Start » Proeflezen » [kort verhaal] 8 maart vrouwendag

[kort verhaal] 8 maart vrouwendag

Door: Ferdy
Op: 27 november 2017

LS,

ik vraag me af in hoeverre u dit verhaaltje als satire ziet.
Verder, hoezeer raakt u betrokken bij de HP?

Fragment: 

Haar ogen bolden en dreigden uit hun diepe kassen te springen. Ergens in een streek tussen de Wolga en de Rijn verslikte Nadezhda zich in een chocolaatje. Geen van de keren dat een fondantje, of kersenlikeur bonbon in haar keel was blijven steken had haar geproest de wijn en champagneglazen in de notenhouten salonkast zo doen rinkelen als nu, deze keer was het menens. Het was een geluk bij een ongeluk dat haar oude partisanenhart standhield en met een rood hoofd stortte ze zich op haar secretaire en begon driftig te schrijven.
De klachtbrief naar de locale vertegenwoordiger van de chocolade producent bevatte een driest protest tegen hun rauwe produktvorm. Hierop volgde een verzoek aan de Autoriteit van Waren tot sluiting van de fabriek. Antwoord bleef uit, maar Nadezhda gaf nog niet op. Drie weken na het voorval dat zijzelf als een aanslag tegen haar leven was gaan beschouwen probeerde ze de juiste bewoordigen te vinden voor een brief aan de president. Ze verfrommelde het zoveelste briefconcept, keek op van de lege verpakking van geimporteerde Belgische bonbons toen ze Elena, het engelachtige buurmeisje met de roos in de haren naar binnen zag staren.
Sinds de dood van haar man was Nadezhda op zichzelf toch wenkte ze het meisje naar binnen. Middenin de huiskamer hoorde deze Nadezhda’s leed aan. Waarom stond er geen waarschuwing op de verpakking? Als een ware Jeanne d’Arc spoorde Elena haar aan: ‘Niet opgeven, je moet hiermee doorgaan.’
Altijd waren de vrouwen in het dorp verdeeld. Over Svetlana’s gierige echtgenoot, die geen geld voor een bontjas over had. Of met wie de 37-jarige maagd Elizaveta moest gaan trouwen? Maar nadat Elena het betoog tegen de chocoladefabrikant had beluisterd bleken de vrouw van de bakker, het slagersmeisje en zelfs de notarisvrouw het over een ding eens te zijn: betere chocolade was bittere noodzaak. Het verhaal werkte als een katalysator, in mum van tijd stond het hele dorp achter Nadezhda’s zaak. De jonge meisjes, hun moeders en vrij snel kwamen ook de grootmoeders door. Dit gaf haar inspiratie om de brief aan het staatshoofd te vervolmaken - ze had ze weer allemaal goed op een rijtje.
Enkele dagen later verzamelde een groep marktvrouwen uit het naburige dorp zich bij haar op de stoep. ‘Wij eisen goede chocolade!’ riepen ze luidkeels. Wat moesten de buren er wel niet van denken? Alsof dit nog niet genoeg ophef was klopte de week daarop een hoofdstedelijke TV-ploeg bij haar aan. Nadezhda schrok zich een hoedje. De ontwikkelingen hadden haar geleid, dit kon niet waar zijn. Ze zette zich schrap toen de camera liep.
Op Gestapo-achtige wijze stelde de TV-reporter zijn vragen. Waarom haar protest, en of ze echt had getracht het chocolaatje in een keer door te slikken? Haar hart sloeg over, ze kreeg het er benauwd van. De blik in haar glazige ogen toonde dat er een fikse last op haar rustte, een last zwaarder dan het grootste stuk chocolade wat ze zich kon voorstellen. Die avond oogde ze op het armetierige TV-toestel in de huiskamer als een stapelgekke toverfeeks toen er iets in haar brak. Ze zakte door de knieen, slaakte een fatale zucht en ontwaarde in een hel licht haar man.

(deel twee volgt morgen, wegens de plaatsingslimiet)

Reacties

Abeltje
Laatst aanwezig: 7 min 41 sec geleden
Sinds: 3 Dec 2016
Berichten: 60

Ferdy,

Het kost me niet bijster veel moeite om de satire in jouw verhaal te ontdekken.
Leuk geschreven, ben benieuwd naar het vervolg.
Ik vind feedback vaak lastig omdat ik zelf alles op gevoel doe, maar met wat voorbeelden, kan ik wellicht beter uitleggen wat ik bedoel.

Als ik me verplaats in Nadezhda, lijkt ze mij een fervent liefhebber van chocolade.
Je beschrijft dat ze na haar bijna fatale versnapering, actie onderneemt tegen de importeur en zelfs de fabrikant in België. Het verzoek tot sluiting van de fabriek lijkt gedreven door een diepe verontwaardiging, maar is ook een beetje snijden in eigen vlees. Nooit geen chocolade meer! Gezien het sfeerbeeld en de verhaallijn, waarin ze later bijval krijgt van de dames uit het dorp, lijkt het me passender dat ze bij de fabrikant een beter product probeert af te dwingen. Een stukje chocolade met verplichte zachtheidsclausule, metrisch gestelde breuklijnen binnen het gemiddelde oppervlakte van een kunstgebit. Of een wettenlijk bepaalde viscositeit op tongtemparatuur, of i.d.…

De vraag waarom er geen waarschuwing op de verpakking staat, past voor mij niet in het tijdsbeeld waarin ik jou verhaal voor me zie. Voor mij is dat meer iets van deze tijd. Geldt voor mij ook voor de volgende zin; ‘Het verhaal werkte als een katalysator’
deze zou ik schrappen.

Citaat;
‘of ze echt had getracht het chocolaatje in een keer door te slikken?’
Vindt ik een prachtig beeldende zin, mooi!

Citaat;
‘Wij eisen goede chocolade!’
Nu demonstreren haar medestanders bij Nadezhda voor de deur, maar daar valt niets te halen, zij maakt namelijk de chocolade niet. Als de verwoede menigte roept; ‘Wij strijden voor goede chocolade’ dan betuigen ze hun support aan de strijd van Nadezda, en heeft het zin omdat bij haar op de stoep te doen.

Citaat;
‘Ze zakte door de knieën, slaakte een fatale zucht en ontwaarde in een hel licht haar man.’
Deze laatste zin is een beetje hink stap sprong.
‘Ze zakte door de knieën, slaakte een fatale zucht en ontwaarde in het schelle licht haar eega.’ of iets dergelijks loopt vlotter.

Schrijven leer je door het te doen. Heb gerust wat zelfvertrouwen,
de ark is tenslotte gebouwd door amateurs, en de Titanic door professionals.

Ferdy
Laatst aanwezig: 2 weken 2 dagen geleden
Sinds: 19 Jun 2014
Berichten: 211

Hallo Abeltje,

dank voor je constructieve opmerkingen, daar ga ik iets mee doen. Vraagje: welk tijdsbeeld heb jij bij het lezen van 8 maart voor ogen?

"Mooie vrouwen, lelijke vergissingen en de beer is los."
www.pandoras-matryoshkas.com - EN, RU, DE en NL print en ePub)

Fanny Vercammen
Laatst aanwezig: 4 uren 7 min geleden
Sinds: 8 Nov 2017
Berichten: 35

Beste Ferdy,

De satire is ongetwijfeld aanwezig. Maar... persoonlijk vind ik het een beetje vergezocht en het hoofdpersonage een drama Queen .
Sommige komma's en punten staan op een verkeerde plaats zodat de zin totaal anders wordt gelezen
Vb.
'Geen van de keren dat een fondantje, of kersenlikeur bonbon in haar keel was blijven steken had haar geproest de wijn en champagneglazen in de notenhouten salonkast zo doen rinkelen als nu, deze keer was het menens'.
De zin rammelt
Persoonlijk had ik er dit van gemaakt:
Geen van de keren was een fondantje of kersenlikeur bonbon, in haar keel blijven steken als nu. Nooit had haar geproest de wijn en champagneglazen in de notenhouten salonkast zo doen rinkelen. Deze keer was het menens.
Tracht niet te overdrijven. het maakt het verhaal te bombastisch, waardoor de satire niet aanslaat. Less is more. Je hebt ongetwijfeld gevoel voor humor. Oefening baart kunst.
Crea-groetjes

Wie goed doet, goed ontmoet.

Abeltje
Laatst aanwezig: 7 min 41 sec geleden
Sinds: 3 Dec 2016
Berichten: 60

Ferdy,

Citaat; 'welk tijdsbeeld heb jij bij het lezen van 8 maart voor ogen?'

Welk tijdsbeeld ik heb bij acht maart? Dat het krap na de winter is lijkt mij gezien de datum duidelijk, al refereer je niet naar bepaalde weersomstandigheden. Het jaartal echter, is gezien je taalgebruik en het verloop van het verhaal in mijn beleving niet heel recent. Als lezer stel ik me een tijdsbeeld voor waarin nog veel nieuws van mond tot mond gedeeld word. Ook de kleinburgelijke betrokkenheid van de vrouwen uit het dorp, en later zelfs uit omliggende dorpen geven mij geen typisch 2017 gevoel.

De laatste partizanen tussen de Wolga en de Rhein, die over een televisietoestel beschikken, en hun woede uiten te pen en papier, leven voor mijn idee ergens na de tweede wereldoorlog. De interviewer van het T.V. station hanteert een gestapo-achtige stijl, wat ze blijkbaar herkent. Al met al is in mijn verbeelding een prachtig verhaal ontstaan gedateerd; Anno Domini 1963.

Schrijven leer je door het te doen. Heb gerust wat zelfvertrouwen,
de ark is tenslotte gebouwd door amateurs, en de Titanic door professionals.

Ferdy
Laatst aanwezig: 2 weken 2 dagen geleden
Sinds: 19 Jun 2014
Berichten: 211

Hi Abeltje,

dank voor je uitleg. Tsja, ik heb de belevingswereld van Nadezhda proberen te vervatten. Wat denk je van Oekraine anno 2017? Wellicht dat men daar in een willekeurig dorp zo'n vijftig jaar bij ons achterloopt.

"Mooie vrouwen, lelijke vergissingen en de beer is los."
www.pandoras-matryoshkas.com - EN, RU, DE en NL print en ePub)

Word abonnee van Schrijven Magazine

Mis het komend nummer van Schrijven Magazine niet, word vóór maandag 22 januari 16.00 u....

Superaanbieding!
Familieroman

Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Word vóór maandag 22 januari 16.00 u....

Superaanbieding
Ontknoping

Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Word vóór maandag 22 januari 16.00 u....

Speciale aanbieding
Schrijftips

 Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Word vóór maandag 22 januari 16.00 u...

Speciale aanbieding