aanwezig: 14 uren 24 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5982

rox,

Het ik personage komt er niet uit, de verhouding met Julia ook niet. Een verhaal wordt gedragen door de personages. Dit verhaal blijft voor het grootste deel hangen in het beschrijven van decor en uiterlijkheden. Ik, de lezer, weet na afloop niets van de ik en/of Julia.
Luchtig of komisch? Ik vond het saai.

Algemene tip: schets het decor in 1 zin, zodat de lezer het herkent en zelf aanvult. Schrijf actief en beeldend. Schep een emotionele setting en laat je personages handelen en beleven.

succes

Etesian
Laatst aanwezig: 19 uren 16 min geleden
Sinds: 5 Mei 2018
Berichten: 190

De decorbeschrijvingen lezen niet onaangenaam, maar voegen niets toe. Het is een kleine ruimte gevuld met mensen, maar jouw protagonist heeft enkel oog voor de vloer? Pas halverwege meent hij dat hij overdressed is? Niets daarvan houdt steek.
En die humor? Waar? Mss klonk dit niet onaardig in je gedachten, maar in dit fragment werkt het absoluut niet. Aangezien je er naar vroeg, heb de meeste grappen wellicht opgemerkt. Maar geen één ervan was geslaagd, integendeel, in je fragment zijn ze geforceerd.

Met dit fragment vertel je niets, voor geen enkele lezer is dit een meerwaarde, het is geheel zinledig. De vorm was sterker dan de inhoud, en dat is al veel. Humor is moeilijk. Als dit je doel is heb je nog veel werk!

Mijn tip; tracht iets te schrijven met betekenis voor jou. Indien daar dan humor uitkomt, zal het minder geforceerd zijn.

Renske53
Laatst aanwezig: 1 dag 3 uren geleden
Sinds: 5 Aug 2019
Berichten: 143

Ik was het verhaal een beetje kwijt door de overdaad aan beschrijvingen van de omgeving.
De humor is mij ook ontgaan maar dat is natuurlijk ook een kwestie van smaak.

Citaat:

Een overdosis chocolade heeft mijn lieve Cornelius letterlijk over het randje geduwd. Hij viel van de tafel toen het gebeurde maar gelukkig zie je daar niets van.

Hoe kan een hamster van een tafel af vallen terwijl hij chocolade eet? Ik heb vele hamsters gehad maar deze zaten allemaal stil tijdens het eten. Het duurt ook even voordat een dier overlijdt aan een overdosis chocolade dus het is ook niet zo dat hij een hap neemt en direct van zijn stokje gaat.
Je schrijft 'toen het gebeurde' alsof het een ongeluk was, alsof hij per ongeluk chocolade in zijn bek kreeg, maar dat lijkt me niet het geval. Een auto die tegen een paal knalt, dat is een gebeurtenis. Een boterham eten (of in dit geval chocolade) is een handeling en geen gebeurtenis volgens mij. Het vallen van de tafel, dat is wel een gebeurtenis. In dat geval zou ik de overdosis chocolade gewoon weglaten en dat hij is overleden aan de val.

Citaat:

De kamer is gevuld met de geur van lavendel kaarsen die op de grond tegen de muren staan.

'lavendel kaarsen die op de grond tegen de muren staan' is geen geur op zich. Het kan wel door de kaarsen ruiken naar lavendel. Dus bijvoorbeeld: de kamer is gevuld met de geur van lavendel door de kaarsen die op de grond tegen de muren staan. Maar persoonlijk vind ik dat een zin met veel overbodige informatie. De kamer is gevuld met de geur van lavendel, zou mij als lezer genoeg zeggen.

Citaat:

Het is wel een beetje ongemakkelijk.

'wel een beetje' vind ik persoonlijk een combi die je makkelijk kunt schrappen. Het is een beetje ongemakkelijk of het is wel ongemakkelijk of het voelt wel ongemakkelijk.

Dit zijn voorbeelden hoe ik het anders zou doen. Maar dat is slechts mijn mening hoor smile doe ermee wat je wilt smile! Succes!

“Well, maybe it started that way. As a dream, but doesn’t everything? Those buildings. These lights. This whole city. Somebody had to dream about it first.”

Lees Schrijven Magazine
  • Schrijflessen van thrillerkoning Stephen King
  • Wanneer ben je klaar voor een uitgeverij?
  • Schrijftips van Sander Kollaard (Stadium IV)
  • Wat verdien je aan een boek?
  • Crashcourse publiciteit & promotie
  • Wat kun je doen tegen een schrijfdip?
  • Hoe voorkom je langdradige dialogen?

Dit nummer niet missen, maar nog geen abonnee? Neem vóór 23 september 16:00 u. een abonnement!

Introductiekorting!
Lees Schrijven Magazine

Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Meld je aan vóór 23 september!

Word abonnee!