Start » Proeflezen » [kinderverhaal] Igondi deel2

[kinderverhaal] Igondi deel2

Door: PeterPen
Op: 31 december 2017

Dit stukje komt na deel 1 en moet een beetje beeld geven wat voor iemand Kaptein Spijker is.
De vraag is of het duidelijk over komt en boeiend genoeg is om verder te lezen. Het staat onder het genre kinderverhaal maar misschien had fantasy beter geweest.

Fragment: 

Het hoekhuis waar de Kaptein het grootste gedeelte van zijn leven al woont, de laatste in een rij van acht andere woningen, gaat schuil achter een dichte haag van coniferen waar je met geen mogelijkheid doorheen kan kijken. Zelfs in de winter wanneer alle andere bomen hun bladeren hebben verloren, blijft de haag van Kaptein Spijker eigenwijs groen.
Hoe hij aan de naam Kaptein Spijker is gekomen wist eigenlijk niemand, Spijker, dat was logisch, dat staat op het naamplaatje naast de voordeur. Er stond dan wel K. Spijker, maar dat kon nooit van Kaptein zijn, Karel zou kunnen of Kees, maar geen Kaptein.
Misschien kwam het door de zwarte pet die hij altijd op heeft, nooit helemaal recht, altijd een beetje schuin, zijn altijd aanwezige wandelstok gemaakt van het dikste en zwaarste hout dat er bestaat.
Meer voor de hand liggend was dat hij die naam had te danken omdat hij heeft gevaren en maandenlang van huis was, hoewel er ook waren die beweerde dat hij die tijd in de gevangenis doorbracht vanwege geweldsdelicten of diefstal of allebei, dat kon ook.
Hij had de vader van Theo Knaape al eens een gat in zijn kop geslagen, als dat geen geweldsdelict is.
Dat was nadat de vader van Theo bij Kaptein Spijker verhaal was gaan halen omdat Theo huilend en onder het bloed was thuis gekomen.
Niet dat Kaptein Spijker Theo tot bloedens toe had geslagen met die zware wandelstok van hem, maar hij had hem wel een flinke tik tegen zijn schenen gegeven waardoor Theo was gestruikeld en met zijn gezicht een stuk van de straat had schoon geveegd.
Hij had alleen maar wat vuil in de afvalcontainer van Kaptein Spijker willen gooien had Theo tegen zijn vader gezegd, dat het in werkelijkheid een zelfgemaakte rookbom was had hij er niet bij verteld.
De politie was er zelfs aan te pas gekomen en het had de regionale krant gehaald.
Dus dat van die geweldsdelicten en gevangenisstraf zou best wel eens kunnen kloppen.
Het verhaal van Theo was in elk geval niet verzonnen, Tom en Ben hadden het een paar dagen later uit eerste hand vernomen van Theo zelf, met zijn gezicht vol pleisters en hij sliste een beetje omdat hij een paar voortanden mistte.
En zo deden wel meer verhalen de ronde over de Kaptein, de meeste daarvan gingen over die mysterieuze tuin van hem waar je hem soms hoorde timmeren en zagen. Waarschijnlijk maakte hij er doodskisten voor vervelende voetballende kinderen die hun bal in zijn tuin schopte.
En het mocht dan voor de buitenwereld een onzichtbaar tuin zijn, dat goldt niet voor Tom en Ben, ze waren er al eens geweest, althans ze hadden een blik kunnen werpen vanuit een gat in de haag aan de achterkant van het huis, waar voor de haag nog een gemeente tuin ligt waar je eerst doorheen moet om er te kunnen komen.
Wat ze toen zagen bezorgde ze kippenvel tot aan hun kruin, de tuin stond vol met kabouters, zeker wel vijfentwintig, misschien wel meer.
De een met een kruiwagen een andere met een hark of een schep en weer een ander met twee emmers waar planten in groeide, bij de vijver in de tuin stond een kabouter te vissen met aan zijn haak een plastic vis die nog net met zijn staart het water raakte. Maar toch klopte er iets niet en het was Tom die het als eerste had gezien. Ze kijken allemaal naar ons had hij gezegd zonder zijn blik er vanaf te wenden.
Zelfs de kabouter met de plastic vis aan zijn haak keek niet naar zijn vangst, maar keek links over zijn schouder en staarde met zijn lege ogen en vreemde grijns hun kant op.
Dat was nu meer dan een jaar geleden, daarna waren ze er nooit meer terug geweest.
Het had zeker een week geduurd dat ze er nog aan moesten denken, daarna wat minder vaak en na een maand of twee helemaal niet meer en was het waarschijnlijk alleen maar verbeelding geweest. Tot vandaag en werd de herinnering aan het voorval plotseling weer springlevend.

Reacties

Diana Silver
Laatst aanwezig: 4 min 27 sec geleden
Sinds: 8 Nov 2010
Berichten: 4604

Hoi Peter,

Ik zie hier opnieuw wat me in je vorige stuk ook opviel. Je bewandelt heel veel zijweggetjes die van je hoofdverhaal afleiden. Wat ik tot nu toe van het hier-en-nuverhaal gezien heb is: Ben en Tom voetballen op een veldje en de bal belandt in de tuin Kapitein Spijker.

De hele eerste alinea "Eigenlijk begint het (...) aan vooraf ging" was een aankondiging waarin niets hier en nu gebeurde. Je uiteenzetting over de grasveldjes en Bens verliefdheis "Het grasveldje voor (...) zijn weg vervolgde" is een achtergrondverhaal waarin niets in het hier-en-nu gebeurt. Dan spelen ze even voetbal, en zie ik voor het eerst je personages echt wat doen, top. Maar daarna ga je weer zo door: een heel verhaal over de geschiedenis en eigenaardigheden van ene Kapitein Spijker, zonder dat ik die man ook maar één keer in de lijn van de actie voorbij heb zien komen.

Ergens geeft deze stijl je verhaal een prettige vertellende klank. De inhoud van de zijweggetjes is ook best wel onderhoudend en niet geheel irrelevant.
De valkuil is alleen dat die twee jongens bladzijdenlang bevroren staan in de leegte, terwijl jij, de verteller, op avontuur gaat op al die zijweggetjes. Daarmee kun je gauw de aandacht van je lezers verliezen.

Ik zou je aanraden om daarom veel kritischer te zijn tegenover de mate van informatie die je allemaal geeft. Ga op zijweggetjes niet tot in den treure in op allerlei details en gedachtengangen. Ik denk dat je er beter aan doet om ze te beperken tot de kernzaak.

Dit verhaal begint eigenlijk in het huis van Kapitein Spijker, het enige huis aan het eind van een lange doodlopende weg. Maar daar zijn we nog niet.

Het grasveldje vlak bij het huis van Kaptein Spijker was niet het allerbeste veldje om een balletje te trappen, er waren tientallen betere, maar niet een daarvan lag in het zicht van het slaapkamerraam van Sandra Blijmooi.
Met de bal onder zijn arm en zijn vrije hand beschermend tegen de zon staarde Tom naar het huis van Sandra.
(etc. over hoe ze daar aan het voetballen zijn.)

En wanneer je dan weer over Kapitein Spijker begint, pas dan weer op. Die man mag best een uitgebreide introductie hebben - want ik begrijp uit je vragen dat hij een belangrijk personage wordt - maar blijf je ervan bewust dat dat het is: een introductie. Het is niet het hoofdverhaal, dus ga er geen details bijhalen alsof het de hoofdmoot is. (Kijk eens na alle dingen die je verzonnen hebt rond zijn naam - zijn achternaam, het naambordje, zijn voorletter, drie overwegingen over die voorletter... is dat nog een introductie te noemen, of is het gewoon geleuter?)

Dus mijn advies zou zijn: beknop de zijweggetjes en introducties tot hun kern - kies bijvoorbeeld uit elke alinea één zin die je wil behouden. Want ze zijn onderhoudend, die stukjes, maar verlies niet het hoofdverhaal uit het oog. Het werkelijke verhaal is hoe die jongens Spijkers tuin binnengaan en daar de kapitein ontmoeten.

Kijk nou. Mijn kwajongensstreken en spookverschijnselen zijn in Amerika beland...

PeterPen
Laatst aanwezig: 1 min 41 sec geleden
Sinds: 25 Dec 2017
Berichten: 8

Hoi Diana,

Bedankt voor de duidelijke en uitgebreide informatie, dat wordt schrappen geblazen.
Het is wel zo dat het volgende gedeelte pagina's lang in het hier en nu plaats vindt, dan wordt het pas echt spannend (smiley)
Het begin waar ik schrijf dat het pas echt begint bij het huis aan de doodlopende weg is niet het huis van Kaptein Spijker, het leek mij wel spannend zo'n begin, maar ik begrijp nu dat dit alleen maar verwarrend werkt en het beter weg kan laten.

PeterPen

Diana Silver
Laatst aanwezig: 4 min 27 sec geleden
Sinds: 8 Nov 2010
Berichten: 4604
Citaat:

het leek mij wel spannend zo'n begin, maar ik begrijp nu dat dit alleen maar verwarrend werkt en het beter weg kan laten.

De duidelijkheid daargelaten, heb je denk ik wel gelijk: zo'n begin kan goed spanning wekken. De crux is alleen om je daarmee niet te buiten te gaan, maar het kort en krachtig neer te zetten.

Kijk nou. Mijn kwajongensstreken en spookverschijnselen zijn in Amerika beland...

Familieroman

Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Word vóór maandag 22 januari 16.00 u....

Superaanbieding
Schrijftips

 Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Word vóór maandag 22 januari 16.00 u...

Speciale aanbieding
Memoire schrijven

Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Word vóór maandag 22 januari 16.00 u. abonnee!...

Speciale actie
Show don't tell

 Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Word vóór maandag 22 januari 16.00 u...

Speciale aanbieding